پاورپوینت کامل امروز هم روز مبارزه است ۵۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امروز هم روز مبارزه است ۵۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امروز هم روز مبارزه است ۵۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل امروز هم روز مبارزه است ۵۵ اسلاید در PowerPoint :

۲۶

امسال، بیست و نهمین سالگرد استقرار نظام جمهوری اسلامی را جشن می گیریم و برای بار بیست و نهم، یاد بت شکنی خمینی کبیر را گرامی
می داریم؛ اما گذشته از این بحث ها، آن چه امروز مطرح است، حرف ها، خواسته ها و گفته های جوانان و نوجوانان، راجع به نظامی است که
پدرانشان در شکل گیری آن سهیم بوده اند و در این میان، قطعاً حرف های جوانان دانشجو، جالب تر است. ما این بار با دانشجویانی هم کلام شده ایم
که در سخنان خود به ارزیابی اهداف انقلاب و جمهوری اسلامی توفیق یا عدم توفیق مسئولان، در عمل به آرمان های آن، پرداخته اند. این
گفت وگوها را با هم می خوانیم.

انقلاب یعنی…

محمد حسن زکی، دانشجوی رشته عمران است و ۲۴ سال دارد. از او پرسیدم: تعریف تو از انقلاب چیست؟ جواب داد: «انقلاب
به معنای عام، یعنی یک تحول و دگرگونی اساسی در ساختار سیاسی، فرهنگی و اجتماعی یک کشور و اگر منظور شما از
انقلاب، انقلاب اسلامی خودمان است، باید بگویم که انقلاب ما، نتیجه بیش از دو دهه تلاش ملی بود که آرمان استقلال و آزادی
را دنبال می کرد و در بهمن سال ۵۷، این تلاش ها، نتیجه داد و انقلاب به پیروزی رسید».

اخلاص ها کم رنگ شده است

او در ادامه صحبت هایش چنین گفت: «امثال من که انقلاب را به خوبی درک نکرده اند، قطعاً نمی توانند درباره آن، به طور کامل
و واضح حرف بزنند؛ اما بالاخره از طریق کتاب ها و یا فیلم هایی که از آن زمان باقی مانده، تا حدودی با انقلاب و تحولات آن
زمان، آشنایی داریم. هر چند معتقدم که باید این شناخت برای نسل جوان بیشتر هم بشود.

در هر صورت، انقلابی که ۲۸ سال از عمر آن می گذرد، در این مدت، دارای فراز و نشیب هایی بوده که به نظر من، ما در زمان
حاضر، تا حدودی از آن آرمان ها فاصله گرفته ایم؛ به طور مثال، در بحث تحقق عدالت و آزادی، اخلاص برخی مسئولان
کشور، کم رنگ شده که این، خطر بزرگی است».

بهترین می شدیم اگر…

علیرضا وصالی، دانشجوی فوق لیسانس حقوق است. او که به قول خودش در بحث انقلاب و به طور کلی، مسائل سیاسی
ایران، اهل مطالعه می باشد، چنین معتقد است: «واقعاً اگر مردم و مسئولان ما امروز هم همان شور، شوق، ایمان و وجدان سال
۵۷ را داشتند، به نظر من، الان کشور ما جزء ۱۰ کشور برتر دنیا می شد؛ البته قبول دارم که طبیعت هر انقلابی این گونه است
که تا حدودی آن فضا و شور و حال، افت می کند؛ اما باید بپذیریم که تغییر روحیه ها و تفکرات در افراد، به سرعت پیشرفت
کشور، لطمه زده است. این که امروز در مطبوعات می نویسند که مسئولان، رفاه زده شده اند، به نظر من تا حدودی درست
است؛ هر چند که نباید خیلی هم ناامید شد؛ اما واقعیت ها کمی تلخ است»!

حقایق را باید گفت

وقتی به این دانشجو گفتم که با این همه پیشرفت های علمی کشور، چرا این قدر از تلخی ها حرف می زنی، در پاسخ، با صراحت
بیشتری گفت: «نه تنها شما، بلکه همه مردم قبول دارند که ما در برخی رشته ها، مثل انرژی هسته ای، موفقیت های
خیره کننده ای داشته ایم؛ اما واقعاً من از شما می پرسم آیا در بحث عدالت هم کاملاً موفق بوده ایم؟ از طرف دیگر، باید نشست و
بررسی کرد که آیا انقلاب توانسته به خواسته های اصلی مردم، جامه عمل بپوشاند؟ در هر صورت، به نظر من، در این
زمینه ها اگر چه قبول دارم که کار شده است، اما بی تردید، کافی نبوده است و باید در این زمینه، بیشتر کار شود».

باید قدردان بود

فاطمه یعقوبی، دانشجوی ورودی سال ۸۲ رشته کتابداری است. او از دانشجویان موفق و به اصطلاح خودمان، درس خوان به
شمار می رود. وی در صحبت های خود با ما، ضمن تأکید بر لزوم عمل به اهداف و آرمان های اولیه انقلاب در شرایط حاضر
گفت: «در کشور ما مشکلاتی وجود دارد و انصافاً قابل انکار هم نیست؛ اما حرف من این است که چرا ما باید انقلابی را که این
قدر برای ما و کشورمان برکت داشته است، با حرف هایمان تضعیف کنیم و با برخی قدرنشناسی ها، فرصتی به دشمن بدهیم
تا گستاخانه تر به فکر ضربه زدن به ما باشد؟ هیچ وقت نباید یادمان برود که این گونه یأس آفرینی ها، کار دشمن است و یأس
و ناامیدی از آینده، بدترین و خطرناک ترین مسئله است».

به جوانان امید دهیم؛ به مسئولان نهیب زنیم

وی همچنین گفت: «خود من هر وقت در جمع دوستان و هم کلاسی ها بحث سیاسی می شود، نظرم این است که باید در شرایط
کنونی به جوانان امید و انگیزه مضاعف داد و برعکس، مرتب به مسئولان نهیب زد تا بیش از پیش، کار کنند و دچار غرور و
رکود در فعالیت هایشان نشوند؛ زیرا معتقدم اگر فضای یأس و ناامیدی در نسل جوان و به خصوص در میان دانشجویان،
رسوخ پیدا کند، نمی توان خیلی به پیشرفت کشور امید داشت و از سویی، مسئولان کشور هم باید با روحیه انقلابی،
ساده زیستی و مردم مداری، صادقانه خدمت کنند».

حرفی برای گفتن ندارم!

در ادامه تهیه گزارش، به دانشجویی برخوردم که در رشته ادبیات درس می خواند. او که نخواست نامی از او در گزارش
آورده شود، با اشاره به این که چون ما انقلاب نکردیم، کاری هم به شرایط بعد از آن نداریم، گفت: پدران ما انقلاب کردند؛ چرا
ما باید تبعات آن را قبول کنیم»؟ وقتی از او خواستم تا توضیح بیشتری در این زمینه ارائه کند، گفت: «حرف دیگری ندارم که
به شما بزنم و اصلاً این بحث ها، چه فایده ای برای من دانشجو دارد»؟

پاورپوینت کامل امروز هم روز مبارزه است ۵۵ اسلاید در PowerPoint

«باید با هر نسل، با توجه به شرایط زمانی آن حرف زد. شرایط امروز، با بیست سی سال پیش، فرق دارد و خواسته ها هم تا
حدودی فرق کرده است؛ هر چند می توان نقاط مشترکی در این میان مشاهده کرد».

این عبارت، تنها بخش اول صحبت های خانم زینب السادات حسینی، دانشجوی رشته هنر است که با ما در میان گذاشت. وی
در ادامه گفت: «شاید برخی ها فکر کنند که آن زمان، زمان مبارزه انقلابی بود و الان دیگر نیست؛ در حالی که اگر واقع بین
باشیم، باید بگوییم که امروز هم زمان مبارزه انقلابی است؛ منتهای مراتب، کمی شرایط و اوضاع و احوال، فرق کرده است. به
همین جهت، من می گویم که یک دانشجوی مؤثر، کسی است که با یک روحیه انقلابی و عدالت خواهانه، سعی کند تحولات
خوبی در جامعه اش ایجاد کند و از گوشه گیری و بی تفاوتی، به شدت بپرهیزد».

ضعیف عمل کرده ایم

او البته گریزی هم به عرصه هنرمندان زد و در این باره اظهار داشت: «متأسفانه باید بگویم که در عرصه هنر انقلابی، ما خیلی
ضعیف عمل کرده ایم؛ به این معنی که هنرمندان ما آن طور که انتظار می رفت، نتوانستند در قالب هنر، پیام های انقلاب را در
مرحله اول به درون جامعه و در مرتبه بعد، به خارج از مرزها انعکاس دهند که اگر این مهم محقق می شد، اثرات بسیار خوبی
بر جای می گذاشت».

امید در عین ناامیدی!

خانم حسینی، چنین ادامه داد: «امروز نگاه یک دانشجوی هنر به انقلاب، یک نگاه توأم با امید و ناامیدی است؛ ناامیدی از این
جهت که نسبت به برخی مسائل و بی توجهی ها به هنر و دانشگاه، دل خوری هایی پدید آمده و امید از این جهت که بالاخره
آدمی به امید زنده است.

ما را باور کنید

شاهین قائمی نیا، دانشجوی رشته مهندسی برق است. او با بیان این که من در زمان پیروزی انقلاب، ۲ ساله بودم، گفت: «طبعاً
نباید انتظار داشته باشید که من آن دوره را به یاد داشته باشم؛ اما بالاخره از زبان پدر و مادر و به ویژه رسانه های مکتوب و
دیداری، چیزهایی درباره انقلاب شنیده و دیده ام. نظر من راجع به انقلاب و دستاوردهای آن، مثبت است؛ اما در این جا
می خواهم به شما نکته ظریفی را عرض کنم که دوست دارم به آن حتماً اشاره کنید و آن این که به اعتقاد من، اکثر مردم ایران و
به ویژه قشر جوان و تحصیل کرده، انقلاب و کشورشان را دوست دارند؛ چون این انقلاب بود که نعمت «استقلال، آزادی و
جمهوری اسلامی» را به ما داد و باعث شد که ما در سایه اتکای به خود، بتوانیم تا حدودی به استقلال برسیم و این چنین
موفقیت داشته باشیم. حقیقتش را بخواهید، وقتی سال گذشته خبر موفقیت هسته ای را از تلویزیون شنیدم، اولش باورم
نمی شد؛ اما خدا کمک کرد تا ملت ما در جهان سرافرازتر از همیشه باشد؛ اما عرض من این است که بالاخره منِ جوان، از
انقلاب، انتظاراتی دارم و جدای از بحث اشتغال، ازدواج و مسکن که حق طبیعی هر کسی است، می خواهم که مسئولان ما که بر
آمده از همین انقلاب هستند، کمی ما جوان ترها را باور کنند و به ما حق بدهند تا حرف هایمان را بزنیم. متأسفانه برخی ها فکر
می کنند که جوان نباید زیاد اهل انتقاد کردن باشد و از آن طرف دوست دارند هر وقت انتخابات شد، فورا به پای صندوق های
رأی بیایند؛ البته ما برای دفاع از کشور می آییم؛ اما بالاخره باید به حرف جو