پاورپوینت کامل به بهانه برگزاری کنگره عطیه آسمانی ۲۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل به بهانه برگزاری کنگره عطیه آسمانی ۲۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل به بهانه برگزاری کنگره عطیه آسمانی ۲۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل به بهانه برگزاری کنگره عطیه آسمانی ۲۳ اسلاید در PowerPoint :

۱۶

دلتنگی های غمگین آدم هایی از جنس بهار چیزی نیست غریب. شنیده بودم دامن پرکرامت بانو، مثل باغ های اساطیری،
دست های آدم را پر از شعر و غزل می کند. به قول امیر اسماعیلی شاعر، «آدم ها کنار حضرت زهرا، سپیدتر می شوند و حالا
دارم با شما سپیدخوانی شعرهای نابی را مزه می کنم که از یزد و کنگره عطیه آسمانی برای دل بانو سراییده شده است. این
نغمه های دل را با هم می نوشیم.

راز

سیده صدیقه عظیمی نیا، یزد

امشب بهار، سرزده از راه می رسد

شاعر شبیه غنچه که لب باز می کند

مفعول فاعلات مفاعیلِ عشق را

از سمت چشم های تو آغاز می کند

دف را بکوب دف دددف دف که فاطمه (س)

مثل نزول وحی به قلب پیامبر

با عطر یاس های کبودی که عاشقند

از آسمان می آید و اعجاز می کند

بی بی سلام، درد و بلایت به جان من

دست من و اجابتِ تو مهربان من!

گاهی در اوج آبی کم رنگ آسمان

دل تا مدینه یک سره پرواز می کند

بانو! خودت بیا غزلم را بخوان، ببین

در بیت بیت آن هیجان موج می زند

حسّی غریب می وزد از واژه واژه اش

افشای کودکانه یک راز می کند

رازی که برملاست: که من، عاشق توام

بیش از هر آن چه فکر کنی دوست دارمت

یک حس عاشقانه که این چند بیت شعر

دارد فقط برای تو ابراز می کند

پاییز دردهای منی تو، بهار من!

ای هست و نیست من و لیل و نهار من

شاعر برای شرح تو که خوبِ عالمی

دارد برای ثانیه ها ناز می کند

شاعر برای این که غزل پا نمی دهد

تا عاشقانه های خودش را بیان کند

گاهی نظر به قونیه و بلخ و قندهار

گاهی نظر به خواجه شیراز می کند

با آن که از قدیم به من یاد داده اند

در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست

اما قسم به روح تو که صبر، جایز است

جایی که عشق، لب به سخن باز می کند

بانوترین خاتون

اعظم قلندری، شیراز

و بالا می رود سمت تو ای دریاترین دامن

به امید شفاعت، دست های بی پناه من

دلم را بر ضریح مهربانی هات می بندم

من گم گشته در طغیان قرن آدم و آهن

من و یک پنجره در جزر و مد دردها، اما

تویی بانوترین خاتون دنیا، عطر آویشن

دخیل غرفه های استجابت می شوی بانو

کلید آسمان در دست تو، ای بهترین مأمن

ردیف میله ها کرده است زندانم، رهایم کن

از این بن بست تنگ آرزوها، از حصار تن

منم در انزوای آخرین بن بست، تاریکی

مرا از این کرانه، از سیاهی ها ببر لطفاً

غریبم، آشنای خویش حتی نیستم بانو!

کمی فرصت بده پیدا کنم خود را در این جا من

خنکای مهربان

اشرف سرلک، تهران

یک دسته گل آفتابگردان؟

یا نه

یک سبد یاس نیلوفری؟

– شتابی نفس، نفس گیر –

پیراهنم از عطر اساطیریِ قَرَنی شگفت / در تنِ شیفته

نیمه جان می رقصد.

پلّه ها را چقدر بالا آمده ام / که راه برایم باز شد؟

سرانگشتانم روی نرده های اُریب

آهنگی آهسته می پردازد.

نمی دانم / غروب است یا گرگ و میش دم صبح

که اشتیاق رود / در شریان هوا / خنکایی مهربان می پاشد.

این دسته گل آفتابگردان؟

یا نه

آن سبد یاس نیلوفری؟

***

«تابلوی اطلاعات»

خانم، ببخشید…..!!!

نگاهش در تنم ترانه های لال می ریزد،

سفیدی، در هیئت بهاری اش موج می زند.

دستم را می گیرد،

نفس در سینه ام، بی قرار، پرتاب می شود.

رو به وهمی سبز، بی خود از خود می شوم.

***

اتاق شماره ۴

ایستاده بر بلندایی از پر قاصدکانی باران خورده،

بی تکیه بر هیچ پنجره ای،

خانم، ببخشید…!!

ترانه های لال دوباره در من گل می کند.

سبد یاس در دستانم، پرستوهای مهاجر می شود

در آهسته باز می شود.

از گلوگاه اتاق چهار،

یک دشت گل محمدی رو به حجم یاس خم می شود.

پلّه ها فرو می نشینند.

گیسوانم مثل نشاء برنج

در عرق شرم / جای گیر می شود.

صدایی در هوای معلق راهرو / زمزمه می شود

این جا کوثری نیمه