پاورپوینت کامل بنیانی نو در شعر نو ۵۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بنیانی نو در شعر نو ۵۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بنیانی نو در شعر نو ۵۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بنیانی نو در شعر نو ۵۶ اسلاید در PowerPoint :

۲۵

اشاره

وقتی در تابستان سال ۱۳۷۱، نخستین چاپ کتاب «گنجشک و جبرئیل » منتشر شد، کمترکسی می توانست پیش بینی کند که
این کتاب کم حجم و ارزان قیمت، جای خالی یکی از آثار مورد نیاز شعر نو فارسی و شعر مذهبی را پر خواهد کرد و به عنوان
راهبردی جدی در عرصه ادبیات آیینی مطرح خواهد شد .

صبحگاه یکشنبه نهم فروردین سالجاری، دکتر سیدحسن حسینی شاعر «گنجشک و جبرئیل » در بیمارستان بوعلی تهران در
گذشت و از وی که پس از نشر «گنجشک و جبرئیل » بیشتر به کار تدریس و تحقیق و ترجمه مشغول بود، چند اثر دیگر نیز باقی
ماند که از جمله می توان به «همصدا با حلق اسماعیل » ، «بیدل، سپهری و نگاهی به خویش » و … اشاره کرد .

اما مهم ترین اثر منتشره این شاعر، محقق و مترجم ۴۸ ساله، مجموعه شعر «گنجشک و جبرئیل » است که بی اغراق یکی از
مطرح ترین و بهترین آثار منتشرشده در زمینه ادبیات آیینی است .

نوشته حاضر، یادداشتی دیرهنگام بر کار این شاعر فقید، از دریچه کتاب ذکر شده است .

مقدمه و درآمد

«گنجشک و جبرئیل » جدی ترین مجموعه «شعر نو مذهبی » است که تاکنون سروده شده است . در این سخن، لختی درنگ
می کنیم .

همه آنها که در مرور کارنامه شعر نو فارسی، در کنار همه جریانات، عنایتی نیز به موضوع مذهب و متعلقات آن در شعر نو
داشته اند، بی تردید بر این نکته اتفاق نظر خواهند داشت که وضع «شعر نو مذهبی » ، یا عناوین مشابه مثل «شعرنو دینی » ، تا
روزگار ما، آن اندازه بی سامان بوده است که از ذکر عنوانی جداگانه برای آن، در کنار سایر عناوین و جریانات شعر نو، پرهیز شود .

مرور اجمالی نزدیک به یکصد سال تاریخ شعر نو فارسی، به روشنی گواهی می دهد که سهم مذهب (در بعد اثباتی) در این تاریخ و
انعکاس آن در این گونه شعری، بسیار اندک و کم مایه است و اگر هم در این یکصد سال حرکتی صورت گرفته، یا از اندازه حد و
شان مذهب و متعلقات آن پایین تر بوده است و یا آن قدر کم سو و پراکنده بوده است که مجال ظهور و بروز جدی نیافته است .

به این موضوع، خواسته یا ناخواسته باید از دو وجه نگریست: نخست آن که شعر نو، اساسا پدیده ای است که در بنیان خود، متاثر از
تفکر غربی است و شاعران، سرآمدان و ادامه دهندگان این جریان در بعد اصلی و جریان مبنایی آن نیز، بیش تر روشنفکران بوده اند
تا شاعرانی که تحت تاثیر مستقیم سنت ها و علقه های دینی و مذهبی باشند و علی القاعده توقع پرداختن به مقوله مذهب و ریختن
محتوای دینی و مذهبی (و حتی داشتن سهمی از تعهد دیندارانه) در شعر آنها، توقع موجهی نیست; دوم آن که جنجال ها،
منازعات و رویه روبه رشد شعر نو و در اصل صیرورت تکمیلی این جریان تازه بنیاد، اجازه عبور از تکمیل اصل جریان به نفع
تشکیل جریان های فرعی را به شاعران آن نداد و بدین سان، موضوع «شعر نو مذهبی » تا پیش از انقلاب اسلامی به عنوان بخشی یا
جریانی از شعر نو، مورد تامل قرار نگرفت و به آن پرداخته نشد .

پیروزی انقلاب اسلامی و تغییر بنیان های ایدئولوژیک حاکم بر تفکر کلی جامعه و اثر آن بر حوزه هنر و ادبیات، اگر چه باعث شد تا
اندازه ای از سرعت جریان پر شتاب شعر نو کاسته شود و قالب های سنتی شعری نیز در کنار جریان دمنده شعر نو مجددا عرصه
ظهور یابند، اما در وجه ایدئولوژی و اعتقاد، باعث بازگشت شاعران و هنرمندان به مقولات دینی و مذهبی شد . بازخورد تفکر
برخاسته از دین و موضوعات و متعلقات آن، در دوران پس از انقلاب، اگر چه باز هم در شعر سنتی بیش تر و پر مایه تر بود، اما
شعرهای نو مذهبی موفق و قابل تامل و توجهی نیز محصول تغییر ایدئولوژیکی بنیان های فکری جامعه بود که از جمله می توان به
شعر معروف «خط خون » علی موسوی گرمارودی اشاره کرد; یا برخی شعرهای خانم دکتر صفارزاده با بن مایه های انقلابی دینی .

در مجموع، آن چه با رخداد انقلاب اسلامی ایران در سال ۵۷ پیوستگی خاص داشت، ورود مجدد مفاهیم دینی و ارزشی (از منظر
دین) به حوزه شعر بود و این فضای مهیای فکری، شاعران نوسرا را نیز تحت تاثیر قرار داد و شعرهای پراکنده، اما نسبتا موفقی در
این زمینه بر جای نهاد .

یک اتفاق تازه و مهم در ادبیات آیینی و شعر انقلاب

کمتر کسی می توانست پیش بینی کند که کتاب کم حجم (۹۴ ص) و ارزان قیمتی (۷۰ تومان) که نشر افق در تابستان سال ۱۳۷۱
روانه بازار کتاب کرد، به زودی جایگاهی جدی در عرصه شعر نو مذهبی را به خود اختصاص دهد و به عنوان اثری تاثیر گذار بر
شعر انقلاب مطرح شود .

کتابی سامان یافته از ۳۰ قطعه شعر نو و سپید که شاعر، تمامی آن ها را در سال های ۶۳ و ۶۴ سروده بود و علی القاعده بعد از مدتها
تامل و تدقیق، آن ها را هفت سال بعد به گردونه نشر سپرده بود .

اما جایگاه جدی و مهم «گنجشک و جبرئیل » و شاعر آن «سید حسن حسینی » ، صرفا محصول سرودن مجموعه ای از شعر مذهبی
خوب نبود; سید حسن حسینی با تمرکز بر یک حوزه کار نشده و تلاش و پیرایش محتوا و صورت شعر مذهبیو ریختن آن در قالبی
تازه، مجموعه ای به دست داده بود که، آن گونه که پیش از این گفته شد، جای خالی آن در تاریخ شعر نو فارسی بسیار نمایان بود .
«گنجشک و جبرئیل » در شعر نو، صرفا یک مجموعه موفق نبود که شاعر آن تلاش کرده بود مضامین مذهبی را هر چه بهتر، نزیه تر
و پیراسته تر عرضه نماید، بلکه ارایه راهبردی جدی و اساسی در شعر انقلاب اسلامی بود .

بسیاری از مخالفان و حتی بخش مهمی از موافقان ادامه جریان شعر نو پس از انقلاب اسلامی، اعتقاد جدی داشتند که قالب شعر
نو و قالب های تابع آن (آزاد، سپید، حجم و . .). از اساس به گونه ای ریخته شده است که امکان پرداختن جدی به مضامین اعتقادی،
مذهبی و دینی در آن وجود ندارد . این تصور وقتی جدی تر می شد و رنگ قاعده به خود می گرفت که «نگاه به مخاطب » شعر
مذهبی نیز که عموما عامه بودند واکاوی می شد و با وجود جریانات مخالفی که شعر نو داشت و تصویر غلط و البته رایجی که از
شعر نو در افواه عامه مردم شهرت یافته بود، اساس پرداختن به مقولاتی از سنخ دین و اعتقاد در شعر نو زیر سؤال می رفت . اما
انتشار کتاب «گنجشک و جبرئیل » این تصور را که کم کم حکم قاعده می یافت، مخدوش کرد و راهی تازه را در شعر نو نشان داد .

در نوشته حاضر، تلاش می شود به وجوه و دلایل توفیق مجموعه گنجشک و جبرئیل در جریان شعر نو مذهبی، طی سه عنوان
کلی پرداخته شود; اگر چه نقد و تحلیل شعرهای این مجموعه، ازسوی این نگارنده، پیش از این در مطبوعات منتشر شده است .

الف . گام نخست بر زمینه ای بی تعریف

پیش از این گفته شد که در جریان شعر نو و تاریخ حدود یکصد ساله آن، کمتر شاعری از شاعران مطرح به صورت مستقیم به
مضامین دینی و درونمایه های مذهبی در شعر عنایت داشت . شیفتگی شاعران شعر نو به مضامین روز و اوضاع سیاسی اجتماعی
معاصر با تاریخ شعر نو، آن اندازه از مضامین سیاسی، چریکی، انقلابی و … را به دامن شاعران ریخته بود که کمتر شاعر جدی ای می
توان یافت که پیشینه یا برجستگی خاصی در تاریخ شعر نو داشته باشد و رویکردی نیز به مضامین مذهبی در شعر او دیده شود .

اگر این موضوع را بر کم اعتقادی و بی توجهی بسیاری شاعران شعر نو نیز بیفزاییم، خواهیم دید که مذهب و دین، به طور مستقیم
و در خمیرمایه و اساس محض خود، از جمله مضامینی هستند که در تاریخ شعر نو بسیار مورد بی مهری و کم توجهی واقع شده
است . از سوی دیگر، مخاطب خاص شعر نو تحصیلکردگان و طبقه فرادست عامه به لحاظ فرهنگی که عموما از روشنفکران و یا
مدافعان جنبش ها و تفکرات روشنفکری بودند نیز، خواستی نسبت به این موضوع نداشتند و جایی که مخاطب شناسی شعر، به
شاعر تکلیف نکند که مضمونی را در شعرش بیاورد، علی القاعده شاعر نیز در این زمینه جهدی نخواهد کرد .

اما شعر مذهبی در شاخه نو آن، پیش از انقلاب اسلامی خالی از جهش ها و جرقه هایی نیز نبود . گفتیم کسانی نیز این جریان را
البته به صورت بسیار کم رنگ و در سایه شعرهای آمیخته با مضامین دیگر پی گرفتند و میراثی هر چند اندک در این زمینه باقی
گذاشتند . تلاش های کسانی چون خانم دکتر صفارزاده از جمله تلاش های درخور تقدیر در این دوران است، که به سبب خالص
نبودن مضمونی و نیز عدم پرداختن صرف به این موضوع، حرکتی نبود که جریان خاصی را ایجاد کند و دیگران را به سوی خود
بکشاند .

پیروزی انقلاب اسلامی ایران، بار دیگر توجه به مذهب و مضامین مذهبی را به دایره هنر و ادبیات وارد کرد . انقلابی با این متد
ایدئولوژیک و عقیدتی، تاثیر بسیاری بر متفکران گذاشت و البته پالایش چهره های ناموجه نیز، باعث یکدستی حوزه شاعران و
هنرمندان بر مبنای عقیده و ایده تازه شد . پرداختن به مضامین مذهبی از جمله