پاورپوینت کامل جنگ روانی صهیونیسم ;قسمت اول ۱۰۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل جنگ روانی صهیونیسم ;قسمت اول ۱۰۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۰۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل جنگ روانی صهیونیسم ;قسمت اول ۱۰۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل جنگ روانی صهیونیسم ;قسمت اول ۱۰۵ اسلاید در PowerPoint :

۶

جنگ روانی صهیونیسم، مفاهیم و مضامین

جنگ روانی در عرصه ادبیات سیاسی، فرهنگی،… مفاهیم و معانی
گسترده ای دارد. آنچه در فرهنگ استراتژی جنگ روانی نامیده می شود،
«استفاده دقیق و طراحی شده از تبلیغات و ابزارهای مربوط به آن است
که منظور اصلی آن تأثیرگذاری بر این عقاید، احساسات، تمایلات، رفتار
دشمن و گروه بی طرف یا گروه های دوست است، تا موجب پیشرفت
مقاصد امنیت ملی شود». (محمد نژاد، ۱۳۷۸، ۱۱۲)

جنگ روانی بنابه تعبیر مارتین لیبکی، بهره جستن از اطلاعات علیه
ذهن انسان است( فرشچی، ۱۳۸۳، ۹). در عصر حاضر، در جنگ عراق و
امریکا، شاهد کاربرد آن بودیم. عراق در جنگ روانی خود از چند تکنیک
قدیمی، نظیر دروغ بزرگ، فریب، انکار و… بهره برد(الیاسی، ۱۳۸۲، ۳۰).
بنابر این می توان کارکرد نظامی آن را مد نظر قرار داد؛ به تعبیر سبیلان
اردستانی، جنگ روانی مجموعه اقدامات تبلیغی ـ روانی است که کشور
یا گروه ها، برای اثر گذاری و نفوذ در عقاید و رفتار دولت ها در جهت
مطلوب، به پشتیبانی زمینه ها و ابزارهای سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و
نظامی انجام می دهد (اردستانی، ۱۳۸۳، ۲۸). سیطره معنایی و مضمونی
جنگ روانی، بسیاری مسائل را پوشش می دهد و کاربردهای بسیار
وسیعی را رقم می زند که با قیاس آن با زنجیره مطالب کاربردی، می توان
مضمون آن را برتاباند.

الف. پروتکل های دانشوران صهیون، مبانی دکترینال جنگ روانی

صهیونیسم کلمه ای برگرفته از تپه ای بنام صهیون، در فلسطین است؛
لیکن بحث آن به عنوان آنچه ایدئولوژی نامیده می شود، بر می گردد، به
آنچه معروف است به پروتکل های یهود. پروتکل دارای معانی مختلفی
است، از جمله پیش نویس قرار داد، معاهده یا سند رسمی که بین دو یا
چند دولت امضا می شود (محسن پور، ۱۳۸۲، ۳۰)؛ اما در اینجا
پروتکل های یهود، برگفته از بخش محدودی از تفکر قشر معدودی از
افرادی است که یهود نامیده می شود؛ یعنی درصد محدودی در جامعه
یهود، با عنوان کانسرواتیزم وجود دارد که این اقلیت محدود، نگاه خاصی
دارند و گزاره های مختلفی را بر می تابانند، پروتکل به معنای دیگر،
شامل تصمیمات و فرمول هایی است که از سوی جمعی متفکران و
استراتژیست ها و خاخام های یهودی، به منظور تسخیر عالم طراحی
شده است.

به نوشته محقق برجسته و مبارز فلسطینی «عجاح نویهض» مقصود
از واژه پروتکل در عبارت (پروتکل های دانشوران صهیون) فرمولی است
که تصمیمات باند معروف دانشوران به وسیله آنها تدوین شده است
(عجاج نویهض، ۱۳۸۱، ۴۴) و بیان محتوای آن این گونه است که
پروتکل ها برنامه ای است که اقتصاددانان و سرمایه داران یهود، برای
ویران کردن بنای مسیحیت، قلمرو پاپ و دسته آخر اسلام، آنان را
تنظیم کرده اند( همان، ۱۳۸۱، ۴۲). نخستین بار پروتکل یهود در سال
۱۸۹۷ سه سال پیش از قرن بیستم، در کشور سوئیس قرائت شد. هجوم
پلیس مخفی تزار در شهر بال روسیه، به یکی از انجمن های یهود،
پلیس آقای تئودور هرتزل و افرادی را دستگیر می کند و مواردی از آنها را
می گیرد که این موارد، همان پروتکل یهود است که در شهر سوئیس
تهیه شده بود.

در خصوص پیدایش پروتکل ها «نخستین بار در روسیه تزاری، یک
نسخه از برنامه های صهیونیست، تحت عنوان پروتکل های جلسات
علمای صهیونیسم، به دست نویسنده روسی «سوگئی نیلوس» افتاد. وی
در سال های ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۵ میلادی، چند بار اقدام به چاپ و نشر آن
کرد» (رحمانی، ۱۳۶۹، ۷۸)؛ اما اینکه چه کسی نخستین بار این سند را
به علمای صهیونیست نسبت داده، مشخص نیست. نظر به اینکه
پروتکل ها مفاد گوناگونی دارند و در همه سرفصل ها دستور العمل هایی را
ارائه کرده اند و تماما هم تحکم است؛ یعنی در هر کدام از پروتکل ها
حکم داده که این گونه باید باشیم، و این گونه باید عمل کنیم؛ از این رو
همه اینها مبنای دکترین آنچه ایدئولوژی صهیونیسم نامیده می شود،
قرار می گیرد. با توجه به سیطره جامعه الاطراف و نفوذ همگام پروتکل ها
در جای جای سیاست و فرهنگ و به خصوص جنگ روانی در این مقوله،
سعی بر آن شده مواردی که برتابیده، از مقوله فوق یا حداقل تحت
سیطره ارتباطی با آن است، اشاره شود و این نکته قابل توجه خواهد بود
که مبانی دکترین اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و روانی صهیونیسم این
پروتکل ها هستند. آنچه در دوران معاصر مشاهده می شود، نه تنها
عناصر جنگ روانی عصر کنونی، با پروتکل ها مرتبط نبوده، بلکه کاملا
انطباق داشته است؛ برای مثال در پروتکل پنجم، این گونه بیان می شود:
«هدف اساسی مدیران ما این است که قدرت فکر کردن مردم را تضعیف
کنند تا افکار آنها از پرداختن به مسائل اساسی منحرف شود» (همان،
۱۳۶۹، ۱۱۹) که این امر در عصر حاضر کاملا مشهود است.

«هنری فورد» در گفت و گویی که در روز هفدهم فوریه (۱۹۲۱.م) در
(نیویورک ورلد) به چاپ رسید، دعوی خود را علیه «پروتکل های
صهیون» چنین بیان کرد: «تنها نکته ای که علاقمندم درباره پروتکل ها
بگویم این است که آنها با آنچه در حال وقوع است، تطبیق می کنم.از
طرح پروتکل ها چندین سال می گذرد و آنها تا کنون با شرایط جهانی
منطبق بوده است. (محسن پور، ۱۳۸۲، ۳۱)

نکته ای که صدق گفته های هنری فورد را بیان می کند این است که
پس از فشارها و مشقت های بسیار که بر هنری فورد، به دلیل افشا کردن
این مواضع بر وی وارد شد، وی مجبور به عذر خواهی از «لوئیس
مارشال»، رهبر وقت «انجمن یهودیان امریکا» شد، علی رغم این
موضوع، نه تنها در متن عذر خواهی، بلکه پس از آن نیز هیچ گاه صدق
پروتکل و تحلیل های منتشره پیرامون آن را تکذیب نکرد. پروتکل ها
دارای رهیافت روانی مستتری هستند که موجبات جنگ روانی را پایه
ریزی می کنند و بسیاری مضامین و تشکل ها و حوادث گاه مصنوعی
برتافته از پروتکل ها است که نمونه آن در فراماسونری، هلوکاست،
رسانه ها، تئاتر، فرقه سازی و… متبلور شده است. به گفته عجاج نویهض
«پروتکل ها از روح تلمود جوانه زده است». متعاقبا می توان جریان های
فوق را نمودی از نتایج منعکس یافته از پروتکل های صهیونیست
دانست که در راستای جنگ روانی بر شاخه و برگ آن افزوده می شود که
در بررسی هر مورد از آنها به صورت جزئی، تطبیقا نسبت به پروتکل ها
اشاره خواهد شد.

ب. کارکرد زبان شناسی، ابزار ناملموس در حیطه جنگ روانی

نقش زبان در لباس یکی از شالوده های جنگ روانی، در رهیافت به
مقصد، کاربرد گسترده و ویژه ای دارد. به نظر می رسد توجیه تکوین این
کار کرد، کمتر مورد بحث قرار گرفته است. ضرورت وارد ساختن ضربه
غافلگیر کننده و فلج کننده به طور عمده، به کارگیری جنگ روانی در
عرصه وسیع مفید خواهد بود. آنچه مسلم است، کربرد این نگرش (کار
کرد زبانی) به عنوان ابزار متقاعد کننده جنگ روانی، قابلیت هجومی و
دفاعی دارد که منطق نهفته در آن، مضامین و مفاهیم عمیقی است که
قابلیت ایجاد چالش و برقراری ارتباط و اثر بر روح و فکر مخاطب را دارد.

«گوبلز» معتقد است که در جبهه جنگ روانی «همیشه موفقیت از
آن کسی است که نخستین کلمه را به گوش مردم برساند». (فیاد، ۱۳۵۵،
۱۵۱) و همچنین قالب های فضا سازی روانی و بیان جمله در حیطه
جنگ روانی، می تواند اهمیت آن را مضاعف کند. به زعم آلفرد سروی،
«وقتی تبلیغات موضوعی را با قاطعیت کامل و بدون کوچک ترین مکثی
بیان کند، تأثیر آن در شنونده و بیننده بیشتر خواهد شد» (سروی، ۱۳۷۵،
۱۲۶). بنابر پژوهش های انجام شده، جملات نماز از جنبه روانی نیز
دارای مفاهیم و مضامین عالی روانی است که مجال تحقیق آن بحث
دیگری می طلبد. سناریوهای کلان سیاسی، نظامی، فرهنگی با الهام از
سبک ها و شگردهای جنگ روانی، در متن ساختار پیام های زبانی
انحرافی و ایضایی اجتناب ناپذیر است؛ برای مثال زمانی که مزدوران از
عمل به قرار دادن سخن می گویند، جنایت در قالب القاب و الفاظ
تحسین آمیز، به وظیفه شناسی شرافتمندانه تغییر می یابد یا برای نمونه
تروریست ها، خود را مبارزان آزادی می نامند و عملیات بمب گذاری را
چاقوی تیز جراحی تعبیر می کند که برای معالجه بیمار، باید قسمتی از
بدن او را شکافت. تمثیلی از هنرنمایی جراحان در اتاق عمل، همچنین
از غیر نظامیان در این عملیات کشته می شوند، به عنوان خسارت جانبی
دیر یاد می شود (Hilgarther,1982,112). بنابراین، هر گونه القای زبانی،
حاوی داده هایی است که مستقیم یا غیر مستقیم، برجهان بینی و
نگرش ها و نتیجه گیری انسان ها اثرگذار است (kreuz,2004)، می توان
نتیجه گرفت، در فضا سازی ذهنی یا فضاسازی ذهنی می توان
اطلاعاتی را محرز و اثبات شده نشان داد یا واقعیت دارند یا اثبات
شده اند یا کاملا نادرست و تحریف شده هستند(افتخاری، ۱۳۸۳، ۲۷).

در فضا سازی تحریف زبانی که از نگرش های جزئی جنگ روانی
است، می توان القائات ظریف و معنا داری را در جنبه های مختلف
سیاسی، بین المللی، فرهنگی و… به مخاطب القا کرد؛ برای مثال «حق
وتو» به عنوان یک حق، مطرح و القا می شود؛ حال آنکه قانونی کاملا
ظالمانه است. همچنین بوش در راستای اهداف اوانجلیستی و
صهیونیستی، با مطرح ساختن «جنگ خیر و شر»، امریکا را در جناح
خیر و مخالفان را در جناح شر قرار می دهد یا «نظم نوین جهانی»،
«جنگ پاکیزه و بهداشتی» و آنچه بر آورد می شود، جامعه بین الملل
ناخود آگاه از قابلیت استنباطی خویش استفاده به فعل می کند و
جلوه های مطلوب تر در ذهن خود می پروراند و در این بین، علاوه بر
شعارهای مطرح جهانی، در جهت رسیدن به اهداف مثبت، از شعارهای
ظاهرا عقلانی و منطقی در سطح داخل، جهت تفرقه و فتنه انگیزی
استفاده می کند.

آنچه در پروتکل صهیونیسم، پیرامون شعارها (مثل آزادی، لیبرالیسم
و…) آمده نمونه ای از کارکرد زبانی در جنگ روانی است؛ برای مثال در
متن پروتکل اول اینگونه آمده است: «در اعصار کهن، ما نخستین
کسانی بودیم که شعار آزادی، برادری، برابری را در میان مردم فریاد
زدیم. از آن پس طوطیان نادانی که جویای آرای انتخاباتی اند، همه سو
گرد این طعمه ازدحام می کنند… آزادی فردی حقیقی را تباه ساخته اند…
غیر یهودیان ظاهرا زیرک و باهوش رمز کلمات مذکور را نفهمیدند و
تناقض موجود در آن را نیافتند. آزادی سیاسی یک اندیشه است؛ نه یک
واقعیت، لازم است بدانیم وقتی حزب ما در صدد برانداختن حزبی حاکم
است، چگونه باید اندیشه را به عنوان طعمه ای زیرکانه، برای جلب
حمایت مردم به کار گیریم… اگر حزب مخالف به شعار لیبرالیسم آلوده
باشد و بخشی از قدرتش را در این راه ببخشد کار آسان تر
می شود»(هنری فورد، ۱۳۸۲، ۹۶).

در بخشی از پروتکل پانزدهم نیز آمده است: تحت نفوذ ما اجرای
قوانین غیر یهود، به حداقل کاهش می یابد، تفسیر لیبرالیستی که ما در
حیطه قوانین رواج دادیم، احترام به قانون را از بین می برد (همان،
۱۳۸۲، ۱۰۴). زمانی که سموم لیبرالیسم را به پیکر حکومت تزریق کنیم،
تمام شریان های آن مسموم می شود و این یک بیماری کشنده است و
باید منتظر مرگ حکومت بود. (عجاج نویهض، ۱۳۸۱، ۲۹۸) آنچه تفکر
لیبرال یا لیبرال سیاسی نامیده می شود، گسترش آن منتج و منجر به این
خواهد شد که حکومت ها تضعیف بشوند و یکی پس از دیگری فرو
بپاشند و مجددا احیا و تضعیف بشوند. این فرایند موجب می شود که رشد
و تعالی ملت ها همواره درگیر و دار و کش مکش باشد. از این منظر
می توان بر هر کشور و افکار آنها جداگانه حکومت کرد و بعد جنگ روانی
را در سیر صعودی اهداف صهیونیسم رقم زد.

ت. آنتی سمیتیسم؛ بستر ساز مظلومیت نمایی صهیونیسم

بستر سازی روانی، لازمه سیاست صهیونیسم برای یکه تازی در
عرصه نظام بین الملل است. یکی از شریان های اصلی سیاست روانی
بدنه صهیونیسم آنتی سمیتیسم است که معنای اصطلاحی آن «یهود
آزاری» یا «یهودستیزی» است. واژه (آنتی سمیتیسم) نخستین بار در
سال (۱۸۷۹.م) توسط فردی به نام «ویلهم مار» ابداع گردید. عده ای از
وی به عنوان یک آشوبگر آلمانی یاد کرده اند که مبارزات یهود ستیزانه ای
را در مرکز اروپا سازماندهی کرده است و عده ای دیگر نیز وی را یک
محقق آنتی سمیتیسم دانسته و عده ای از وی به عنوان یک تئورسین
نژادی یاد کرده اند. این واژه را نخستین بار در کتاب خود تحت عنوان
«پیروزی یهودیت بر ژرمن گرایی» آورده است (سلطانشاهی ۱۳۸۱،
۱۳۲). آنچه باید به آن واقف بود، حقیقت این جریان است که کاملاً
برنامه ریزی شده و وسعت داده شده است. این جریان (آنتی سمیتیسم)
که در چند قرن اخیر، در مجامع جهانی به خصوص، مجامع اروپایی و
غربی مطرح و جاری بوده و حتی جنگ روانی و تبلیغات کثیری در این
راستا و به عنوان دادخواهی که توسط جریاناتی خاص در محافل خاص
سیاسی و فرهنگی به راه انداخته می شود. لذا بحث قابل تأمل بوده که
کنکاش پیرامون آن و زمینه های پیدایش آن، در عین حال گفتنی و
ناگفتنی و نوشته ها و نانوشته های فراوانی را به ارمغان دارد.

صهیونیسم با به راه انداختن این جریان کذایی و روانی، خود را در
پشت نقاب پنهان کرد و داد تظلم و خونخواهی از یهود و یهودیت را یدک
می کشد، و این سان وانمود می سازد که چون یهود، پناهگاه و مأمنی در
جهان ندارد، ناچار باید فکری برای این معما کنند تا سرانجام از این
حوادث رهایی و نجات یابد و بدین طریق، با ساختن چهره مظلومانه از
این طیف، خود در صدد بهره برداری برآمده، در مسیر امیال شوم سیاسی
خود استفاده می کرده است؛ به گونه ای که خود معترف اند به زعم «هارون
یاشایی» صهیونیست ها در بسیاری موارد، سعی کرده اند، خود زمینه ساز
جریان «آنتی سمیتیسم» باشند یا در مواردی آن را به وجود آورند(تقی
پور، ۱۳۶۷، ۳۷) و «صلاح زواری در مجمع بررسی صهیونیسم، چنین
گفت: قتل عام یهود در عراق از قبل، به وسیله آژانس یهود طرح ریزی
شده بود» (همان، ۱۳۷۴، ۳۹) سازمان های صهیونیستی مدام تلاش
می کنند که مسئله «یهودستیزی» را برجسته جلوه دهند و از آن بهره
برداری روانی کنند.

از هر فرصتی، با هدف اعراب دشمن و با جاگیری برخی کشورها و
طرف های بین المللی و مطرح کردن این مسئله به عنوان بازدارنده ای
کار آمد نهایت استفاده کنند، به صراحت و اطمینان خاطر می توان گفت
که برای صهیونیسم مهم نیست که این واقعه یا حادثه ضد یهود
ساختگی و دروغین باشد یا حقیقی یا اینکه عاملان آن یهودی یا غیر
یهودی باشند، بلکه چیزی که برای آنها مهم است، طرح مداوم این
مسئله در جنبه روانی آن است که منتج به اهداف شوم
صهیونیسم هاست. مسلم آن است که صهیونیسم در راه رسیدن به
اهداف خود، به راحتی هم کیشان یهودی خویش را قربانی می کند و همه
را در بر می گیرد؛ مسیحی، مسلمان، یهودی، اروپایی، امریکایی و…
همچنین دوست و دشمن به نحوی در معرض نیرنگ و توطئه
صهیونیستی است. (رضوی، ۱۳۷۹،۶۳) یازده سپتامبر نمودی از این
خود زنی است که فرصتی برای جهودان امریکا فراهم آورد تا بسترسازی
مجددی جهت ایجاد مسئله یهودستیزی کند، پس از یازده سپتامبر نیز،
به بهانه مقابله با تروریسم و سلاح های کشتار جمعی، مسئله شرارت را
مطرح کند و از اهرم هایی چون حقوق بشر، دموکراسی، تروریسم،
یهودستیزی و سلاح های کشتار جمعی برای تخریب چهره کشورهای
اسلامی و کشورهای غیر یهودی، زمینه را برای اقدامات بعدی فراهم
کند، از این رو در این بین شاهد سیاست گذاری های کلان در کشورهای
یهود زده غرب و به خصوص کشور ایالات متحده هستیم که جرج دبلیو
بوش، رئیس جمهور ایالات متحده خواستار تصویب قانون یهودستیزی
در راستای اهداف صهیونیستی شد و با توجه به نفوذ صهیونیست، در
مجامع و سازمان های بین المللی و به خصوص سازمان ملل، آیا انتظار
آن نمی رود که در آینده شاهد تصویب قطعنامه یا قانون در خصوص
یهودستیزی در سطح بین الملل باشیم که می تواند حربه های چون
«آنتونی کلاک»، در دفتر دبیر کل سازمان ملل رئیس امور اقتصادی
«دکتر ای سنجر» رئیس بخش مراجعات، «اج اس ویکوف» رئیس
بخش مراقبت کشورهای استقلال یافته، «دکتر شیکوبل» رئیس بخش
حقوق انسانی و…، برای رسیدن به این مقصود مؤثر باشد که نمونه آن روز
«۲۷ ژانویه» که به عنوان یاد بود هولوکاست، توسط سازمان ملل اعلام
شد.

نفوذ صهیونیسم به اندازه ای بوده که بسیاری شخصیت ها را که به نقد
یا مخالفت، با عملکرد صهیونیست ـ یهودیت پرداخته اند و حقایق
موجود را بیان کرده اند، متهم به یهودستیزی شده اند که می تواند، شامل
حال رؤسای جمهور و شخصیت های ادبی و سیاسی و… باشد. نمونه آن
(ویلیام شکسپیر) نویسنده معروف انگلیسی ونویسنده نمایش (تاجر و
نیزی)، به عنوان یهود ستیز مع