پاورپوینت کامل احساس اضافی بودن می کنم! ۳۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل احساس اضافی بودن می کنم! ۳۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل احساس اضافی بودن می کنم! ۳۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل احساس اضافی بودن می کنم! ۳۲ اسلاید در PowerPoint :

۲۸

راستش نمی دانم از کجا شروع کنم. من ۲۳ ساله ام و توی دبیرستان، بچه خیلی خوب و درس خوانی بودم؛ شاگرد اول، با ایمان و خلاصه همه چی… در دانشگاه، در رشته فیزیک دانشگاه تهران قبول شدم و این رشته ای بود که واقعاً دوست داشتم. حدود یک سال است که درسم تمام شده است. پارسال هم امتحان فوق شرکت کردم؛ امّا خوب نخوانده بودم و رتبه ام خیلی خوب نشد. نمی دونم اینها که گفتم، چه ربطی داشت؛ شاید دارم سعی می کنم یک جوری شروع کنم. در تمام این سال ها، خیلی دلم می خواست ازدواج کنم؛ چون خیلی احساس تنهایی می کردم؛ البته می دانم که خیلی ها مثل من هستند و مشکل من، فعلاً این نیست. تا به حال چند بار خواستگارهایی به خانه مان آمده اند؛ ولی همگی رفته اند. می دانید؛ این قبول نکردن خواستگارها، خیلی عذابم می دهد و بعد همه اش خودم را ملامت می کنم.

راستش از خانواده ام خجالت می کشم. باور کنید من از این آدم های بیرونی نیستم و دلم می خواهد به حرف همسرم گوش کنم. دوست دارم اطاعت کنم و هر چی که بگوید، قبول کنم. من تسلط مرد بر زن را دوست دارم. حالا حسرت دارد مرا می کشد؛ البته این تازگی ندارد و بعد از رفتن خواستگارها، همین طوری می شدم. حالا هر چی می گردم، دلیلی برای ادامه تحصیل هم پیدا نمی کنم. تازه دختری که تحصیلاتش بیشتر باشد، کمتر به خواستگاری اش می آیند. شاید او خودش لیسانس بود و خوشش نیامد که من گفتم دوست دارم فوق هم بخوانم. اصلاً آدم که یک بار قبول نشد، یعنی عرضه اش را ندارد. باور کنید توی جلسه خواستگاری، اصلاً جای فکر کردن نیست و حتی خیلی چیزها آن موقع به ذهنم نمی رسد. شما بگویید من به جای سرزنش کردن خودم، چه کار کنم؟ همه می پرسند: تو چرا شوهر نمی کنی؟ دلم می خواست یکی از اولیای خدا حاضر بود و من می رفتم پیشش و درد دلم را برایش می گفتم. باور کنید خیلی احساس بدی است که آدم را نپسندند و قبول نکنند. دیگر دل و دماغ درس خواندن ندارم و احساس اضافی بودن می کنم. کمکم کنید. من از فرط تنهایی، این تازگی ها چت باز هم شده ام و با چند تا پسر، توی چت دوست شده ام و البته می دانم که توی چت نمی شود به کسی اعتماد کرد و من هم اعتماد نمی کنم و فقط با هم حرف می زنیم و هیچ اطلاعات خاصی رد و بدل نمی کنیم یا حرفی خلاف عرف و عقایدم نمی زنم. درباره دانشگاه، اجتماع و آب و هوا صحبت می کنیم. از هیچی که بهترند!

دیگر نه طاقت برخاستن دارم و نه انگیزه ای برای بلند شدن و می دانم که بیشترش مال ازدواج نکردن است و می دانم که ازدواج، به آدم ها آرامش و رضایت می دهد؛ ولی این که دست من نیست. دیگر از دعا، نماز، توکل، توسل و… خسته شدم. شما بگویید چه کار کنم؟ حداقل به من بگویید تقصیر من چیست و بگویید چگونه باید فکر کنم. من دعا می کنم؛ نماز می خوانم؛ قرآن می خوانم و با خدا کلی حرف می زنم؛ ولی حس می کنم او نمی شنود یا نمی خواهد که بشنود. فکر کنم او هم از من بدش می آید؛ از یک آدم بی عرضه و بی مصرف و از یک جوون علاف، بدش می آید.

در پاسخ به نامه تان نکات زیر را یادآور می شویم:

۱. مشاوره و استمداد از افراد با تجربه، کاری است که تمام افراد – از کوچک و بزرگ، زن و مرد و در تمام زمان ها و مکان ها – انجام می دهند؛ البته گاهی به صورت رسمی و اغلب به صورت غیر رسمی و غیر مشهود، صورت می گیرد. بنابراین، اگر دیگران به کسب تجربه و مشورت خواستن شما – از این مرکز و دیگر افراد و مراکز – پوزخند می زنند، نا آگاهانه و ناخواسته، به خودشان خندیده اند؛ زیرا عملاً تمام آنان همین کار را به طور غیر علنی و غیر رسمی، انجام می دهند و پرسیدن، نشانه آن است. نشانی یک محل را پرسیدن، درباره یک رشته تحصیلی سؤال کردن، مراجعه به یک پزشک برای رفع بیماری و…، همه نمونه هایی از این نوعند؛ پس از خنده دیگران، دلسرد نشوید.

۲. زندگی دارای فراز و نشیب است و همیشه بر وفق مراد نیست. همیشه دوران دبیرستان نیست و همیشه نمره عالی نیست و همیشه به راحتی، تمام خواسته شما برآورده نمی شود. گاهی سختی ها و ناملایمات زندگی نیز چاشنی زندگی می شوند تا انسان، آبدیده شود. داشتن ایمان، کافی نیست؛ بلکه حفظ و استمرار بخشیدن به آن لازم است. حفظ و تقویت ارتباط معنوی تان با خالق هستی و مونس تنهایی، شرط گذر از گردنه پر پیچ و خم زندگی است. آرامش، در پرتو مناجات و راز و نیاز با خداوند متعال، حاصل می شود. هر گاه از همه جا امیدتان قطع شد و تمام مشکلات بر سرتان سایه افکند و کسی را پیدا نکردید، تا درد دلتان را برایش بازگو کنید و حال و حوصله نوشتن مطالب خود برای ما را نداشتید، مطمئن باشید خداوند متعال، بهتر از هر کس دیگری و نزدیک تر از هر چیز دیگری می تواند شما را پذیرا باشد؛ به شرط آن که

باور داشته باشید که او نظاره گر شماست و اگر نمی توانید احساس کنید که در محضر او هستید و نمی توانید با چشم دل

او را ببینید، مطمئناً او شما را مشاهده می کند و به شما نزدیک است و شما را می بین