پاورپوینت کامل ولایت یعنی به هم پیوستگی؛ یعنی هم جبهگی ۴۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ولایت یعنی به هم پیوستگی؛ یعنی هم جبهگی ۴۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ولایت یعنی به هم پیوستگی؛ یعنی هم جبهگی ۴۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ولایت یعنی به هم پیوستگی؛ یعنی هم جبهگی ۴۱ اسلاید در PowerPoint :

بررسی مفهوم ولایت و ویژگی های حکومت ولایی از دیدگاه رهبر معظم انقلاب

معنای ولایت در قرآن

ولایت در اصطلاح قرآنی، یعنی به هم پیوستگی و هم جبهگی و اتصال شدید یک عده انسانی که دارای یک فکر واحد و جویای یک هدف واحد هستند؛ در یک راه قدم برمی دارند؛ برای یک مقصود، تلاش و حرکت می کنند و یک فکر و یک عقیده را پذیرفته اند. افراد این جبهه هرچه بیشتر باید به هم متصل باشند و از جبهه های دیگر و قطب های دیگر و قسمت های دیگر، خودشان را جدا و کنار بگیرند. چرا؟

برای این که از بین نروند و هضم نشوند. این را در قرآن، ولایت می گویند. پیغمبرصلی الله علیه وآله، جمع مسلمانان آغاز کار را با این پیوستگی و جوشیدگی به وجود می آورد؛ اینها را به همدیگر متصل می کند؛ اینها را برادر می کند؛ اینها را به صورت یک پیکر واحد درمی آورد؛ به وسیله اینها، امت اسلامی را تشکیل می دهد؛ جامعه اسلامی را به وجود می آورد؛ از پیوند اینها، با دشمن ها، با مخالفین، با معاندین و با جبهه های دیگر، جلوگیری می کند و بین اینها و جبهه های دیگر، جدایی می اندازد. از پیوستن به جبهه یهود، از پیوستن به جبهه نصاری، از پیوستن به جبهه مشرکین، اینها را باز می دارد و هرچه بیشتر سعی می کند صفوف اینها را فشرده و به هم جوشیده بکند.[۱]

ولایت یعنی پیوند و با هم بودن

وقتی که در نظامی، ولی اللَّه – کسی مثل پیغمبر اکرم[صلی الله علیه وآله] یا امیرالمؤمنین[علیه السلام] – در رأس نظام قرار دارد، آن جامعه، جامعه ولایت است؛ نظام، نظام ولایت است. ولایت، هم صفتی است برای منصبی که نبی اکرم[صلی الله علیه وآله] و جانشینان او[علیهم السلام] از سوی پروردگار، حائز آن بوده اند و هم خصوصیتی است برای آن جامعه اسلامی که در سایه آن حکومت، زندگی می کند و از پرتو آن، بهره می گیرد. ولایت که عنوان حکومت در اسلام و شاخصه نظام اجتماعی و سیاسی برای اسلام است، یک معنای دقیق و ظریفی دارد و معنای اصلی ولایت، هم همان است و آن عبارت است از پیوستگی، پیوند، درهم پیچیدن و در هم تنیدگی. این، معنای ولایت است؛ چیزی که مفهوم وحدت، دست به دست هم دادن، با هم بودن، با هم حرکت کردن، اتّحاد در هدف، اتّحاد در راه و وحدت در همه شئون سیاسی و اجتماعی را برای انسان، تداعی می کند. ولایت، یعنی پیوند. «والذین آمنوا و لم یهاجروا ما لکم من ولایتهم من شی ء حتی یهاجروا»؛[۲] یعنی این پیوند افراد جامعه اسلامی، با هجرت حاصل می شود؛ نه فقط با ایمان؛ ایمان کافی نیست.

پیوند ولایت که یک پدیده سیاسی، یک پدیده اجتماعی و یک حادثه تعیین کننده برای زندگی است، با تلاش، با حرکت، با هجرت، با در کنار هم بودن و با هم کارکردن، حاصل می شود؛ لذاست که در نظام اسلامی، «ولی» از مردم جدا نیست. ولایت که معنایش پیوند و پیوستگی و با هم بودن است، یک جا هم به معنای محبّت می آید؛ یک جا هم به معنای پشتیبانی می آید که همه اینها در واقع، مصادیق به هم پیوستگی، وحدت و اتّحاد است، والاّ معنای حقیقی، همان اتّحاد و یگانگی و با هم بودن و برای هم بودن است. معنای ولایت، این است.[۳]

ولایت، یک مسئله آسمانی

قضیه امامت و ولایت، آن چنانی که در تاریخ اسلام هم مشخص است، معلوم است یک قضیه الهی است. این جور نیست که پیغمبر اکرم[صلی الله علیه وآله] با محاسبه شخصی خود، امیرالمؤمنین[علیه السلام] را انتخاب کرده باشد؛ اگرچه همه محاسبات شخصی هم هر کسی را به همین نتیجه می رساند که جانشین پیغمبر[صلی الله علیه وآله] علی[علیه السلام] است؛ اما اقدام پیغمبر[صلی الله علیه وآله]، یک اقدام الهی بود. از اوایل بعثت، آن وقتی که پیغمبر اکرم[صلی الله علیه وآله] خود را در مکه بر قبایل گوناگون عرب عرضه کرد، اسلام را بر آنها عرضه کرد، به این قبیله رفت، به آن قبیله رفت، رئیس یکی از قبایل که در تاریخ مشخص شده است، به پیغمبر[صلی الله علیه وآله] عرض کرد که ما حاضریم دسته جمعی به اسلام ایمان بیاوریم؛ به یک شرط؛ آن شرط این است که بعد از تو، این کار در اختیار ما باشد؛ رئیس قبیله ما بشود جانشین تو. در تاریخ دارد که پیغمبر[صلی الله علیه وآله] در پاسخ این شخص فرمود: نه، «هذا امر سماوی»؛ این، یک مطلبی است؛ که در اختیار من نیست؛ این آسمانی است، در اختیار خداست. آنها هم ایمان نیاوردند و رفتند. پس مسئله خلافت پیغمبر[صلی الله علیه وآله] بر اساس وحی الهی است؛ بر اساس اراده پروردگار است؛ دست پیغمبر[صلی الله علیه وآله] هم نبود.[۴]

ولایت الهی، پایه مردم سالاری دینی

در بینش اسلامی، ولایت، متعلق به خداست؛ یعنی هیچ احدی بر دیگری ولایت ندارد. این که زیدی که بنده باشم، به عمروی که شما باشید، بگوید: آقا شما باید آن جور که من می گویم عمل کنید؛ نه، این را در اسلام نداریم.

هیچ کس بر کس دیگری ولایت ندارد، ولایت، مال خداست. اگر خدای متعال برای این ولایت مجرایی مشخص کرد و روشن کرد، این مجرا می شود همان مجرای الهی و مورد قبول و قابل اتّباع که این مجرا را خدای متعال مشخص کرده است؛ در اسلام، مشخص شده است.

تفکر اسلامی بر مبنای یک پایه محکم، برخاسته از ولایت اللَّه، با شیوه مشخص و تدوین شده در قانون اساسی جمهوری اسلامی که خدای متعال به انسان ها حق داده که یک حقی را به کسی بسپرند، بنا شده که بگویند آقا! شما بیا برای ما این کار ها را انجام بده. مردم هم این حق را در آرای خودشان در مجلس، در ریاست جمهوری، در آن چیزهایی که به آراء مردم وابسته است، به افراد می دهند. بنابراین، پایه مردم سالاری دینی این است؛ یعنی یک پایه اصیل و عمیق که حقیقتاً مورد اعتقاد است.[۵]

ولایت، حکومت بر دل ها

مردان خدا بر دل ها حکومت می کنند و بر اثر همین اتصال به خداست که سلطان دل ها می شوند. ولایت مردان خدا، ولایت معنوی و باطنی است؛ ولایت ظاهری آنها هم – اگر به ولایت ظاهری دست پیدا کنند – ناشی از معنویت و ولایت باطنی آنهاست. خدا، قدرت خلاقیت خود را به مردان خدا و پیغمبران خود و اوصیای پیغمبران می بخشد و آنها را بر دل ها حاکم می کند. ولایت و حکومتی که رشحه ای از ولایت معنوی در آن نباشد، اگر جذابیتی هم داشته باشد، جز لعابی از دروغ و فریب و تزویر نیست؛ لذا نوع حکومت مردان خدا و حاکمان الهی با دیگران متفاوت است. امام این الگو را به ما نشان داد و ما آن را از نزدیک دیدیم. ما وقتی به خود نگاه می کنیم، فاصله میان خود و پیغمبران و اولیای خدا و مردان بزرگ الهی و