پاورپوینت کامل پیمودن فاصله لغو تا تفریح ۳۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل پیمودن فاصله لغو تا تفریح ۳۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل پیمودن فاصله لغو تا تفریح ۳۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل پیمودن فاصله لغو تا تفریح ۳۱ اسلاید در PowerPoint :

پرسمان: آیا اسلام به تفریح و سرگرمی، اهمیت داده است و آیا آن را به رسمیت شمرده است؟

ابتدا باید دید که از دیدگاه اسلام، هدف زندگی چیست؟ اگر هدف اسلام با دنیای غرب متفاوت باشد -که هست- در روش های غرب و اسلام نیز تفاوت هایی به وجود خواهد آمد. هدف غرب از زندگی، لذت جویی و کام گیری از حیات مادی است و این امر با کسی که هدف وی دنیا و لذت در دنیا نیست، متفاوت است. شکی نیست که در اسلام، تفریح و سرگرمی مجاز داریم و برخی از تفریحات و سرگرمی ها نیز غیرمجاز است، استخر، کوهنوردی، پیاده روی، اسب سواری و… به طور قطع، این گناهان لذتی دارند و همراه با آنها یک نوع خوشی و شادی ایجاد می شود؛ به عنوان مثال، ادای کسی را درآوردن و یا عیب هایش را بیان کردن، لذت دارد؛ چون اگر لذت نداشت، مردم به دنبال آن نبودند. لذت های جنسی نامشروع، شراب خوردن و نشئه شدن، لذت دارد و اینها همه از مصادیق تفریح هستند. بنابراین، هر جایی که لذتی وجود دارد، جزء مصادیق تفریح به حساب می آید.

پرسمان: گفتید که اسلام میان لذت حرام و حلال، فرق گذاشته است، اگر از امری لذت و خوشی به ما دست دهد که جزو موارد حرام اسلام هم نباشد، آیا انجام آن اشکال دارد؟

از نظر اسلام، برخی موارد تفریح، قطعاً جایز است و برخی موارد، قطعاً جایز نیست و مواردی نیز مشتبه اند و ما نمی دانیم که آیا جایزند یا حرام؛ مانند موسیقی های مشتبه که امر آن به دست مکلف سپرده شده است، در این گونه موارد، تشخیص مصداق بر عهده خود مکلف است، فقه روی حداقل ها متمرکز می شود، اساساً با حلال و حرام فقهی، نمی توانیم دنبال الگوی زندگی اسلامی باشیم، ما اگر به دنبال الگوی زندگی اسلامی هستیم، نباید سراغ رساله های توضیح المسائل برویم؛ بلکه باید از آنها فراتر برویم، رساله های عملیه، حداقل استفاده انسان از دین را ذکر می کنند. فقه موجود، نمره قبولی را که ده است، ذکر می کند و معدل ده، اصلاً قابل توصیه نیست و ما در سبک زندگی اسلامی، به دنبال معدل بیست هستیم، اگر کسی بخواهد از دین بهره مند شود و سلوک معنوی داشته، باید به بالاترین حد برسد، کمترین کار، این است که امور ناروای شرعی را ترک کند و واجبات را انجام دهد؛ اما بعد از این، باید پله های فراوانی را طی کند، نظام آموزش و پرورش برای معدل ده، طراحی نشده، بلکه برای معدل بیست، طراحی شده، اما اگر کسی به معدل ده اکتفا کرد، باید به او بگوییم تو قبول هستی؛ صرف قبولی، هدف نظام آموزش و پرورش نیست و هدف نظام آموزش و پرورش، نمره بیست است، ما تمام فقه را به رسمیت می شناسیم؛ اما نباید به موضوع تفریح و سرگرمی، نگاه فقهی کنیم، کارهای بسیاری برای انسان، حلال است؛ اما ما باید به بررسی این موضوع بپردازیم که در دایره وسیع امور حلال، کدام یک قابل توصیه است، و اسلام برای بیشتر بهره بردن و نزدیک شدن به اهداف عالی، چه برنامه ای در نظر گرفته است. فرض کنید جوانی متشرع است؛ اما صبح ساعت یازده بیدار می شود و تمام صفحات یک روزنامه ورزشی یا فرهنگی و مانند آن را می خواند و جدول آن را حل می کند و بعد با رفیق خود به سینما می رود و… در واقع، همه کارهای او حلال می باشند؛ اما این نحو زندگی، الگوی مطلوب جوان دین دار نیست و خداوند به ما، دستور پرهیز از لغو داده است.

پرسمان: می توانید درباره لغو، بیشتر توضیح دهید؟

لغو، کار جذابی است که فایده ای ندارد.بنابراین، لغو، کار شیرین، جذاب و وفوق العاده لذت بخشی است که فایده کمی دارد. در اسلام، از کار لغو هم پرهیز داده شده است؛ اما این موضوع در حوزه فقه، وجود ندارد، لغو، مورد پسند نیست. در قرآن «قد افلح المؤمنون والذین هم عن الغو معرضون». شرط اول فلاح، این است که در نماز، خاشع باشید. نماز، ستون دین است و بی درنگ پس از نماز، خداوند مسئله لغو را بیان می کند و در آیه دیگر می فرماید «والذین لایشهدون بالزور و اذا مرو بالغو مرو کراماً»؛ یعنی خود را داخل لغو نمی کنند و با بزرگ منشی، عبور می کنند؛ یعنی با پرداختن به لغو، انسان، بزرگ منشی خود را زیر سؤال می برد. همچنین خداوند وقتی با مؤمن حرف می زند، آن قدر ارزش لغو و سرگرمی های کم فایده را پایین می آورد که می فرماید: بهشت، جایی است که در آن لغو نمی شنوید.

پرسمان: آیا می توان سرگرمی و شادی ای را یافت که هم لغو نباشد و هم اسلام آن را تأیید کرده باشد؟

یکی از موضوعاتی که در فرهنگ اسلامی خوب معرفی نشده است و باید از آن به خدا پناه ببریم، کسالت است؛ «الهم انی اعوذبک من الکسل والفشل». کسالت، دل مردگی، سستی و بی حالی است و نقطه مقابل شادابی، نشاط و سرزندگی است، پس مؤمن، باید به این معنا باشد؛ نه این که خوش گذران و دنبال لذت باشد. دین می خواهد ما را به مقصد و هدفی عالی برساند و برای دست یافتن به این هدف، باید هزینه اش را پرداخت کنیم.