پاورپوینت کامل انقلاب در انقلاب ۲۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل انقلاب در انقلاب ۲۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل انقلاب در انقلاب ۲۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل انقلاب در انقلاب ۲۶ اسلاید در PowerPoint :

ما در روزگاری به سر می بریم که روزگار بحران است و بحران در انواع و اقسام امور اقتصادی، اجتماعی، اخلاقی و… ما وجود دارد؛ اما هیچ کدام از اینها به شدت بحران زبان نیست. بحران در زبان، یعنی بحران در ذات آدمی و معرفت او از هستی و نیستی. در چنین اوضاعی، شاید مهم ترین وظیفه اهل تفکر و خرد توضیح و تفسیر دوباره بسیاری از کلمات و اصطلاحات است.

یکی از این کلمات مهم، واژه «انقلاب» و اصطلاحاتی چون انقلابی گری و آدم انقلابی و… است. آیا معنای انقلاب، همیشه مثبت است و آدم انقلابی، همواره باید آدم خوبی تلقّی شود؟ مردم عادی اگر به حال خودشان گذاشته شوند، معمولاً در کلمات و جملاتشان، اشتباه نمی کنند و قطعاً اگر تصور عموم از حال و هوای کلماتی چون انقلاب و انقلابی گری مثبت است، حق با آنهاست؛ مثلاً اگر گروهی از پزشکان جراح پلاستیک بخواهند در ترکیب ثابت چهره انسان انقلاب و تحول ایجاد کنند و جای دماغ و دهان را با گوش ها و چشم ها عوض کنند، این نوع تفکر انقلابی، مثبت نیست.

۲. انسان غربی در یک دوره ای به این نتیجه رسید که همه چیز نسبی است و هیچ امر ثابتی وجود ندارد و تنها امر ثابت در این جهان، نفس ماست و حق آن، بهره بردن و مصرف کردن هر چه بیشتر است و هیچ ملاک و معیار ارزشی وجود ندارد و جوامع همواره در پی تغییر می باشند. در این تفکر، انقلاب و انقلابی گری، فقط محدود به حیطه سیاست نیست؛ بلکه یک رقاص یا خواننده که سبک جدیدی در رقصیدن و خواندن ابداع می کند، به مراتب انقلابی تر از یک فعال سیاسی است که در احزاب کارگری، فعالیت می کند. بیشتر انقلاب ها در غرب، انقلاب ها و نهضت های هنری، ادبی، طراحی لباس، آشپزی، ورزشی، رقاصی و… بوده است. در این فرهنگ، انقلاب و انقلابی گری، یک امر ذاتاً ارزشی و مثبت است؛ چون هیچ نظام ارزشی ثابت دیگری وجود ندارد؛ یعنی انقلاب دائمی در ذات مدرنیسم است.

۳. بنابراین، بیهوده نبود که از اوایل دوران مشروطه، وقتی نخستین تشعشعات جدی مدرنیسم به ایران رسید، برای مفهوم «رفرم» و «رفرمیسم»، اصطلاحی چون «ترقی» و ترقی خواهی متداول شد؛ اما به تدریج، این نوع کلمات و مفاهیم مربوط به آنها، مترود و غیررایج شدند و جای خود را به انقلاب و انقلابی گری دادند. همین نوع تحول زبانی را در جایگزینی اصطلاحاتی چون نهضت با فرقه، گروه و«جمعیت» نیز می بینیم. جمعیت فلان یا فراکسیون و Ngo، بیشتر به این معناست که یک عده دور هم جمع شده اند و جمعیتی را به وجود آورده اند؛ جمعی که در درجه نخست، به دنبال منافع گروهی خودشان هستند؛ نه مصالح عمومی جامعه؛ اما نهضت، بیشتر به جمعیتی اشاره دارد که متمرکز بر اهداف در بیرون از خود است و هدف نهضت، کار برای دیگران است. نهضت کارگران یا نهضت پزشکان مسلمان، با جمعیت کارگران یا انجمن صنفی پزشکان، تفاوت زیادی دارد.

در ترقی خواهی، مفاهیمی چون رشد و تکامل نیز مطرح است؛ اما در انقلاب ادبی نیما، لزوماً این رشد و تعالی شرط نیست. بنابراین، ایجاد تحول و تغییر در سه جهت ممکن است؛ منفی، مثبت و خنثی.

در زبان معاصر ما، آدم انقلابی فقط به کسی می گویند که می خواهد در جهت مثبت، ایجاد تغییر و تحول کند. ما ایجاد تحول و تغییر در مد لباس (جهت خنثی) را به معنای واقعی کلمه، انقلاب نمی دانیم.

۴. این جهت مثبت به چه معناست و ملاک و معیارهایش چیست و از این نظر، انقلابی و ضدانقلاب چه کسانی هستند؟ نظام ارزشی مردم در مقطع انقلاب و قیام سال ۱۳۵۷، چه بوده است و برضد چه مواردی انقلاب کرده اند و به سمت چه اهدافی حرکت کردند؟ در اصطلاح «انقلاب اسلامی ایران»، علاوه بر واژه انقلاب، دو مفهوم ارزشی اسلامیت و ایرانیت، وجود دارد. از دیدگاه مردم عادی، نیروی انقلابی آدمی است که در درجه نخست، اسلام برایش اهمیت و اولویت دارد و بعد از آن، وطن و کشور ایران. بنابراین، اصلاحات غربی و اروپایی از مبانی و اساس گرفته تا فرهنگ و رفتارهای ظاهری، با تفکر یک بسیجی انقلابی ایرانی، تفاوت دارد. «انقلاب» در ایران معاصر، بار معنایی خاصی یافته است. این بار مفهومی، اگر چه در طول زمان فراز و فرو