پاورپوینت کامل نهم دی، آزمون نهایی نظریه امام (ره) ۳۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل نهم دی، آزمون نهایی نظریه امام (ره) ۳۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل نهم دی، آزمون نهایی نظریه امام (ره) ۳۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل نهم دی، آزمون نهایی نظریه امام (ره) ۳۷ اسلاید در PowerPoint :

دهه ۶۰

یکی از اتهامات گروهک های چپ گرا به نهضت امام خمینی(ره)، سازش با آمریکا بود. علت این ادعا هم آن بود که شرط لازم پیروزی انقلاب ها را قیام مسلحانه می پنداشتند و پیروزی مردمی انقلاب اسلامی، بدون اتکا به گروه های مسلح را غیر ممکن می دانستند؛ اما پیروزی انقلاب اسلامی، تنها به اتکای قدرت مردم و بدون وابستگی به ابرقدرت ها و حتی بدون وابستگی به گروهک های مسلح، درستی نظریه امام را – پیروزی با مشارکت عمومی مردم- ثابت کرد؛ اما در حالی که کمتر از دو سال از پیروزی انقلاب اسلامی گذشته بود، گروهک ها بر شیطنت های خود افزودند و با آغاز غائله های خیابانی، سعی بر آسیب رساندن به انقلاب نوپای اسلامی داشتند. یکی از مهم ترین این سلسله حوادث، غائله ۱۴ اسفندماه ۱۳۵۹ در دانشگاه تهران بوده است. رأس این فتنه – که با هماهنگی سازمان منافقین و نیروهای وابسته به بنی صدر، موسوم به دفتر هماهنگی مردمی رئیس جمهوری شکل گرفت- شخص بنی صدر بود که به عنوان سخنران مراسم و از پشت تریبون، اغتشاش را هماهنگ می کرد.

در این مراسم، شعارهای بسیار تندی برضد نهادهای انقلابی و اشخاص مورد اعتماد امام، به ویژه شهید مظلوم دکتر بهشتی سر داده شد و بنی صدر نه تنها نسبت به این توهین ها حساسیتی نشان نداد، بلکه شخصاً اقدام به توهین کرد و دستور حمله و مضروب کردن مردم را از پشت بلندگو صادر کرد. بنی صدر از این نقطه زمانی، در تقابل مستقیم با نظام اسلامی قرار گرفت و به همراه دیگر گروه های ضدانقلاب، همواره بر لزوم مقاومت، ایستادگی، تسلیم نشدن و اعتراضات خیابانی تصریح می کرد.

اگرچه بنی صدر انسانی خودشیفته و تمامیت خواه بود، اما اینک که پس از سه دهه به آن روزها می نگریم، به خوبی درمی یابیم که بسیاری از اقدامات او، تحت تأثیر القائات نزدیکانش بوده است. در حالی که فرماندهان سپاه برای دیدار با رئیس جمهور وقت که فرمانده کل قوا نیز بوده است، مدت ها در انتظار می ماندند، مسعود رجوی، اشرف دهقانی، موسی خیابانی و سران فداییان خلق، به راحتی و بارها در منزل به ملاقات بنی صدر رفته، ساعت ها با او به گفت وگو می پرداختند و حتی او روابط نزدیکی با رهبران غائله کردستان برقرار کرده بود. جالب آن که جاسوس هایی همچون محمدرضا سعادتی، عضو ارشد سازمان منافقین و عامل انتقال اطلاعات به سرویس اطلاعاتی شوروی و عباس امیرانتظام، دوست قدیمی بنی صدر و عامل جاسوسی برای آمریکا با اسناد غیر قابل انکار، شناسایی، دستگیر و محاکمه شده بودند.

در این میان، امام(ره) با صبر و تدبیر، سعی در فرو نشاندن فتنه و جلوگیری از ریزش نیروهایی را داشت که فریب نفاق این گروهک ها را خورده بودند. به دستور امام(ره)، هیئت سه نفره ای تشکیل شد و جمع بندی های متقنی انجام گرفت؛ اما درست پس از هر تدبیر امام که منجر به آرام شدن نسبی فضای جامعه می شد، منافقین مانع از ثبات آرامش می شدند؛ به عنوان نمونه، درست در روزهایی که با تلاش یاران امام(ره)، رنگ و بوی آرامش به فضای سیاسی کشور بازگشته بود، بنی صدر در یک مصاحبه رادیوتلویزیونی و مطبوعاتی، با شرکت خبرنگاران خارجی و داخلی که در مطبوعات تاریخ ۵/۲/۶۰ منعکس شد، بار دیگر به تحریک افکار عمومی پرداخت و امام(ره) را به دیکتاتوری متهم کرد؛ «ممکن نیست شما بتوانید جامعه را در بی خبری نگه دارید و جامعه بی خبر، بتواند پاسدار موجودیت خویش و انقلاب خود و جامعه رو به رشد باشد. .. همه باید بایستیم و استقامت کنیم. .. دو نوع سازماندهی سیاسی داریم؛ نوعی از آن بر توانایی رهبری و سفت و سخت بودن سازمان تکیه دارد که به قول فرنگی ها، توتالیتر یا خودکامه و قیم. .. نوع دوم که من طرفدار آن هستم، نظم را با زور سازگار نمی بیند؛ سازمان را هم با زور سازگار نمی بیند و بر این عقیده است که رهبری، سازمان و نظم، باید در سطح خود مردم، برای نگه داشتن مردم، در صحنه بماند. ..».

پس از این سخنان، در روز دوشنبه ۷/۲/۱۳۶۰ هواداران سازمان منافقین از ساعت سه بعدازظهر، بدون مجوز از وزارت کشور، در میدان فلسطین اجتماع کرده، حدود ساعت چهار، به طرف پیچ شمیران حرکت کردند که در خلال آن، میان آنها و نیروهای مردمی و انتظامی درگیری به وجود آمد.

این رفتار منافقین، موجب جلب حمایت گسترده سلطنت طلبان فراری از کشور شد. علی امینی، نخست وزیر فراری شاه و برخی دیگر از چهره های شاخص، به حمایت از آنها برخاستند. این حمایت ها با سکوت سران اغتشاش طلب همراه گردید. اوج این فتنه جویی ها در اعلام جنگ مسلحانه برضد نظام، در خردادماه ۱۳۶۰ صورت گرفت؛ زمانی که امام نصیحت را بی اثر یافت و بنی صدر را از فرماندهی کل قوا عزل کرد و در این زمان، مجلس شورای اسلامی طرح عدم کفایت سیاسی بنی صدر را در دستور قرار داد.

در روز شنبه سی ام خرداد، روز طرح عدم کفایت سیاسی بنی صدر، سازمان منافقین که می پنداشت بهانه و فرصت مناسبی برای اعلام شورش برضد امام(ره) و نظام جمهوری اسلامی به دست آورده، با صدور اطلاعیه ای سیاسی-نظامی، رسماً وارد جنگ مسلحانه و قتل و کشتار مردم وفادار و علاقه مند به نظام جمهوری اسلامی شد. آنان به سرعت به تدارک و آماده سازی یک حرکت مسلحانه، وسیع و گسترده پرداختند و وابستگان ضد انقلاب و منافقین در داخل با پیوستگی کامل در خیابان های شهرهای بزرگ و کوچک، دست به کشتار، آزار و اذیت مردم و تخریب اموال عمومی زدند. در خارج کشور نیز گروه های به اصطلاح اپوزیسیون، با تظاهرات خود، بنی صدر را یاری دادند؛ اما حضور خودجوش و گسترده مردم ایران در تظاهرات سی و سی ویک خرداد، در تجدید پیمان با رهبری انقلاب و اعلام حمایت از مجلس شورای اسلامی و مخالفت با بنی صدر، عملیات ارعابی و شورش گرانه، م