پاورپوینت کامل نسل چهارم هنر انقلاب، در آستانه تولد ۶۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل نسل چهارم هنر انقلاب، در آستانه تولد ۶۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل نسل چهارم هنر انقلاب، در آستانه تولد ۶۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل نسل چهارم هنر انقلاب، در آستانه تولد ۶۲ اسلاید در PowerPoint :

مروری بر سیر شکل گیری و رشد هنر انقلاب اسلامی

در فتوحات و تحولات این کشور معمولاً تمام رویدادها و تحولات به شاهان و امیران نسبت داده شده است و در اکثر تحولات و رویدادهای بزرگ این مرز و بوم، جای مردم عادی خالی است. و حتی در دوران سلاطینی که از آنان آثار هنری و فرهنگی فاخری به جای مانده و یا در دوره آنان، پیشرفت های اقتصادی و آبادانی در کشورمان رخ داده، همچنان جای مردم در همه این صفحات تاریخی، خالی است.

انقلاب اسلامی، چرخش کامل تمدنی

با پیروزی انقلاب اسلامی، برای اولین بار، مردم ایران موفق شدند اختیار سرزمین خود را در دست گرفته، حکومتی مبتنی بر خواست و تصمیم خود، بنا کنند و از آن پس در شکل گیری تاریخ و تمدن کشورشان، نقشی مستقیم داشته باشند. انقلاب باید بتواند زمینه ساز شکل گیری یک تمدن جدید شود و ریشه های معرفتی خود را هر چه بیشتر، توسعه دهد و پایه های خود را در ذهن و دل مردم، نهادینه کند.

بنابراین، نباید انقلاب اسلامی را یک تحول زودگذر و ماجرایی تمام شده، انگاشت؛ بلکه لازم است تک تک افراد جامعه، برای اصلاح و پیشرفت پایه های فکری آن، تلاش کنند و با نقد درونی و دل سوزانه، به صیقلی شدن تصویر این تمدن، کمک کنند.

نیازمند به هنر

یکی از مهم ترین ابزارهایی که می تواند نقش بی بدیلی در انتقال پیام انقلاب اسلامی به دیگران داشته باشد، هنر است. ابزارهای هنری، بدون شک، رساترین، بلیغ ترین و کاری ترین ابزار ابلاغ و تبلیغ پیام می باشند. اگر جمهوری اسلامی حرفی برای گفتن و یا ایده ای برای عرضه کردن دارد، این عرضه باید با بهترین شیوه ها که همان هنر است، انجام گیرد. ترویج این پیام چه در داخل کشور و چه به فراسوی مرزهای جغرافیایی، نیازمند ابزارهای هنری است. رهبر معظم انقلاب در پیامی به دومین جشنواره تئاتر دانشجویان کشور در سال فرمود: «شک نباید کرد که انقلاب، به هنر نیازمند است». تفکر و اندیشه ای که در قالب هنر عرضه نشود، نمی تواند در تاریخ ماندگار شود.

در سی و چند سالی که از عمر انقلاب اسلامی گذشته، آثار هنری بسیاری خلق شده اند که ریشه در همین تفکر و اندیشه جدید دارند و شکل و مضمونی کاملا متفاوت با گذشته خود، به نمایش گذاشته اند. نمونه هایی از آثار هنری که درون مایه های شکل گیری و پیروزی انقلاب اسلامی را در خود متجلی کرده اند و در زمینه های مختلف هنری – اعم از شعر، داستان، آثار سینمایی و حتی موسیقی – دوران خلق شده اند، با گذشته خود کاملاً متفاوتند. با این وجود، همچنان در قیاس با هنر دیگر تمدن های تاریخ بشر، فاصله دارند.

سرچشمه اصلی خلق آثار هنری

با وجود این که حمایت اقتصادی از شکل گیری آثار هنری، اهمیت زیادی دارد و هنر نیز مانند بسیاری دیگر از محصولات فرهنگی یک جامعه، نیازمند حمایت مالی است، ولی گاهی عده ای از مدیران کشور، فکر می کنند با هزینه کردن و اختصاص بودجه، می شود آثار هنری ماندگار و فاخری خلق کرد؛ حال آن که سرچشمه خلق آثار هنری، فراتر از تقسیم بودجه و تأمین منابع مالی است.

بارها شاهد بوده ایم که بودجه های بزرگ کشورمان صرف برگزاری جشنواره ها و همایش های رنگارنگ و پرزرق و برق شده و مدیرانی بر سر کار آمده اند که برای پر کردن کارنامه آخر سال خود – از ترس کاهش ردیف بودجه سال آینده – دست به انجام چنین کارهایی زده اند و عده ای از مردم علاقه مند به هنر و یا جوانان مستعد کشورمان نیز از این گونه برنامه ها بهره مند شدند و آثاری هم تولید شد و جوایزی نیز به برخی آثار تعلق گرفت؛ اما آیا این گونه آثار سفارشی و خروجی های جشنواره ای و کنگره ای، در مقیاس با تفکری که افق هایی دورتر از چند دهه اول یک انقلاب را می بیند نیز ارزشمند و ماندگار خواهند بود؟

تاریخ هنر بشری به خوبی نشان می دهد که تنها آثاری توانسته اند در خلال فراز و فرودهای سالیان دراز، همچنان باقی بمانند و صدها سال بعد، با مخاطبان جدید ارتباط برقرار کنند که نه صرفا از هیجانی زودگذر و موقتی، بلکه از دل معرفتی عمیق، جوشیده باشند؛ معرفتی که هر انسان دیگری نیز بتواند آن را درک کند؛ نظیر تصویری از مادر یک سرباز که ناامیدانه عکس فرزند خود را به سربازان بازگشته از جنگ، نشان می دهد؛ به امید آن که اثری از گم شده خود بیابد که صرف نظر از این که این عکس در کدام کشور و کدام جنگ ثبت شده، برای هر انسانی که اندک تصوری از جنگ داشته باشد، قابل درک است و رنج آن مادر پیر، برای او محسوس است.

اگر انقلاب اسلامی بخواهد در قالب آثار هنری به نسل ها و تمدن های دیگر منتقل شود، قدم اول این است که خود از یک انقلاب فراتر رفته، به تمدنی جدید با همه ابعاد و ویژگی های یک تمدن، تبدیل شود. آیا میکل آنژ، نقاش ایتالیایی، هنرش را از بودجه کلیسا به دست آورده بود و آیا مضامین مسیحی در آثار او، از دل مبالغی که به او پرداخت کرده بودند، به وجود آمد؟ قطعاً نه؛ خلق آثاری از این دست، نتیجه تمدنی است که در در دل تفکر مسیحیت قرون وسطایی به عمق بیش از ده قرن تلاش علمی و مطالعاتی فیلسوفان مسیحی به وجود آمده بود و تعجبی ندارد که وقتی یک اثر هنری بر ریشه ای ده قرنی استوار باشد، تا قرن ها بعد، ماندگار خواهد شد.

انقلاب هنری و هنر انقلابی

سال های منتهی به انقلاب اسلامی و همچنین سال های آغازین جمهوری اسلامی ایران، آکنده از حماسه و شور انقلابی بود که در قالب تظاهرات خیابانی، پخش کردن اعلامیه های امام خمینی، دستگیری ها و زندان رفتن ها و ایثارها و فداکاری ها و تلاش های مردم، تجلی پیدا کرده بود. پس از انقلاب نیز تحولاتی نظیر تسخیر لانه جاسوسی، مهار ناامنی های دو سال اول انقلاب در شهرهای مرزی کشور و سرانجام، پایداری در برابر قدرت های استکباری در هشت سال دفاع مقدس، که هر کدام، چنان حماسه و شوری ایجاد کردند که هر کسی را تحت تأثیر خود قرار می دادند. اشعار باقیمانده از آن زمان، آثار داستانی باقیمانده از آن دوران و همچنین فیلم های سینمایی ماندگاری که واقعیت های آن زمان را روایت کرده اند، امروز در تاریخ هنر انقلاب اسلامی، می درخشند. اکنون که بیش از سه دهه از انقلاب اسلامی گذشته، تلاش شرکت های تولید محصولات ایرانی در بستر تحریم های بیرونی و کاستی های درونی، ساخت و سازهای جاری در کشور برای پیشرفت و آبادسازی نقاط محروم کشورمان و تلاش مسئولان دل سوز نظام برای دفاع از حقوق هسته ای ایران در مجامع بین المللی، گرچه در ظاهر، شور و هیجان حماسه های زمان جنگ را ندارند، ولی سرودن اشعاری مشابه برای دانشمند سی ساله ای که در آزمایشگاه، بر روی یک پروژه هوا و فضا کار می کند، کار آسانی نیست!

شاید به همین دلیل باشد که دور شدن از زمان جنگ تحمیلی و آمدن نسل جدیدی که دیگر خاطره ای از جبهه های جنگ و بمباران های شهرها ندارند، عده ای را مأیوس کند و تصور کنند که شاید پیام انقلاب اسلامی و حماسه آن به فراموشی سپرده شود و شاید نسلی که نه ظلم شاهنشاهی را تحمل کرده و نه محرومیت و ناامنی زمان جنگ تحمیلی را حس کرده، دیگر نتواند آثار هنری انقلابی بیافریند و این، نگرانی قابل درکی است.

چگونه باید شور انقلابی را در دل نسل نوخاسته کشورمان زنده نگه داریم؟ جوانی که تاریخ تولدش پس از امضای قطع نامه است، چه تصویری از دفاع مقدس دارد؟

جوانی که دوران جوانی اش را از دهه آغاز می کند، طبیعی است که در کنگره شعر یا داستان دفاع مقدس، قرار نیست بیش از یک مخاطب فعال و شنونده دانا باشد و انقلاب اسلامی، دفاع مقدس و هنر انقلابی و حماسی، باید سکوی پروازی برای جوانان کشور باشد؛ نه آرامگاهی برای توقف و سکون هر نسلی. هنرمند باید در کنار احترام و دانایی نسبت به گذشته، فرزند زمان خویش باشد و سخن نسل خودش را با زبان هنر، به نسل پس از خود، منتقل کند.

هنری در آستانه تولد

جمهوری اسلامی ایران، با لطف الهی و تلاش افراد جامعه اش در این سی و چند سال، توانسته است پیشرفت های چشم گیری داشته باشد و در زمینه های مختلف سیاسی، اقتصادی و فرهنگی، گلیم خود را از آب بکشد و بر روی پای خود بایستد. بسیاری از افراد نسلی که انقلاب کردند، دیگر در میان ما نیستند و بسیاری از کسانی که از نسل جبهه های هشت سال جنگ تحمیلی باقی ماندند، دیگر دوران جوانی شان تمام شده، آرام آرام این آب و خاک را به دست فرزندانی می سپرند که نه انقلاب کرده و نه در آن هشت سال جنگیده اند؛ ولی انقلاب خاصیت خودش را دارد، هویت جدیدی برای خود ساخته است و در آینده ای نه چندان دور، زبان هنر، پنجره ای به شناخت یک نسل جدید، باز خواهد کرد.

شما کل تاریخ انقلاب را سانسور کردید!

هنر و سینمای انقلاب اسلامی در گفت وگو با وحید جلیلی، دبیر جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی و رئیس سازمان فرهنگی هنری شهرداری مشهد

وحید جلیلی، متولد سال ۱۳۵۲ در مشهد مقدس است. وی در سال ۷۰ وارد دانشگاه امام صادق شد و در رشته معارف اسلامی و اقتصاد، در مقطع کارشناسی ارشد از این دانشگاه فارغ التحصیل شد. او کار مطبوعاتی را از دوران دانشجویی و در نشریه تفکر بسیجی، نشریه داخلی بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق(ع) آغاز کرد و در سال به مجله نیستان رفت و در آنجا با سید مهدی شجاعی، همکار بود. وی در سال ۷۶ عنوان بهترین مقاله نویس فرهنگی کشور را برای نوشتن مقاله ای با عنوان «چه نباید کرد؟» در نشریه نیستان کسب کرد. سید مهدی شجاعی در آخرین شماره ماهنامه نیستان در مورد حضور وی در تحریریه نیستان نوشت: «حضور جلیلی، حال و هوای دیگری به تحریریه نشریه بخشید». او پس از توقیف ماهنامه نیستان، به روزنامه ابرار رفت و در سال سردبیر آن