پاورپوینت کامل مسلمانان چین ۵۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مسلمانان چین ۵۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مسلمانان چین ۵۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مسلمانان چین ۵۵ اسلاید در PowerPoint :

۲۳

میشل دیون

مردم خارج چین از وضع مسلمانان این کشور پهناور آگاهی چندانی
ندارند. این در حالی است که جمعیت پاورپوینت کامل مسلمانان چین ۵۵ اسلاید در PowerPoint بیش از ۵۰ میلیون
نفر است. حتی بسیاری از چینی های «هان» که اکثریت قومی این کشور
را تشکیل می دهند، در خصوص همسایگان مسلمان خویش آگاهی
کمی دارند.

میراث دینی این مسلمانان به قرن های متمادی پیش باز می گردد.
بسیاری از آنان در روستاها، شهرهای کوچک، محدوده های شهرهای
بزرگ و… زندگی می کردند و فرهنگ غالب بر آن در طول این سالها،
بیش از آنکه فرهنگ چینی باشد، فرهنگی اسلامی بوده است. مساجد،
مدارس علمیه، کشتارگاه های ذبح حلال، غرفه های فروش غذا و
بسیاری خصوصیات متمایز، تقریباً در بیشتر نقاط چین موجود است؛ از
ایالت های ساحلی جنوبی «گوآنگدونگ» (Guangdang) و «فوجیات»
که نخستین پاورپوینت کامل مسلمانان چین ۵۵ اسلاید در PowerPoint به عنوان ملوان و بازرگان در آن پای نهادند
تا منتهاالیه ایالت های شمال شرقی «لیائویننگ» (Liaoning) و
«هیلونگجیانگ» (Heilongjiang)چنین آثاری را می توان یافت. در
پایتخت، یعنی پکن نیز حضور دیرینه مسلمانان در محله های اطراف
مسجد (niujie)نیوجی به چشم می خورد. در این خصوص می توان به
مسجد دیگری نیز اشاره کرد. جنوب غرب چین، ایالت یونان
(Yunnan)، جمعیت بزرگ و پر نفوذی از مسلمانان را در خود جای داده
است که قسمتی از مجموعه متنوع قومی این ایالت را تشکیل می دهند.

فرهنگ والای اسلام تأثیر شگرفی بر نقاط دور دست شمال غرب
چین که جاده ابریشم نام گرفته، گذارده است ؛ جاده ای که مسیر بازرگانی
باستانی چین، برای دستیابی به بازارهای آسیای مرکزی، خاورمیانه و
اروپا به شمار می آمده است ؛ در حال حاضر، این مناطق باستانی
ایالتهای گانسو (Gansu)، کینگائی (Qinghai)، شانگزی
(shaaپاورپوینت کامل مسلمانان چین ۵۵ اسلاید در PowerPointi)، و مناطق خود مختار نینگجیا و شینگجیانگ را در بر
می گیرد.

شمال غرب چین تاریخچه پیچیده ای دارد و آثار باستانی به جای
مانده، مؤید این مطلب است. این منطقه در طول قرون متمادی، مأمن
خانواده های تبتی، ترک تبار، مغولی و چینی زبان بوده است. در آثار
هنری پیروان عقاید پیش از اسلام، مانند بودائی ها، نستوری ها
(Nestorian) و پیروان آیین هائی که در آن زمان می زیسته اند، مدارک
و شواهدی در خصوص ورود یا چگونگی دین اسلام را در کارهای هنری
آنان می توان دید؛ برای مثال در غار معبد مائیجیشانMaijishan)) که
به بودائیان مربوط است و در ایالت جنوبی گانسو واقع شد و نقاشی های
غاز بزکلیک(Bezeklik) خارج از جاده میان یورومکی (urumqi) و
تورپان (Turpan)در شینگجیانگ اشاره کرد. ویرانی های شهرهای
گائوچانگ و جیائوهوJiaohe))مبین تمدن های پیش از اسلام است.

آنچه از این چهارچوب های پیچیده و بغرنج قومی، مذهبی و فرهنگی
بدست می آید، این است که پیشرفت های بسیار مهمی از اسلام در چین
اتفاق افتاده است. تصادفی نیست که فرهنگ و جوامع مسلمانان در
شمال غرب چین بسیار گسترده تر و متمایزتر از سایر بخش های این
کشور است، زیرا این منطقه در مجاورت و نزدیکی آسیای میانه و
سرچشمه های خاورمیانه ای اسلام چینی ها است. وجود این جوامع را
می توان به دلیل بسط و گسترش فرهنگ غالب آسیای میانه در کشور
چین قلمداد کرد. فرهنگ غالب آسیای میانه در برگیرنده کشورهایی
چون ازبکستان، ترکمنستان، تاجیکستان، قرقیزستان و قزاقستان است.

قلمرو حکمت خونین مسلمان مستقل که بر این سرزمین ها حکمرانی
می کردند، به استیلا و تسخیر روسیه درآمد و در طول قرن نوزدهم به
امپراتوری الحاق شد. کشورهایی که امروزه موجودیت دارند،
جمهوری های سوسیالیستی شوروی را به طور جداگانه ساخته بودند که
تحت حکومت استالین، به عنوان ابزاری برای کنترل جمعیت ترک تبار
و فارسی زبان (ایرانی زبان) از آنها استفاده می شد. این کشورها پس از
فروپاشی دولت و قدرت کمونیستی شوروی در سال ۱۹۹۱ م، توانستند
استقلال خود را به دست آورند.

به صراحت می توان گفت که ایالات شینگجیانگ که از زمان به قدرت
رسیدن سلسله کینگ (Qing) در سیطره حکومت چین اداره می شد و
در طول قرن هجدهم تحت حکمرانی امپراطور وقت کیانلوگ
(Qianlog)، به سوی غرب گسترش یافته است، زبان، دین و فرهنگ
آسیای میانه را به خود گرفته است و مناطق مجاور، یعنی گانسو،
کینگایی، نینگجیا و شانگجی نیز به گونه ای ژرف تحت تأثیر تمدن
آسیای میانه قرار گرفته اند. اکنون بیش از یک سده است که فرهنگ
آسیای میانه در فهرست امپراطوری روسیه تعمیم یافته و بعدها نیز در
فهرست اتحاد جمهوری های شوروی سابق قرار گرفت. زبان روسی زبان
امپراتوری شد و به تدریج به زبان تمام جماهیر مبدل شد و جای بسیاری
زبان های اقلیت را گرفت. مسلمانان آسیاسی میانه از وقتی که ارتباط و
تماس نزدیکی با اسلام داشته اند، نسبت به حفظ و نگهداری از
سنت های فرهنگی و زمانی خویش جدیت چندانی نشان نداده اند.
عقاید اسلامی هم برای امپراتوری روسیه که براساس کلیسای ارتدوکس
بنا شده بود و هم از سوی جانشین آن، یعنی اتحادیه شوروی که تقویت
کننده کفر و الحاد در آن منطقه بود، غیر قابل تحمل می آمد. حضور زیاد
مسلمانان و جوامع آنان نیز از سوی آنها به عنوان تحدیدی برای اتحاد
کشور قلمداد می شد. در نتیجه فرهنگ آسیای میانه، با فرایند روسی
سازی به شدت آسیب دید. از زمان تأسیس جمهوری خلق چین در اکتبر
۱۹۴۹ هیچ تلاش اصولی توسط دولت مرکزی برای محاسبه شمار
پیروان دین اسلام به عمل نیامد.

در حقیقت باید گفت که این مسئله در مورد مصیچ لک از ادیان صورت
نگرفت. در بیشتر دوره های زمانی پس از سال ۱۹۴۹ سیاست حکومت و
حزب در این کشور، ترویج الحاد، سرکوب یا چشم پوشی، یا نادیده
پنداشتن ادیان بود. بر همین اساس حاکمان این کشور ادیان را به
موهومات، خرافات فئودای و قرون وسطایی نسبت می دادند. این دیدگاه
در بیشتر زمان هایی که فضای آزاد و باز به وجود می آمد تا حدی اصلاح
می شد و اجازه محدود ابراز عقاید دینی در سال ۱۹۷۹ روشن ساخت که
این مسائل با منافع حکومت و کشور تعارض و ناسازگاری ندارد. این
توسعه مثبت، در وهله نخست امتیازی برای حقوق اقلیت های دینی و
اعتقادات آنها به شمار می رفت و در گام بعد، نمایانگر برخوردی مطلوب
به سوی آزادی های دینی قلمداد می شد.

اگر چه رهبران دینی چین، خود آماری از شمار پیروان خویش در اختیار
دارند، ولی از داشتن منابعی که آمار گردآوری شده دولتی را در اختیارشان
گذارد، محروم هستند. سازمان های دولتی از میزان جمعیت اقلیت های
قومی مختلف آگاهی دارند. این جمع آوری آمار جمعیت، بر اساس
سیاست های ملیتی حزب کمونیست چین استوار است که آن نیز خود
اقتباسی از آموزه های استالین در اتحاد جماهیر شوروی سابق است. در
چین ۱۰ گروه به عنوان مسلمان شناخته شده اند و دلیل آن نیز فرهنگ و
سنت یا پیروان مذهبی فعلی آنان است. بر این اساس میزان دقیق
پاورپوینت کامل مسلمانان چین ۵۵ اسلاید در PowerPoint مشخص نیست.

معیارهای متعددی در چین به کار گرفته می شود تا افراد و جوامع را به
طور رسمی به عنوان یک گروه قومی به رسمیت بشناسند. یکی از
مهم ترین این معیارها زبانی است که این گروه های قومی بدان تکلم
دارند. ۶ گروه از ۱۰ گروه قومی مسلمان که پیروان آنها اغلب منطقه خود
مختار شینگجیانگ (که برای بسیاری غیر چینی ها به عنوان ترکستان
شرقی شناخته می شود) اویغورها، ازبکها، قزاق ها، قرقیزها، تا تارها و
تاجیک ها هستند که پنج گروه نخست با زبانی از خانواده زبان ترکی
سخن می گویند و زبان تاجیک ها وابستگی و نزدیکی زیادی با زبان
فارسی دارد.

در منطقه ای که مرز ایالتهای گانسو و کینگایی است، سه گروه مسلمان
کوچکتر به نام های سالارها، بائوآن (Baoan) و دانگجیانگ وجود دارند.
سالارها به زبان ترکی سخن می گویند که برخی زبان شناسان نیز آن را
صرفاً گویشی از ایغوری قلمداد می کنند. زمان بائوآن و دانگجیانگ
مغولی مهجور و منسوخ است و در طول قرن ها تماس، تأثیر ژرفی بر
چینی ها گذاشته است. از میان همه این گروه های اسلامی، می توان به
جالب توجه ترین آن ها یعنی، «هویی»ها اشاره کرد که اکثر آنان به زبان
چینی سخن می گویند.

هویی Hui

واژه هویی که برخی اوقات هوئی هوئی (Hnihui) نامیده می شود، در
دوره های زمانی مختلف، هم مثابه نام یک گروه قومی به کار رفته است و
هم توصیفی برای پیروان دینی مورد نظر به حساب آمده است. در چینی
معاصر نیز کلیه فوق واژه ای دوگانه تلقی می شود.

برخلاف سایر گروه های اسلامی، تعداد زیادی از هوئی ها در سراسر
چین سکنی گزیده اند و می توان آن ها را در هر ایالت و تقریباً در هر شهر
کوچک و بزرگ یافت. اساس سرشماری سال ۱۹۹۰، جمعیت کل
هوئی ها در چین، بالغ بر ۹۷۸/۶۰۲/۸ نفر بوده است. مسلمانان هوئی در
چین به واسطه زبان آنها از سایر اعضای جامعه مسلمانان متمایز
هست