پاورپوینت کامل این گونه با دشمنت برخورد کن ۲۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل این گونه با دشمنت برخورد کن ۲۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل این گونه با دشمنت برخورد کن ۲۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل این گونه با دشمنت برخورد کن ۲۲ اسلاید در PowerPoint :

می توان گفت که دوران امام صادق علیه السلام از نظر رواج اندیشه ها و پیدایش فرقه ها و مذاهب مختلف، زمانی منحصر به فرد بوده است. در آن دوره، نهضت های علمی گوناگونی به وجود آمده بود که هرکدام عقاید خود را ترویج می کردند و حتی زنادقه (ملحدان) که منکر خدا و دین و نبوت بودند، در این زمان، ظهور کردند. همچنین در این عصر، فقهایی پیدا شدند که فقه را بر اساس مبانی دیگری – مانند قیاس و استحسان – به وجود آوردند و یک اختلاف افکاری در دنیای اسلام پیدا شده بود که نظیرش قبل و بعد از آن پیدا نشد.

تمام پیشوایان مشهور اهل سنت، بدون واسطه یا باواسطه، شاگرد امام صادق علیه السلام بوده اند. از این رو، روش مقابله ای و برخوردی امام صادق علیه السلام بسیار درخور توجه است.

به یقین روش اهل بیت علیهم السلام، به ویژه امام صادق علیه السلام در برخورد با مخالفان فکری و اعتقادی، همچون پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه وآله، برگرفته از قرآن بوده است. آنان در برخورد با اندیشه های مخالف، همواره با حکمت و اندرز نیکو، مخالفان را به راه پروردگارشان دعوت نموده، با آنها به روشی که نیکوتر است، استدلال و مناظره کرده اند. این رفتار حکیمانه، نه تنها مخالف را مجاب می سازد، بلکه دشمن و مخالف را به دوستی صمیمی، تبدیل می کند؛ همان گونه که خداوند می فرماید:

هرگز نیکی و بدی یکسان نیست؛ بدی دیگران را با نیکی دفع کن. ناگاه خواهی دید همان کس که میان تو و او دشمنی است، گویی دوستی نزدیک و صمیمی است.

بر همین اساس، امام جعفرصادق علیه السلام همواره هنگام بحث و استدلال، به مدّعی، فرصت اقامه برهان و اثبات حجّت می داد و اگر سخنان باطل و ناستوده می شنید، خشمگین نمی شد و کلام مدعی را قطع نمی کرد؛ بلکه پس از پایان گفتار وی، لب به سخن می گشود و گفتار او را با استدلال، رد می کرد و حتی گاهی با پاسخی کوتاه، سؤال کننده را قانع می کرد و این چنین بود که حتی تحسین مخالفان را بر می انگیخت.

در واقع، رفتار امام علیه السلام در جواب گویی به شبهات، به حدی تأثیرگذار بود که حتی مخالفان سرسختی مانند ابن ابی العوجاء که یکی از ملحدان معروف زمان امام ششم علیه السلام بود و به صراحت خدا را انکار می کرد، همواره از رفتار امام صادق علیه السلام به نیکی یاد می کرد. او به مفضّل که از سخنان کفرآمیز ابن ابی العوجاء عصبانی شده بود، چنین گفت:

اگر از یاران جعفربن محمد صادق هستی، او هرگز با ما چنین سخن نگفته و با شیوه تو با ما مجادله نکرده است. او سخنان ما را بیش از آن چه شنیده ای، شنیده است؛ ولی در مقام گفت وگو، هرگز دشنامی به ما نداده، و در پاسخ به کلام ما، حالت حمله به خود نگرفته است. او همواره بردبار، باوقار و عاقل و استوار بوده است.

یکی از بهترین شاگردان آن حضرت، هشام بن حکم بود. او هنگامی که می شنید عمرو بن عبید، یکی از مخالفان امام صادق علیه السلام، سعی در گمراهی مردم دارد، به سوی او رفت و با روشی نیکو، نادرستی اعتقاداتش را به او یادآور شد. کلینی این جریان را از یونس بن یعقوب، چنین نقل می کند:

امام جعفر صادق علیه السلام به هشام بن حکم فرمود: ای هشام! آیا خبر می دهی به ما از آن مناظره و مکالمه ای که بین تو و عمرو بن عبید واقع شد؟

هشام گفت: یابن رسول الله! مقام و منزلت شما بالاتر از آن است که من در حضورتان لب بگشایم و مناظره خود را باز گویم. من از شما حیا می کنم و در پیشگاه شما، زبان من قادر به سخن گفتن نیست.

حضرت فرمود: زمانی که شما را به کاری امر نمودیم، به جا آورید!

هشام در