پاورپوینت کامل خودت را ورق بزن… ۱۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل خودت را ورق بزن… ۱۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل خودت را ورق بزن… ۱۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل خودت را ورق بزن… ۱۴ اسلاید در PowerPoint :

می گفت: امان از این تخم مرغ نیم پزها!

می¬گفتیم: یعنی چه؟

می¬گفت: آنها که حکایتشان مثل تخم مرغی است که به جوجه تبدیل نشده، فاسد می شوند!

همه چیز از دوست داشتن شروع می شود!

وقتی کسی را دوست داری، سعی می کنی همه محبتت را برایش خرج کنی. با مناسبت یا بی مناسبت، برایش هدیه می گیری. ایراد و اشکالی توی رفتارش ببینی، شاید تذکر هم بدهی. جایی ببینی استعداد و توان رشد و پیشرفت را دارد، فضا را هم برایش فراهم می کنی و. … همه این کارها را انجام می دهی؛ چون هم دوستش داری و رشد و تعالی اش را می خواهی و هم از این دوست داشتنت و رشد او، لذت می بری.

گاهی دوست داشتن ها با هم خیلی فرق دارند. محبت عمیق که باشد، یعنی پشتش چیزی هست به نام شناخت؛ اما سطحی که باشد، می شود دوست داشتن منهای شناخت!

من و تو به حکم طبیعت و سرشتمان، قبل از این که کسی را دوست داشته باشیم، خودمان را دوست داریم؛ یعنی همان حب نفسی که همیشه برایمان بدی هایش را گفته اند؛ شاید چون بدی هایش خیلی زیاد و خیلی خطرناکند!

واقعیت این است که دوست داشتن ِ خود، همیشه هم بد نیست؛ به شرطی که افسارش دست شیطان درون و بیرون نیفتد و با پشتوانه شناخت، همراه باشد!

من و تو وقتی چیزی را دوست داریم، همه تلاشمان را می گذاریم برای این که آسیبی به آن نرسد! برای لب تاپ و رایانه مان، می رویم سراغ بهترین آنتی ویروس ها! به لباس های میهمانی مان بیشترین بها را می دهیم؛ تا لکه ای روی آنها بیفتد و خرابشان نکند و…؛ اما خودمان چه؟ درجه دوست داشتنمان نسبت به خودمان چند است؛ پشتوانه دارد یا نه و اصلاً خوب است یا بد؟ حقیقت این است که دوست داشتن خود، همیشه هم بد نیست. دوست داشتنی که پشتوانه شناخت داشته باشد، خیلی هم خوب است. من و تو وقتی ابتدا خودمان را بشناسیم و بعد دوست بداریم، همیشه مراقبیم که به خودمان آسیبی نزنیم؛ مثل همان لباس میهمانی. وقتی خودمان را این طوری دوست داشته باشیم، از داشتن هر چیزی و انجام هر کاری هم لذت نمی بریم؛ بلکه فقط از انجام کاری لذت می بریم که آلودگی گناه را برای سفیدی وجودمان، به ارمغان نیاورد و به هوس ها، مجال جولان نمی دهیم؛ چون به خوبی فهمیده ایم که نفس اگر با هوس هایش رها شود، آخرش می شود حفر چاه هلاکت ما