پاورپوینت کامل بحران های کلانشهر در آیینه فیلم مستند ۱۰۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بحران های کلانشهر در آیینه فیلم مستند ۱۰۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۰۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بحران های کلانشهر در آیینه فیلم مستند ۱۰۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بحران های کلانشهر در آیینه فیلم مستند ۱۰۰ اسلاید در PowerPoint :

۲۷

زمانی پیش تر به پژوهش هایی درباره زندگی مدرن و تصویر مستند و
پدیده انقلاب دیجیتالی و تأثیر آن بر سینما به طور کلی و سینمای
مستند به صورت خاص و سینمای مستند و مستندگون ایران، به ویژه
سبک سینمای کیا رستمی ـ رویکرد گرایی – به طور اخص، مشغول بودم
و مقاله هایی منتشر می کردم.

از جمله آن تأملات، نسبت ذاتی هنرمندان تکنولوژیک ـ سینما ـ به
مثابه عصاره و آیینه مدرنیته با تحولات تکنولوژیک بود. از این منظر
انقلاب دیجیتالی تکمیل آرمان های تکثر گرایی بود که در جدل بنیامین
و آدورنو، به کانون بحث صنعت و فرهنگ و تکنولوژی و هنر تبدیل شده
بود. ارتباط سمت و سوی طبیعی و ایدنیزیک هنر تکنولوژیک مدرن، با
منظر نیچه ای زندگی نو و جهان نو و انسان نو، دریدن نقاب و پرسونای
هنر و امکان ثبت تراژی دکمدی زندگی بحران زده امروزه ما را در همان
جا مورد بحث قرار داده بودم و در آن نوشته ها و امکانات دوربین
دیجیتالی را نه یک تحول صرفاً ابزاری، بلکه همچون پدیدار شدن
امری نو در استتیک و به صورت تولد یک سبک نو و تحول بنیادین در
ساختار هنر و تأثیرش در توسعه تحمل انتقادی و تماشای زندگی مورد
بررسی قرار داده، و درست در همین جا نسبت آن را با زندگی در کلانشهر
مدرن، و ارتباط آن را با لیبرالیسم نقد مدرنیته ـ پسا مدرنیته و فمینیسم
و رابطه آن را با نقد قدرت تحمل کرده بودم و امکان تازه فنی و توسعه
کثرت گرایی و فائق آمدن بر اقتدار سرمایه و توسعه ذهنیت دیجیتالی را
درون عینیت و کالبد کلانشهر، و امکان سینمای مستند دیجیتالی را در
بازتاب بحران های زندگی معاصر در متروپولیس و… مورد تاکید قرار داده
و گفتم که اولاً مفهوم تجلی و تعالی در هنر تکنولوژیک، به شدت مورد
انتقاد قرار می گیرد و ثانیاً هنر متعال را ابزار به وجود نمی آورد.

دیجیتال امکان ورود به ساحت تولید فیلم را گسترش می دهد و به
وسعت مسابقه می افزاید و به صورت بدیهی بخت کسانی را که دارای
استعداد و توان های فراوان اند و از ارتباطاهای پیچیده بی بهره اند، برای
ورود به سینمای حرفه ای و کشف فزونی می بخشند. مهم تر از همه، از
این سخن گفتم که باید ادراک کرد، سینمای مستند دیجیتالی در شالوده
خود یک نگاه نو است که در همه وجوه، یعنی فیلمنامه، کارگردانی، درک
از صحنه پر دازی، نور، تدوین و فیلمبرداری، بازی و… تحول اساسی
ایجاد می کند و در مقابل بهره از دیجیتال در سینمای هالیوودوی برای
تشدید جنبه فانتزی و تخیل، سینمای دیجیتال در حوزه مستند به
تشدید خاصیت آینگی و ادغام با نگاه پسا مدرن می پردازد و منظر
دیگری به تصویر موفقیت فرد و جامعه مدرن می گشاید. درست در
همین جاست که بازتاب بحران های زندگی در سینمای مستند جدید
اهمیت می یابد. اکنون دوست دارم از میان همه این جنبه های گوناگون
روی یکی از آنها، یعنی رابطه سینمای مستند و بحران های کلانشهر
تأمل بیشتری کنم. رابطه ای که از بطن غلبه بستر تکنولوژیک، دوران
غلبه تکنولوژی و توسعه صنعتی سر بر آورده است.

ظاهراً چیزی به نام سینمای مستند، به طور کلی و سینمای مستند
دیجیتالی به صورت تیره، با پدیده ای به نام کلانشهر، ارتباط خاصی
ندارد؛ اما در واقع تولد سینما با تولد و پیدایش کلانشهرها، در
سرمایه داری متأخر نسبتی درونی دارد؛ جدا از آنکه هر دو نشان انباشت
دانش و تکنولوژی و سرمایه در مرحله ای از حرکت و توسعه به هم
پیوسته خود محسوب می شوند، در موارد جزئی تر نیز ارتباطی درونی
دارند و به نیازهای مادی و ذهنی یک دیگر پاسخ می دهند.

از این موارد، پدیده هایی است که ظرف وجودی و شکل بودن هر دو را
تعریف می کنند.

۱. زمان در کلانشهر و زمان در کنش دیجیتالی و ثبت و سند دیجیتالی
کلانشهر دو سینمای مستند.

۲. کثرت و نقش آن در موجودیت کلانشهر و سرشت کثرت گرایی فیلم
مستند دیجیتالی .

۳. قضا در کلانشهر و فضا در سینمای مستند.

۴. سرعت همچون امر ماهوی در کلانشهر و سینمای مستند
دیجیتالی .

۵. بحران های کلانشهر و ثبت مستند دیجیتالی.

نکات دیگری که در مکالمه کلانشهر و سینمای مستند دیجیتالی، به
شکل وجودی و مرابطه شان بستگی دارد، عبارت است از :

۶. آبستنی.

۷. بداهت.

۸. دیالوگ.

۹. برهنگی؛ پرده برداری، عریانی.

۱۰. بازی؛ طبیعی گرایی ـ مجازی سازی.

۱۱. سرکشی و گسترش حد و امکان تخطی.

۱۲. فردیت.

۱۳. زنورانگی.

۱۴. انسان واشیا (رابطه انسان ها با هم، رابطه انسان ها با هم و اشیا و
اشیا با هم) در واقعیت کلانشهر و در واقعیت تصویر مستند دیجیتالی.

بدیهی است که امکان بحث در خصوص آن که در گذشته مفهوم زمان
اکثریت و سرعت و فضا در ارتباط با سینمای مستند دیجیتالی و انقلاب
دیجیتالی چه تحولی پذیرفته و چرا این تحول دارای همگنی با تحول
مفهوم زمان، کثرت، سرعت و فضا در کلانشهر است و این دو دارای یک
رابطه درونی اند و… در اینجا نیست.

دوست دارم همین جا اشاره کنم که به نظر من سینمای مستند، از
همان لحظه و بدو تولد، درست زمانی که به خود، آگاهی یافت و یک
ضرورت و یک کشش را برای تبدیل آنالوگ به دیجیتال و سیستم های
سریع تر، ساده تر در کاربرد و پر تحرک تر در خود شعله می کشید.

همان گونه که شهر مدرن در زهدان خود رؤیای کلانشهر را می پرورد و
این توسعه تولد نو امری ضروری و ذاتی بود که ضمناً بر کیفیت زندگی و
رابطه انسان با انسان و انسان با اشیا تأثیر نهاده است.

نکته ای دیگر نیز که دوست دارم با آگاهی به آن، گفت و گو را پیش
ببرم، تمایز یک کلانشهر در جامعه مدرن و پیشرفته با تهران است.
بدیهی است که تهران محصول عبور ما از یک جامعه سنتی به یک
جامعه مدرن است و همان گونه که تاریخ دویست ساله اخیر ما حامل
همه تمایزهای عینی و ذهنی با تاریخ کشورهای مدرن است، شهر
بزرگی هم که از رفتن مدرنیزاسیون ایرانی سر بر آورد طبیعتاً دارای این
تمایزات است. بدیهی است که در اینجا فرصت بحث درباره اینکه
تهران، یک کلانشهر است یا خیر یا کلانشهر خاصی است یا خیر وجود
ندارد.

ما در مقیاس تجربه خود از تبدیل شارستان به شهر مدرن و شهرمدرن
آغاز قرن بیستم به شهر بزرگ آغاز قرن بیست و یکم و تهران امروزی،
می توانیم سخن بگوییم و با همه تمایزها بی تردید وجود تهران مقدم بر
تعبیر و تفسیر و ذهن شناساگر تهران است و مسلم است که تهران
بزرگ، با ویژگی های خاص وجود دارد که البته در این میان هم
بحران های این کلانشهر ایرانی و هم سینمای مستند ما و نسبت شان و
نحوه بازتاب بحرآنهادر آیینه این سینما، قابل شناسایی و بررسی است.

سیر انسان برای کسب قدرت، تولید بازنمایی و تصویر متحرک مستند
و مسیر انسان در توسعه شهر مدرن و گره خوردگی سینمای مستند با
شهر مدرن، موضوع جالبی است؛ به ویژه در متن تجربه دموکراسی و
دریدن نقاب قدرت و پایان دادن به پرده پوشی سنتی و امکان تماشای
شهر و بحران هایش در تصویر و ولع لمس شهر به وسیله دوربین مستند،
تجربه سینمای مستندیکه است. در فضای آزادی های مدرن و حمایت
قانون از کسب اطلاعات به وسیله شهروندان، از شهر و مهم تر از آن
ضرورت های حیاتی خود قدرت مدرن برای برخورداری و بهره برداری از
مواهب دموکراسی در شناخت ژرف و علمی محیط زندگی و رابطه انسان
و اشیا، موجب اوج گیری رشد تصویر مستند و نقش آن در زندگی شهری
مدرن، در همه نهادهای کلانشهر تصویر مستند حاضر گشت و نیز
امکان یافتن ثبت انواع بحران های شهر مدرن در سینمای مستند
فزونی گرفت؛ البته چالش قدرت و شهروندان برای حق کسب اطلاع در
شهر بزرگ را نباید ندیده گرفت. عدم امکان حضور سیستم آنالوگ و
تصویر واقعیت در کلانشهرها و ضرورت تکنولوژی پر تحرک برای سر
کشیدن به همه اکناف پیدا و پنهان شهر برای آنکه واقعیت تصویر، با
تصویر واقعیت نسبتی پویا و متناسب با سرعت و کثرت و فضای تو در تو
و پر تحرک کلانشهر بیابد، نکته بسیار ارزشمندی است که ما را به
ارتباط درونی توسعه کلانشهرها و توسعه ولع داشتن تصویری از خود به
نحو عریان و توسعه تمایل برهنه شدن، داشتن تصویر از امعاء و اشاء و
زهدان و آبستنی و جنین های درون رحم شهر متوجه می کند.

این تمایل برای توسعه تمایل، برای ثبت بحران های شهر بزرگ را
باید با رشد امکان سرکشی در کلانشهر و تخطی و حفظ فرد گرایی و
گریز از سیطره و محدودیت های قدرت، به ویژه با توسعه یک روح
زنورانه، تمایل به حرف زدن، عریان کردن، نشان دادن، تصویر، پر گویی
و لیبرالیته مورد بررسی قرار داد.

در اینجا سینمای مستند جدا از آن که در همه وجوه، صفت، شهر بازی،
معماری، پزشکی، محیط زیست، جامعه شناسی، ارتباطات، گردشگری،
انسان شناسی و روانشناسی کلانشهر حضور به هم می رساند و در ارتباط
با فعالیت های بخش خصوصی و دولتی، اعم از آموزش، تولید، خدمات
و… به ثبت تصویر می پردازد. از منظر تصویر انتقادی بحران ها، وسایل
کلانشهر هم فعال می شود و مهم تر از همه در شهر مجازی، فیلم های
دیجیتالی در حوزه شهر مجازی شهرهای مجازی دو بعدی و سه بعدی،
پایگاه های شهری مجازی و شهرهای مجازی «واقعی» نقش ایفا
می کنند.

شهرهای مجازی «واقعی» به یُمن تصویر دیجیتالی، به صورت کاملاً
نزدیک، با واقعیت، فضاهای شهری را باز سازی می کنند و به مراجعه
کنندگان امکان می دهند که درون آن جا به جا شده و احساسی نزدیک به
قدم زدن در یک شهر واقعیت داشته باشند؛ البته این پیشرفت، مستقیماً
به تصویر و دیجیتال بستگی دارد و می تواند در لبه واقعیت و ناواقعیت و
پرسش از واقعیت تصویر مستند مورد بحث قرار گیرد.

اما گذشته از نقش دیجیتال فضای سیرنتیک به مثابه فضای شهر و
ارتباط آن با پرسش مستند، ما عمدتاً به ارتباط سینمای مستند با
پیدایش یک کلانشهر جدید در شرایط ایران و بحران هایش توجه
داریم. رشد جمعیت و بحران های اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، اخلاقی
و محیط زیستی ـ مسایل بحرانی پیرامون زندگی و حرکت جوان، زن و
کودک در کلانشهر، بحران های ساختاری و فیزیکی و بحران های ذهنی
و روانی، بحران های مربوط به مهاجرت، نقل و انتقال و ارتباطات،
مسکن، جرم و بزه، حقوق شهروندی و بحران اوقات فراغت، آلودگی،
اعتیاد، مسائل جنسی، حاشیه نشینی و آموزشی مصرف و از خود
بیگانگی و زندگی زبانها، نژادها و ادیان در کنار هم و بحران رابطه قدرت
و اهالی کلانشهر و پرسش آزادی و انواع بحران های محصول نظام های
طبقاتی و رابطه انسان، طبیعت و پرسش گسترده عمومی و فضای
شهری و انواع نا به سامانی ها و تضادهای اصلی و فرعی و انواع
جنبش های ویژه کلانشهر و ظهور اشکال جدید بحران و سطحی شدن
کنش های متقابل اجتماعی و روابط اجتماعی مبتنی بر عقلانیت و عدم
عقلانیت و بر کارایی یا روابط عاطفی در تهران و مشخصات دوران گذر
در گذار انواع گسست ها و زایل شدن همبستگی های سنتی و توسعه پر
خاشگری و ستیز جویی و جرم زایی های جدید و انواع بحران های
متجلی در زندگی پارک ها، پیاده روها، فضاهای جمعی زمین های
فوتبال و محله ها و… و بحران ترافیک و وضع میدان ها و بزرگراهها و
انزای افراد و کمبود روابط شخصی و وجود روابط ناشناس و نا پایدار و
فقدان همبستگی و بحران های ویژه دوران جنگ و دوران پس از جنگ
و دوران سازندگی و دوران گشایش فضای سیاسی و رشد چند گانگی و
رشد فرد گرایی و تغییر شدید رفتاریهای اجتماعی و حاشیه ای شدن نهاد
خانواده و تأثیر جدا سازی ها و تراکم و عدم تجانس در بحران های روانی
کلانشهر تهران و تأثیر تمرکز و بحران بیکاری و مسایل چند شغلی و
مسایل بحران زای هزینه ها و درآمد و قشر بندی شهر تهران و
بحران های حاصل از تبعیض آموزشی و امکانات برای اقشار گوناگون
طبقات فرو دست و فرا دست و بحران های شکل گرفته در فضاهای باز و
فضاهای بسته، فضاهای خانگی و فضاهای کاری و در راه ها و مرزها یا
لبه های حد فاصل دریا، چند فضای شهری و محله های و معانی نشانه
شناختی رابطه معنایی شهروندان با شئ شهری (آن گونه که لینچ تعریف
می کند) و بحران هویت در محیط کلانشهر ـ تهران ـ که اشیا و انسان ها
را مورد تهدید قرار می دهد.

فرو پاشی جبری و سریع نهادها، روحیه، زندگی و باورهای سنتی در
فرایند در مدرنیزاسیون کلانشهر تهران نیز بحران های خاص خود را
آفریده که جزئی از زندگی واقعی تهران است. در اینجاست که بحران در
همه وجود زندگی، در حال گذار ظاهر می شود، از سن و جنسیت تا ازدواج
و ایمان و رفتارهای کاملاً در حال کشکش نسل ها درست در چنین متنی
است که سینمای مستند در کلانشهر تهران حضورش را اعلام می کند و
تحت تأثیر همه ویژگی های زندگی ایرانی، یک کلانشهر، اعم از فضا،
اقتصاد، فرهنگ، زمان، قدرت و… قرار می گیرد؛ برای مثال تاثیر
دیکتاتوری پهلوی در رابطه سینمای مستند و کلانشهر، تأثیر کاملاً
خاصی گذاشته که در سایر کلانشهرها، حتی در بمبئی وجود ندارد. در
نتیجه پدیده های عمومی کلانشهرهای جوامع در حال گذار، مثل
مهاجرت و بحران های حاشیه نشینی یا دیگران بحران های ساختاری
یا مسایل مربوط به شهر سازی در فضای شهری تهران، همواره تحت
تأثیر عوامل خاص است؛ یعنی قبلاً تاثیر مدیریت مستند بر مسایل و
بحران های شهر سازی امری مشهود و آشکار است و بسیار موضوع
جذابی برای بررسی است. مقصود من بررسی رابطه قدرت دیکتاتوری و
کلانشهر در زایش بحران های ویژه است .

ما نمی توانیم بیش از این به تذکر نکات زمینه ای بپردازیم. من دوست
دارم به بحران هایی اشاره کنم که در خصوص فضای شهری تهران
وجود دارد؛ نظر اقتصاد تهران، فرهنگ تهران و… رابطه انسانها و انسانها
با اشیا (انسان و مثلاً اتومبیل) به فضاهای ذهنی، اجتماعی، طبیعی و
تقابل فضاهای قدسی و قداست زدا، و بحران شهر ـ زمان، حافظه و
خاطره تاریخی شهر و شهر ـ اقتصاد و فضاهای کاربردی و حوزه
مسکونی و حوزه اوقات فراغت و شهر ـ قدرت و شهر ـ خشونت و
بحران های مربوط به خشونت شهری عمل نیروی پلیس در برابر
نیروهای مجرم و بزه کار از یک سو و نیروهای معترض و خواهان آزادی
بیشتر از سوی دیگر و بحران خرده فرهنگ ها ـ خرده فرهنگ های سنی،
خرده فرهنگ های فقر به خرده فرهنگ های جنسیتی و… و انواع
تبعیض ها و بحران در حوزه گتوهای مدرن ـ محل زندگی مهاجران در
حاشیه ها ـ و شهر به مثابه روایت و شهر بمثابه نشانه، می تواند در وجه
نشانه های بحرانی مورد اشاره قرار گیرد.

بحران در شهر ـ بیان، شهر بمثابه هوای تازه احساس آزادی برای
رهایی از قید و بندهای سنتی و بحران در زیبایی شناسی کلانشهر
تهران و رابطه حرکت و فضا و…

من به طور جداگانه، به مسایل مدرنیته به سینما و ایران پرداخته ام و در
اینجا مجالی برای بحث و بررسی و تحلیل کندی بازتاب بحران در
سینمای مستند ایران نیست.

بدیهی است که در قلمرو سینمای مستند و بازتاب بحران های شهر
تهران در سینمای مستند هم تجربه خاص ما و نحوه گذار ما از جهان
سنتی، استبدادی به تجربه مدرنیته، آزادی مؤثر است. ما در میدان و
کانون چالش هستیم و در همه صد سال اخیر، نحوه ورود سینمای
مستند، نخستین فیلم مستندی که خارجیان ـ کوپرو سودیاک از
بحران های ما به نمایش نهادند، و سرکوب سینمای مستند یا کم رونقی
آن هماوا با فشار ممیزی دیکتاتوری و توسعه نیافتگی و تحول اساسی
پس از انقلاب ۵۷ و پیدایش تمایل مهارناپذیر برای بازتاب بحران ها به
وسیله سینمای مستند، و موانع موجود و…، همه و همه بازتاب وضعیت
بنیادین و بحران های زیر ساختی و ساختی مزمن جامعه ما از نظر
اقتصادی، سیاسی و فرهنگی، صنعتی بوده است.

با این توضیح حال مروری شتابزده از بازتاب بحران های نامبرده در
بالا، در سینمای مستند و مستند دیجیتالی مان می کنم.

بازتاب بحران های شهر بزرگ تهران در دوران پهلوی در سینما