پاورپوینت کامل انقلاب اسلامی و تحولات فراوطنی آن در مصر ۴۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل انقلاب اسلامی و تحولات فراوطنی آن در مصر ۴۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل انقلاب اسلامی و تحولات فراوطنی آن در مصر ۴۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل انقلاب اسلامی و تحولات فراوطنی آن در مصر ۴۸ اسلاید در PowerPoint :

۱۶

از سال ۱۹۷۸ م، غالب جریان های اسلامی سیاسی مصر، به صورت صریح یا ضمنی،
سیاست های رسمی نظام سیاسی حاکم بر مصر در تأیید شاه ایران و انتقاد از انقلاب
اسلامی ایران و رهبری آیت الله امام خمینی را مورد انتقاد قرار داده اند. برخی از این
جریان های اسلامی، هدف این موضع و سیاست رسمی را تلاش برای برانگیختن
احساس نفرت توده مردم نسبت به الگوی «اسلام گرا» در ایران قلمداد و تفسیر کردند.
دعوت رژیم انور سادات از شاه ایران برای اقامت در مصر و پس از آن موضع گیری رسمی
این رژیم در مسئله گروگان های امریکایی در تهران، بر فاصله میان دیدگاه دولت و
دیدگاه حرکت های اسلامی در مصر افزود.(۱)

گروه های اسلام گرای مصری، این دیدگاه دولت که کمک به شاه را نشانه حق شناسی
نسبت به کمک های نفتی و نظامی و اقتصادی وی به مصر در طی جنگ سال ۱۹۷۳م و
پس از آن می دانست، به شدت مورد سرزنش قرار دادند.(۲) آنان در مقابل، اقدامات شاه
در فروش نفت به اسرائیل، در دوره تحریم نفتی سال ۱۹۷۳ م و همکاری مستحکم با این
رژیم در زمینه نظامی و اطلاعاتی را یادآور شدند. جریان های اسلامی مصر بر آن بودند
که اقدامات رژیم سادات در حمایت از شاه، براساس تقاضای ایالات متحده امریکا و به
هدف اقناع امریکا بر توانایی مصر برای پر کردن جای رژیم شاه ـ به عنوان قدرت بزرگ
منطقه ای ـ انجام گرفته است. این جریان ها، رسانه های تبلیغاتی مصر را متهم می کردند
که از طریق حمله به آیت الله خمینی و حکومت جدید ایران، در جهت گسترش شکاف
میان شیعه و سنی می کوشند. (۳)

انقلاب اسلامی ایران در سال های نخست، عواطف بخش وسیعی از نیروهای
اسلام گرای مصر را به سوی خود جلب کرده، تصویرهای امام خمینی در قاهره و برخی
شهرهای دیگر رواج یافت و تظاهرات گسترده ای در مخالفت با ورود شاه سابق به مصر به
راه افتاد.(۴)

به رغم اختلاف نظر میان جریان های مختلف اسلامی مصر(۵) برسر انقلاب اسلامی
ایران و تحولات آینده آن، پیروزی این انقلاب در نگاه غالب این جریان ها، در حقیقت
پیروزی ایدئولوژی سیاسی اسلام و تجسم آن در شکل یک دولت بود. برخی گروه های
اسلامی مصر، از ابعاد و شعارهای فرامرزی و فراوطنی انقلاب ایران که همه مسلمانان
بتوانند در سایه آن تاریخ و الگوی برتر و تحولات امت اسلامی را با این واقعیت جدید
پیوند دهند، استقبال کردند. انقلاب ایران به آنان اثبات کرد که قدرت رویارویی با
نیروهای امپریالیستی و پیروزی بر آنان را دارند.(۶)

جنبش های اسلامی مصر از این که انقلاب ایران خواهان عقب نشینی اسرائیل از تمام
فلسطین اشغالی، یعنی اراضی سال ۱۹۴۸ م و ۱۹۶۷م شده بود، استقبال کردند و این
موضع را با موضع غالب کشورهای عرب آن زمان که به عقب نشینی اسرائیل از اراضی
اشغالی سال ۱۹۶۷ م و اعطای حق تعیین سرنوشت به ملت فلسطین اکتفا می ورزیدند،
مقایسه کردند. گروه های طرفدار ایران در میان جریان های اسلامی در مصر، ایالات
متحده امریکا، اتحاد جماهیر شوروی سابق، اسرائیل و شاه سابق را به توطئه چینی علیه
انقلاب ایران متهم می کردند.(۷) باور به وجود چنین توطئه بین المللی علیه انقلاب
اسلامی، در ادبیات سیاسی حرکت های اسلامی مصر به فراوانی به کار گرفته شده است و
در تفسیر بسیاری از حوادث، رخدادها و روابط، از همین مفهوم توطئه پنداری استفاده شده
است.

پس از گذشت چند سال از پیروزی انقلاب اسلامی، برخی از جریان های اسلامی مصر
در موضع پیشین خود نسبت به آن، بازنگری کردند و نوعی عداوت مذهبی نسبت به شیعه
نیز بر این مواضع تأثیر نهاد. برخی تحلیل گران بر این باورند که رژیم بعث عراق نیز در
دوران جنگ با ایران، برخی شخصیت های اسلامی مصری را به اتخاذ مواضع ضد شیعی و
ضد انقلاب ایران تشویق می کرد.(۸)

در این مقاله، به بررسی مواضع جماعت اخوان السلمین، جماعت های اسلامی،
سازمان های اسلامی زیر زمینی و خطیبان مستقل مساجد مصر خواهیم پرداخت.

۱. جماعت اخوان المسلمین

اخوان المسلمین، در سال ۱۹۷۹م آشکارا انقلاب اسلامی ایران را مورد تأیید قرار داد و از
پناه دادن شاه توسط، رژیم مصر انتقاد کرد.(۹) «عمر تلمسانی» رهبر فقید اخوان
المسلمین نیز از مخالفت جماعت های اسلامی در دانشگاه های مصر با استقبال از شاه
پشتیبانی کرد. هم چنین این جماعت، پیشتر از شاه به دلیل به رسمیت شناختن اسرائیل و
احیای سنت های ایرانی پیش از اسلام و بی اعتنایی به سنت های اسلامی انتقاد کرده
بود.(۱۰)

اخوان المسلمین از تمام مسلمانان جهان خواست تا از مسلمانان ایران سرمشق
بگیرند، اما در عین حال توضیح داد که این به معنای فراخواندن ملت های مسلمان به
انقلاب نیست، بلکه به معنای دعوت حاکمان و ملت ها به وحدت در زیر پرچم اسلامی
است.(۱۱) عمر تلمسانی رهبر اخوان السلمین، به دعوت رهبران و مقامات جدید ایران
چندین بار از تهران دیدار کرد. (۱۲)

در تحلیل موضع اخوان المسلمین نسبت به انقلاب اسلامی ایران، باید به این نکته
توجه داشته باشیم که این جماعت، همواره موضعی معتدل در برابر مذهب شیعه داشته و
برافروختن آتش اختلافات مذهبی میان شیعه و سنی را به شدت رد و محکوم کرده است.
این جماعت اگر چه به وجود اختلافات آشکار میان دو مذهب اذهان دارد، اما همواره اعلام
کرده است که این اختلافات ماهیتی ثانوی دارند.(۱۳)

جماعت اخوان در مقابل کسانی که آنان را به تقلید از امام خمینی متهم می کردند، این
اتهام را رد کرده و اعلام نمود که همچنان به برنامه های امام حسن البنا وفادار است. این
جماعت در توجیه حمایت خود از انقلاب ایران اعلام کرد که دلیل حمایت از انقلاب ایران
این بوده است که رهبران جدید ایران اعلام کرده اند، انقلابشان اسلامی است و هدف آنها
پیاده کردن شریعت است.(۱۴)

جماعت اخوان المسلمین در جداسازی موضع گیری خود از مواضع سازمان های
اسلام گرای زیرزمینی و رادیکال در مقابل انقلاب ایران، شفاف عمل کرده و در مقابل، در
برابر دعوت حکومت انقلابی ایران از دیگر جنبش های اسلامی در دیگر نقاط جهان، برای
جهاد فراگیر با حکومت کشورهای خود، با احتیاط رفتار کرده است.(۱۵)

جماعت اخوان المسلمین، از نزاع های خونینی که در صفوف پیشگامان انقلاب ایران
پدید آمد، انتقاد کرد و آن را موجب بدنامی چهره اسلام دانست. این مسئله را می توان در
سایه تأکید اخوان المسلمین در آن دوره، بر ابراز وجود خود، به عنوان نیروی سیاسی
معتدلی که برای دست یابی به موجودیتی قانونی در چارچوب نظام حاکم می کوشد، تفسیر
و توجیه کرد؛ در چنین شرایطی، اخوان می کوشید تا از تعرض به حکومت ها پرهیز کند.

موضع اخوان المسلمین، رفته رفته از انقلاب ایران فاصله گرفت، تا جایی که رهبر فقید
آن عمر تلمسانی در مرحله ای اعلام کرد: «ایران موضعی عداوت آمیز نسبت به جماعت
اخوان المسلمین در پیش گرفته است». این موضع، در پاسخ اتهام ایران به اخوان
المسلمین که آنان را مجموعه ای از مزدوران امریکایی ها برمی شمرد، اتخاذ شد. این اتهام
به اخوان المسلمین، پس از آن ابراز شد که جیمی کارتر رئیس جمهور سابق ایالات
متحده، از استاد عمر تلمسانی درخواست کرد تا برای آزادی گروگان های امریکایی که در
ایران نگهداری می شدند، وساطت کند. تلمسانی این درخواست را پذیرفت و در حال
برداشتن گام های نخست بود که مقامات ایرانی اعلام کردند، هر کس درصدد آزادسازی
گروگان ها باشد، مزدور امریکا است.

پاسخ تلمسانی به این اتهام آن بود که دستگیری دیپلمات ها و به گروگان گرفتن آنان، از
نظر دینی گناه است؛ به این ترتیب عناصر درون جماعت اخوان المسلمین، در مواضع
سابق خود تجدید نظر ک