پاورپوینت کامل اهرم فشار داخلی برای تعیین سیاست های خارجی ۴۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اهرم فشار داخلی برای تعیین سیاست های خارجی ۴۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اهرم فشار داخلی برای تعیین سیاست های خارجی ۴۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اهرم فشار داخلی برای تعیین سیاست های خارجی ۴۱ اسلاید در PowerPoint :

۱۵

گفت وگو با عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس درباره نشست های تخصصی پیرامون مناسبات ایران و امریکا

نشست های همفکری در کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی با موضوعات تحولات افغانستان،
مناسبات ایران و امریکا و تحولات عراق، بیش از یک سال است که آغاز شده و تاکنون نیز تداوم یافته است .

بررسی هایی که در این کمیسیون تخصصی مجلس آغاز شده، احتمالا کارشناسی ترین بررسی هایی باشد که در مجموعه نهاد
مجلس انجام پذیرفته است و مجلس شورای اسلامی از آن جهت که مجموعه ای از انواع تفکرات سیاسی موجود در کشور را در خود
جای داده و نیز به آن لحاظ که چهارراه بسیاری از رفت و آمدها وتحولات سیاسی کشور محسوب می شود به خودی خود پذیرای
مباحث جدی در مورد مهم ترین موضوعات سیاسی و فراگیر ملی است . اما بررسی برخی موضوعات نظیر موضوع ایران و امریکا به
شکل تخصصی در مجلس شورای اسلامی نشان از آن دارد که این نهاد در پی گفت وگوها و بعضا مجادلات سیاسی فراوانی که شاهد
بوده به این نتیجه رسیده است که این موضوع را به شکلی کاملا خاص مورد توجه و بررسی قرار دهد .

پگاه حوزه در گفت وگو با یک عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس نتایج این بررسی ها را مرور کرده و حمید رضا
حاجی بابایی نماینده مردم همدان به سؤالاتی در این باره پاسخ گفته است .

نشست های همفکری کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس در خصوص موضوع ایران و امریکا تاکنون حول چه محورها
و موضوعات و با حضور چه افرادی برگزار شده است؟

تاکنون نوعا از معاونین وزارت امور خارجه، نماینده ایران در سازمان ملل متحد و افرادی در این رده ها که با مسائل بین المللی
آشنایی دارند برای حضور در نشستهای کمیسیون دعوت به عمل آمده است . آنچه در جریان بحث ها و بررسی های کمیسیون
مطرح شد، حول محور تحلیل هایی بود که آقایان در مورد جایگاه ایران و امریکا در عرصه بین الملل و وضعیت دو کشور نسبت به
یکدیگر مطرح می کردند . این نشستها هم اکنون عملا پایان یافته است اما کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی به راهکاری
مشخص که بتواند در چارچوب سیاستهای کلی نظام، مسیر برون رفت از برخی بن بستها را ترسیم کند دست نیافته است . به نظر
من کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس رسالت بزرگی بر دوش داشت و آن این بود که باید موضع و راهکار مشخص
خود را در خصوص موضوع امریکا اعلام می کرد تا در فرآیند تصمیم گیری بتواند به مجموعه نظام کمک کند . فرقی هم نمی کرد
که دیدگاه کمیسیون چه نوع دیدگاهی باشد بلکه مهم آن بود که جمع بندی و تحلیل نهایی خود را اعلام می کرد ولی متاسفانه این
کار صورت نگرفت . یک بار هم همین موضوع در کمیسیون مطرح شد و برخی اعضا انتقاد خودشان را مطرح کردند .

الان موضوع سیاست خارجی و امنیت ملی، بحث اول کشور ما محسوب می شود و انتظار می رود کمیسیون امنیت ملی و
یاست خارجی مجلس به عنوان کمیسیونی که به طور تخصصی در مورد این موضوعات تحقیق کرده است، نتیجه بررسی های خود
را با مسئولین عالیرتبه نظام در میان بگذارد . این کاری است که سایر کمیسیون های تخصصی مجلس نیز انجام می دهند .
کمیسیون های «برنامه و بودجه » ، «اقتصادی » و دیگر کمیسیون ها تاکنون نشستهایی با مسئولین عالیرتبه کشور داشته اند و
نظرات خود را مطرح کرده اند . من معتقدم ما باید جمع بندی های کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی را در نشستهای
جداگانه با رهبر معظم انقلاب، ریاست محترم جمهوری و دیگر مسئولان عالیرتبه نظام مطرح کنیم .

تصور می کنید از عرصه تصمیمگیری برای سیاست خارجی کشور، مجلس شورای اسلامی می تواند منشا اثر باشد؟ با توجه به
چارت سازمانی نظام جمهوری اسلامی، مجلس چه نقشی در روند تصمیمگیری در عرصه سیاست خارجی ایفا خواهد کرد؟

تصمیمگیری در خصوص مسائل سیاست خارجی عمدتا در شورای امنیت ملی کشور، متمرکز است . این شورا متشکل از
مسئولینی است که هر یک صاحب رای و نظر هستند و رئیس مجلس شورای اسلامی هم به عنوان یکی از اعضای اصلی و ارکان
شورای امنیت ملی، می تواند در جریان تصمیمگیری ها، منشا اثر باشد . ضمن اینکه من معتقدم نباید برای مجلس شورای اسلامی،
الزاما به دنبال جایگاه اینچنینی باشیم . مجلس می تواند نقش یک اهرم فشار داخلی را برای تعیین سیاست های خارجی ایفا کند .
مجالس دیگر کشورها یک رسالت بزرگ برای خود قائل هستند و آن اینکه نمایندگان مجالس از آنجائی که منتخبین مردم هستند
از جانبت ملت مصوبات، سخنرانی ها، اظهارنظرها و بیانیه هایی دارند که حاکی از تمایلات و دیدگاههای ملت است . مجموعه این
حرکت های نمایندگان پارلمان ها، دولت ها را وادار می کند سیاست های خارجی را به نحوی تنظیم کنند که متضمن منافع عمومی
کشور و ملت است . این قاعده، مثال های متعددی دارد . مثلا مجلس امریکا در خصوص ایران، بعضا مواضع تندی اتخاذ می کند .
این مواضع باعث می شود که دست دولت امریکا برای اتخاذ هر نوع موضعی در قبال ایران باز باشد و زمانی که دستگاه دیپلماسی
امریکا موضعی متعادل تر در قبال ایران اتخاذ می کند، مورد پذیرش ناظران بین المللی قرار می گیرد . در واقع، مجلس امریکا به
«مرگ » می گیرد که دولت امریکا بتواند دیگران را به «تب » راضی کند .

همین اتفاق در نزدیکی خود ما نیز رخ داد . در جریان حمله امریکا به عراق، نمایندگان مجلس ترکیه موضع تند و قاطعی مبنی بر
عدم همکاری با امریکا گرفتند و به دنبال آن دست دولت ترکیه باز شد تا موضعی میانه در قبال خواستهای امریکا اتخاذ کند .
دولت ترکیه به رغم آنکه هم پیمان آمریکا بود، خیلی از امکانات را در اختیار امریکا قرار نداد اما با موضعی که پارلمان این کشور
گرفته بود، جهت گیری دولت این کشور توجیه پذیر بود .

مجلس شورای اسلامی هم در رابطه با سیاست خارجی کشور می تواند از همین الگو پیروی کند . ما باید آنچنان با قدرت
موضع گیری کنیم که دست مسئولین سیاست خارجی کشورمان باز باشد و زمانی که در مذاکرات خارجی شرکت می کنند به
پشتوانه موضعگیری های نمایندگان مردم، مواضع قاطع بگیرند . متاسفانه باید بپذیریم که در کشور ما این روند، به عکس است .
یعنی در مواردی مواضع دیپلماتهای ما، محکم تر از مواضع نمایندگان مجلس بوده است . این باعث می شود که دستگاه دیپلماسی
ما به انفعال کشیده شود و پشت دیپلماتهای ما خالی شود .

گاهی گفته می شود دستگاه دیپلماسی کشورمان نیز در ایجاد چنین وضعیتی بی تقصیر