پاورپوینت کامل تجربه ای برای سینمای دینی ۴۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تجربه ای برای سینمای دینی ۴۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تجربه ای برای سینمای دینی ۴۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تجربه ای برای سینمای دینی ۴۰ اسلاید در PowerPoint :

۱

نقد فیلم سه گانه کاستی

اولین فیلم از سه گانه کریانیس کاستی؛ زندگی بدون تعادل سه گانه کاستی، اثر گادفری
رجیو، نمونه ای درس آموز از سینمای استعلایی، معناگرا و متعال، و در حقیقت سرنمون
سینمای دینی امروزی است.

من بارها در نقد سیاست های غلط برای نشو و نمای سینمای دینی متذکر شده ام که نه
با امریه های بوروکراتیک و نه با شیوه های حکومتی و نه با رواج نهان روشی و منش
دورویی، با هیچ یک از این روش ها نمی توان به سینمای دینی حقیقی، مؤثر، ژرف و خلاق
دست یافت؛ ما تنها با انسان دینی خلاّق، می توانیم به خلق آثار متعال و قدسی با حس
ژرف نایل آییم. و انسان دینی نیز با قالب بندی های دستوری و تصنعی آفریده نمی شود.

انسان دینی با یقین، خضوع قلبی، ایمان، عقل الهی، تربیت، تزکیه و تعلیم پرورش
می یابد.

بنابراین، اگر بخواهیم در جامعه ای، سینماگران دینی آثاری ارزشمند، مؤثر و زیبا، با
منظری مغایر با اعتقاد به جهان خود بنیادانگار بیافرینند، در وهله نخست آن جامعه باید
اصالتا و حقیقتا مشخصه های جامعه دینی را داشته باشد؛ انسان هایی دینی بپروراند تا
سینمای دین باور همچون جزئی از مجموعه بزرگ تر در آن جامعه رشد یابد.

بدیهی است، وقتی این انسان باورمند و خلاق فیلم می سازد، به جهان، انسان و جامعه
کثیری با نگاهی دینی می نگرد و ستودنی های او حاوی جانمایه ای الهی است؛ حتی در
مقیاس فردی در جامعه ای مدرن یا کفر پیشه هم فیلم دینی لااقل محصول آفرینش فرد
دین پرور است که در تضاد با روح حاکم بر نظام رسمی، فیلمی دینی می سازد و در حلقه
دین پروران نفس می کشد.

«گادفری رجیو» چنین فردی است؛ زمانی که ما فیلم های پرشکوه او را می بینیم، دچار
شرم و سرافکندگی از سیاست فیلمسازی خود می شویم؛ در حالی که او در نظمی غیردینی،
به دلیل باورهای عمیق و الهی اش، مستندهایی عارفانه، شاعرانه و سرشار از روح دینی
می سازد، اما ما در نظمی با این همه امکانات حکومتی، آثاری در رادیو و تلویزیون و
نهادهای دولتی تولید می کنیم که بویی از الوهیت، قداست و تأثیرهای معرفت بخش
نبرده اند و به عکس، به راحتی می توان نام مبتذل بر آنها نهاد؛ علاوه بر این، حتی در آثار
مستقیما دینی ما که قصد دارند، راویان امام علی(ع)، امام حسن مجتبی(ع) و امام رضا(ع)
باشند، مشحون از روح آثار هالیوودی، استفاده ابزاری از زن، خیالپردازی های بی نهاد،
بی ارزش و سرگرم کننده، و حتی تحریف و افسانه پردازی هالیوودی و موازین سینمای
تجاری اند، و این حقیقتی تلخ و دردناک است.

چرا ادراک ما از سینمای تعالی گرا و اسلامی، این همه سست و پیش پا افتاده و بی ارزش
است؟ چرا ما به هر خارجی متوسل می شویم تا با مهارت های فیلمفارسی سازی برای ما
فیلم دینی بسازد!! اما از پرورش نیروهای نخبه، هوشمند سرشار از شوق و شور الهی و باور
و معرفت روبر می گردانیم؟ چرا حوزه های دینی به مهم ترین منبر جهان مدرن ـ سینما و
تلویزیون ـ که مهم ترین مدرسه و دانشگاه و مهم ترین تربیت کننده اجتماعی است،
بی توجه هستند و مشتی افراد بروکرات را متصدی امور می کنند و از پرورش استعدادهای
تولیدکننده و آفرینش گر هنر مدرن عاجزاند و پرورش یک سینماگر دینی را از پرورش یک
حکیم، فیلسوف، فقیه، اصولی و کلامی کم ارزش تر می دانند؟ اگر ما از کوته بینی دست
نشوییم، جهان کفر آخرین دارایی های ما را از درون از بین می برد و کودکان ما در درون
خانه، با همین تلویزیون و سینما با تصاویری مادی انگارانه، سست، پرخشونت و مبتذل از
بین می رود. در حالی که ما می توانستیم با تصاویری عالی و زیبا از هستی، زندگی، اشیا و
طبیعت روح آنها را از حس متعال و نیاز به تعالی و قداست سرشار کنیم. آثار گافردی رجیو
و نیز آثاری که او نظارت کرده، نظیر «بالاکا» (برکت)، نشان کامل موفقیت فیلم اصیل
دینی و برتری آن بر انبوهی از کتاب ها و نوشته ها است.

رجیو، چهارده سال در مدارس حوزوی مسیحی، مشغول تحصیل آموزش های دینی بود.
سیما، اخلاق و مشخصه های ظاهری و باطنی او به ظاهر یک عالم مسیحی متدین و
متعبد تعلق دارد؛ او بیشتر شبیه یک کشیش عارف مسلک است تا یک فیلمساز. اما او
زیباترین مستندهای جهان را آفریده است و با آثار خود راهی نو در مستندسازی گشوده
است. ریتم، تناسب، موزونی و نسبت متعادل موسیقی و تصویر و کادربندی ویژه و
مشحون از زیبایی و حرکات بی نظیر دوربین و تبدیل کردن تصاویر به سرودی از نور و
رنگ و غرابت و شگفتی، به کارهای او ارزشی ویژه داده است.

او پس از تحصیلات طولانی در مدارس دینی، وارد دانشگاه شد و آن گاه به عنوان یک
فیلمساز مشغول کار شد و با همکاری «گلاس» موسیقیدان برجسته که مقاصد او را به
خوبی درک کرده بود، آثاری آفرید که همه از تصاویر زندگی روزمره مشحون اند، اما این
تصاویر با جلوه های عالی و شگردهای بصری، به یک متن درخشان هنری بدل شده اند،
لیکن مهم ترین عنصر تصاویر او، گشودن جهانی دیگر به روی ما، به فکر فرو بردن ما و
قرار دادن ما در برابر عظمت آفرینش الهی و نیز ویرانگری و عدم تعادل عمل و محصول
کنش و آفرینش انسان مدرن، در برابر موزونی خلق الهی است.

تصاویر دیگرگونه او از دشت های بکر، صخره ها، کوه ها، کویرها، آسمان ها، دریاها،
جنگل ها چنان ما را مشغول تحسین آفرینش الهی می کند که حد و حصری ندارد.

حرکت نرم و اسلوموشن دوربین و هلی شات های بی بدیل او و نماهای لاهوتی که از
آسمان به زمین می نگرد، زمانی که با تصاویر انیمیشن وار و ازدحام و عروسکی و گله وار
زندگی شهری می آمیزد، حقیقتا داوری تلخی از ویرانی زندگی مدرن و ضمختی نامتعادل
و سرشار از سرگشتگی و غفلت شکل می دهد.

در این تصاویر کلان شهرها و انسان ها، به موجوداتی ماشینی فلاکت بار و بی روح تبدیل
شده اند که یک رشته اعمال مکانیکی انجام می دهند؛ این انسان ها قالب بندی شده و به
شی ء تبدیل شده اند. قالب بندی، در حرکت های فاست موشن از متروها، کارخانه ها،
سوسیس ها، پله برقی ها و خیابان های کلان شهر، مشاهده می شود. شعور وافر تصویری در
ارائه حرکت های کارتونی و عروسکی به کار زنان و مردان، هم از ذات تکنولوژی مدرن
پرده برمی دارد و هم ستمی را که به ویژه بر زنان می رود، افشا نمی کند.

تأثیرات «هایدگر» بر گادفری رجیو، در آثار سینمایی او به خوبی قابل ردیابی است.
شئی شدگی انسان و له