پاورپوینت کامل مراحل کمال انسان تا امامت پارسایان ۳۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مراحل کمال انسان تا امامت پارسایان ۳۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مراحل کمال انسان تا امامت پارسایان ۳۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مراحل کمال انسان تا امامت پارسایان ۳۸ اسلاید در PowerPoint :

تهیه و تدوین: حجت الاسلام والمسلمین مصطفی پور

انسان برای کمال آفریده شده است و بالاترین کمال و مقام، رسیدن به مقام قرب الهی است، به این معنا که انسان آن چنان ترقی کند که به حضور خدا برسد. چنین انسانی نه تنها می داند خدایی هست که او را آفریده و به کارهای او آگاه است و به اعمال او رسیدگی می کند، بلکه همواره خود را در محضر و مشهد خدای عظیم و کریم می بیند.

اگر انسان به این مقام راه یافت همه کارهای خود را خالصاً لوجه الله و هماهنگ با اراده او انجام می دهد. به دیگر سخن انسانی که به مقام عنداللهی و قرب خدا می رسد درمی یابد که بین او و خدایش هیچ حجاب ومانعی وجود ندارد، همان گونه که بین خدا و انسان هیچ حجاب و مانعی وجود ندارد و کمال واقعی انسان در این است به جایی برسد که بین خود و خدایش حجاب و حایلی نیابد.

ناگفته نماند تا برای انسان ثابت نشود که خدا با او و از افکار و اعمال او باخبر و مطلع است، هرگز نمی تواند به مقامی برسد که بین او و خدایش حجابی نباشد. بنابراین:

ـ خدا به انسان نزدیک است و بین خدا و انسان حجابی وجود ندارد. ـ مانع و حجاب بین انسان و خدا توسط خود انسان ایجاد می شود و آن هم چیزی نیست جز گناهان و تعلقات دنیایی. ـ مراحل کمال انسان با پیمودن مراحل طی می شود و پایان آن امامت پارسایان است.

خدا به انسان نزدیک است

نزدیکی خدا به انسان در آیات گوناگون بیان شده است. در آیه ای می فرماید: من به شما نزدیکم «وَإِذَا سَأَلَکَ عِبَادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَهَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْیَسْتَجِیبُواْ لِی وَلْیُؤْمِنُواْ بِی لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ؛[۱] اگر بندگان من مرا از تو پرسیدند، من نزدیکم اگر کسی بخواند مرا و او را اجابت می کنم، پس به من ایمان آورید و دعوت مرا اجابت کنید.»

در آیه ای دیگر می فرماید: من از نزدیکانتان به شما نزدیک ترم «وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْکُمْ وَ لکِنْ لا تُبْصِرُونَ؛[۲] ما به شما از شما نزدیک تریم ولکن شما نمی بینید» و در مرحله سوم می فرماید: من از رگ گردن به شما نزدیکترم «وَلَقَدْ خَلَقْنَا الإنسان وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إلیه مِنْ حَبْلِ الوَرِیدِ؛[۳] ما انسان را آفریدیم و از وسوسه های نفس او باخبریم و از رگ گردن که رگ حیات اوست به او نزدیک تریم و در مرحله چهارم می فرماید: من به شما از خود شما نزدیک ترم و بین من و شما هیچ فاصله ای وجود ندارد «أَنَّ اللّهَ یَحُولُ بَیْنَ المَرءِ وَقَلبِه؛[۴] خدا بین قلب انسان که همان حقیقت و روح انسان و انسانیت اوست فاصله می شود»، یعنی بین ما و حقیقت ما خدا فاصله است و آنچه در قلب ما می گذرد در قلمرو قدرت اوست. وقتی خدا بین انسان و قلب او حایل شود، یعنی هیچ فاصله ای وجود ندارد و اگر ما آن قرب و نزدیکی را نمی یابیم به دلیل وجود حجاب ها و موانعی است که بین ما و او وجود دارد. باید این حجاب و مانع را برطرف کرد و به او نزدیک شد.

شناخت موانع راه

آنچه بین انسان و خدا فاصله ایجاد می کند شهوات و گناهان انسان و تعلقات او به دنیاست. آدمی در مرحله اول باید شهوات و گناهان را ترک گوید و اوامر خدا را انجام دهد و برای اینکه بتواند در ترک گناهان موفق شود اول باید اهل مراقبه باشد، یعنی مواظب باشد چه می کند، هر سخنی می گوید مراقب باشد که چه می گوید و بداند که «یَعلَمُ خَائِنَهَ الأَعیُنِ وَمَا تُخفِی الصُّدُور [۵]خدا نگاه خائنانه را می داند و به آنچه که سینه ها پنهان می کند آگاه است.»

انسانی که به مقام مراقبه می رسد مواظب تمام کارهای خود هست تا خلاف نکند و اهل محاسبه است، یعنی پیوسته کارهای خود را حسابرسی می کند و حتی یک لحظه هم خود را فراموش نمی کند.

انسانی که با مراقبت، گناهان و معاصی را ترک می کند ممکن است با مانع دیگری به نام تعلقات و دلبستگی به دنیا و زخارف آن مواجه شود که دنیا را در نظر او زیبا می سازد و در نتیجه او را می فریبد و به خود مشغول می سازد، اما انسانی که در مسیر سلوک الهی گام برمی دارد تلاش می کند تا این تعلقات را رها کند و می داند که زیورهای این جهان ناپایدارند و زیورهای ناپایدار این جهان زیور زمین و آسمان است، نه زینت جان انسان ها.

خدای سبحان در آیات قرآن می فرماید: « إِنَّا جَعَلنَا ما عَلَی الأَرضِ زِینَهً لَّهَا» آنچه را که روی زمین است، زینت زمین قرار دادیم نه زینت شما و فرمود: «إِنَّا زَیَّنَّا السَّمَاء الدُّنیَا بِزِینهٍ الکَوَاکِبِ» [۶] ما آسمان دنیا را با ستارگان زینت دادیم.

بنابراین آنچه در زمین است، زینت زمین است نه زینت انسان و آنچه در آسمان است زینت آسمان است نه زینت انسان، اما زینت جان انسان ایمان و اعتقاد به خدا و معاد است «و لکِنَّ اللّهَ حَبَّبَ إِلَیکُمُ الإیمانَ وَ زَیَّنَهُ فی قُلُوبِکُم»[۷] خدا اعتقاد به مبدأ و معاد و وحی و نبوت را محبوب انسان قرار داد و این عقیده را زیور جان آدمی قرار داد.

پس زینت انسان نه آن انگشتر و فلزی است که در دست اوست، نه آن درجه ای است که بر دوش اوست و نه آن تاجی است که بر فرق اوست و نه آن لباس و عبا و ردایی است که بر تن اوست و نه آن کفش و چکمه ای است که بر پای اوست و نه آفتابی است که بالای سر او می تابد و نه باغ و راغی است که در زیر پای اوست، زیرا اینها جدای از انسان است و آنچه که با انسان است یعنی ایمان و اعتقاد پاک، زینت انسان است.

پس از آنکه موانع راه و سیر الی الله شناخته شد، انسان باید تلاش کند با آن موانع برخورد کند و آنها را از سر راهش بردارد، یعنی شهوات و معاصی را ترک گوید و خود را از تعلقات و وابستگی به دنیا و لذات و زینت های دنیا آزاد سازد و با این آزادسازی، قدم به قدم در صراط مستقیم و در مسیر عنداللهی شدن و رسیدن به قرب الهی پیش برود. آدمی برای این که در این مسیر قرار گیرد و گام به گام به سوی مقصد پیش برود تا امام پارسایان گردد، باید مراحلی را طی کند. این مراحل عبارتند از