پاورپوینت کامل امپراتوری هسته ای آمریکا ۴۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امپراتوری هسته ای آمریکا ۴۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امپراتوری هسته ای آمریکا ۴۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل امپراتوری هسته ای آمریکا ۴۷ اسلاید در PowerPoint :

۲۰

برای بیش از نیم قرن، قدرت مندترین کشورهای هسته ای دنیا در وضعیتی نظامی به سر می بردند. این وضعیت، «نابودی
متقابل تضمین شده» (MAD) نام داشت. در اوایل دهه شصت میلادی، زرادخانه های هسته ای دولت ایالات متحده و اتحاد
جماهیر شوروی چنان گسترش یافته بودند که هیچ یک از این دو قدرت توانایی نابودی طرف دیگر را – حتی در صورت
حمله ای غافلگیرانه – نداشت. در این شرایط، آغاز نمودن یک جنگ هسته ای، به معنای انجام خودکشی، تلقی می شد.

در طول سال های جنگ سرد، بسیاری از کارشناسان و تحلیل گران سیاسی معتقد بودند که بازدارندگی حاصل از سلاح های
اتمی، علاوه بر تعادل بخشی به مذاکرات کشورها، باعث تعدیل رفتار ابرقدرت ها نیز می گردید؛ هر چند که همزمان با بحران
موشکی کوبا در سال ۱۹۶۲م. این دوره پایان یافت. به دلیل بن بست هسته ای آن سال ها، کارشناسان خوشبین اعتقاد داشتند
که عصر قدرت های بزرگ بین المللی به پایان رسیده است؛ اما منتقدان این وضعیت، معتقد بودند که این بازدارندگی، با وجود
ناتوانی در جلوگیری از جنگ افروزی و تهدیدات قدرت های بزرگ، سرانجام، تنها به فروپاشی امپراتوری زیاده خواه و
استبدادی اتحاد جماهیر شوروی در پایان دهه هشتاد میلادی انجامید.

اکنون این مباحث ممکن است تنها یادآوری اتفاقات تاریخی سال های گذشته محسوب گردد؛ اما سایه آثار این وقایع، هنوز هم
بر سر دنیا سنگینی می کند؛ هر چند ما به پایان این دوره نزدیک شده ایم. امروزه، برای اولین بار در ۵۰ سال اخیر، ایالات
متحده به جایگاه «رهبری هسته ای دنیا» نزدیک شده است و احتمالاً در آینده ای نه چندان دور، دولت این کشور، قادر خواهد
بود که زرادخانه های هسته ای دوربرد روسیه و چین را با یک حمله ناگهانی، نابود کند. این تغییر عمده در توازن قدرت جهان،
ناشی از عواملی به ویژه بهبود سیستم هسته ای ایالت متحده، فروپاشی سریع زرادخانه های اتمی و هسته ای روسیه و نیز
پیشرفت و توسعه سریع نیروهای هسته ای چین می باشد.

در این میان، تغییر در سیاست های واشنگتن و یا گام نهادن مسکو و پکن در مسیر افزایش تسلیحات جنگی و آمادگی
نیروهای نظامی، می تواند منجر به شکل گیری فردایی گردد که در آن، روسیه، چین و سایر کشورهای دنیا، برای سال های
متمادی، در سایه امپراتوری هسته ای ایالات متحده قرار گیرند.

در این وضعیت نوین، دیدگاه افراد، تعیین کننده چگونگی تبیین اوضاع هسته ای جهان خواهد بود. آقای «هاوکس» معتقد است
که ایالات متحده، به نیروی منعطف در دنیا تبدیل شده است که از شکل گیری یک عصر نوین هسته ای استقبال می کند؛ زیرا
آنان به سلطه ایالات متحده در دو بخش سلاح های هسته ای و متداول، اتکا دارند و این امر، به بازداشتن حملات احتمالی سایر
کشورها به خاک آمریکا کمک خواهد کرد. با توسعه امپراتوری هسته ای ایالات متحده، رهبران چین ممکن است با دقت
بیشتری، درباره مسائلی نظیر تایوان، تصمیم گیری کنند؛ زیرا معتقدند که در صورت دخالت نظامی آمریکا در تایوان و
عکس العمل نیروهای نظامی آنها، ممکن است زرادخانه های هسته ای آنها مورد حمله ارتش آمریکا قرار گیرد. اما صلح جویان
دنیا که با کاربرد تهدیدات هسته ای علیه کشورهای دیگر مخالفند، از شکل گیری آمریکایی جسور و بی قیدوبند، نگرانند.
علاوه بر این، شکل گیری این امپراتوری هسته ای، ممکن است دولت آمریکا را به انجام رفتارهای تهاجمی در سایر نقاط دنیا
سوق دهد. این وضعیت، با توجه به سلطه آمریکا در بسیاری از نقاط دنیا، دور از انتظار نخواهد بود و سرانجام این که یک
گروه سوم که از امکان ایجاد یک برخورد غیرعمدی هسته ای نگرانند، معتقدند که امپراتوری هسته ای ایالات متحده، ممکن
است سایر قدرت های هسته ای دنیا را به اتخاذ تصمیماتی نسنجیده و خطرناک که حتی ممکن است به آغاز حملات ناخواسته
اتمی علیه سایر دولت ها منجر شود، مجاب کند. این افراد، این وضعیت جدید را «ناپایداری بحرانی» نام نهاده اند.

زرادخانه های نظامی یک دولت مردم سالار

برای حدود ۵۰ سال، برنامه ریزان جنگی سازمان پنتاگون، مدیریت زرادخانه های هسته ای آمریکا را به گونه ای طراحی کرده
بودند که مهاجمان احتمالی را از هر گونه اقدامی باز دارند و در صورت لزوم، در یک جنگ هسته ای به وجود آمده، نیروهای
تهاجمی این کشور بتوانند در زمانی اندک، اهداف هسته ای کشور مهاجم را نابود سازند. برای دست یابی به این اهداف، دولت
ایالات متحده بر یک مجموعه سه گانه هسته ای، شامل بمب افکن های استراتژیک، موشک های بالستیک بین قاره ای و
زیردریایی های دارای موشک های بالستیک، اتکا دارد. بدین ترتیب، هیچ مهاجمی نمی تواند دریک حمله ضربتی، همه نیروهای
هسته ای ارتش ایالات متحده را نابود کند. علاوه بر این، در صورت وقوع احتمالی چنین حمله ای، نیروهای ارتش آمریکا قادر
خواهند بود که به سرعت، عکس العمل نشان دهند. این نیروهای سه گانه، قادر خواهند بود که درحملات پیش گیرانه احتمالی
ارتش ایالات متحده نیز مشارکت داشته باشند. همچنین بمب افکن های رادار گریز «استیلث» و زیردریایی های شناور در
اطراف سواحل کشورهای دشمن، قادر خواهند بود که در کنار موشک های میان قاره ای ارتش آمریکا، نقش مهمی در
استراتژی های جنگی این کشور ایفا کنند. بدین ترتیب، این تجهیزات پیشرفته، به شکل گیری «امپراتوری هسته ای» ایالات
متحده، منجر شده است.

توانمندی های هسته ای ایالات متحده در سال های جنگ سرد، علاوه بر افزایش قدرت چانه زنی سیاسی رهبران این کشور، به
برنامه ریزی آنان برای مقابله با گسترش نظام های کمونیستی در اروپا نیز کمک می کرد. اگر اتحاد جماهیر شوروی در
سال های دهه پنجاه میلادی، اروپای غربی را اشغال می کرد، حمله اتمی ارتش آمریکا به خاک روسیه و کشورهای اروپای
شرقی و چین، می توانست به پیدایش جنگ جهانی سوم منتهی گردد.

طرح این برنامه، نه تنها در سطح مدیران میانی این کشور، بلکه در بالاترین رده های دولت آمریکا نیز مورد پذیرش قرار
گرفته بود.

امپراتوری هسته ای ایالات متحده در سال های دهه شصت میلادی با پیشرفت های چشم گیر نظامی ارتش سرخ، رو به افول
گذاشت و بدین ترتیب، دولت آمریکا، استراتژی دفع پیش گیرانه هسته ای خود را به راهبرد سلطه جهانی هسته ای تغییر داد و
با گسترش زرادخانه هسته ای خود، بهبود دقت هدف گیری و افزایش قدرت تخریب جنگ افزارها، سرمایه گذاری در بخش دفاع
ضدموشکی، گسیل زیردریایی های اتمی به سواحل بلوک شرق و ساخت موشک های قاره پیمای چند مرحله ای قابل شلیک از
پایگاه های زمینی و زیردریایی ها، در کنار تولید بمب افکن های رادار گریز و موشک های کروز هسته ای رادار گریز، به سوی
تحقیق اهداف خویش، گام نهاد. در همین حال، اتحاد جماهیر شوروی نیز به گسترش جنگ افزارهای هسته ای خود همت
گماشت. اگر چه هر دو کشور از مزیت های شکل گیری یک امپراتوری هسته ای آگاه بودند، اما هیچ یک نمی توانستند خطر
ناشی از قرار گرفتن در جایگاه دوم جهانی را از نظر قدرت هسته ای بپذیرند.

با پایان جنگ سرد، ارتش ایالات متحده تصمیم گرفت که زرادخانه هسته ای و اتمی خود را بازسازی کند. از این رو، این کشور
موشک های بالستیک موجود در زیردریایی های خود را با موشک های بسیار دقیق تر و سه مرحله ای دی – ۵ که بسیاری از
آنها کلاهک هایی جدیدتر و بزرگ تر حمل می کردند، تعویض کرد. نیروی دریایی ایالات متحده نیز بخش قابل توجه