پاورپوینت کامل دیپلماسی جدید در محیط هسته ای ۶۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل دیپلماسی جدید در محیط هسته ای ۶۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل دیپلماسی جدید در محیط هسته ای ۶۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل دیپلماسی جدید در محیط هسته ای ۶۲ اسلاید در PowerPoint :

۱۶

مقدمه:

بسته پیشنهادی گروه ۱ + ۵ که مجموعه ای از مشوق ها و
تهدیدهاست، در تاریخ ۱۶ خردداد ۱۳۸۵ توسط خاویرسولانا، مسئول
کمیته سیاست خارجی اتحادیه اروپا، به ج. ا. ایران ارایه شد و ایالات
متحده، به منظور دیپلماسی گام به گام و مناسب نبودن شرایط برای
شکل گیری اجماع نسبی علیه پرونده هسته ای ایران، با این بسته
پیشنهادی موافقت کرد؛ ولی از همان آغاز مشخص بود که این طرح به
دلیل ابهامات فراوان در آن و عدم توجه به دانش هسته ای بومی و چرخه
کامل سوخت هسته ای در داخل کشور، بدون گنجاندن اصلاحاتی در آن،
مورد توافق ج.ا. ایران قرار نخواهد گرفت و نیاز به بررسی کمیته ای
کارشناسی برای رفع ابهامات آن مشهود بود؛ ولی ایالات متحده، همراه
با لابی صهیونیسم، با مشخص کردن ضرب الاجل و ایجاد جنگ روانی،
خواستار پاسخ رسمی و مشخص ایران، در سریع ترین زمان ممکن به
بسته پیشنهادی غرب شده اند؛ این در حالی است که رئیس جمهور در
سفر استانی خود به استان همدان، در سی و یکم خرداد اعلام کرد که
ایران تا اواخر مرداد (۲۲ اوت) موضوع رسمی خود را نسبت به پیشنهاد
اروپا مشخص خواهد کرد.

با این همه بافشار سیاسی ایالات متحده، پنج کشور عضو دایم شورای
امنیت به همراه آلمان (گروه ۱+۵) در دوازدهم جولای در پاریس و سران
هشت کشور صنعتی جهان در سن پترزبورگ، با صدور بیانیه ای، با ارجاع
مجدد پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل موافقت
کردند.

هدف از تهیه این گزارش نیز این است که با توجه به واقعیات محیط
امنیتی منطقه، به سناریوها، چالش ها و دیپلماسی دولت جدید، پس از
ارجاع مجدد پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل اشاره
گردد، تا بتوان بینش و تحلیل جامع تری را از فضای حاکم بر پرونده
هسته ای ایران به دست آورد.

دیپلماسی هسته ای ج. ا. ایران

با روی کار آمدن دولت نهم به ریاست جمهوری دکتر محمود
احمدی نژاد و به قدرت رسیدن نیروهای اصولگرا، تغییراتی در عرصه
سیاستگذاری خارجی به وجود آمد که در حوزه دیپلماسی هسته ای،
مهم ترین شاخص های آن عبارت است از:

۱. جایگزینی دیپلماسی و پویا به جای سیاست انفعالی

تجربه تاریخی نشان داده که گزینش هرگونه سیاست انفعالی در برابر
مطالبات نامشروع غرب، موجب زیاده، خواهی آنان می گردد؛ به گونه ای
که اجرای داوطلبانه و غیر الزام آور پروتکل الحاقی در اکتبر ۲۰۰۳،
تعلیق موقت غنی سازی اورانیوم، نزدیک به دو هزار نفر ـ روز بازرسی،
همکاری های فراتر از معاهده NPT و باز دید بازرسان آژانس بین
المللی انرژی اتمی، تأثیری در فرآیند اعتماد سازی سه کشور تروئیکای
هسته ای اتحادیه اروپا (آلمانی، فرانسه، انگلستان) به وجود نیاورد؛ در
نتیجه دولت جدید تصمیم گرفت، دیپلماسی هسته ای خود را از شکل
انفعالی به صورت فعال تغییر دهد و از همان آغاز، با دیپلماسی تهاجمی،
در پی دفاع از دانش هسته ای بومی برآمد، زیرا شواهد تاریخی نشان
می دهد که فرهنگ مقاومت و ایستادگی در برابر غرب موجب عقب
نشینی آنان می گردد و توافق مجدد اروپا برای مذاکره یا اعلام آمادگی
آمریکا برای مذاکرات مشروط هسته ای با ایران، ناشی از دیپلماسی فعال
دولت جدید است.

بعضی موارد سیاست فعال و پویای دولت نهم در حوزه هسته ای عبارت
است از:

الف. در دهم ژانویه ۲۰۰۶، ج. ا. ایران پس از دو سال تعلیق داوطلبانه
غنی سازی اورانیوم، در حضور بازرسان آژانس بین المللی انرژی
هسته ای، پلمپ تأسیسات مجتمع تحقیقات هسته ای نطنز را شکست
و غنی سازی تحقیقاتی را براساس اصل «تحقیق و توسعه» آغاز کرد.

ب. ج.ا.ایران اعلام کرد، در صورت بررسی پرونده هسته ای ایران در
شورای امنیت، همکاری هایی را که فراتر از معاهده NPT انجام می دهد،
متوقف خواهد کرد.

ج. رئیس جمهوری ۲۲ فروردین ۱۳۸۵ در شهر مقدس مشهد اعلام
کرد، دانشمندان هسته ای ایران موفق شده اند، چرخه سوخت هسته ای را
کامل کنند و به کشورهای عضو باشگاه هسته ای بپیوندند و اورانیوم را تا
سطح ۶/۳ درصد غنی سازند.

د. رئیس جمهور علی رغم فشارهای سیاسی و تبلیغاتی غرب، در سفر
استانی خود به همدان، اواخر مرداد (۲۲ اوت ۲۰۰۶) را برای پاسخ به
بسته پیشنهادی اروپا اعلام کرد.

۲. مبنا بودن معاهده NPT به عنوان تنها مرجع حقوقی معتبر

ج.ا.ایران بر این اساس، به مفاد معاهدات بین المللی خلع سلاح پایبند
است که حقوق معاهدات بین المللی، براساس تساوی بین کشورها،
توسط خود کشورهای غربی و آمریکا بنیان گذاشته شده است و هیچ
گروه یا کشور خاصی، حق تفسیر انحصاری از مفاد آن را ندارد و معاهده
NPT نیز از این قاعده مستثنی نیست. مواد دوم و چهارم آن و نیز بند
سوم اساسنامه آژانس بین المللی انرژی اتمی، بر حق کشورها در استفاده
صلح آمیز از دانش هسته ای تأکید دارد. در نتیجه مشخص کردن هرگونه
ضرب الاجلی برای توقف چرخه کامل سوخت هسته ای، با حقوق،
معاهدات و اصل « تحقیق و توسعه» مغایر است.

۳. گزینش دیپلماسی چند جانبه برای حل و فعصل پرونده هسته ای

رایزنی های چند جانبه سیاسی می تواند، «قدرت چانه زنی»،
امتیازگیری و قدرت مانور تیم مذاکره کننده هسته ای را افزایش دهد که
در دیپلماسی هسته ای دولت جدید مشهود است. به عبارتی، وزارت
خارجه و شورای عالی امنیت ملی، به صورت همزمان، چند مسیر
دیپلماتیک را برای چانه زنی سیاسی انتخاب کرده اند. در این میان، توجه
به سه عامل بازیگران تأثیرگذار، محیط امنیتی منطقه و قواعد بازی
حاکم بر آن، می تواند در برونداد مذاکرات تأثیرگذار باشد.

در این میان، بازیگران مؤثر را می توان به سه گروه افراد، دولت ـ
ملت ها و سازمان های منطقه ای تقسیم کرد که از مصادیق آن عبارت
است از:

الف. افراد تأثیرگذار چون دبیرکل سازمان ملل، مدیر کل آژانس بین
المللی انرژی اتمی، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، دبیر کل
اتحادیه عرب و…

ب. سازمان های بین المللی منطقه ای و جهانی چون جنبش عدم
تعهد، سازمان کنفرانس اسلامی، اجلاس شانگهای، گروه دی ـ هشت،
شورای همکاری خلیج فارسی و…

از نقاط مثبت دیپلماسی هسته ای دولت جدید، استفاده مطلوب و
بهینه از سازمان های بین المللی منطقه ای است.

ج. بازیگران تأثیرگذار در سطح دولت ـ ملت ها، مانند روسیه، چین،
هند، برزیل، افریقای جنوبی، سه کشور تروئیکای هسته ای اتحادیه اروپا
و… .

در رایزنی سیاسی در سطح دولت ـ ملت ها باید به نکات زیر توجه شود:

ـ به منظور جلوگیری از اتلاف وقت و افزایش کار آمدی، مذاکرات باید
با توجه به اعضای جدید دایم و غیر دایم شورای امنیت صورت گیرد؛ به
خصوص کشورهایی چون غنا و اسلواکی که در سال ۲۰۰۶ در مصر دو
نهاد شورای حکام و شورای امنیت عضو هستند.

لازم یادآوری است که از اول ژانویه ۲۰۰۶ کشورهای کنگو، پرو، قطر،
غنا و اسلواکی، به عنوان اعضای جدید غیر دایم شورای امنیت، به
کشورهای آژانتین، دانمارک، یونان، ژاپن و تانزانیا ملحق شده اند.

ـ به دلیل حضور نظامی ـ اطلاعاتی ایالات متحده در اطراف مرزهای
ایران و تلاش این کشور برای دامن زدن به اختلاف های منطقه ای، و
زمینه سازی برای مداخلات نظامی، باید با افزایش رایزنی های سیاسی،
بر صلح آمیز بودن فعالیت های هسته ای و شکل گیری یک نظام
منطقه ای مؤثر به وسیله کشورهای منطقه تاکید کرد.

ـ در بعضی کشورهای مهم اروپا، احزاب چپ گرا به قدرت رسیده اند که
با یکجانبه گرایی ایالات متحده به صورت نسبی مخالف اند. در نتیجه
برای مهار سیاست منزوی سازی ایران توسط امریکا، باید رایزنی های
سیاسی خود را با دولت های چپگرای اروپا افزایش داد که در این میان
می توان به چانه زنی های سیاسی دولت جدید با کشورهای اسپانیا و
ایتالیا اشاره کرد.

۴. تقویت فضای بینا بین میان گروه ۱+۵

دولت جدید تلاش می کند، با تقویت فضای بینابین از شکل گیری
اجماع نسبی علیه ج .ا.ایران جلوگیری کند که در آن «راهبرد خروج از
بحران» نیز مشخص گردد؛ برای نمونه می توان به اقدامات زیر اشاره
کرد:

الف. موضع گیری معتدل در برابر بسته پیشنهادی اروپا: ایران با یک
دیپلماسی فعال و هوشمند و به منظور بررسی دقیق تر کمیته های
کارشناسی، پاسخ رسمی به بسته پیشنهادی را به آخر مرداد (۲۲
اوت)موکول کرد که نوعی دو دستگی را میان گروه ۱+۵ به وجود آورده
است و با توجه به محیط امنیتی منطقه و افزایش بی ثباتی در لبنان،
عراق، افغانستان و سرزمین های اشغالی و مخالفت نسبی روسیه و چین
در کوتاه مدت، بعید به نظر می رسد که شورای امنیت اقدام عملی مؤثر را
علیه ج.ا.ایران ترتیب دهد.

ب. ارایه پیشنهادهای متقابل به اروپا، مانند مشخص کردن یک
سقف غنی سازی مورد نیاز نیروگاه های اتمی و اقدامات اعتماد ساز، به
منظور نظارت آژانس بین المللی انرژی اتمی که توسط «محمد جواد
ظریف» نماینده دایم ایران در سازمان ملل پیشنهاد شد.

۵. تاکید دولت و مجلس شورای اسلامی بر رفع ابهامات بسته پیشنهادی:

دولت جدید بسته پیشنهادی گروه ۱+۵ را به طور کامل رد نکرده است
و آن را گامی سازنده و رو به جلو می داند؛ ولی خواهان رفع ابهامات آن
است و این احتمال وجود دارد که اروپا و آمریکا به صورت نسبی با رفع
ابهامات مجموعه پیشنهادی اروپا موافقت کنند که در این صورت بازی
«برد ـ برد» حاصل می گردد و هر یک از طرفین، به میزانی از مطالبات
خود خواهند رسید. موفقیت این سناریو به محیط امنیتی منطقه و
دیپلماسی فعال ایران وابسته است.

بعضی نکات مبهم مجموعه پیشنهادی غرب عبارت است از:

الف. مدت زمان تعلیق مبهم است: در بسته پیشنهادی هیچ گونه
اشاره ای به مدت زمان تعلیق نشده است؛ در حالی که اگر تعلیق غنی
سازی در کوتاه مدت، با مشخص کردن تاریخ آن قید می شد،
می توانست در تصمیم گیری کمیته های کارشناسی مؤثر باشد.

ب. به هیچ گونه منافع