پاورپوینت کامل نارنجک های بی ضامن ۲۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل نارنجک های بی ضامن ۲۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل نارنجک های بی ضامن ۲۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل نارنجک های بی ضامن ۲۴ اسلاید در PowerPoint :

شانزده روز از عملیات کربلای پنج می گذرد، اما هنوز هیچ نشانه ای از پایان درگیری به چشم نمی خورد. بر خلاف عملیات های قبل که بیشتر از چند روز طول نمی کشید، این عملیات همچنان به شدت ادامه دارد؛ به گونه ای که در یک روز چند بار حمله عراقی ها دفع می شود.

صبح روز هفدهم، ساعت هشت و نیم در حداقل نهر جاسم و جنب شش ضلعی، عراقی ها دست به پاتک سنگینی می زنند. آنها با استفاده از تانک و نیروهای زیاد و شکاف طبیعی ای که بین دو لشکر نجف و فجر وجود دارد، موفق به پیشروی می شوند و مواضعی را به اشغال در می آورند. با رسیدن نیروهای پشتیبانی، بچه های لشکر فجر با دشمن درگیر می شوند و پس از دو ساعت نبرد، عراقی ها را عقب می رانند.

آرامش که به خط باز می گردد، بچه ها خسته و کوفته روی زمین ولو می شوند؛ تا نفسی چاق کنند. صدای آشنای پیر لشکر، «مشتی عباس»۱، لبخند را بر لبان بچه ها می نشاند؛ سربازهای امام رضا! پالوده پالوده خنک.

پیرمرد وقتی به جمع سه نفره رضا۲، سید محمد۳ و اصغر۴ می رسد، تنها یک ظرف پالوده در دستش باقی مانده است. او نگاهی به چهره بچه ها می اندازد؛ شرمنده شما هستم؛ فقط همین مانده!

رضا پیش دستی می کند و ظرف پالوده را از پیرمرد می گیرد و با شوخی می گوید: مشتی ناراحت نباش؛ من خودم جای همه اینها نوش جان می کنم. سکوت بقیه، باعث می شود تا رضا حرفش را ادامه بدهد. او با اشاره به هیکل تپل و چاقش می گوید: تازه حق هم باشه، پالوده حق کسی است که چاق تر است.

سید محمد با لبخند می گوید: می ترسی لاغر بشوی؟ رضا با حاضر جوابی پاسخ می دهد: البته آقای سید محمد! فقط این نیست. می دونی خوردن توی جبهه، خودش عبادت است؛ من هم بیشتر برای ثوابش می خورم.

اصغر سکوت را می شکند و می گوید: با این فتوا، بهتر نیست رساله بنویسی. رضا هم در نمی ماند؛ اتفاقاً تو فکر بودم؛ اما وقتی آخر رساله را سفید دیدم، منصرف شدم.

مشتی عباس که تا آن لحظه، محو تماشای چهره و همچنین شنیدن گفت وگوی بچه ها بود؛ می گوید: الهی داغتون رو نبینم و بعد راهش را می گیرد و می رود.

رضا قصد چشیدن پالوده را دارد که حاج مجید صدایش می زند؛ رضا! رضا! زود بیا این جا. رضا سر برمی گرداند به طرف حاجی. حاج مجید از پشت خاکریز با دوربین داخل نخلستان را می پاید. رضا که می داند باید فوری خود را به حاجی برساند، پالوده را روی زمین می گذارد و می گوید: معلومه چشمتون دنبال پالوده بود؛ نخوریدش تا برگردم.

هنوز چند قدم بیشتر دور نشده که صدای خنده بچه ها باعث می شود تا رو برگرداند. سید محمد و اصغر با خنده مشغول خوردن پالوده هستند. اصغر می گوید: به به! عجب پالوده خنک و خوشمزه ای؛ بالاخره حق به حق دار رسید.

رضا از روی لج می گوید: الهی کوفتتون بشه، مرده خورها و بعد بی معطلی خود را به حاج مجید می رساند و می گوید: حاجی دربست در اختیارتم.

حاجی دوربین را از جلو چشمانش بر می دارد و از خاکریز پایین می آید و می گوید: رضا! دوری توی خط بزن ببین روحیه بچه ها چه جوره، در ضمن آمار شهدا و مجروح های خط را برایم بیاور.

او چشمی به حاجی می گوید و دور می شود. رضا پس از سرکشی و گرفتن آخرین آمار، برمی گردد و می گوید: حاجی! روحیه بچه ها خوبه، هفت شهید و دوازده مجروح داشتیم که به عقب منتقل شدند.

– وضع مهمات چطور است؟

– کمبودی نداریم.

ناگهان در گوشه ای از خاکریز، همهمه و سر و صدا بلند می شود عده ای از بچه ها با دست به آخر خاکریز اشاره می کنند. حاج مجید به آن جا خیره می شود. یکی از بچه ها به طور خطرناکی بر روی خاکریز ایستاده، با دست خط عراقی ها را نشان می دهد؛ سپس به حالت سجده خود را روی خاکریز می اندازد و مدام این حرکت را تکرار می کند. حاجی به رضا می گوید: رضا! ببین کدام بی کله رفته رو خاکریز؟

رضا به سرعت خود را به