پاورپوینت کامل اهل سنت و سنت لعن ۵۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اهل سنت و سنت لعن ۵۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اهل سنت و سنت لعن ۵۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اهل سنت و سنت لعن ۵۰ اسلاید در PowerPoint :

۱۸

یادآوری ضروری:

نوشتار زیر، گرچه به یک موضوع اختلافی می پردازد و ممکن است در دیدگاه پاره ای از اهل سنت و یا شیعیان وحدت گرا، سوژه ای
نامناسب جلوه کند، اما واقعیت آن است که سنت عزاداری با لعن و نفرین یزید (خلیفه دوم اموی) همراه بوده است . بیان این نکته
که شیعیان در این باور و رفتار موافقانی از اهل سنت دارند، می تواند متعصبان اهل سنت را آرام سازد و از بدبینی و اتهام به شیعه
بازدارد .

«پگاه »

تاریخ از یزید به عنوان یک حاکم ستمگر و شخصی فاسق و با ناهنجاری های اخلاقی یاد کرده است . انهدام کعبه و محاصره شهر
مدینه و کشتار اهالی آن به دلیل عدم بیعت و از همه مهم تر جریان کربلا و به شهادت رساندن امام حسین (ع) که قداست و
شخصیت و قرابت وی با پیامبر اسلام (ص) قابل تردید نیست، موجب تنفر و انزجار مسلمانان را فراهم کرده است . شیعیان و
همچنین مردم اهل سنت، تنفر و انزجار خود را با لعن به یزید و حمایت از نهضت حسینی و زنده کردن آن نشان می دهند .

شاید این توهم به وجود آید که لعن یزید به مکتب شیعه اختصاص دارد و اصولا اهل سنت از یزید به نیکی یاد کرده، حداقل مخالف
لعن وی باشند . نیم نگاهی به تاریخ و دیدگاه های بزرگان اهل سنت، بطلان توهم فوق را ثابت می کند .

نخست به این نکته اشاره می کنیم که فسق و فجور او در میان اهل سنت مورد اجماع و اتفاق است و اختلاف در دو مسئله مطرح
است: یکی درباره کفر یزید که آیا وی با این اقدامات خود از اسلام خارج و کافر شده است یانه؟ مسئله دوم لعن یزید با ذکر اسم وی
می باشد . عالمان اهل سنت که فاسق بودن یزید را می پذیرند، درباره لعن وی دو گروه شده اند: گروه اول معتقدند که اعمال فسق و
فجور یزید و کشتار بی رحمانه مردم مکه و حادثه کربلا دلیل جواز لعن یزید است; گروه دوم مدعی اند که اعمال فوق مجوز لعن
نمی شود، و لعن به اسم یزید متوقف بر کفر او است و چون کفر یزید محرز نیست، لعن او جایز نیست . گروه دوم در عین حال قایل
به جواز لعن به صورت عام هستند; مثلا: «لعنت خدا بر قاتل و قاتلان حسین و راضیان به آن » .

با این توضیح به صورت مستند به آرای چند عالم معروف اهل سنت در فاسق بودن یزید و جواز لعن وی اشاره می شود . نکته قابل
ذکر اینکه لعن در لغت به معنای دوری و تنفر است و وقتی گفته می شود «لعنت خداوند بر شخص خاص باد» مقصود از آن دوری
رحمت و عنایت الهی از او است .

عبدالله بن حنظله: وی که فرزند حنظله غسیل الملائکه است با حکومت یزید بیعت نکرد و در مدینه یکی از رهبران مخالف بود .
وی دلیل قیام و مقابله با یزید را اعمال فسق او مانند نکاح با محارم، شرب خمر و ترک نماز ذکر می کند .

والله ما خرجنا علی یزید حتی خفنا ان نرمی بالحجاره من اسماء انه [یزید] رجل ینکح امهات الاولاد و البنات و الاخوات و یشرب
الخمر و یدع الصلوه . (۱)

امام احمد بن حنبل: وی که معمار و مؤسس فقه حنبلیه اهل سنت است، در پاسخ به سؤال عبدالله فرزند خود، از جواز لعن یزید،
به ورود لعن وی در قرآن اشاره می کند و می گوید: «کیف لا یلعن من لعنه الله تعالی فی کتابه » . (۲)

عبدالله که از پاسخ پدرش غافلگیر شده بود، با حالت تعجب از پدرش پرسید که من همه قرآن را تلاوت کرده ام و در آن لعن یزید را
نیافتم . «فقال عبدالله: قرئت کتاب الله عز و جل فلم اجد فیه لعن یزید» .

امام احمد بن حنبل در پاسخ به آیه ذیل استشهاد کرد:

«فهل عسیتم ان تولیتم ان تفسدوا فی الارض و تقطعوا ارحامکم، اولئک الذین لعنهم الله فاصمهم و اعمی ابصارهم » . (۳)

ابوحنیفه و مالک: مؤسس فقه حنفیه و مالکیه اهل سنت بنا به گزارش ابن عماد، با لعن یزید موافق بودند و دلیل آن را قماربازی و
دائم الخمر بودن یزید ذکر می کنند . (۴)

ابن خلدون: وی یزید را فاسق معرفی می کند و قیام امام حسین (ع) را به دلیل ظهور و آشکار شدن فسق یزید می داند .

«و اما الحسین (ع) فانه لما ظهر فسق یزید عند الکافه من اهل عصره فرای الحسین ان الخروج علی یزید متعین » . (۵)

وی شرط عدم قیام علیه حاکم وقت را عدالت وی می داند که در یزید منتفی بود و لذا ابن خلدون شهادت امام (ع) توسط یزید را
از اعمال تاکیدکننده فسق وی بر می شمارد و حضرت را شهید و عادل ترین زمان خود توصیف می کند: (۶)

و اعلم انهم ینفذ من اعمال الفاسق ما کان مشروعا و قتال البغاه عندهم من شرطه ان یکون مع الامام العادل و هو مفقود فی
مسالتنا . (۷)

وی به نقد دیدگاه ابوبکر بن العربی می پردازد که به تخطئه حرکت امام (ع) و تصحیح رفتار یزید معتقد بود . ابن خلدون دلیل
خطای ابن عربی را غفلت وی از شرط عدالت حاکم ذکر می کند .

«و هو غلط حملته علیه الغفله عن اشتراط الامام العادل و من اعدل من الحسین فی زمانه فی امامته و عدالت » . (۸)

ابن حزم: وی در نقد توجیه رفتار یزید توسط امثال ابن عربی با تمسک به تاویل، خاطر نشان می سازد که رفتار یزید، صرف بغی
بود; چرا که غرض وی تنها دنیا و حفظ سلطنت خود بود .

«قیام یزید بن معاویه لغرض دنیا فقط فلا تاویل له و هو بغی مجرد» . (۹)

سیوطی: وی با صراحت در لعن یزید می گوید:

«لعن الله قاتله (ع) و ابن زیاد و یزید ایضا» . (۱۰)

ابن تیمیه: وی که از عالمان نامی اهل سنت است، یزید را فردی معرفی می کند که از او وقایع و اعمال پست و منکری مانند واقعه
حره سر زده است . وی در کتاب خود «راس الحسین » یادآور می شود که امام احمد بن حنبل به دلیل فسق، از یزید نقل حدیث
نمی کرد . و در باره چگونگی رفتار یزید با امام (ع) متذکر می شود که وی در مقابل حضرت به وظیفه دینی و واجب خود عمل
ننمود و با حضرت عادلانه رفتار نکرد . این در حالی است که از احدی نقل نشده است که آن حضرت بر طریق سوئی بود که
استحقاق حد را داشته باشد .

یزید بن معاویه قد اتی امورا منکره . . . و لاقام [یزید] بالواجب فی الحسین و اهل البیت (رضی الله عنهم) و لم یظهر له من العدل و
حسن السیره ما یوجب حمل امره علی احسن المحامل و لا نقل احد انه کان علی السوء الطریق التی توجب الحد . (۱۱)

امام قرطبی: وی نخست حدیث ابوهریره را از پیامبر (ص) نقل می کند که فرمود: «هلاک امتی علی ید اغیلمه من سفهاء قریش » .

ابوهریره در ذیل حدیث فوق گفته بود که اگر بخواهم می توانم آن را مشخص کنم .

«لو شئت ان اقول بنی فلان و بنی فلان لفعلت »

قرطبی آنگاه مصادیق حدیث فوق را «یزید» ، «عبید بن زیاد» و دیگر پادشاهان بنی امیه ذکر می کند .

«و کانهم – والله اعلم – یزید بن معاویه و عبیدالله بن زیاد و من تنزل منزلتهم من احداث ملکوک بنی امیه » . (۱۲)

قرطبی یکی از فصول کتاب خویش را به مقتل امام حسین (ع) اختصاص می دهد و از آن چنین تعبیر می کند: «باب ما جاء فی
بیان مقتل الحسین رضی الله عنه و لا رضی عن قاتله » . (۱۳)

ابن حجر: وی نخست آرای مختلف در کافر یا مسلمان بودن یزید را گزارش می کند و فسق و خبیث بودن او را مسلم ذکر می کند:
«و علی القول بانه مسلم فهو فاسق شریر سکیر جائر» . (۱۴)

وی کفر یزید را برنمی تابد و لذا مخالف وی است; با این حال، وی را فاسق و خبیث می شناساند .

«لایجوز لعن یزید و ان کان فاسقا خبیثا» . (۱۵)

قایلان به کفر

در آغازین مقاله گفته شد که فسق و فجور یزید، مورد اتفاق علمای اهل سنت است; اما برخی دیگر یزید را کافر معرفی می کنند که
اینجا به بعضی اشاره می شود:

ابن عقیل: وی – بنا به نقل سبط ابن جوزی – یزید را کافر و دلیل مدعای خود را اشعار کفرآمیز وی در مجلس اسرای کربلا در شام
ذکر می کند که معروف ترین مصرع آن عبارت است از: «لا وحی و نبی منزل » .

«و مما یدل علی کفره و زندقته اشعاره التی افصح بها بالالحاد و ابان عن خبث الضمائر و سوء الاعتقاد» . (۱۶)

مجاهد: وی که از مفسران متقدم است، با اشاره به اشعار یزید در مجلس اسرا می گوید: «نافق فیها» . (۱۷)

سبط بن جوزی: وی