پاورپوینت کامل بر تو حجت تمام شد! ۳۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بر تو حجت تمام شد! ۳۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بر تو حجت تمام شد! ۳۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بر تو حجت تمام شد! ۳۷ اسلاید در PowerPoint :

مناظره مکتوب امام هادی (ع) با قاضی القضات متوکل عباسی

به بهانه سوم رجب، سال روز شهادت امام هادی (ع)

پاسخ های امام هادی علیه السلام به شبهات کلامی و فقهی یحیی بن اکثم، قاضی القضات متوکل عباسی، مناظره مکتوبی است که بین آن حضرت با یحیی بن اکثم صورت گرفته است و در حقیقت، یکی از آخرین تلاش های شکست خورده خلافت عباسی است که می خواست عظمت علمی امامان علیهم السلام را زیر سوال برد و مرجعیت علمی آنان را مخدوش کند. نکته ای که وجود دارد این است که این مناظره به واسطه موسی مبرقع، برادر امام صورت گرفته و دستگاه خلافت از این کار، اهداف شومی را در نظر داشته، در صدد توطئه چینی بوده است؛ اما ملاقات موسی با برادرش امام هادی (ع)، و روشنگری های امام در این ملاقات، سبب ناکامی توطئه چینان می گردد. چنان که موسی می گوید: «پس از ملاقات با ابن اکثم، خدمت برادرم علی بن محمد(ع) رسیدم و پس از موعظه هایی که فرمود و سبب شد در حق آن جناب «بصیرت» یافتم و لزوم اطاعتش را شناختم، عرض کردم: قربانت گردم! ابن اکثم مسائلی را کتباً از من پرسیده که جواب دهم. حضرت خندید و فرمود: پاسخ دادی؟ گفتم: نه، نمی دانستم…». او سپس سوال ها را مطرح می کند و در ادامه، امام (ع) به او می گوید: بنویس. موسی می گوید: چه بنویسم؟ امام می فرماید: «بنویس: بسم الله الرحمن الرحیم. خدا تو را به راه راست هدایت کند! نامه ات رسید. خواسته ای ما را با خرده گیری ها بیازمایی تا مگر نقطه ضعفی در ما بیابی و عیب جویی کنی. خدا تو را بر سوء نیتت مکافات دهد! مسائلت را مشروح پاسخ می دهیم. گوش فرا ده، فهمت را برای درک آن آماده و حواست را جمع کن! که بر تو، حجت تمام شد».

پیش از تبیین و توضیح این مناظره مکتوب، لازم است به اختصار جایگاه و شخصیت یحیی بن اکثم بررسی و روند مناظرات جریان امامت با دستگاه خلافت عباسی به صورت خلاصه مطرح شود.

شخصیت یحیی بن اکثم

یحیی بن اکثم یکی از عالمان دستگاه خلافت عباسی بود که درسال های ق. یعنی در دوره امامت امام جواد علیه السلام منصب قضاوت بصره را بر عهده داشت؛ اما یکی دو سال بعد از سوی مامون به بغداد فرا خوانده شد و به عنوان قاضی القضات خلافت منصوب شد. یحیی بن اکثم چند سال منصب قاضی القضاتی مامون را بر عهده داشت؛ اما در پی اختلافات و مسائلی دیگر، برکنار شد؛ اما متوکل دوباره یحیی بن اکثم را قاضی القضات قرار داد. به نوشته مورخان، یحیی بن اکثم به فساد اخلاقی مبتلا بود. اشتهار او به فساد اخلاقی، چنان بود که اعتراض مردم را به دنبال داشت و امام هادی علیه السلام نیز در یکی از پاسخ های خود به ابن اکثم، به فساد وی اشاره می کند.

شواهد تاریخی، بیان گر آن است که پرسش های ابن اکثم، گونه ای مناظره برای خرد کردن شخصیت علمی امام هادی علیه السلام بوده است و نه حل مسائل علمی. از این رو، امام علیه السلام در ابتدا نیت شوم او را فاش کرد که پرسش های کتبی ابن اکثم نه پرسش از موسی مبرقع برادر امام علیه السلام؛ بلکه پرسش از خود امام هادی علیه السلام بوده است و مقصود اصلی از این پرسش ها، پیدا کردن نقطه ضعفی از امام هادی علیه السلام بوده است و موسی مبرقع در این بین، وسیله ای بیش نبوده است.

پرسش ها و پاسخ ها

یحیی بن اکثم سؤال از امام علیه السلام پرسید و امام نیز به آنها پاسخ داد که در این جا به برخی از این سؤال و جواب ها اشاره می کنیم:

سؤال ۱: چرا یعقوب در برابر یوسف سجده کرد؟

سوال اول ابن اکثم، سؤالی کلامی است و از علت سجده یعقوب و فرزندانش بر حضرت یوسف علیه السلام می پرسد. او با استناد به این آیه شریفه که می گوید: «پدر و مادرش را بر فراز تخت برد و ]همه[ در برابر یوسف به سجده افتادند»۱، سؤال کرد که چگونه یعقوب و فرزندانش که پیامبر بودند، برای یوسف سجده کردند؛ در حالی که سجده برای غیرخدا شرک است؟

امام علیه السلام در پاسخ خود سجده یعقوب را سجده شکر نامید که پس از فراقی طولانی، خداوند دیدار فرزندش را نصیب او کرده است. بنابراین، سجده برای خدا و برای تشکر از فراهم شدن این دیدار است و نه برای یوسف. متن پاسخ چنین است: سجده یعقوب و فرزندانش، برای اطاعت خدا و اظهار محبت به یوسف بود ]نه برای یوسف[؛ چنان که سجده ملائکه هم برای آدم نبود؛ بلکه برای اطاعت فرمان خدا بود و اظهار علاقه به حضرت آدم. سجده یعقوب و فرزندانش در کنار یوسف نیز به شکرانه گرد هم آمدن دوباره و پایان دوران فراق بود. نمی بینی که همان دم در مقام شکر می گوید: «پروردگارا! مرا پادشاهی دادی و علم تعبیر خواب آموختی».۲

سوال ۲: شک پیامبر صلی الله علیه وآله در وحی؟

دومین سوال قاضی القضات متوکل باز هم یک مسئله کلامی بود که با استناد به ظاهر آیه ای از قرآن بود. سؤال او این بود که ظاهر آیه قرآن نشان می دهد یا پیامبر صلی الله علیه وآله نسبت به نزول وحی بر خود شک داشته و یا این که قرآن بر غیر پیامبر نازل شده است. او با استناد به آیه سوره یونس که می گوید: «اگر از آن چه بر تو نازل کرده ایم در شکی، از آنها که پیش از تو کتاب می خوانده اند، بپرس»، این سوال را مطرح کرد که مخاطب آیه کیست؟

اگر پیامبر صلی الله علیه وآله است، چگونه وی در نزول وحی او شک دارد و اگر خطاب به دیگری است، قرآن بر چه کسی نازل شده است؟

امام علیه السلام پاسخ داد که مخاطب آیه، پیامبر صلی الله علیه وآله است و او هیچ شکی درباره نزول وحی بر خود نداشته است و اگر در آیه شریفه جمله: «و ان کنت فی شک؛ اگر شک داری»، آمده است، تنها به خاطر مماشات با مخالفان پیامبر صلی الله علیه وآله و اقتضای جدال احسن است؛ سپس امام علیه السلام برای پاسخ خود به آیه مباهله استناد کرد. در آیه مباهله با این که هیچ شک