پاورپوینت کامل سعدآباد و چشم های نگران ایران ۳۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سعدآباد و چشم های نگران ایران ۳۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سعدآباد و چشم های نگران ایران ۳۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل سعدآباد و چشم های نگران ایران ۳۱ اسلاید در PowerPoint :

از اعلام دست یابی به فن­آوری هسته ای تا پذیرش پروتکل الحاقی در بیانیه سعدآباد

گرچه الزام ایران به پذیرش پروتکل الحاقی، دیدگاهی تعدی جویانه و خارج از قواعد آژانس بود و بخشی از فشارهای مرتبط با آن، تحت تأثیر کارشکنی برخی نخبگان صورت گرفت، اما تصمیم ایران به پذیرش این پروتکل در قالب بیانیه سعدآباد،تصمیمی اعتمادساز بوده و در میان گزینه های مختلف تحمیلی به ایران، گزینه ای کم زیان تر محسوب می شد و گرچه غرب به عهد خود پای بند نماند، اما این اقدام ایران در آن شرایط، درس هایی برای کشورمان و شفاف سازی هایی در سطح جهانی داشت.

باز شدن پرونده در شورای حکام

پس از اعلام رسمی دست یابی جمهوری اسلامی ایران به فن آوری هسته ای در پاییز ۱۳۸۱، موج تبلیغات روانی بر ضد ایران از سوی آمریکا و دیگر متحدان اروپایی اش، فزونی یافت. این تبلیغات به باز شدن پرونده ایران در شورای حکام آژانس بین المللی انرژی هسته ای انجامید. در جلسه شورای حکام، گزارش تدوین شده محمد البرادعی – دبیر کل آژانس بین المللی انرژی اتمی – که به بازدید از تأسیسات هسته ای ایران مربوط بود، مطرح شد و شورای حکام با تأثیرپذیری از جو تبلیغاتی آمریکایی ها، قطعنامه ای شدیدالحن بر ضد تهران، مبنی بر توقف همه فعالیت های هسته ای و امضای بی قید و شرط و فوری پروتکل الحاقی، صادر کرد. فضای روانی رسانه ای که اظهارنظرهای برخی نخبگان داخلی نیز به آن دامن زده بود، در صدور این بیانیه، بی تأثیر نبود.

گروه هشت، در بیانیه ای به فعالیت های هسته ای ایران اشاره کرد که در بخش هایی از آن آمده بود:

«ما از مسائل گسترش برنامه هسته ای پیشرفته ایران، چشم پوشی نخواهیم کرد و بر اهمیت پای بندی ایران به تعهدات خود، طبق «ان پی تی»، تأکید می کنیم و از ایران می خواهیم بدون تأخیر و پیش شرط، پروتکل الحاقی را امضا و اجرا کند».

پی آمدهای پذیرش پروتکل الحاقی ۲+۹۳

تغییر فاز فشار؛ در صورت پذیرش پروتکل الحاقی، بهانه از دست اروپایی ها، آمریکا و صهیونیست ها خارج شده، دیگر نمی توانستند با الزام ایران به پذیرش پروتکل، به فضای تبلیغاتی بر ضد ایران دامن بزنند؛ زیرا با پذیرش پروتکل، میزان حساسیت جهانی که از سوی رسانه های غربی بر ضد فعالیت های ایران برانگیخته شده بود، کاهش یافته، ناظران بی طرف در سراسر جهان، به صداقت رفتار جمهوری اسلامی ایران صحه می گذاشتند.
احتمال مخدوش شدن حاکمیت ملی و افشای اطلاعات محرمانه و امنیتی کشور؛ در صورت پذیرش پروتکل الحاقی، به دلیل مفاد موجود در آن، بازرسان آژانس اجازه می یافتند از هر مکان و در هر زمان، بدون اطلاع قبلی بازدید به عمل آورند و کشور بازرسی شده نیز نمی توانست مانع این کار شود. حال به دلیل احتمال جاسوسی از سوی بازرسان آژانس، پذیرفتن پروتکل می توانست زمینه دست یابی دشمنان به مراکز حساس و امنیتی ایران را مهیا ساخته، باعث مخدوش شدن امنیت ملی کشور شود. این مطلب، زمانی اهمیت دوچندان می یابد که بدانیم در متن پروتکل، هیچ اشاره ای به تضمین نگه داری اطلاعات دریافتی به صورت محرمانه نشده است.

پی آمدهای عدم پذیرش پروتکل الحاقی ۲+۹۳

تشکیک در سیاست صلح آمیز هسته ای ایران؛ در صورت نپذیرفتن پروتکل از سوی ایران، تبلیغات غربی ها مبنی بر احتمال دست یابی ایران به سلاح های هسته ای، افزایش می یافت. آنان در جوسازی بر ضد پرونده ایران، چنین وانمود می کردند که جمهوری اسلامی به سمت سلاح هسته ای پیش می رود و در آینده، به آن دست خواهد یافت.
ایجاد اجماع جهانی بر ضد فعالیت های ایران؛ با نپذیرفتن پروتکل الحاقی، احتمال یک دست شدن جامعه جهانی و هماهنگ شدن جهانیان با آمریکا و اسرائیل بر ضد ایران، قوت می گرفت. همچنین احتمال خدشه در روابط صلح آمیز هسته ای ایران و روسیه نیز بیشتر می شد.
سرنوشت نامعلوم پرونده ایران؛ در صورت نپذیرفتن پروتکل، سرنوشتی کاملاً مبهم در انتظار پرونده هسته ای ایران بود؛ زیرا از یک سو به دلیل تبلیغات آمریکا، احتمال مطرح شدن پرونده ایران در شورای امنیت سازمان ملل و صدور قطع نامه و تحریم اقتصادی در آن شورا محتمل می نمود و از سوی دیگر، به متوقف شدن فعالیت های هسته ای کشور می انجامید.

راهکار ایران

بی تردید، اصرار اروپا و آمریکا به همراه آژانس بین المللی انرژی اتمی برای امضای پروتکل الحاقی، نه به دلیل نگرانی از دست یابی ایران به سلاح های هسته ای و نه به دلیل احتمال منحرف شدن پرونده صلح آمیز هسته ای ایران بوده است؛ زیرا آنان به خوبی می دانستند که ایران، منادی منع گسترش سلاح های هسته ای است و از لحاظ اعتقادی، کمترین ارزشی برای سلاح های هسته ای قائل نیست و امکان ندارد به سمت این سلاح ها برود و خود را با آن، قدرتمند جلوه دهد.

جمهوری اسلامی به خوبی می دانست که بهانه جوی