پاورپوینت کامل کدام جوان؟ کدام سینما؟ ۳۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل کدام جوان؟ کدام سینما؟ ۳۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل کدام جوان؟ کدام سینما؟ ۳۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل کدام جوان؟ کدام سینما؟ ۳۷ اسلاید در PowerPoint :

۲۸

سینما به عنوان رسانه ای تأثیرگذار و پرمخاطب، جایگاه رفیعی در ساختمان مهندسی –
فرهنگی یک کشور دارا می باشد. این امر در کشور ایران نیز یکی از پایه های فرهنگی
محسوب می شود و در واقع، این نقش انکار ناپذیری است که سینما از آن برخوردار است و
بدین طریق، صاحبان این صنعت فرهنگ ساز نیز نقش مهمی در ترویج، اشاعه و تثبیت رفتار،
افکار، اندیشه ها و منش ها دارند و خود حتی به قطب هایی در ارائه افکار و نظریات و
اندیشه ها تبدیل می شوند و به مرور زمان، به نوعی، جزء گروه های مرجعی محسوب
می گردند که در تأثیرگذاری و الگوسازی در برابر مخاطبان، مورد توجه قرار می گیرند و
به عبارتی، عامه مردم و مخاطبان، از طریق سینما، الگوپذیری را در رفتار و منش خویش
به کار می گیرند و از این مسیر، در دریافت الگوها و افکار آنها که در زندگی اجتماعی
یک اصل پذیرفته شده محسوب می گردد، نقش ایفا می کنند. در این میان، جوانان به خاطر
روحیه ویژه خود و آرمان خواهی و روحیات خاص خود، نقش بسزایی – چه در الگوسازی و چه
در الگوپذیری – ایفا می کنند. روند حضور جوانان و تأثیرگذاری آنها در سینما، محور
این نوشتار است که در نگاهی گذرا، به آن می پردازیم.

جوان و انرژی جوانی، در مفهوم خود، معانی بسیاری را نهفته دارد و در واقع، هنگامی
که از جوان و جوانی سخن به میان می آید، نشاط، شادابی، خلاقیت و نوآوری، مفاهیمی
هستند که در کنار آن، به ذهن می آیند و در مجموع، جنبشی را پدید می آورد. این امر،
هم در روند فیلم سازی جوانان به چشم می خورد و هم در نمایش حضور ایشان در صحنه ها،
به عنوان ستارگان سینما. در فرآیند اول، فیلم ساز جوان، فیلم سازی قلمداد می شود که
دارای تفکرات نو، متفاوت و در عین حال، با شور و نشاط است که اندیشه های
آرمان خواهانه و به نوعی پیشرو خویش را در امر فیلم سازی، پیگیری می کند. می توان
گفت که حضور آنها در این عرصه، کم تحرکی، توقف در اندیشه ها، رخوت و نخوت را از
آثار گذشته و اشخاصی که بدان می پردازند، می زداید و باعث تحرک و تقویت جریان های
پیشین در عرصه فیلم سازی شده و به تعبیری موجب ابداع حرکات جدیدی در آن عرصه خواهد
شد. این حرکت، به یقین، باعث صعود سینمای ایران خواهد گردید؛ اگر چه عناصر متعدد
دیگری، همچون برنامه مدوّن و برنامه ریزی صحیح، تأمین امکانات و منابع مالی مناسب،
می توانند بر این امر تأثیرگذار باشند و نقصان در هریک از این امور، می تواند این
جریان را از حالت صحیح خویش خارج کند.

مسئله دیگر، حضور جوانان در عرصه سینما و بازی گری، به عنوان پیشانی و ویترین
تحرکات سینمایی است که سال هاست دغدغه بسیاری از هنرمندان و اهالی سینما و مسئولان
فرهنگی و سینمایی گردیده است.

در حقیقت، دغدغه از آن جا آغاز می شود که سینما، نیاز به نیروهای جوانی برای تداوم
حضور خود دارد؛ افزون بر این که شادابی و برقرار نمودن ارتباط صحیح با مخاطب، از
دیگر انگیزه های این حضور است. با این حال، حضور افراد کم تجربه و جویای نام، نوعی
بی ثباتی ناشی از عدم شناخت کافی از موقعیت موجود را به وجود می آورد؛ زیرا جوانان
حاضر در این عرصه، خود به الگوهای مطرح در جامعه و در میان مردم بدل می شوند و عدم
شناخت مناسب و کافی از وضعیت موجود و نیز کم تجربگی و ناپختگی، می تواند حاشیه های
شهرت، بی ثباتی اخلاقی و عدم احترام به هنجارهای دینی و اجتماعی را براصل حضور،
پررنگ تر نماید و بازی گر یا به تعبیر مناسب، ستاره مطرح شده در عالم سینما را در
چالشی جدی میان خود او، وضعیت اجتماعی، شهرت و الگوپذیری دیگران از وی قرار دهد و
ممکن است برخی به خاطر ناتوانی از درک صحیح موقعیت به وجود آمده، به نوعی دچار خود
باختگی شده، به جای بدل شدن به الگوی صحیح، تبدیل به نوعی الگوی ناهنجار اجتماعی
شوند که طبیعتاً عوارض و پیامدهایی را برای خود او دیگر افراد الگوپذیر از وی، به
همراه خواهد داشت. شاید مناسب باشد که این مسئله را از زاویه ای دیگر بنگریم؛ یک
بازی گر و به تعبیری ستاره سینما، از آنجا که وعده ناخودآگاه آدمی حضور دارد و آن
هم یعنی تصویر، کم کم نوعی رسوخ در ذهن مخاطب را به وجود خواهد آورد که در کنار یک
سری فعل و انفعالات روانی، مخاطب، آهسته آهسته او را به عنوان مرجع و الگوی رفتاری
خویش برمی گزیند و از این رهگذر، چندین مسئله قابل تأمل پدید می آید؛ اولاً صحیح
بودن این انتخاب به عنوان الگو، کمتر مد نظر قرار می گیرد؛ زیرا مخاطب در فعالیت
ذهنی خویش، او را می پذیرد و آن را باور می کند. علاوه بر این، بازی گر با مسئله
الگو قرار گرفتن مواجه می شود که در ارتباط جدی و وثیق با شخصیت، حالات و رفتار وی
می باشد و در صورتی که نتواند تعاملی صحیح میان خود و نقشی که در اجتماع از آن خود
کرده است – یا به تعبیر مناسب تر، اجتماع به وی عطا کرده است – برقرار کند، دچار
دوگانگی شخصیت شده، نمی تواند در مسیر پیش آمده، به درستی گام بردارد و از این منظر
دچار کاستی هایی خواهد شد که خواه ناخواه در میان اطرافیان و جامعه طرفداران وی،
تأثیر نامطلوبی برجای خواهند گذاشت.

در کنار مسئله الگو قرار گرفتن، مسائلی همچون جذابیت های کاذب چهره، لباس، رفتار،
تکیه کلام ها و … قرار دارند که در امر الگوپذیری، به شدت مخاطبان را تحت الشاع
قرار خواهند داد. در واقع، در خصوص موضوع الگوپذیری مخاطبان، مسئله به گونه ای بروز
خواهد کرد که بازی گر و ستاره سینما به جهت موقعیت خود و با عدم درک صحیح از شخصیت
خویش، فرهنگ بومی خود و رفتار اجتماعی مناسب، گرته برداری رفتاری، اخلاقی و ظاهری
از فرهنگ بیگانه، الگو قرار می گیرد و بدین ترتیب، به مرجع رفتاری برای مخاطبان
تبدیل می شود و در واقع، به جای ارائه فرهنگ رفتاری مناسب با جایگاه خویش، اشاع