پاورپوینت کامل بنشانید درخت، تا هوا تازه شود… ۲۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بنشانید درخت، تا هوا تازه شود… ۲۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بنشانید درخت، تا هوا تازه شود… ۲۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بنشانید درخت، تا هوا تازه شود… ۲۸ اسلاید در PowerPoint :

مهارت هایی برای دانشجویان پویا و تحول آفرین

دانشجو باید سیب زمینی نباشد؛ تحول آفرین و جاری کننده یک پویش ناب دائمی باشد؛ نیروی پیشران جامعه در مسیر افق های عالی مرتبه باشد. اما چطور؟ دانشجو همیشه عادت دارد پرسش گر باشد و هیچ گاه خود را در آن سوی علامت سؤال قرار نداده است. پاسخ این پرسش نیز از آن جهت که دانشجو را در مقام پاسخگویی قرار می دهد کمی دشوار است. حتی خود من نیز اولین بار وقتی به چگونگی تحول آفرینی فکر می کردم، بیشتر الزامات سیاسی و ساختاری آن را مورد توجه قرار می دادم: این که آقای رئیس جمهور و وزیر علوم و رئیس دانشگاه و استاد و مدیر گروه و فلان کارمند معاونت دانشجویی و الخ باید چه رفتارهایی از خود نشان دهند تا دانشجو بتواند در جامعه تحول آفرین و منشاء اثر شود. به راهکارهایی هم رسیدم. رئیس جمهور باید مدام از دانشجو تعریف و تمجید کند. وزیر علوم هم باید برنامه ریزی مناسبی برای توسعه کرسی های آزاداندیشی و همین طور هماهنگی بین نظام آموزش عالی و واقعیت های اجتماعی به عمل آورد. استاد هم باید در کلاس درس روح تعهد به آرمان ها و واقعیت های اجتماعی را در حوزه علمی مورد بحث به کالبد دانشجو تزریق کند. رئیس دانشگاه و کارمند معاونت دانشجویی هم قدری حوصله و تحمل خود را بالا ببرند….

همه اینها درست؛ اما وقتی از تأثیر دانشجو بر جامعه صحبت می شود بیشتر باید از نقش خود دانشجو سخن گفت که اولاً و بالذات باید مسئولیت اجتماعی خود را به عنوان یک امانت تاریخی بازشناسی کند. البته دانشجو حق دارد مانند هر شخص دیگری دغدغه های زندگی و معیشت شخصی خود را بر این مسئولیت مقدم بداند. تاریخ آمده است و باز هم خواهد آمد تا به ما برسد و البته از ما هم خواهد گذشت. می توانیم بی تفاوت باشیم. اشکالی هم ندارد. حتی در زمان قیام آخرالزمان نیز افراد زیادی با وجود ارادت خود به حضرت مهدی ترجیح خواهند داد که از دور نظاره گر وقایع باشند. روی سخن این نوشته با آنها نیست. مخاطب نوشته افرادی هستند که دغدغه مند اوضاع زمانه خویشند. این افراد پیش از هرچیز باید به خاطر داشته باشند که فعالیت در این مسیر پاداش دنیایی ندارد؛ حتی اگر مواردی جزئی به عنوان پاداش آن نام برده شود. اشکالی هم ندارد. حرکت دانشجویی باید برای خدا باشد. مثل نماز، مثل روزه…. این بدان معنا نیست که جوانانی که آرزومندانه برای چنین فعالیت هایی وقت می گذارند نیتی غیر از این دارند. حرف بر سر این است که این قصد و نیت باید لحظه به لحظه تکرار شود؛ تجدید شود و نو به نو شود. ممکن است راهی با نیت نیک آغاز شود ولی در طول راه این نیکی و نیک جویی را به فراموشی بسپارد و این ابتدای به دور خود چرخیدن است.

فوری پس از تذکر قبلی نوبت به سفارش اکید درباره توجه دائمی به ساختن خویشتن خویش است؛ چرا که از کوزه همان برون تراود که در اوست. باغی را در نظر آورید که باغبان برای آبادانی آن خون دل ها خورده است و صفایی به آن بخشیده است. بی شک اولین کسی که از زیبایی های این باغ محظوظ می گردد همین باغبان رنج کشیده است. هر کس دیگری که از کنار دیوار این باغ عبور کند یا در زیر سایه درختان باغ لختی بیاساید، این زیبایی را تحسین خواهد کرد. اما قدر مسلم او ساعتی بیشتر میهمان این زیبایی نیست و میراث دار این همه زیبایی در نهایت همان باغبان است. اکنون حالتی را تصور کنید که هر میهمان شاخه گلی از باغچه ها بچیند و باغبان نیز تمام مساعی خود را به جای مراقبت از باغ بر پذیرایی شایسته از میهمانان قرار دهد. چند وقت بعد چه بلایی سر این باغ خواهد آمد؟ آیا میهمان دیگری تمنای ورود به این باغ را خواهد داشت؟ منظور از این ساختن، توجه همه جانبه به جنبه های معنوی، توان علمی و قوای جسمانی است. همگی باید مراقب باشیم اگر تنها وجه همت خود را بر کار جمعی بنا نهیم روزی می رسد که ذخیره مادی و معنوی مان تمام می شود، یعنی همان دیگر: تمام می شویم.

موارد فوق به زعم نویسنده روح کلان الزامات حاکم بر جنبش دانشجویی است. در این چارچوب موارد زیر نیز می توانند مورد توجه قرار گیرند.

۱. هر کس به اندازه وسع خویش مسئول است. هیچ کس را به خاطر کارهای نکرده ای که توانش را نداشته بازخواست نمی کنند. اما حتماً به خاطر کارهایی که برغم توانایی اش، از انجام آنها کوتاهی کرده سؤال می شود. حتی احتم