پاورپوینت کامل آمریکا و اقلیت مسلمان ۷۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آمریکا و اقلیت مسلمان ۷۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آمریکا و اقلیت مسلمان ۷۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آمریکا و اقلیت مسلمان ۷۲ اسلاید در PowerPoint :

۱۲

هدف این مقاله، تبیین پیامدهای حوادث ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۱، بر
مواضع دولت و جامعه آمریکا، نسبت به مسلمانان، به عنوان یکی از
اقلیت های تشکیل دهنده جامعه این کشور است. برای رسیدن به هدف
مقاله، لازم است مقدمه کوتاهی را بیان کنیم و درباره گزینه های بنیادین
پیشروی دولت ها و جامعه ها، برای ایجاد تعامل با اقلیت های تشکیل
دهنده جامعه، مطالبی را مطرح کنیم.

در این نوشته، راهکارهای مزبور، ضمن پنج گزینه اصلی، یعنی
استبعادگرایی، تسامح، تلفیق، آمیختگی و تکثرگرایی خلاصه شده
است. سپس به تبیین وضعیت تکثرگرایی موجود در آمریکا، پیش از
وقایع ۱۱ سپتامبر پرداخته و روشن کرده ایم که این حوادث زمانی به
وجود آمد که اختلاف درباره اقلیت ها و تاثیر آنها بر جامعه آمریکایی بالا
گرفته بود؛ بر همین اساس، در بخش پایانی، واکنش دولت و جامعه
آمریکا در مواجهه با اقلیت مسلمان آمریکایی پس از ۱۱ سپتامبر مورد
بررسی قرار گرفته است.

مفاهیمی بنیادین؛ از استبعاد تا تکثر گرایی

دولت ها و جوامع، تعامل خود را با اقلیت های تشکیل دهنده خویش،
در قالب چندین گزینه اساسی ساماندهی می کنند. گزینه نخست که
بیشترین تاثیر منفی را دارد، استبعاد گرایی است. منظور از اصطلاح
پیش گفته این است که اکثریت، وجود گروه های متعدد درون جامعه را
منکر شود. نتیجه این گرایش، تلاش استبعادگرایان برای ریشه کن
کردن گروه های متفاوت با خود است.

«دیانا اک» استاد ادیان دانشگاه هاروارد آمریکا معتقد است:
استبعادگرایان با جامعه آمریکایی ناآشنا نیستند. در تاریخ آمریکا
گروه های فرهنگی متعصب، با گرایش آنگلو پروتستان به میدان آمدند
که وجود مخالف را نمی پذیرفتند؛ برای مثال در نیمه قرن ۱۹،
استبعادگرایان توان خود را بر ضد اقلیت های کاتولیک و یهودی متمرکز
کردند. آنان این اقلیت ها را به عدم تلفیق با جامعه آمریکا متهم
می کردند؛ در حالی که خود اساساً اندیشه تلفیق اقلیت ها با جامعه
آمریکایی را رد می کردند.

گزینه دوم که تاثیر مثبت کمتری دارد، تسامح است. این مفهوم در
فرهنگ امریکایی معنای زیادی پیدا نمی یابد. «لیو ریبفو» استاد
دانشگاه جورج واشنگتن معتقد است: با توجه به اینکه طبیعت جامعه
آمریکا از مهاجران تشکیل یافته است، تسامح برای آنان مسئله ای
واجب و ضروری خواهد بود. این وضعیت برای گروه های تشکیل دهنده
جامعه آمریکایی مرتبط با یک دیگر، التزام به میزانی از تسامح دوسویه
را ضروری می کند تا امکان همزیستی در این جامعه پدید آید. ولی این
مقدار از تسامح قابل توجه نیست.

تسامح از نظرگاه “دیانا اک” در بیشتر مواقع، از موضع قدرت پدید
می آید؛ نه از موضع ضعف. گاهی تسامح، اکثریت را به حالت خودانتقادی
و عدم تجاوز به اقلیت ها سوق می دهد؛ ولی نمی تواند موجب ایجاد فهم
و احترام دوسویه شود. همچنین بنا به دیدگاه “لیو ریبفو”، پیوند تسامحی،
پیوندی سست است و ممکن است در دوران بحران و حوادث بزرگ
قومیتی مانند حادثه ۱۱ سپتامبر، از بین برود.

گزینه سوم، تلفیق است که منظور از این اصطلاح، این است که اجازه
داده شود اقلیت در بزرگترین نهادهای شکل دهنده جامعه مشارکت کند.
بنا به دیدگاه مصطفی مالک-پژوهشگر هندی مقیم آمریکا- تجربه
تاریخی آمریکا این نکته تأیید می کند که تلفیق اقلیتها در جامعه آمریکا
به شکل تدریجی در برهه های زمانی طولانی انجام می شود. به همین
جهت نسل های مهاجر نخستین از هر اقلیتی که باشند، توانایی تلفیق
کامل را نخواهند داشت. این فرصت برای نسلهای دوم و شاید سوم پدید
خواهد آمد. این تلفیق با گذر از مراحلی به وجود می آید به ویژه در میان
اقلیتهای دینی چندنژاده آمریکا مانند یهودیان، کاتولیکها و مسلمانان.

اقلیتهای سه گانه پیش گفته، از گروه های نژادی متفاوتی تشکیل
شده اند. برای مثال از مسلمانان به اقلیتی دینی تعبیر می شود که
بیشترین تکثر درونی را داراست، زیرا مسلمانان آمریکا اکثریت را
تشکیل می دهند اگر ادعا نکنیم که به طور تقریبی این اکثریت نسبت به
تمام کشورهای جهان است. برای این که اقلیتی مانند مسلمانان در
جامعه آمریکا به مرحله تلفیق برسد، باید سطحی از هماهنگی درونی را
در میان خود به وجود آورد. نخست باید هویت مشترکی را میان اعضای
این جامعه گسترده شود تا مسلمانان خود را به عنوان گروهی دارای
هویت مشترک ببینند نه این که گروه های گوناگون و متفاوت نژادی ، ملی
و فرهنگی در میان مسلمانان پدیدار گردد. وقتی این هماهنگی به وجود
آمد، مسلمانان خواهند توانست در جامعه آمریکا به عنوان اقلیت
یکپارچه اسلامی، به مرحله تلفیق برسند.

نکته باقی مانده اینکه تلفیق هر اقلیتی در جامعه آمریکایی، هدیه
اکثریت به اقلیت، به شمار نمی رود. تلفیق بعد از مبارزه و تلاش فراوان
سیاسی و اقتصادی به وجود خواهد آمد. مهارت تاریخی آفریقاییان
آمریکا و مبارزه آنان برای به دست آوردن حقوق شهروندی خود، بهترین
دلیل بر این مدعاست.

گزینه چهارم، آمیختگی است. این گزینه را بسیاری از کسانی که قصد
دارند اقلیتها را در سطوح فرهنگی، دینی و نژادی استحاله کنند،
می پسندند. این هدف، با انجام ازدواج و تبلیغات دینی و فشار فرهنگی
به دست می آید. آمیختگی گزینه برگزیده حاکم در آمریکا تا نیمه دوم
قرن بیستم بود. آنان جامعه آمریکایی را کوره ای می دیدند که وظیفه
آمیخته کردن نژاد اقلیتهای گوناگون و تبدیل آن به بافت جدید
آمریکایی را بر عهده دارد.

پژوهشهای بنیادین در دانش آمیخته سازی آمریکایی (مانند تحقیق
جامعه شناس آمریکایی «میلتون جردن» که در نیمه دهه شصت قرن
گذشته، با عنوان «آمیختگی در زندگی آمریکایی: نقش نژاد، دین و
اصالت ملی» منتشر شد) تاکید می کند که آمیختگی دارای مرزهایی
است. آمیختگی در نگاه جردن، در مرزهای بزرگ و در رأس آن در مرز
دین متوقف می شود.

برای مثال کوره آمیخته سازی آمریکایی به شکل تاریخی در آمیخته
کردن پیشینه نژادی و ملی مهاجران اروپایی ساکن در آمریکا موفق
گشته است. با گذشت زمان دیگر خاطره ای از هویتهای ملی مهاجران
اروپایی به آمریکا، به یاد نمی آید؛ مانند هویت ایتالیایی یا انگلیسی یا
فرانسوی و آلمانی، زیرا فرزندان این هویت ها، در اکثریت سفید پوست
آمریکایی استحاله شده اند؛ با این حال، همین کوره آمیخته سازی در
تغییر دینی این مهاجران و یکسان سازی دین آنان شکست خورده
است، زیرا ادیان بزرگ سنتی آمریکا مانند پروتستان، کاتولیک و
یهودیت همچنان پابرجا و موثر باقی مانده است.

گزینه پنجم که تاثیر مثبت بسیاری دارد، گزینه تکثرگرایی است. در
اینجا منظور از تکثرگرایی این است که به اقلیتها اجازه داده شود در
جامعه در قالبهای سیاسی و اقتصادی تلفیق گردند و در بزرگترین
نهادهای جامعه ای که در آن زندگی می کنند، مشارکت نمایند بدون این
که مجبور باشند از فرهنگ و دین خود به نفع فرهنگ و دین حاکم بر
جامعه دست بردارند.

از همین زاویه، «دیانا اک» تاکید می کند که تکثرگرایی به رغم تاثیرات
مثبت خود، فرآیندی است که به دلیل سرشت بشری و همچنین به دلیل
دشواری تحقق وحدت کامل، به سختی محقق می شود. دیانااک،
تکثرگرایی را به ابزارهای متعدد موسیقی متعدد تشبیه می کند که با
یکدیگر یک نوا را تولید می کند. بدون شک فرآیند دشواری است که
نیازمند زمانی طولانی است و به آسانی قابل دسترسی نخواهد بود.

به همین جهت تحلیلگرانی مانند “بریما کورین”، استاد جامعه شناسی
دانشگاه سیرکیوس آمریکا، تا اندازه ای برای این کشور عذر می آورند؛ به
این جهت که آمریکا کشوری است که بیشترین حالت تکثرگرایی را به
ویژه در زمینه دینی داراست. تا جایی که ادیان بزرگ آمریکایی مانند
مسیحیت به شکل درونی بالاترین درجه های تکثرگرایی را دارا هستند.

در پایان، لازم است به حقیقت مهمی اشاره کنیم. تعیین کننده
وضعیت اقلیتها در هر جامعه و موضع آن جامعه نسبت به
اقلیت ها(استبعاد، تسامح، تلفیق و …)، در حقیقت نهادهای بزرگ آن
جامعه و در رأس همه آنها، نهادهای سیاسی، قانونگذاری و دولت است؛
برای مثال اگر دولتی شکل بگیرد و قصد سیاستگذاری یا تصویب
قوانینی داشته باشد که به ساماندهی وضعیت اقلیت ها بینجامد، قاعدتا
این قوانین تاثیر زیادی بر وضعیت اقلیتهای جامعه خواهد گذاشت.

این دیدگاه نقش جامعه را برابر حاکمیت، در فرآیند تلفیق، کم رنگ
نشان نمی دهد. جامعه نیز با افراد و نهادهای مدنی خود، نقش بزرگی را
در گسترش تفاهم و احترام دوسویه میان گروه های تشکیل دهنده آن
بازی می کند؛ ولی وقتی تبعیض در قوانین دولت و نهادهای بزرگ دولتی
و همچنین در میان نخبگان حاکم رسوخ پیدا کند، دشوار است که جامعه
بتواند به تنهایی وحدت مطلوب را به وجود بیاورد.

تکثرگرایی آمریکایی پیش از ۱۱ سپتامبر

“چارلز هیرشمان”، استاد دانشگاه واشنگتن معتقد است که جامعه
آمریکایی در آغاز متسامح یا دین دار نبود. نسبت دینداران در جامعه
آمریکا، در سال های پایانی قرن ۱۸ از یک پنجم تجاوز نمی کرد.
همچنین تسامح دینی ویژگی حاکم بر پیروان ادیان آمریکایی نبوده
است. برخی فرقه های دینی پروتستان که از اروپا به دنبال به دست آوری
آزادی دینی، به دنیای جدید مهاجرت کرده بودند، به هیچ وجه با دیگران
تسامح نداشتند. به همین دلیل یهودیان، کاتولیک ها و فرقه های
مسیحی دیگر(غیر از پروتستان)، دچار تبعیض های فراوانی گشتند؛ به
همین دلیل، هیرشمان معتقد است که عامل فعال شدن کلیساهای
آمریکایی و جذب آمریکایی ها به دین، درحقیقت همان جنگ پیوسته
فرقه های دینی در آمریکا است. همچنین این حالت موجب شده که
فرقه های دینی تحت فشار، برای به دست آوردن آزادی دینی بیشتر،
مطالبات خود را مطرح کنند. به همین جهت آزادی و تکثرگرایی
آمریکایی، پیامد ستیز میان فرقه های دینی آمریکایی است؛ نه این که
تکثرگرایی موجود،علت پدید آمدن ستیز فرقه ها باشد. همچنین
هیرشمان معتقد است که تعصب دینی در آمریکا تنها بیانگر نوعی
تعصب نژادی است.

بعد از مبارزه ای طولانی، اقلیتهای دینی مانند کاتولیک ها و یهودیان، و
اقلیتهای نژادی چون آفریقایی ها و آسیایی های آمریکایی، توانستند
حقوق و آزادی های بیشتری را در جامعه آمریکایی به دست آورند؛ هر
چند به مقدار زیادی دچار آمیختگی فرهنگی شدند.

انقلاب مدنی آمریکایی، در نیمه دهه شصت قرن بیستم به اوج خود
رسید. این حالت موجب شد که جامعه آمریکایی از چندین دگرگونی
فرهنگی، اجتماعی و سیاسی کلان گذر کند از جمله: جنگ ویتنام،
انقلاب آفریقاییان آمریکایی برای به دست آوردن حقوق شهروندی
خود، گسترش انقلاب فرهنگی و اندیشه های چپ در میان جوانان
آمریکایی. این اندیشه ها، جامعه آمریکا را به سمت خود انتقادی بیشتر
سوق داد.

همچنین این دگرگونیها باعث افزایش تکثرگرایی در آمریکا شد. این
تکثرگرایی با باز شدن دروازه های مهاجرت به سوی آمریکا مرتبط شد.
“بریما کورین” درباره این مساله به دگرگونی قوانین مهاجرت در سال
۱۹۶۵م اشاره می کند به گونه ای که باعث شد سالیانه نزدیک به هفتصد
هزار مهاجر جدید به آمریکا وارد شود. تنها در دهه نود، نه میلیون مهاجر
وارد آمریکا شده است. با توجه به سیر معکوس نسبت موالید در جامعه
آمریکا، آمارهای کنونی بیان می کند که یک پنجم آمریکاییان جدید از
مادرانی خارجی به دنیا آمده اند. این نسبت