پاورپوینت کامل اخلاق اجتماعی در صحیفه سجادیه ۳۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اخلاق اجتماعی در صحیفه سجادیه ۳۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اخلاق اجتماعی در صحیفه سجادیه ۳۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اخلاق اجتماعی در صحیفه سجادیه ۳۱ اسلاید در PowerPoint :

در یک زندگی جمعی، نیاز به «اصول» و «پایه ها»یی است که روابط و رفتارها را تنظیم کند و سامان بخشد و از بروز ناهنجاری ها جلوگیری کند.

در یکی از دعاهای صحیفه سجادیه۱، امام زین العابدین(ع) از خداوند درخواست می کند که او را به «زیور صالحان» و «زینت متقین»آراسته سازد و در پی این خواسته کلی و عنوان عام، به مصداق ها و نمونه هایی از این «حلیه الصالحین» و «زینته المتقین» اشاره می کند.

ما نیز اگر بخواهیم به این زینت ها آراسته شویم، علاوه بر این که باید از خداوند بخواهیم، خودمان نیز در تحصیل آنها باید قدم برداریم و بکوشیم.

این صفات شایسته و اخلاق اجتماعی نیکو از این قرار است:

۱. «بسط العدل»، عدالت گستری. هر کس در حوزه مسئولیتش و شعاع وجودی اش باید بکوشد که عدالت گسترش یابد، حقوق افراد، عادلانه ادا شود و در حق کسی ظلم و اجحاف صورت نگیرد.

۲. «کظم العدل»، فرو خوردن. انسان خشمگین، حق را هم خوب نمی بیند، بر اساس منطق و عقل و عدل هم حرف نمی زند و عمل نمی کند و تصمیم نمی گیرد. مهار کردن غضب و فرو بردن خشم، راهی برای رسیدن به اعتدال و عقلانیت در برخورد با دیگران است.

۳. اطفاء النائره، فرو نشاندن آتش دشمنی و کینه. گاهی کسانی با سخن و رفتار خود، هیزم کش آتش فتنه می شوند و بنزین روی آتش می ریزند و اختلافات و دشمنی ها را شعله ورتر می سازند. این، هنر نیست. هنر آن است که کسی بتواند شعله های اختلافات و کینه ها و عداوت ها را فرو بنشاند و صلح و صفا برقرار سازد.

۴. ضم اهل الفرقه، پیوند دادن اهل تفرقه و جدایی. بعضی ها رفتاری اختلاف افکن دارند و وحدت ها و انسجام ها را از هم می گسلند. بعضی هم این هنر را دارند که دل های جدا از هم را به هم نزدیک می کنند، صفوف پراکنده را متحد می سازند، به «تألیف قلوب» می پردازند، زمینه ساز وحدت و همدلی می شوند. اینان، پیام آوران دوستی و صلح و صفایند و کارشان در خور تحسین و تقدیر است.

۵. اصلاح ذات البین، آشتی دادن میان افراد. وقتی میان زن و شوهر، میان دو برادر، دو همکار، دو همسایه میان فرزند و پدر و مادر و… قهر و جدایی پیش می آید، زندگی ها تلخ می شود و فاصله ها زیاد شده، افسردگی ها و غصه ها پدید می آید. در چنین شرایط، برداشتن قدم اصلاحی و آشتی دادن میان افراد و ایجاد صلح و محبت و وفاق، کاری خداپسندانه است. از اخلاقیات خوب اجتماعی، پیش قدم شدن در اصلاح و آشتی میان افراد است.

۶. افشاء العارفه، بر ملا کردن کارهای خوب. بعضی ها زبانشان همیشه برای افشای عیب ها و بدی های افراد است و سخنی از خوبی های آنان نمی گویند. بعضی هم این همت و هنر را دارند که از کارهای خوب و صفات شایسته و عملکرد ارزشمند دیگران یاد می کنند، تا دیگران هم به کارهای خوب تشویق شوند و این، صفتی بسیار پسندیده است.

۷. ستر العائبه، پوشاندن عیب های دیگران. خداوند، ستارالعیوب است. شایسته است که بندگان هم از خداوند، الگو و الهام بگیرند و با عیب پوشی و رازداری، آبروی دیگران را حفظ کنند.

۸. لین العریکه، اخلاق نرم و متواضعانه داشتن.

۹. خفض الجناح، فروتنی و افتادگی و تواضع در برخوردها.

۱۰. حسن السیره، رفتار خوب و شایسته با مردم، خوشرفتاری با همنوعان و همکیشان.

۱۱. سکون الریح، آرامش و بردباری و نداشتن شدت و حدّت و تندی و خشونت.

۱۲. طیب المخالقه، اخلاق پاکیزه و خوب داشتن، خوش برخورد بودن.

۱۳. السبق الی الفضیله، پیشتازی به سوی فضیلت و نیکی و خوبی. این که انسان در میدان بدی ها و گناهان و رذایل، پیشتاز باشد و از دیگران جلو بزند، مهم نیست و هنر به شمار نمی آید. سبقت جستن از دیگران در عرصه فضیلت هاست که امتیاز به شمار می آید و هنر مردان خداست.

۱۴. ایثار التفضل، نیکی و برتری و احسان را برگزیدن.

۱۵. ترک التعییر، سرزنش و ملامت نکردن افراد. معمولاً سرزنش کردن، کینه و لجاجت می آورد. به جای آن بهتر است از شیوه تشویق و یاد کرد از خوبی ها و نقاط مثبت بهره گرفت.

۱۶. افضال علی غیر المستحق، خوبی کردن و احسان به کسی که سزاوار نیست. گاهی کسی کاری کرده که به تناسب کارش پاداش می گیرد. ولی اگر به کسی بیش از استحقاقش نیکی کنیم، یا به کسی که از ما انتظار ندارد احسان کنیم، یا احوال پرسی و تفقد و هدیه به کسی داشته باشیم که امید ندارد و ما هم وظیفه عرفی و قانونی نسبت به او داریم، این نشان دهنده روح بزرگ و کرامت ماست.

۱۷. القول بالحق، حق گفتن، هر چند که سخت و کمیاب و گران باشد. برخی روحیه محافظه کاری و ترس یا سهل انگاری دارند و از گفتن حرف حق، طفره می روند. حقگویی و صریح بودن یک ارزش است، به خصوص آن جا که افراد دیگر، اهل مجامله و چاپلوسی و تملق اند و برای حفظ منافع خود، حرف حق را نمی گویند.

۱۸. استقلال الخیر، کم شمردن سخن و عمل نیک خود. گاهی کسانی اگر حرف خوبی گفته یا عمل شایسته ای کرده اند، آن را خیلی می بینند و دچار غرور و خودپسندی می شوند