پاورپوینت کامل مسأله هسته ای ایران و چالش های روسیه و امریکا ۵۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مسأله هسته ای ایران و چالش های روسیه و امریکا ۵۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مسأله هسته ای ایران و چالش های روسیه و امریکا ۵۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مسأله هسته ای ایران و چالش های روسیه و امریکا ۵۴ اسلاید در PowerPoint :

۷

با توجه به این که امریکا و شوروی سابق توافق نامه های متعددی امضا
کرده اند که طی آن دو کشور متعهد شوند، در راستای خلع سلاح،
تسلیحات هسته ای خود را تخریب کنند. اما امروز با گذشت یک دهه از
این توافق نامه ها، هیچ یک از دو کشور، نه تنها کلاهک های هسته ای
خود را تخریب نکرده اند، بلکه همچنان بر افزایش تعداد آنها ادامه
داده اند.

امریکا و روسیه حدود یک دهه است که بر سر مسئله هسته ای ایران
همدیگر را به چالش فرا می خوانند. روسیه چشم به تجارت پر سود
هسته ای با ایران دارد و آن را امتیازی برای جلوگیری از ورود نامحرمان
به حیاط خلوت خود تلقی می کند و امریکا به لحاظ ایدئولوژیک، ایران را
دشمن اصلی و یکی از محورهای شرارت می داند و نئومحافظه کاران
طراح دولت بوش، آن را خطر بالقوه ای برای امریکا و موجودیت اسرائیل
و نقشه های خاورمیانه بزرگ می شناسند. روسیه که از ناحیه ایران در
مسئله چچن، آشوبهای تاجیکستان، درگیری آذربایجان، ارمنستان و
اخیراً خشونت های ازبکستان آسوده خاطر است، ظاهراً تهدید کمتری از
هسته ای شدن ایران احساس می کند، ولی تمایل رهبران روسیه به
نزدیکی با غرب و اتحادیه اروپا، و نیز تأمین هزینه های شرکت در
تحریم علیه ایران ممکن است نگاه روسیه را به مسئله هسته ای ایران
عوض کند.

اینک به بررسی راهکارها و استدلال های هر دو طرف درخصوص
مسئله هسته ای ایران می پردازیم:

امریکا

ـ جورج بوش، در ۲۵ ژوئن ۲۰۰۳ اعلام کرد که «ما یک ایران با
تسلیحات هسته ای را تحمل نخواهیم کرد».(۱) وی گفت: ساخت
نیروگاه هسته ای برای کشوری چون ایران که دارای منابع سرشار نفت
است، هیچ توجیهی ندارد و به طور ضمنی به معنای آن است که
نیروگاه های آن کشور برای ساخت تسلیحات هسته ای مورد استفاده قرار
خواهد گرفت.

این در حالی است که در دوره محمدرضا پهلوی، امریکا یی ها در توجیه
برنامه های هسته ای ایران ادعا کردند که شاه برای ذخیره نفت در جهت
استفاده از آن در اهدافی سودآورتر، به انرژی هسته ای رو می آورد. اما
پس از انقلاب، به علت از دست دادن منافع استراتژیک خود در ایران، در
نقطه مقابل موضع گرفته اند.

امریکایی ها در تمام این مدت برای قطع همکاری های هسته ای با
ایران، روسیه را تحت فشار قرار داده اند؛ از جمله در ژوئیه ۱۹۹۹ هفت
شرکت و مرکز تحقیقاتی روسی به دلیل اینکه واشنگتن معتقد بود که در
توسعه برنامه های موشک های بالستیک به ایران کمک کرده اند، جریمه
شدند. امریکایی ها ادعا می کردند که مراکز پژوهشی، دانشمندان و
کارشناسان نظامی روسیه در اجرای برنامه اتمی و موشکی ایران نقش
مهمی ایفا می کنند. این در حالی است که دولت بوش برای بودجه سال
۲۰۰۵ خود، درخواست ۱۹ میلیارد دلار درخصوص گسترش سلاح های
هسته ای کرده است که نسبت به گذشته افزایش چشمگیری داشته
است. با توجه به سیاستهای اعلام شده و سخنان مسئولین بلندپایه
امریکا ، می توان تقابل موجود میان ایالات متحده و ایران را حدس زد؛
برای مثال ریچارد بوچر سخنگوی وزارت خارجه امریکا در راستای
اتهامات مقامهای رسمی امریکا به ایران اعلام نمود: «تهران باید
استانداردهای بین المللی را که از سوی اکثر کشورهای جهان پذیرفته
شده است، قبول کند … تقریباً تمام کشورهای جهان پروتکل الحاقی را
پذیرفته اند و ایران نیز باید آن را امضا کند.»(۲)

نیز ریچارد پرل مشاور وزیر دفاع امریکا اعلام کرد: بهترین راه برای
مقابله با برنامه های هسته ای ایران، آزاد کردن و رهایی مردم ایران
است.(۳) سرانجام جورج کنت، رئیس سازمان جاسوسی امریکا (سیا) نیز
در گزارشی به کنگره این کشور، ایران را به داشتن یکی از فعال ترین
برنامه های دستیابی به تسلیحات هسته ای متهم کرد.(۴)

در مجموع تقابل امریکا در رابطه با مسئله انرژی هسته ای ایران را
می توان در پنج محور نام برد:

۱. مسئله توسعه تسلیحات کشتار جمعی.

۲. مبارزه با تروریسم.

۳. وضعیت صلح خاورمیانه.

۴. حقوق بشر.

۵. تهدیدات بالقوه علیه موجودیت اسرائیل.

روسیه

در ژانویه سال ۱۹۹۵ مسکو و تهران قراردادی به ارزش ۸۰۰ میلیون
دلار برای ساخت نیروگاه اتمی بوشهر منعقد کردند. البته شرکت های
آلمانی در سال ۱۹۷۴ در دوره محمدرضا پهلوی پروژه بوشهر را آغاز
کرده بودند اما عملیات ساختمانی آن به خاطر انقلاب اسلامی در سال
۱۹۷۹ متوقف شد و سرانجام در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران نیروگاه
اتمی بوشهر آسیب جدی دید و برای بازسازی، ایران نیاز به جلب
کمک های فنی خارجی پیدا کرد. در نتیجه با موافقت دو کشور ایران و
روسیه عملیات بازسازی نیروگاه بوشهر در سال ۱۹۹۵ آغاز شد و طبق
گفته مقامات مسئول ایران این نیروگاه که نیروگاه آب سبک ۱۰۰۰
مگاواتی است در سال ۲۰۰۵ راه اندازی خواهد شد.(۵)

روسیه همکاری خودش را با ایران در تمام زمینه ها صلح آمیز اعلام
نمود و علی رغم فشارهای امریکا در مارس ۲۰۰۱، رئیس جمهور دو
کشور یک معاهده همکاری را به امضاء رساندند. و نیز در اکتبر ۲۰۰۱
مسکو و تهران موافقت نامه هایی را برای صدور کالاهای نظامی روسیه
به ایران امضا کردند. ارزش این موافقت نامه ها ۴۰۰ میلیون دلار بود و
شامل کالاهایی چون لوازم یدکی تسلیحات ساخت روسیه، جت های
جنگنده جدید و احتمالاً تجهیزات هوایی ـ دفاعی، سیستم های زمین
به زمین و سیستم های ضد کشتی بود.(۶)

در مجموع مسکو علی رغم فشارهای زیاد امریکا هنوز هم
همکاری های هسته ای خود با ایران را قطع نکرده است.

مقامات روسیه ایران را همسایه و شریک سنتی روسیه می خوانند و
تأکید می کنند که شکی وجود ندارد که روسیه تعهداتش نسبت به ایران را
انجام خواهد داد و نیروگاه هسته ای بوشهر را تکمیل خواهد نمود.(۷)

پوتین پس از اظهارنظر تونی بلر نخست وزیر انگلیس اعلام داشت:

«روسیه همکاری هسته ای خود با ایران را متوقف نخواهد کرد، ولی بر
این امر اصرار داریم که برنامه های هسته ای ایران باید تحت نظارت و
کنترل آژانس بین المللی انرژی اتمی (IAEA) باشد.»(۸)

ایگور ایوانف وزیر خارجه روسیه نیز در مصاحبه ای عنوان کرد که
حمایت روسیه از پروژه ۸۰۰ میلیون دلاری نیروگاه اتمی بوشهر در
تطابق با تعهدات بین المللی ما است.(۹)

نوع تعامل ایران با روسیه از اهمیتی دوچندان برخوردار است. تاکنون
زمامداران روسی اگرچه در برخی از مواقع تا حد امکان بر سر تعهدات
دوجانبه خویش باقی ماندند، با این حال نشان داده اند منافع ملی و
خصوصاً اقتصادی خویش را در بسیاری جنبه ها بر روابط دوجانبه با
ایران ارجح می دانند.

دلایل همکاری روسیه با ایران

۱. در صورت قطع همکاری با ایران این کشور موقعیت خود را در بازار
رقابتی تکنولوژی هسته ای تضعیف خواهد کرد. (زیرا پوتین در جریان
اجلاس سران گروه هشت در اواسط سال ۲۰۰۳ با اشاره به این موضوع
اعلام کرد که در فرآیند منع تکثیر تسلیحات، گام ها و اقداماتی که روسیه
را دچار زیان رقابتی نماید تحمل نخواهد کرد.(۱۰)

۲. روسیه از مشارکت استراتژیک با ایران نفع می برد و بیشتر از همه
این نفع ژئوپولتیکی است که این کشور را به همکاری با ایران تشویق
می نماید.

۳. روسیه در شرایط همکاری با ایران فضای بیشتری برای پی گیری
سیاست خارجی خود دارد: و یک ایران با ثبات و به لحاظ تکنولوژیکی
پیشرفته برای روس مفید است. از طرفی نیز با بودن صلح و ثبات جامع
در خاورمیانه نفع می برد.(۱۱)

۴. مسیر ترانزیتی جایگزینی که آسیا را به اروپا پیوند می دهد میلیاردها
دلار درآمد را برای روسیه به همراه دارد. این کشور از طریق خط آهن
یکصد میلیون دلاری و ۳۴۰ کیلومتری که روسیه را از طریق آذربایجان
و ایران به خلیج فارس متصل می کند، منافع اقتصادی با ایران را تعقیب
می کند.

۵. بوشهر پس از تکمیل برای روسیه درآمدزایی خواهد داشت و
بازتابی از الزامات اقتصادی است. حدود یکصد ایرانی به منظور
راه اندازی نیروگاه بوشهر در حال آموزش در روسیه هستند و به قول
سرگئی بلاگف متخصص مسائل سیاسی کشورهای مستقل
مشترک المنافع در نگاه مسکو امید به کسب درآمد از همکاری هسته ای
با ایران بر نگرانی از ظهور یک قدرت هسته ای جدید می چربد.

چالش های پیش روی روسیه و امریکا

رابطه روسیه و امریکا پس از حادثه ۱۱ سپتامبر در حوزه مبارزه با
تروریسم که برای امریکا «القاعده» و برای روسیه «چچن» مهم تلقی
می شد، پیشرفت قابل توجهی یافت؛ ولی نگرانی روسیه از نقش امریکا
در جهان تک قطبی و نظم نوین جهانی و اضطراب امریکایی ها از
سرازیر شدن ت