پاورپوینت کامل این بار زوج های ناموفق بخوانند! ۵۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل این بار زوج های ناموفق بخوانند! ۵۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل این بار زوج های ناموفق بخوانند! ۵۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل این بار زوج های ناموفق بخوانند! ۵۴ اسلاید در PowerPoint :

۱۶

بدیهی است که در شرایط اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی زندگی امروزی، تقریباً در همه خانواده ها مسائل و
مشکلاتی وجود دارد. بنابراین، در اصل وجود مشکلات و اضطراب ها، نمی توان هیچ گونه تردیدی داشت؛ اما آن چه مهم است،
نحوه اندیشه و روش های مقابله با این مشکلات است. در این جا به ذکر شیوه هایی می پردازیم که زوج های موفق در مقابله با
مشکلات و اضطراب های زندگی از آنها استفاده می کنند. این شیوه ها عبارتند از:

۱. زوج های موفق اضطراب را بخشی طبیعی از زندگی زناشویی در نظر می گیرند.

تفاوت مهم میان زوج های موفق و ناموفق آن است که زوج های موفق، از همان بدو زندگی، انتظار وجود اضطراب و مشکل را
در زندگی دارند و سعی نمی کنند که آنها را انکار نمایند و حلاوت و شیرینی زندگی را در وجود این مشکلات – اعم از
اقتصادی، کاری، عاطفی، ارتباطی و… – می دانند؛ در حالی که زوج های ناموفق، وجود اضطراب و مشکل را در زندگی، امری
غیر عادی و مصیبت زا می دانند. زوج های موفق مشکل یا اضطراب را امری موقتی می دانند و تلاش می کنند تا بر مهارت های
خود برای مقابله با آنها بیفزایند و از این که می توانند با مشکلات تازه برخورد کنند، احساس خوبی دارند و در مقابل،
زوج های ناموفق، آنها را امری دائمی می دانند و از این که در زندگی آنها مشکل و اضطراب وجود دارد، احساس گناه می کنند
و به جای یافتن راه حل، علت مشکل را در دیگران جست وجو می کنند و به جای توجه به جنبه های مثبت و توانمندی های خود
به جنبه های منفی و ناتوانایی های خود توجه دارند. که این عامل، موجب شکست خوردگی آنان می شود.

۲. زوج های موفق احساسات و نظرات خود را با هم در میان می گذارند.

حرف نزدن و یا کم حرف زدن زن و شوهر با هم، یکی از پدیده های متداولی است که خود ریشه بسیاری از اضطراب هاست.
در یک مطالعه، «فلورا دیکز» ۲۲ زن و شوهر را از هم جدا کرد و از آنها خواست که مسائل مهم ارتباطی خود را در زندگی
زناشویی یادداشت کنند. نظرات مردان به شرح زیر بود:

۱. زنم از من جواب های فوری می خواهد؛ اما من می خواهم در این باره فکر کنم.

۲. زنم پیوسته مترصد مسائل پنهان است. او از افکار من برداشت سوء می کند.

۳. زنم هرگز از حرفی که به او می زنم، راضی نمی شود.

۴. زنم انتظار دارد که جزئیات هر موضوعی را شرح بدهم؛ خود او هم تا بخواهد حرف هایش را کش می دهد؛ نمی دانم چرا به
اصل مطلب نمی پردازد.

۵. زنم اشخاص را از موضوعات جدا نمی کند. او معتقد است: «اگر با حرف من مخالف باشی، یعنی با خود من مخالف هستی و
مرا دوست نداری».

۶. زنم همیشه می گوید: «به من توجه کن؛ بگو که زن ارزشمندی هستم»؛ اعصابم را خُرد کرده است.

۷. طرفداری از زنان، بخشی از هر صحبت زن من است. درباره هر موضوعی که حرف بزنم، پای مساوات و عدالت میان زن و
مرد به میان کشیده می شود.

۸. زنم مرتب حرف مرا قطع می کند؛ هنوز حرف من تمام نشده است که حرف می زند.

خانم ها نظرات متفاوتی داشتند. چکیده نظرات خانم ها چنین است:

۱. شوهرم به حرف های من دقت نمی کند و بلافاصله در مقام قضاوت بر می آید.

۲. شوهرم برای حرف های من ارزشی قائل نیست؛ اما وقتی دیگران حرف می زنند، به دقت به حرف هایشان گوش می دهد.

۳. تذکرهای مرا به حساب غرولند می گذارد.

۴. همگی مسائل شوهرم، جملگی مهمند؛ اما مسائل من جزیی و بی اهمیت هستند.

۵. شوهرم گوش نمی دهد، بلکه تنها به گوش دادن تظاهر می کند. وقتی مچ او را می گیرم عصبانی می شود.

۶. من احساساتم را با او در میان می گذارم اما او این کار را نمی کند.

۷. اگر اتفاق ناخوشایندی در زندگی شوهرم روی دهد، با من طوری رفتار می کند که انگار تقصیر من بوده است.

۸. او نمی تواند احساسات صمیمانه خود را با من در میان بگذارد و این چیزی است که به شدت به آن نیاز دارم.

۹. سر شوهرم همیشه شلوغ تر از آن است که فرصت حرف زدن را با من داشته باشد.

۱۰. چرا از بد رفتاری بچه ها مرتب به من شکایت می کند؟ چرا خودش در این زمینه کاری صورت نمی دهد؟

مطالعه دقیق این شکایت ها، نشان می دهد که زوج ها، باید با احساس و کلام با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. این جاست که
زوج های موفق، در مقایسه با سایرین، از مهارت بیشتری برخوردارند.

در یکی از مراجعات کلینیکی مؤلف، خانمی می گفت:

«در اوایل زندگی زناشویی خود، آموختم که از پرسیدن از چه ناراحتی، خودداری کنم؛ زیرا شوهرم همیشه جواب می داد: از
هیچ چیز و اگر اصرار می کردم، ناراحت می شد. یکی از روزها به او گفتم: از وقتی تو ناراحت هستی و حرف نمی زنی، من
احساس بدی پیدا می کنم؛ ناراحت می شوم. شوهرم از واکنش من تعجب کرد و گفت: نمی خواهم تو چنین احساسی داشته
باشی. اگر نگرانی هایم را با تو در میان نمی گذارم، برای آن است که نمی خواهم تو را نگران کنم.

جالب بود ما هر دو به احساسات یکدیگر فکر می کردیم؛ اما من او را به بی احساس بودن متهم می کردم و او مرا به دخالت. به او
گفتم که پنهان کردن احساساتش از من، دردناک تر از این است که در احساسات او شریک شوم. از آن تاریخ به بعد، او
احساساتش را با من در میان می گذاشت».

وقتی زن و شوهر احساسات خود را با هم در میان می گذارند، به تدریج با هم دوست می شوند و از حالت صرفاً زن و شوهر،
بیرون می آیند. عنصر دوستی، وجه اشتراک اکثر زوج هایی است که با هم روابط حسنه دارند.

۳. زوج های موفق برای حل و فصل اختلاف، مهارت هایی در خود ایجاد می کنند و راه برخورد خلاق را می آموزند.

زوج هایی می توانند به خوبی با اضطراب ها و مشکلات روزانه روبه رو شوند که راه هایی عملی برای حل اختلافات خود پیدا
کنند و مهارت های لازم را برای کنار آمدن با یکدیگر بیابند. حل و فصل اختلاف و کنار آمدن با یکدیگر، مفاهیمی به هم نزدیک
هستند؛ اما یکی نیستند.

مهارت های حل و فصل اختلاف، بیشتر به طرز ارتباط بستگی دارند؛ در حالی که مهارت های کنار آمدن، به خلاقیت، قوه
ابتکار و پشتکار و استقامت وابسته اند. بعضی از زوج ها، به یک گروه از این مهارت ها مجهزند؛ اما فاقد مهارت های نوع دوم
هستند. زوج هایی وجود دارند که از مهارت های فوق العاده ای برای حل و فصل مسائل خود برخوردار هستند. آنان می توانند
درباره هر موضوعی حرف بزنند؛ احساساتشان را با هم در میان بگذارند و درباره خود، احساس خوبی پیدا کنند؛ اما زندگی
خانوادگی آنها بسیار مغشوش و نابسامان است، زیرا هرگز با اضطراب هایشان کاری صورت نمی دهند و تنها درباره آنها
حرف می زنند. در این صورت، اضطراب ماندگار می شود و ابعاد وسیع تری می گیرد و زن و شوهر به ناچار مترصد کمک
گرفتن از دیگران می شوند.

از سوی دیگر، خانواده هایی وجود دارند که به اضطراب ها توجه می کنند؛ اما از کنار اختلافات بی توجه می گذرند. ممکن است
اضطراب ناشی از کمی درآمد، با آغاز به کار شوهر در یک شغل دوم، برطرف شود؛ اما ناراحتی از این کار دوم، می تواند
حالت انفجارآمیزی به خود بگیرد.

فلورا دیکز نویسنده و محقق امور ارتباطات می گوید:

«تقریباً همه زوج ها با هم نزاع می کنند. بسیاری از آنها از این که موضوع را به زبان بیاورند، خجالت می کشند. در واقع،
ازدواجی که در آن هیچ اختلافی وجود نداشته باشد، مرده است و یا به دلیل مشکلات احساسی و عاطفی، در شرف مرگ است.
اگر کسی به زندگی خانوادگی خود علاقه مند باشد، به احتمال زیاد، برای رسیدن به خواسته های خود می جنگد».

نزاع، مسئله نیست؛ توانایی حل و فصل دعوا یا اختلاف، تعیین کننده موفقیت زن و شوهر در برخورد با اضطراب هاست که بر
اثر اختلاف، به خانواده راه پیدا می کند. زوج هایی که با دو هفته سکوت اختیار کردن، با اختلاف زناشویی خود برخورد
می کنند، در واقع با اضطراب روبه رو نمی شوند. این روش، بر شدت تنش موجود در خانواده می افزاید. زن و شوهری که با هم
برخورد جسمانی می کنند و یا به هم بد و بیراه می گویند، سطح اضطراب میان خود را افزایش می دهند. زوج هایی که با
اضطراب کنار می آیند، کسانی هستند که اختلاف را حل و فصل می کنند.

«توماس لیبرمن»، به پنج روش اشاره می کند که اشخاص معمولاً نسبت به اختلاف خود واکنش نشان می دهند: که عبارتند از:
اجتناب، رقابت، انطباق، مصالحه و همکاری که به تشریح آنها می پردازیم:

اجتناب: اجتناب، به معنای گریز، به تعویق انداختن، به تأخیر انداختن و یا پس نشستن کامل از اختلاف است. در واقع