پاورپوینت کامل امریکا، عراق و مواضع کشورهای ثالث ۵۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امریکا، عراق و مواضع کشورهای ثالث ۵۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امریکا، عراق و مواضع کشورهای ثالث ۵۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل امریکا، عراق و مواضع کشورهای ثالث ۵۱ اسلاید در PowerPoint :

۲

شکل گیری اتحادها و ائتلاف های منطقه ای و بین المللی در تاریخ روابط بین الملل، سابقه دیرینه ای دارد . متعاقب دو جنگ جهانی
اول و دوم، ائتلاف های پیروز در قالب جامعه ملل و سازمان ملل متحد و با انعقاد قراردادها و تدوین حقوق بین الملل و به منظور
پاس داشت امنیت جهانی و در راستای ایده رئالیستی و در کنار توازن قوا و توازن وحشت، مورد توجه قرار گرفت . آمریکا که در هر
دو جنگ مذکور، برنده اصلی محسوب می شد، از این تجارب ایده آل در جهت حفظ و توسعه منافع ملی خود بهره فراوان برد که از
جمله آن ها می توان به ائتلاف های شکل گرفته در جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱م و جنگ با تروریسم در افغانستان در سال ۲۰۰۱
م اشاره نمود .

«سناریو ائتلاف برای جنگ » به دلیل مزیت های فراوانی – نظیر دوری از خطرها، ریسک پذیری کمتر، تقبل کمترین هزینه ها و
پشتیبانی افکار عمومی در سطح جهانی – همچنان به عنوان محور سیاست خارجی ایالات متحده جهت حل بحران های منطقه ای
در اولویت قرار دارد . به نحوی که با افزایش تهدیدات آمریکا علیه عراق و موضع گیری های شدید جرج دبلیو بوش در خصوص
صدام حسین، بحث استفاده از دکترین ائتلاف، همانند الگوی پیاده شده در افغانستان، به منظور براندازی صدام و حل بحران
عراق مطرح گردیده است .

تغییر رژیم عراق و تکمیل کار ناتمام جرج بوش پدر در جنگ خلیج فارس، خواسته جمهوری خواهان آمریکا قبل از به قدرت
رسیدن جرج بوش پسر بوده است که به دنبال ممانعت صدام حسین از انجام عملیات بازرسی توسط بازرسان تسلیحاتی، بر شدت
آن افزوده شد .

از نظر ایالات متحده آمریکا هر گونه نزدیکی و ارتباط دوباره با صدام، از سوی رژیم بغداد و افکار عمومی جهان به عنوان شکست
آمریکا تلقی و رسوایی آن کشور را در پی خواهد داشت . افزون بر این، رخداد وقایع ۱۱ سپتامبر و اعلام عراق به عنوان «محور
شرارت » توسط جرج دبلیو بوش در مقابل کنگره، زمینه یک حمله قریب الوقوع را به عراق فراهم نمود .

رژیم بغداد برای جلوگیری از حمله امریکایی ها، همچنان به تلاش های سیاسی خود ادامه می دهد . اخیرا «سعدون حمادی » رئیس
مجلس عراق، پیشنهادی مبنی بر دیدار دو هفته ای اعضای کنگره امریکا از پایگاه های تسلیحات شیمیایی، بیولوژیکی و هسته ای
عراق مطرح نمود که کاخ سفید ضمن رد، آن را به تمسخر گرفت و مجددا بحث بازرسی شدید عراق را به میان آورد .

در اقدامی دیگر، «ناجی صبری » وزیر امور خارجه عراق از «هانس بلیکس » رئیس هیات بازرسان تسلیحاتی سازمان ملل، برای
حضور و مذاکره فنی در عراق دعوت رسمی به عمل آورد که این دعوت نیز توسط مدعو رد و تصریح شد که وی در موضعی نیست
که پیشنهاد مذاکره را بپذیرد; بلکه در ابتدا باید صدام حسین اجازه بازگشت بازرسان تسلیحاتی را بدهد و پس از آن مذاکره ای
صورت گیرد . وی همچنین گفت: تحریم های سازمان ملل علیه عراق در سال جاری میلادی لغو نخواهد شد; حتی اگر به بازرسان
این سازمان اجازه بازگشت به بغداد داده شود .

مجموعه این اقدامات بعنوان «سیاست دفع الوقت » برای به تاخیر انداختن یا متوقف کردن حمله آمریکا، تعبیر شده است .

به دنبال رد این دعوت ها، «محمد سعید الصحاف » وزیر اطلاع رسانی عراق اعلام نمود که بازرسان تسلیحاتی سازمان ملل در عراق
مورد استقبال قرار داده نشده است; زیرا آن ها کار خود را در مورد سلاح های کشتار جمعی به پایان برده اند .

می توان پیش بینی نمود که اعلام این موضوع، احتمال حمله امریکا را در اذهان عمومی به شدت افزایش خواهد داد . با وجود این،
باید دانست که امروزه از میزان حمایت بین المللی از حمله آتی آمریکا به عراق کاسته شده است; به نحوی که مردم آمریکا نیز از این
امر مستثنا نمانده اند; چرا که برقراری ارتباط منطقی بین حادثه ۱۱ سپتامبر با مسایل عراق به خصوص به دلیل فقدان اسناد و
مدارک دال بر فعالیت های تروریستی آن کشور مشکل به نظر می رسد .

از طرفی ایالات متحده آمریکا به امید فروکش نمودن قیام انتفاضه در سرزمین فلسطین، دور جدید جنگ علیه عراق را به تاخیر
انداخت و اقدامات خود را بعد از روی کار آوردن حکومت دلخواه خود در افغانستان، حول مناقشه اعراب – اسرائیل – به عنوان
آفت سیاست خارجی ایالات متحده – و روند صلح خاورمیانه متمرکز نمود; زیرا اولا برافروختن شعله های جنگ به طور همزمان در
چند نقطه خاورمیانه، هم امکان بر هم خوردن اوضاع خاورمیانه را مضاعف می کند و هم این که امکان مهار اوضاع خاورمیانه را
توسط آمریکا و فرصت اتخاذ و اعمال سیاست های توام با مصالح آن کشور را به شدت کاهش می دهد .

ثانیا با حل مسایل فلسطینی ها، احتمال حمایت اعراب از عملیات ضد تروریستی آمریکایی ها حتی در مسئله عراق به شدت بالا
می رود . توجه به این نکته ضروری است که درگیری اسرائیل – فلسطین، همچنان تاثیر قابل توجهی بر مناسبات سیاسی – امنیتی
آمریکا و کشورهای عرب منطقه خواهد داشت . با توجه به این سیاست چند منظوره بود که آمریکا در مقطع زمانی خاصی ضمن
عدول از سیاست های کاملا حمایتی خود از رژیم اسرائیل به سیاست نقش آفرینی خود حول مسئله اسرائیل – فلسطین دامن زد .
در راستای همین سیاست، کالین پاول وزیر امور خارجه آمریکا از برگزاری کنفرانس بین المللی خاورمیانه در سطح وزرای امور
خارجه کشورهای ذی نفع در تابستان سال جاری میلادی در اروپا خبر داد .

اما کشورهای عضو اتحادیه عرب، شرکت در این کنفرانس را مشروط به عقب نشینی اسرائیل از مناطق اخیرا اشغال شده – و نه
مناطق اشغالی در جنگ ۱۹۶۷ – دانستند . با خودداری اسرائیلی ها از این امر، تا حدودی سیاست جدید آمریکا به بن بست رسید .
اما در پی کشته شدن پنج آمریکایی در حملات انتحاری علیه اسرائیل، این کشور چراغ سبز بیشتری به حملات انتقام جویانه
اسرائیل نشان داد که متعاقب آن تانک های اسرائیلی به تبع سیاست «مشت آهنین » آریل شارون، به نابلس هجوم برده،
فلسطینیان را به خاک و خون کشیدند . به دنبال رای قریب به اتفاق نمایندگان کنگره به ادامه حمایت از رژیم اسرائیل، سیاست
جدید نقش آفرینی آمریکا، مجددا به سیاست حمایتی تغییر یافت و تا آنجا پیش رفت که علی رغم کدورت خاطر کشورهای عرب
منطقه، آمریکایی ها پیشنهاد عزل یاسر عرفات را به دلیل اهمال در سرکوب حرکت جهادی، مطرح نمودند . از این رو ایالات
متحده نه تنها در این مدت از اقدامات خود نتیجه مناسبی را دریافت ننمود بلکه با گذشت زمان به دلیل درگیری در این مسئله از
حمایت بین المللی از عملیات ضد تروریستی آن کشور علیه عراق نیز کاسته شد . مضاف بر این به نظر می رسد رژیم اسرائیل
چندان تمایلی به حمله آمریکا به عراق ندارد و وجود صدام حسین ضعیف شده را به نبود او ترجیح می دهد تا ضمن دریافت
کمک های بیشتر از ایالات متحده امریکا، به بهانه تهدیدات صدام و بزرگ جلوه دادن آن تهدیدات، از تقویت ایران نیز جلوگیری
نماید . جدا از همه مسایل یاد شده، مشکلات داخلی، فساد مالی، روند رو به رشد ورشکستگی شرکت های آمریکایی و بحران اعتماد
در آن کشور به دلیل وجود پدیده «حباب » ، نگاه ها را از خارج به داخل آمریکا معطوف ساخته است . به درازا کشیده شدن
دستگیری هدایت کنندگان انفجارهای آمریکا، خصوصا بن لادن، متهم ریف اول آمریکایی ها، از طرفی، و طرح مسئله «محور
شرارت » توسط جرج بوش از سوی دیگر، اسباب شک دیگران را به «دکترین ائتلاف برای جنگ با تروریسم » فراهم ساخت . در
همین راستا، رئیس جمهوری ایران به جای «دکترین ائتلاف برای جنگ » ، دکترین ائتلاف برای صلح » را پیشنهاد و هماهنگی خود
را با سازمان ملل متحد و مصوبات آن و مخالفت خود را با دستاویز قرار دادن تروریسم، برای گسترش جنگ و خشونت اعلام نمود .
در اقدامی دیگر به منظور طرد و نفی تروریسم، ۱۶ تن از افراد مظنون به عضویت در شبکه القاعده را دستگیر و به کشور عربستان
تحویل داد . با وجود مخالفت های متعدد، آمری