پاورپوینت کامل دین، تنها داروی شفابخش ۴۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل دین، تنها داروی شفابخش ۴۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل دین، تنها داروی شفابخش ۴۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل دین، تنها داروی شفابخش ۴۸ اسلاید در PowerPoint :

۳۶

کارکردهای روانی دین چیست و روان شناسان، در این باره، چه می گویند؟

قبل از پاسخ به سوءال شما باید این نکته را یادآوری نماییم که برخی از علوم انسانی مثل روان شناسی دین، بحث صدق و کذب
ادیان را وانهاده، رویکردی کارکردگرایانه در پیش گرفته اند و در این میان، برخی کارکرد منفی برای آن قائلند و برخی دیگر،
کارکردهای جاودان و جانشین ناپذیری را معرفی می نمایند. برخی نیز ضمن تقدیر از خدمات گذشته دین، عمر آن را پایان
یافته می دانند؛ ولی حقیقت آن است که دین به خاطر هماهنگی با فطرت انسان، افزون بر سعادت اخروی، آرامش و رفاه دنیوی
را نیز تأمین می کند. ما در این جا فقط به بررسی اجمالی آثار روانی دین در زندگی می پردازیم.

۱. دین، برآورده کننده میل به جاودانگی

قوه تفکر، قوه نیرومندی است که در بشر به ودیعت نهاده شده است. انسان، به آسانی به ابدیت می اندیشد و با جهان دیگر،
پیوند برقرار می کند. این قدرت فکری و تصوری، احساس و تمایل ابدیت خواهی را در انسان به وجود می آورد. پیدایش این
تمایلات و خواسته های عظیم با ساختمان بدنی محدود و فانی او جور در نمی آید و این جاست که یک عدم تعادل عجیب و
نگران کننده ای، میان آرزوها و استعداد جسمانی خود می بیند و تصور محرومیت از ابدیت، او را خرد می کند. بسیاری از
تلاش های بشری، برای جاوید ماندن نام و عنوان و یادگارها، مولود همین احساس و آرزوست. می دانیم که لذت شهرت و
افتخار نام و عنوان، فرع بقا و حیات خود انسان است و تنها چیزی که این احساس و احتیاج را به صورت کامل و مطمئن، تأمین
می کند، احساسات و عقاید دینی است.

ویکتور هوگو می نویسد: «به راستی اگر انسان این طور فکر کند که معدوم است و بعد از این زندگی، نیستی مطلق است، دیگر
اصلاً زندگی برای او ارزشی نخواهد داشت. آن چیزی که زندگی را برای انسان، گوارا و لذت بخش می کند، کار او را مفرّح
می سازد، به دل او حرارت و گرمی می دهد و افق دید او را خیلی وسیع می کند، همان چیزی است که دین به انسان می دهد؛ یعنی
اعتقاد به خلود و جهان ابدی و اعتقاد به این که تو ای انسان! فانی نیستی؛ از این جهان، بزرگ تری و این جهان، برای تو،
آشیانی کوچک و موقتی است و فقط یک گهواره برای دوران کودکی توست و دوران پیش رو، دوران دیگری است».۱

ویل دورانت در تاریخ تمدن می نویسد: «ادیان، به زندگی مردم، شکوه و امید و به جهان، نظم و معنا بخشند … برای ما، تصور
این امر، دردناک است که طبیعت با آن همه رنج توان فرسا، آدمی را با آن نیروی خِرَد، پرهیزکاری و اخلاصی که به وی ارزانی
داشته، تنها برای این آفریده است که چون به اوج کمال خویش رسید، چراغ زندگی وی را به دم مرگ، خاموش سازد؛ زیرا ما
مشتاق بقا و ابدیت هستیم».۲ وی، همچنین می نویسد: «علم، هر چند قدرت و نیرو به زندگی انسان بخشیده است، ولی
نمی تواند همچون دین، اغراض و نیات جاودانه او را تأمین کند».۳

۲. نقش دین در کنترل غرائز

خطرات و انحرافاتی که بشر را تهدید می کند، به قدمت عمر بشر است و اختصاصی به دوران جهل و غارنشینی او ندارد؛ بلکه
این خطرات، در عصر دانش، اتم و فضا، بیشتر و عظیم تر شده است؛ زیرا منشأ انحرافات بشر، فقط جهل و نادانی نبوده است؛
بلکه از ناحیه غرائز و تمایلات کنترل نشده، مثل شهوت، غضب، افزون طلبی، لذت طلبی، تکبر، نفس پرستی و نفع پرستی است
و شاهد آن، استکبار کشورهای پیشرفته جهان و استثمار ملت های ضعیف است. علوم و فنون، ابزار دست این غرائز شده،
دانشمندان، خادمان سیاستمداران و جباران گشته اند.

علم، در خدمت اهداف بشر است؛ اما این که اهداف چیست و چه باید باشد را دین تعیین می کند و به آن، جهت می بخشد؛ چون
کار دین، تسلط بر غرائز و تمایلات حیوانی و تحریک غرائز عالی و انسانی اوست. داستایوفسکی می نویسد: «اگر خدا نباشد،
همه چیز مباح می شود»؛۴ یعنی غیر از خدا، هیچ چیز دیگری که واقعاً بتواند مانع انسان از انجام اعمال ضداخلاقی شود، وجود
ندارد و هیچ یک از مکاتب اخلاقی غیردینی، در کار خود، موفق نبوده اند. اگر امروز، ظلم و اجحاف، تعدی به حقوق دیگران،
بی عدالتی، فساد اخلاقی و دزدی ها زیاد شده، به علت کم رنگ شدن دین و ایمان است که دامن گیر جامعه ها شده است؛ چون
قوانین بشری، هر چقدر هم خوب و قوی باشند، باز هم از کنترل همه افراد عاجزند و تنها ایمان است که در پنهان و آشکار،
کنترل کننده بشر در مقابل جرائم و خلافکاری هاست. بنابراین، باورهای اعتقادی، به ویژه اعتقاد به خدا و معاد، ضامن اجرای
ارزش ها و هنجارهای دینی اند. افراد جامعه و حکومت، با دو روش، کنترل و نظارت می شوند؛ نظارت بیرونی از طریق احکام
جزایی و انواع مجازات ها و نظارت درونی که از طریق باورهای اعتقادی تحقق می یابد و این نوع نظارت، علاوه بر هزینه کم،
تأثیر و نقش بیشتری دارد.

۳. تقویت صبر و بردباری و تسکین آلام روحی

زندگی مادی دنیا، آمیخته با از انواع دردها، رنج ها، کاستی ها و شِکوِه هاست و تحمل چنین آلامی، برای انسان، دغدغه و
مشکل ایجاد می کند. افزون بر این مشکل، مرگ و منتهی شدن زندگی موقت هر انسانی به مرگ و نیستی، اصول ارزشی و
قابل احترامی چون ایثار و فداکاری را بی معنا کرده است و انسان تنها در سایه دین می تواند در برابر این مشکلات، طاقت
آورده، راه سعادت و کمال را بپوید.

بنابراین، نقش دین در بالا بردن تحمل مشکلات و گرفتاری ها، چنان است که ملکم همیلتون در این باره، می گوید: «دین، اساساً
پاسخی به دشواری ها و بی عدالتی های زندگی است».۵ همچنین فروید، روان شناس برجسته جهان در مورد کارکرد دین در
تسکین آلام روحی انسان، با اشاره به پاداش موءمنان و عذاب مجرمان در سرای دیگر، می نویسد: «بدین ترتیب ملاحظه
می شود که دین، چه مایه زورمند و تسکین دهنده ای ارائه می دهد. به این شکل است که دشواری ها، رنج ها، محرومیّت ها و
نادادگری های این جهان پرآشوب، قابل تحمّل می شود. مرگ، پایان همه چیز محسوب نمی شود؛ بلکه مرز یا پلی است میان دو
جهان».۶

بنابراین، برای انسان دیندار، پیروزی و شکست، رفاه و تنگ دستی و نیک بختی و بدبختی، همه پذیرفتنی است و بی آنکه
انسان، دست از تلاش بردارد، به هر آن چه جانان می پسندد، دل خوش است. از نظر موءمنان، تجارتی سودمندتر از این نیست
که آنان، بر ناگواری های زودگذر دنیا، شکیب ورزند تا آسایش جهان ابدی را به دست آورند.

۴. معنا و نشاط بخشی به زندگی دنیایی

ویلیام جیمز، درباره زندگی مذهبی، چنین می نویسد: «زندگی، دارای مزه و طعمی می گردد که گویی رحمت محض می شود و
به شکل یک زندگی سرشار از نشاط شاعرانه و با سرور و بهجت دلیرانه درمی آید؛ یک اطمینان و آرامش باطنی، ایجاد
می گردد که آثار ظاهری آن، نیکویی و احسان بی دریغ است».۷ الکسیس کارل، دارنده جایزه نوبل می گوید: «معنای زندگی
چیست؟ ما چرا در این جا هستیم؟ از کجا آمده ایم؟ در کجا هستیم؟ معنای مرگ چیست؟ کجا داریم می رویم؟ فلسفه، هرگز
نتوانسته است به این گونه سوءالات، پاسخ قانع کننده ای بدهد. سقراط و افلاطون هم موفق نشده اند به اضطراب بشری که با آن
روبه روست، جواب تسکین بخش بدهند. این فقط دین است که راه حل جامعی برای این مسئله انسانی فراهم آورده است».۸
همچنین ژال فوراستیه می گوید: «غرب، کلید اصلی را گم کرده و برای باز کردن قفل این مسائل، کلیدی را که به این قفل
نمی خورد، مطرح می سازد و به کار می برد. پاسخ پرسش های «انسان کیست» و «زندگی چیست» را نه علم می دهد و نه فلسفه؛
بلکه دین می دهد»