پاورپوینت کامل زیبایی، یعنی قرار گرفتن هر چیز سر جای خودش;دین و زیبایی های آن در گفت وگو با حجت الاسلام و المسلمین مهدی طائب ۶۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل زیبایی، یعنی قرار گرفتن هر چیز سر جای خودش;دین و زیبایی های آن در گفت وگو با حجت الاسلام و المسلمین مهدی طائب ۶۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل زیبایی، یعنی قرار گرفتن هر چیز سر جای خودش;دین و زیبایی های آن در گفت وگو با حجت الاسلام و المسلمین مهدی طائب ۶۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل زیبایی، یعنی قرار گرفتن هر چیز سر جای خودش;دین و زیبایی های آن در گفت وگو با حجت الاسلام و المسلمین مهدی طائب ۶۸ اسلاید در PowerPoint :

۶

روز پایانی اردو بود. آمده بود اردوگاه ثامن الحجج و بین دانشجویان طرح کوثر.
بچه ها توی نمازخانه بودند و ما هم فرصت را غنیمت شمردیم و رفتیم سراغ او. حاج آقای
طائب، چهره ای آشناست. چهره ای مقبول در نزد معماران فکر و اندیشه . سرداری جانباز
در هشت سال دفاع مقدس که امروز در نبرد فرهنگی، هر جا احساس می کند که می تواند
حضورش مفید باشد، حاضر می شود. پرسمان را نشانش دادیم و از او وقت مصاحبه تقاضا
کردیم. او هم قبول کرد. سخنرانی استاد، درباره «صهیونیسم، گذشته، حال و آینده»
بود و مانند همیشه، نگاه نو و زیبای وی، موجب ایجاد پرسش های فراوان در بین
دانشجویان شد و همین ازدحام و حلقه گرد استاد، مانع نزدیک شدن ما و همراهی با وی تا
دفتر مدیریت اردوگاه شد. او هر چند خسته بود، اما با صحبت های شیوا و زیبایش، خستگی
چند روزه را از تن ما هم گرفت.

پرسمان: برای شروع بحث بفرمایید که تعریف اسلام از زیبایی چیست و آیا همه
زیبایی های اسلام قابل به تصویر کشیدن هستند و چرا ما ابزار لازم را برای به تصویر
کشیدن زیبایی های اسلام در دست نداریم؟

در روایات جمله «ان الله جمیل یحب الجمال؛ خدا زیباست و زیبایی را دوست دارد» با
عبارات گوناگونی آمده است. زیبایی یعنی چه؟ زیبایی، یعنی قرار داشتن هر چیزی در جای
مناسب خودش. زیبایی، تعریف ثابتی در پدیده ها ندارد؛ بلکه زمانی به تعریف خودش
نزدیک می شود که آن پدیده بیشتر سرجای مناسب خودش قرار گیرد و خداوند متعال که جمیل
است، به خاطر این است که سرجای خودش قرار دارد؛ البته اگر این تعبیر به جا و درست
باشد؛ زیرا ما از جهت بیان لفظی، ناچار این گونه می گوییم که خداوند متعال، سرجای
خودش قرار دارد و علت این که خداوند متعال سرجایش قرار دارد، این است که قدرتی ما
فوق او نیست که او را از سرجای خودش تغییر دهد. بنابراین، آن جا نقطه ای است که
هرگز به هم نمی خورد. جا به جا کردن امور اگر توسط عالم انجام بشود، زیبایی ها باقی
می ماند؛ اما اگر این جا به جایی ها توسط عالم انجام نشود، تبدیل به ناهنجاری زشتی
و نازیبایی ها می شود که ما از آن به فساد تعبیر می کنیم. بدن انسان تا موقعی که او
را فساد نگیرد، زیباست؛ ولی همین که فسادی یا چرکی در بدن بیاید، نازیبا می شود و
به همین جهت می گوییم که فاسد شد. بنابراین، قرار گرفتن امور سرجای خودش، می شود
زیبایی.

پرسمان: یعنی در نگاه منظومه ای و نظام وار به هر پدیده ای؟

عرض کردم که خداوند هرچیزی را سر جای خودش خلق کرده است؛ پس زیبایی، در ذات این
عالم است و این خلق اول، در عالم ماده، دارای کمال است. یکی از ویژگی های عالم
ماده، حرکت است. حرکت، به دو صورت می تواند باشد؛ یکی حرکت فسادآمیز که آن زیبایی
اولی را هم از بین ببرد و دیگری حرکت در خط درست که آن زیبایی اول را افزایش دهد.
بنابراین، می توان گفت که این جهان – که در خلق اول، عین زیبایی است – وقتی که آمد
با انسان عجین شد و انسان شد خلقی در خلق (و اذ قال ربک للملائکه انی جاعل فی الارض
خلیفه)،۱ چون این نقطه، نقطه حرکت و نقطه دخالت و طرح دهی به آن خلق اول، در طرح
جدید است، این جا امکان فساد وجود دارد و ملائک به این نقطه اعتراض کردند؛ «اتجعل
فیها من یفسد فیها».۲ و این، زیبایی را به هم می زند و کار را خراب می کند. پس در
این جا ملائک یک احساس خطری کردند که این خلق اولی که در عین زیبایی است و پیش
می رود و زیبایی پس از زیبایی دارد، این با ورود این موجودی که می تواند حرکت را جا
به جا کند، این مبادا از آن خط در بیاید و بشود نازیبایی و فساد.

پرسمان: در مبانی اعتقادی ما هرچیزی که خلق می شود، مشمول اصل حرکت می شود؛ حتی
ملائک؛ بنا بر این فرمایش حضرت عالی، آیا این اصل حرکت الهی، مختص انسان است؟

آن چیزی که در خلق اول منهای انسان بود، حرکت بود؛ ولی حرکت ثبت شده در منظومه، غیر
قابل تغییر بود و نوعی حرکت جبری بود که در حیوانات، به آن حرکت غریزی می گویند و
در موجودات دیگر حرکت تبعی نام دارد؛ مثلاً سنگ هم حرکت دارد؛ اما حرکت تبعی.
حیوانات هم حرکت دارند؛ اما غریزی است. انسان حرکت ارادی دارد. این حرکت، می توانست
نقشه را متفاوت کند. خداوند هم فرمود: «انی اعلم ما لا تعلمون».۳ اشکالتان درست
است؛ اما اگر خلق را در آن چیزی که شما دیدید، ببینیم؛ ولی در خلق جدید و در آن
نگاهی که من دارم و شما نمی دانید، اشکال پیش نمی آید. آن چیزی که من می فرستم
پایین و حرکت ارادی دارد، عالم است؛ «عَلَم آدم الاسماء کلها».۴ با این نقشه و
طراحی، زیبایی ها افزون می شود؛ «صبغت الله و من احسن من الله صبغه»؛۵ رنگ خدایی
است و از این رنگ که زیباتر نیست.«قل آمنا بک»؛ بگو ما به آن نقشه ایمان آوردیم؛
بنابراین، حرکت باید روی آن نقشه باشد؛ زیبایی در زیبایی می شود. چرا؟ چون همه چیز
در سرجای خودش است. اگر حرکت براساس آن نقشه نباشد، به هم می ریزد و به همین جهت،
در این جهان، یک خلق اول داریم که عین زیبایی است و تا حالا کسی نتوانسته به کار
خدا ایراد بگیرد و بگوید این پدیده، این کوه و… نازیباست؛ یعنی ما یک مورد هم
نداشته ایم که دانشمندان طبیعت شناس بگویند فلان چیز، نازیباست.

پرسمان: نازیبا وقتی می شود که فساد، به تعبیر قرآن، به دست مردم باشد.

بله، وقتی ما یک رودخانه را پر از زباله کردیم و تبدیل به یک محل بدبو کردیم، چهره
کریه رودخانه، دخالت در خلق اول و ایجاد فساد در آن است؛ ولی اگر زباله ای نبود و
آب حرکت طبیعی خودش را داشت، تمام پیچ و خم های آن عین زیبایی بود. بنابراین،
می توانیم این طور بگوییم که خلق اول در زیبایی است و خلق اول، مجبور در حرکت است و
انسان ها، مدیران این حرکت هستند. انسان ها دو راه دارند؛ یا زیبایی را حفظ کنند و
یا فساد و تباهی و خرابی ایجاد کنند. انسان ها اگر بخواهند در زیبایی ها تصمیم
داشته باشند و مصمم باشند، به چه نیاز دارند؟ به علم و دانش؛ اما علم کامل پیش چه
کسی است؟ علم کامل، فقط پیش خداست که او در قالب دین پیامبر و امام آن را فرستاده
است و در نتیجه، می توانیم نتیجه بگیریم که زیبایی، فقط در دین و فقط در گرو اجرای
احکام دین است. ما در دین حکمی که نازیبا باشد، نداریم. چرا؟ چون زیبایی، یعنی قرار
داشتن امور در جای خودش و این کار توسط معصوم انجام می شود و چیزی که توسط معصوم
انجام شود، همین احکام است و به همین جهت، شما هرگز از سوی اولیای الهی، در مسیر
زندگی، شِکوه نمی بینید و ناله ای مبنی بر خستگی نمی شنوید. چرا؟ به دلیل این که
آنها در نقشه ای که خدا برایشان ترسیم کرده، حرکت می کنند. این، تئوری مطلب است و
در دنیا هم همین گونه است؛ امروز، نازیبایی ما و زیبایی های زمین چیست؟ امروز ما به
عموم بشریت که مراجعه کنیم، هیچ کدام مواد مخدر را زیبایی نمی دانند. مواد مخدر،
مال طبیعت است؛ اما دخالت بشر در آن و تغییر در آن خلق اول موجب نازیبایی آن شده
است. مواد مخدر با حکم همه بشریت و حتی کسی که آن را مصرف می کند، ناهنجاری و
نازیبایی است. طبیعت، خود به خود، مست کننده ها را خلق نمی کند. هیچ کس در عالم
نمی گوید که شراب زیبایی است. در کشورهایی مثل فرانسه و آلمان که شراب جزء زندگی
است، آنها قانون گذاشته اند که اگر کسی شراب مصرف کرد، حق ندارد پشت ماشین بنشیند؛
چون می دانند که شراب و حرکت، با هم تناسب ندارند؛ درحالی که حرکت، رو به کمال است؛
پس شراب و کمال، با هم تناسب ندارند. زیبایی، یعنی کمال و شراب، مخالف زیبایی است.
بنابراین، تولید کننده و مصرف کننده شراب، اگر به عقلشان مراجعه کنند، نمی گویند
شراب زیباست. ظلم و ستم هم همین طور است. ربا یعنی ایجاد کردن زمینه ای که اموال در
نزد یک نفر انبار شوند و این نازیبایی است. دین الهی این نازیبایی ها را ممنوع کرده
است. در همه جای دنیا، حیا زیبایی است؛ عدالت، زیبایی است. امروز برهنگی را در
جامعه غربی، نازیبایی است. چرا؟ چون از زن برای جذب نامتعادل مرد یک ابزار درست
کرده است و در واقع، یک موجود و انسان را که باید در مقام انسانیت خودش باشد، تبدیل
به یک ابزار کرده است و این، یک نازیبایی است؛ گرچه ابزار این نازیبایی، زیباسازی
خود همین زن است. اسلام تمام اموری را که زیبایی را از خلق اول می گیرند و در حرکت
خراب می کنند منع کرده است. بنابراین، در یک کلمه دین، عین زیبایی هاست؛ چون هر
چیزی را در جای خودش قرار داده است.

پرسمان: برداشتی که از سخنان شما می شود، این است که آن چه امروزه جهان غرب در قالب
مفاهیم فلسفی و حتی مباحث قانونی مطرح می کند و یا در قالب فیلم ها به تصویر
می کشد، زیبا نشان دادن زشتی هاست؟

در حقیقت، خداوند متعال، بشر را در خلق اول که آورده، فطرت بشر، زیبایی را گرفته
است و شما آن را از مسیرش بیرون می کنید و در مسیر انحرافی قرار می دهید. فطرت،
دنبال زیبایی ها می گردد و در این مسیر، نازیبایی وجود ندارد. اگر به ندای فطرت
جواب دهیم، به مسیر دین برمی گردد و وقتی به مسیر دین برگشت، آن کسانی که می خواهند
بشر در انحراف باشد، آنها ضرر می کنند. بنابراین، همواره باید یک بدل سازی بکند.
بشر، بیهوده دنبال بت پرستی نرفته است. بت، مدل خداست. بشر، فطرتاً دنبال خداست.
«قال نوح رب انهم عصونی واتبعوا ما لم یزده ماله و ولده الا خسارا؛۶ نوح گفت خدایا
اینها از من سرپیچی کردند و از کسانی پیروی کردند که اموال و فرزندانشان چیزی جز
زیان کاری بر آنها نیفزوده است». آنان چه کار کردند؟ «و مکرو مکراً کُبّارا. و
قالوا لا تذرنّ آلهتکم و لا تذرُنّ وَدّا و لا سواعاً و یَغوثَ و یعوق و نسرا۷»؛
اینها مکر کردند و گفتند؛ این خداها را رها نکنید. بت، خواستگاه طبیعی بشر نیست؛
بلکه یک خواستگاه بدلی است که سرمایه داران برای این که بشر را از رفتن به سمت خدا
غافل کنند این بدل را درست کردند؛ یعنی بشر فطرتش دنبال آن زیبایی اصلی است و باید
بدل سازی شود. جهان غرب، می فهمد که مردم دنبال زیبایی ها و قانون اصلی هستند و اگر
بدل سازی نکند، راه اصلی را پیدا می کنند. از این رو، این قوانین را بدل سازی کرده
است. از این جا می خواهیم بگوییم هر مقداری اینها بدل سازی بکنند، اینها متوجه این
مطلب نیستند که با این کار، خودشان دین را تأیید می کنند. چرا؟ چون در این
بدل سازی ها، وقتی که بدل را می سازند، وقتی مردم چشمشان به بدل افتاد و اصل را هم
دیدند، تشخیص می دهند؛ از این جهت به سراغ خراب کردن چهره پیامبر رفتند و از
مسیرهای تند و فحش