توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ایران و آمریکا؛ رابطه یا تقابل؟ ۶۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ایران و آمریکا؛ رابطه یا تقابل؟ ۶۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ایران و آمریکا؛ رابطه یا تقابل؟ ۶۲ اسلاید در PowerPoint :

نگاهی گذرا بر روابط ایران و آمریکا در ۳۰ سال گذشته پس از انقلاب به بهانه ۲۰ فروردین، سال روز قطع رابطه سیاسی ایران و آمریکا

تصور کنید دولت جمهوری اسلامی ایران همین الان غنی سازی اورانیوم را تعطیل و تمام فعالیت های هسته ای خود را متوقف کند و تضمین رسمی دهد که هیچ وقت دیگر سراغ از سرگیری فعالیت های هسته ای نخواهد رفت. در چنین شرایطی، آیا بهانه گیری های غرب، به رهبری ایالات متحده، تمام خواهد شد؟ آیا آمریکا و متحدانش از جبهه تقابل خارج می شوند و به تعامل صادقانه روی می آورند؟

ریچارد نیکسون، رئیس جمهور پیشین آمریکا، ایران را این گونه شرح می داد:

ایران در مسیر جاده ابریشم – که مرکز و شرق آسیا را به اروپا متصل می کند – قرار دارد. ایران دارای موقعیت حساسی در سر راه اروپا به شبه قاره هند است.

نیکسون با اشاره به وصیت نامه مشهور پطر کبیر که ایران را انبار گنج های جهان خوانده بود، می افزاید:

کشف نفت و ذخایر عظیم انرژی در شمال و جنوب و قرار گرفتن ایران در کنار استراتژیک ترین خلیج جهان و سایر خصایص فرهنگی و سیاسی، کشور ایران را از موقعیت و وضعیت منحصر به فردی برخوردار کرده است و به دلیل همین ویژگی ها بود که ایران در جریان جنگ جهانی دوم، پل پیروزی متفقین شد و در کانون توجهات و کمک های قدرت های جهانی – به طور اعم، غرب و به طور اخص، آمریکا – قرار گرفت که در این زمینه مصادیق فراوانی به ثبت رسیده است.

پیروزی انقلاب در ایران و خروج آن از پیمان سنتو در عمل این پیغام را برای واشنگتن فرستاد که روزگاری که ایران در اردوگاه آمریکا بود، به پایان رسید و آمریکا دیگر با ایران جدیدی روبه روست. گسترش امواج بیداری تحت تاثیر پیروزی انقلاب ایران در منطقه، حادثه بزرگی بود که دیگر نمی توانست ایران و منطقه را به روزگار قبل برگرداند. آن چه جهان باید می پذیرفت، ایرانی دیگر و متفاوت از نظر ماهیت ایدئولوژی، ساختار سیاسی، اجتماعی و فرهنگی بود.

دیگر اهمیت روزافزون منطقه خلیج فارس برای غرب، به ویژه آمریکا، بدون ترسیم مختصات ایرانی جدید، امکان پذیر نبود. در داخل ایران هم ۹۸ درصد از مردم، متعهد، طرفدار و پشت سر حکومت جمهوری اسلامی ایران به رهبری امام خمینی(ره) بودند؛ بنیان گذار و معماری که در آن روزها به جیمی کارتر فهماند که جمهوری اسلامی ایران، دیگر آن حکومتی نیست که مطیع عمل کند.

جمهوری اسلامی از خود ماهیتی جدید نشان داد و ساختار خود را به سرعت شکل داد و پیامش را خیلی زود به بیرون مرزها رساند. جیمی کارتر، آخرین رئیس جمهور آمریکا پیش از انقلاب با شعار حمایت از حقوق بشر، چهره کاملاً جدیدی از خود، در صحنه سیاسی جهان به نمایش گذاشته بود.

او در دی ماه ۱۳۵۶ش. یک سال قبل از انقلاب اسلامی ایران به تهران آمد و در آن سفر، ایران را جزیره ثبات در یکی از پرآشوب ترین نقاط دنیا خواند و گفت: «در مسائل مربوط به امنیت نظامی، نظرات ما با هیچ کشوری به اندازه ایران نزدیک نیست و من نسبت به هیچ رهبری مانند شاه، این همه احساس حق شناسی عمیق و دوستی صمیمانه ندارم».

آمریکا و توهمات استراتژیک یک انقلاب

با این حال تحلیل گران آمریکایی که با مسائل ایران آشنایی داشتند، پس از پیروزی انقلاب ایران گفتند: جیمی کارتر هنگام سفر خود به ایران، پی به زوال شاه ایران برده بود؛ نشانه های آشکاری از بیداری مردم ایران مشخص شده بود و حکومت وقت ایران، ضعف های آشکار خود را نمی توانست پوشش دهد. شاید آمریکایی ها در این زمان کار شاه را در ایران تمام شده می پنداشتند که این گونه او را به غرور فرا می خواندند.

به ظاهر اکراه کارتر و مقامات دستگاه دیپلماسی آمریکا از مشارکت و سرکوب حرکت های عظیم مردمی در ایران، در سال آخر زمامداری شاه، منجر به کندی سیر روابط ایران و آمریکا شد و این بهترین گزینه پیش روی مقامات آمریکایی در مقابل یک انقلاب بود.

در زمان انقلاب ایران هر دو طیف سیاسی حاکم بر کاخ سفید (گروه سایروس ونس، وزیر امور خارجه که سعی می کرد میانه روی را پیشه کند و گروه برژینسکی، مشاور امنیت ملی که ایستادگی و قاطعیت در برابر انقلابیون را توصیه می کرد) در یک مسئله اتفاق نظر داشتند و آن این که به هر شکل ایران را در اردوگاه غرب نگه دارند. هر دو طیف یاد شده، برنامه های خاصی برای کنترل تحولات سریع و حوادث پیش بینی نشده در ایران، در نظر داشتند و تلاش آنها حفظ منافع آمریکا به شکل قبل بود که در تحولات بعدی، نتیجه عمل هر دو گروه، نشان دهنده بازی باخت ـ باخت بود و پیروزی انقلاب، شدیدترین ضربه ممکن را به منافع ایالات متحده در ایران زد.

شروع ظهور مشکلات پیچیده

برای این که پی ببریم چرا اختلافات ایران و آمریکا بنیادین و اصولی است و حل و فصل آنها به سادگی انجام نمی پذیرد، باید به بازخوانی اتفاقات گذشته، به صورت گذرا و مختصر بپردازیم.

آن چه موجب تقابلی سخت میان تهران و واشنگتن شد، ریشه در مسائلی دارد که هویت انقلاب اسلامی با آن سرو سامان گرفته است. غرب اگرچه به صورت شکلی به دنبال حل مشکلات حاضر با ایران است، اما در واقع، استراتژی اصلی آنها، اهدافی فراتر از تعطیلی فعالیت های غنی سازی است. اگر بخواهیم به دنبال یک مبدأ زمانی واقعی باشیم و آن را سرفصل ظهور تیرگی های بی پایان واشنگتن و تهران معرفی نماییم، سال ۱۳۵۸ش. را باید آغاز همه بحران ها معرفی کرد.

هنوز چند ماه بیشتر از انقلاب ایران نگذشته بود که ایران وارد مرحله سختی شد که در یک ریشه یابی دقیق تر، می توان نقش دستگاه سیاست خارجی آمریکا و برخی کشور های غربی را در این مرحله، به روشنی دید. ترور مغز متفکر انقلاب، شهید مطهری در اردیبهشت ۱۳۵۸ش. آغاز حرکتی بود که هدفش ضربه زدن به پایه های انقلاب بود.

در همان روز ها سنای آمریکا قطع نامه ای را بر ضد ایران، به بهانه «اعدام های انقلابی» صادر کرد که حاوی اخطار های شدیداللحنی به دولت ایران بود. در واکنش به این اقدامات آمریکا، امام خمینی(ره) در سخنرانی های خود مواضع تندی اتخاذ کرد و ادامه روابط ایران و آمریکا را مورد تردید و انتقاد قرار داد. بازتاب این تحرکات و نیز مواضع امام، روز به روز به اعتراضات مردم ایران بر ضد آمریکا می افزود؛ تا آن جا که شعار انقلابی مرگ بر آمریکا متولد شد.

در ۱۶ خرداد ۱۳۵۸ش. ایران از پذیرش سفیر جدید آمریکا خودداری کرد؛ زیرا مقامات ایرانی معتقد بودند وی مواضع و سوابق سوئی نسبت به ایران در کارنامه اش داشته است. در خرداد ماه ۱۳۵۸ش. در تهران تظاهرات گسترده ای بر ضد آمریکا و در مقابل سفارت آمریکا، صورت گرفت و سرانجام در روز ۱۳ آبان ۱۳۵۸ش. سفارت آمریکا توسط دانشجویان پیرو خط امام تسخیر شد.

آغاز تقابل میدانی واشنگتن بر ضد ایران

با تسخیر سفارت آمریکا در تهران، مشخص شد که آمریکا از این به بعد، شمشیرش را از رو می بندد و به این ترتیب، یک جنگ سرد تمام عیار بین این دو کشور آغاز شد. برخی تحلیل گران، زمان این جنگ را فقط ۴۴۴ روز می دانستند؛ اما در واقع، این جنگ با گذشت دهه ها، هنوز به پایان نرسیده است. اقدام در شورای امنیت و مجامع حقوق بشر بر ضد ایران، مسدود کردن دست کم ۸ میلیارد دلار از دارایی های ایران در آمریکا و… از اقدامات کاخ سفید بر ضد ایران هستند.

کشمکش های فراوانی در طول ۴۴۴ روز اسارت گروگان های آمریکایی در ایران، رخ داد و در ۱۹ فروردین ۱۳۵۹ش. روابط ایران و آمریکا به صورت رسمی از سوی دولت وقت آمریکا قطع شد.

در ۷ اردیبهشت آمریکا در علنی ترین دخالت و اعمال نفوذ در ایران در عملیات طبس، شکست سنگینی را پذیرفت.

بعد از شکست در طبس کارتر باید فکر دیگری می کرد؛ چون او به شدت تحت فشار افکار عمومی و جریان مخالف خود در آمریکا بود.

در خرداد ماه ۱۳۵۹ش. پروژه پر پیچ و خم تحریم های ایالات متحده برضد ایران آغاز شد؛ تحریم هایی که هنوز بعد از گذشت ۳۰ سال ادامه دارد. این در حالی بود که تلاش برای حل مسئله گروگان ها ادامه داشت. آمریکایی ها شرایط بدیهی ایران را برای آزادی گروگان ها را که عبارت بودند از: «باز گرداندن دارایی های شاه، تعهد به عدم مداخله در امور ایران، آزاد کردن دارایی های ایران در آمریکا و لغو ادعاهای آمریکا برضد ایران»، رد کردند.

هنوز بحران گروگان گیری ادامه داشت که رونالد ریگان، نامزد جمهوری خواهان به ریاست دولت آمریکا رسید. در پی مذاکرات الجزایر و توافق های آن در اول بهمن ۱۳۵۹ش. تمامی گروگان ها آزاد شدند و در مقابل، دولت آمریکا به هیچ کدام از بند های توافق نامه الجزایر عمل نکرد.

در همان روزها جنگ تحمیلی ادامه داشت و دولت ریگان به شدت از عراق حمایت می کرد. با آزادسازی خرمشهر و بازپس گیری سرزمین های اشغالی از ارتش بعث عراق، ایران دولت های غربی را از عراق دلسرد کرد.

ریگان تصمیم گرفت تهران را تحت فشارهای بیشتری قرار دهد و دیپلماسی نفوذ و تخریب را در مورد ایران، به کار بست. برژینسکی، مشاور پیشین امنیت ملی آمریکا معتقد بود: موقعیت استراتژیک ایران چنان برای غرب اهمیت دارد که آمریکا باید به هر صورت، حتی با اقدام نظامی، جلوی از دست رفتن ایران و جدایی اش را از حوزه نفوذ غرب بگیرد.

در همین راستا، جفری کمپ، مسئول شرق نزدیک در شورای امنیت ملی آمریکا با تهیه گزارشی برای رابرت مک فارلین خاطر نشان کرد که آیت الله خمینی تهدیدی آشکار برای منافع غرب به شمار می رود. وی در این گزارش به دولت آمریکا پیشنهاد کرد که طی عملیاتی نظامی، دولت ایران را ساقط کند.

ایران، درگیر دو جبهه جنگ

آمریکا سعی می کرد زمانی که ایران مشغول جنگی نابرابر با عراق و پشتیبانانش بود، جبهه