پاورپوینت کامل بنیادگرایی یا نوسازی دین و فرهنگ ۳۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بنیادگرایی یا نوسازی دین و فرهنگ ۳۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بنیادگرایی یا نوسازی دین و فرهنگ ۳۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بنیادگرایی یا نوسازی دین و فرهنگ ۳۰ اسلاید در PowerPoint :

۲۶

تاسیس سازمان ملل در سال ۱۹۴۵، انتشار کتاب دهکده جهانی «مک لوهان » در ۱۹۶۵، انتشار کتاب موج سوم «الوین تافلر» در
۱۹۷۸، فروپاشی ابرقدرت شرق و پایان یافتن نظام دو قطبی در ۱۹۸۹، اتحاد پولی یازده کشور اروپا در ۱۹۹۸ و بسیاری از
رخدادهای دیگر – به ویژه در دهه هفتاد به بعد – روند جدیدی بود که با وابستگی متقابل به مقولاتی چون صلح همراه شد و به
شکل فزاینده ای با مفهوم دموکراسی درآمیخت و در قالب بندی تئوریک جهانی شدن اثر گذاشت . نکته مشترکی که پیرامون
جهانی شدن در بسیاری از نوشته ها – با وجود اختلاف نگرگاه ها – دیده می شود: شبکه ای بودن، فراگیر بودن، یکپارچگی، تفوق
نظام سرمایه داری، فشردگی زمان و مکان و وابستگی عمومی است . اما کسانی جهانی شدن را یک وضعیت یا یک پدیده نو ظهور
نمی دانند، بلکه روندی است که برای مدتی بسیار طولانی جریان داشته است . در واقع، از زمانی که سرمایه داری به عنوان یک
شکل قابل دوام جامعه انسانی پا به جهان گذارد; – یعنی از چهار یا پنج سده پیش تا کنون – جهانی شدن هم جریان داشته است .

درباره فرایند جهانی شدن، و خاستگاه این ایده، سخنان و نوشته های فراوانی می توان یافت . از جمله می توان به کتاب «ثقافه
العولمه و عولمه الثقافه » (فرهنگ جهانی شدن و جهانی شدن فرهنگ) اشاره نمود که در آن، سمیرامین و برهان غلیون، به ارایه
نگرگاه های خود پرداخته اند . نظرگاه این دو، چنان مخالف هم بودند که اندیشمندانی چون رضوان سید و شمس الدین کیلانی به
نقد کتاب پرداختند . سمیرامین را باید نماینده چپ نوین نامید که گوهر جهانی شدن را، سرمایه داری می داند، ولی برهان غلیون،
جهانی شدن را امری ناگزیر می نامد که ره اورد دانش و فناوری است .

سمیرامین، در مقاله امپریالیسم و جهانی شدن، امپریالیسم را نه تنها یک مرحله از نظام سرمایه داری و حتی بالاترین مرحله آن
نمی شمارد، بلکه آن را از ذات گسترش طلبانه سرمایه داری می داند . وی، قرن بیستم را «عصر طلایی » سرمایه داران (قدرت های
اروپایی، ایالات متحده و ژاپن) نام می نهد; گروه هایی که با یکدیگر هم آواز شده و به افتخار پیروزی نهایی خویش، سرود فتح
می خوانند . اما ساختار نوین جهانی شدن، از عهده انسجام بخشیدن اقتصادی – که در نظر امین اقتصاد حرف اول را در جهان
می زند – برنخواهد آمد . از این رو باید به فکر جهانی شدن سوسیالیسم بود که برپایه فرهنگ جهانی سوسیالیسم استوار است; در
نتیجه، امین، سیاست امریکا را که در راس این قدرت ها قراردارد و بازار جهانی را به دست گرفته، نشانه می رود . پیش از او
اندیشمندانی چون میشل فوکو، دریدا و لیوتار که خود تفکر مدرنیته را از دهه ۶۰ آغاز کردند، همین نظر را داشته اند . این سه، به
دلیل مخالفت های بنیادی با سیاست های جهانی امریکا، از دیدگاه سیاسی و نظم جهانی امریکا با نظریه جهانی شدن امانوئل و
الرشتاین آشکارا مخالفت ورزیدند . زیرا فرانسویان اعتقاد دارند که جهانی شدن، همان نظام تک قطبی است که امریکا در کانون آن
قراردارد; زیرا تنها قدرت باقی مانده از نظام دو قطبی است . عادل عبدالحمید علی نیز، در مقاله «جهانی شدن و آثار آن بر
کشورهای جهان سوم » از آینده جهانی شدن فرهنگ بیمناک است و آن را گرایش به فرهنگ واحد با ارزش ها و معیارهای خاص، و
تهدید هویت های فرهنگی و بومی موجود می داند; ولی برهان غلیون رابطه ای میان استعمارخواهی و جهانی شدن نمی یابد; زیرا با
روابطی که اینترنت، اقتصاد و خبررسانی میان همه جهانیان پدید آورده است، گریزی از پذیرش جهانی شدن نیست و تنها می توان
همچنان در حاشیه ماند و پیشرفت دیگران را نظاره کرد . اگرچه بنا به نظرگاه وی، با توجه به جایگاه ویژه امریکا در جهان نوین،
نظام تک قطبی همچنان پابرجا خواهد بود، اما فرهنگ های دیگر می توانند با تلاش پیگیر خود، در این معرکه پانهند و از قدرت
روزافزون امریکا که با فناوری و تولیدات معنوی و مادی به جهان اعمال می کند، بکاهند; به شرط آنکه به حقیقت و ضرورت جهانی
شدن برسیم و خویشتن را آماده سازیم . در نتیجه، امریکا و هم پیمانانش، نه تنها در ساختن آگاهانه نظام جهانی شدن شرکت
نجسته اند، بلکه آنها نیز تنها در پی سودجستن از این فرصتند تا جایگاه خود را بیش از پیش استوار کنند و از این غافله عقب نمانند .

جهانی شدن، فرصتی به دست دولت هایی داده که تاکنون در حاشیه مانده اند; ولی اکنون می توانند در عصری که آبستن
تغییرهاست، به فعالیت بپردازند و از یک سو، رفاه را برای مردم خویش به ارمغان آورند و از سوی دیگر – با پویایی هرچه تمام تر –
هویت ملی کشور خود را زنده نگهدا