پاورپوینت کامل وحدت اسلامی در اندیشه سیاسی شرف الدین ۷۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل وحدت اسلامی در اندیشه سیاسی شرف الدین ۷۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل وحدت اسلامی در اندیشه سیاسی شرف الدین ۷۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل وحدت اسلامی در اندیشه سیاسی شرف الدین ۷۴ اسلاید در PowerPoint :

۱۰

مقدمه

در میان اندیشمندان شیعی، علامه سید عبدالحسین شرف
الدین(۱۳۷۷-۱۲۹۰ق) چهره ای شاخص است. وی با تالیف کتاب های
گوناگون، تبادلات گسترده با اندیشمندان مسلمان در کشورهای
اسلامی،رویکرد اعتدالی،دوری از تعصب ورزی، فهم نقادانه،نقد
منصفانه و آگاهی فراگیر، توانست راهی نو، در آگاهی بخشی به
مسلمانان بگشاید؛ آنان را از دلمشغولی به امور کوچک، بی اهمیت و
تفرقه افکن باز دارد؛ تعاملی سازنده میان آنان به وجود آورد و آنان را
متوجه استعمارگرانی سازد که با چهره های مختلف، در راه همبستگی و
پیشرفت مسلمانان، مانع ایجاد می کنند.

شاید بتوان کلیت اندیشه سیاسی شرف الدین را زیر مجموعه «وحدت
سیاسی مسلمانان» قرار داد. در همین راستا، وی در کتاب ها، گفت و
گوها، مباحثات، مناظرات و رفتارهای گوناگونی که با دیگر اندیشمندان
مسلمان انجام داد، هیچ گاه از این مفهوم اساسی دور نشد. از این رو در
نوشته های مختلف وی می توان، روش های گوناگونی برای «ایجاد و
حفظ وحدت اسلامی» جست و جو کرد. آنچه در پی می آید، برگرفته و بر
اساس دیدگاه های ایشان، تنظیم شده است.

در گذر ایام، یکی از محل های نفوذ و رسوخ استعمارگران در جامعه
اسلامی، سوء استفاده از ظرفیت های منفی جامعه اسلامی بوده است. با
دامن زدن به اختلاف های فرقه ای و مذهبی، آتش کینه های دیرین را
فروزان می کردند و با سوءاستفاده از دوگانگی ها و تعصب های شدید، به
اهداف خود دست می یافتند. از این رو بسیاری بزرگان و مصلحان
اجتماعی که در پی درمان درد جامعه اسلامی بوده اند، بر این نکته تاکید
داشته اند که یکی از راه های ضروری برای مقابله فکری با استعمارگران،
حفظ وحدت اسلامی و دوری از تفرقه است. «با نگاهی کلی و به اختصار
می توان گفت که اصلاح طلبان و اندیشه وران اسلام سیاسی، در اندیشه
وحدت مسلمانان و زدودن اختلافات مذهبی فرقه ای، آگاهاندن آنان از
گذشته افتخارآمیزشان، هشیار ساختن آنان در دنیای جدید، احیای
مذهب، و گرایش به عقلانیت و نو باوری دینی بوده اند»(۱).

شرف الدین نیز با توجه به دور اندیشی اش، در جمع عظیم مردم مصر
اعلام کرد که: «شیعه و سنی را از روز نخست، سیاست و (مطامع سیاسی)
از هم دور کرد، و اکنون باید سیاست و (مصالح سیاسی مسلمین)آنان را
کنار هم گرد آورد»(۲). وی برای وحدت بیشتر میان مسلمانان، در کتاب
«النص و الاجتهاد»، از منابع اصیل اسلامی بر ضرورت وحدت اسلامی
استناد می آورد و چند آیه قرآن را بیان می کند که می فرماید: «زن و مردم
مومن، همه یار و دوستدار یکدیگرند»(۳)؛ «به ریسمان الهی چنگ زنید
و پراکنده نشوید»(۴)؛ «آنان که دین خدا را پراکندند و در آن فرقه فرقه
شدند، چشم از آنان بپوش که چنین کسانی به کار تو نیایند که مجازات
کارشان با خداست»(۵)؛ حتی در قرآن «صف» نامیده شده که به علت آن
یگانگی صفوف در ایجاد وحدت است: «خدا آن مومنان را که در صف
جهاد کافران، مانند سد آهنین همدست و پایدارند، بسیار دوست
می دارد»(۶). شرف الدین در ادامه به روایاتی که بر ضرورت وحدت و
یگانگی میان مسلمانان تاکید دارد، می پردازد و از امام صادق(ع) روایت
می کند: «مسلمانان با هم برادرند، مسلمان، چشم، آیینه و راهنمای
دیگر مسلمان است؛ به او خیانت نمی کند؛ فریبش نمی دهد؛ به او ظلم
نمی کند؛ به او دروغ نمی گوید و غیبتش نمی کند». شرف الدین سپس
می گوید: «از این نصوص اسلامی می فهمیم که چه مقدار در اسلام به
وحدت تاکید شده است؛ به درستی که ایمان فرد کامل نشود، مگر آنچه
برای خودش دوست دارد، برای برادر مؤمنش دوست داشته باشد.
مسلمانان همچون کوه استوارند که پاره پاره نمی شوند و به سان جسد
واحد آدمی هستند. آفریدگار، دین، کتاب قبله مسلمانان یکی است، پس
این اختلاف و پراکندگی به چیست؟ آری اسلام، مسلمانان را از اختلاف
و درگیری و طعن بر یکدیگر باز می دارد که موجب خسران و بی عزتی
آنان در دنیا و آخرت می گردد. خداوند می فرماید: هرگز راه اختلاف نپویید
که در اثر دوگانگی و اختلاف، ضعیف شده و قدرت و عظمت شما از بین
خواهد رفت»(۷).

شرف الدین در ادامه می افزاید: «استعمار شرق و غرب، چون اراده کرد
تا بر کشورهای اسلامی مسلط شود و منابع و ثروت های آنان را به یغما
برد، آنان را به بردگی گیرد، و آنان را لقمه ای لذیذ سازد، دریافتند که پس
از انحراف مسلمانان از دینشان و تمسک نکردن به آن، یکی از بهترین
راه ها برای رسیدن به هدفشان، دوگانگی است، پس آن قاعده مشهور
«تفرقه بینداز و حکومت کن»، را به کار گرفتند که تا امروز استعمار از آن،
مانند سلاحی برنده، برای از بین بردن وحدت مسلمانان و خوار کردن
آنان، بهره می برد»(۸).

شرف الدین همان گونه که مسلمانان را به وحدت و دوری از اختلاف ها
تشویق می کرد، خود نیز به آن عمل می کرد و در موقعیت های گوناگونی
که در زندگی برایش به وجود آمد، هیچ گاه آن هدف عالی خود را فراموش
نکرد. فرانسوی ها زمانی که بر لبنان مسلط بودند، به شرف الدین
پیشنهاد دادند که مانند اهل سنت که در لبنان دفتر افتا دارند و از آنجا
فتواها و دستورهایی را صادر می کنند، ایشان هم دفتری بگشاید و
شخص ایشان رییس آنجا باشد و برای شیعیان فتوا و دستورهای دینی
صادر کند. سید شرف الدین این پیشنهاد را رد کرد و فرمود: «اینجا برای
همه مسلمانان، تنها یک دفتر افتا وجود دارد و فلانی [از علمای اهل
تسنن [رییس آن است»(۹).با این دور اندیشی، ایشان در پی آن بود، تا
جلوی اختلاف ها را بگیرد، زیرا می دانست و هشدار می داد که
«گردن های ما از زنجیر بردگی بیرون نخواهد شد، مگر به وحدت، انس
دلها، یکی شدن اراده ها و گرد آمدن بر یک محور، برای بالا بردن کیان
ملت اسلام»(۱۰).

مسئله مهم در این میان آن است که مسلمانان چگونه می توانند به
وحدت دست یابند؟ در ادامه، چند پیشنهاد برای اجرایی شدن این
وظیفه اسلامی، با توجه به نوشته ها و اندیشه های سیاسی شرف الدین،
ارائه می شود:

۱.تعصب نورزیدن

از بسترهای عمده برای اختلاف ها و چالش های گوناگون میان
مسلمانان، تعصب های نابجا و نبود آگاهی از واقعیت مسائل است. چه
بسیار زمان ها که با تعصب های نابجا و رفتارهای احساساتی، مشکلاتی
برای جامعه مسلمانان به وجود آمده و به مبنای نامبارکی تبدیل گردیده
است تا وحدت و هماهنگی مسلمانان از میان برود.شرف الدین به این
امر به خوبی آگاهی داشت و در تلاش بود، تا با زبان منطق، گفت و گو و
آگاهی بخشی به مردم، مسلمانان را از تعصب ورزی های بی منطق و
بی حساب دور کند. وی فصل سوم کتاب «المراجعات» را که یکی از
تاثیرگذارترین کتاب های در مباحث تقریب بین مذاهب است، بر خلاف
برخی متعصبان و تندروان مذهبی، این چنین نام نهاده است: «گوشه ای
از عقاید اهل سنت؛ مبنی بر احادیثی که خون، مال و آبروی گوینده
شهادتین را محترم می داند». وی سپس می افزاید من این مطلب را
آوردم تا غافلان آگاه شوند و نادانان قانع، و بدانند که امر مسلمین آن گونه
نیست که این برادران جزم اندیش می پندارند…کسانی که در صف
مسلمین شکاف ایجاد کرده اند و آتش فتنه، میان آنان برافروخته اند؛ به
گونه ای که متفرق و پراکنده شده اند، یکدیگر را تکفیر می کنند، و از
همدیگر، بیزاری می جویند، حال آنکه دلیلی بر این کار ندارند، مگر آنچه
که شیطان به آنان، الهام می کند.امروزه ، عصر دانش، انصاف، نور و
روشنی و ژرف اندیشی در حقیقت امور است و روزگار روی گردانی از هر
نوع تعصب ناپسند و برگرفتن کتاب خدا و سنت پیامبر و عمل طبق آن
می باشد»(۱۱).

با توجه به این امر، شرف الدین وظیفه اسلامی مسلمانان می داند که از
تعصبات پوچ دست بکشند و برای دستیابی به وحدت که لازمه مبارزه با
استعمار و استبداد است، تلاش کنند. «ما می دانیم که انسان آن گاه که
فکرش را به کار اندازد و بر اندیشه ای خاص تعصب نورزد، یا از نیاکانش،
تقلید کورکورانه نکند، یا به حزب و مذهبی که به آن وابسته است، اصرار
بی دلیل نداشته باشد… به حقیقت خواهد رسید»(۱۲).

تعصب مانع از دستیابی انسان به حقیقت امور می شود، بلکه موجب
می گردد که با همان باورهای جزمی بی پشتوانه، اندکی در باورهای خود
شک نکند و باور و اندیشه دیگر را باطل مطلق پندارد.شرف الدین با
توجه به این نکته، خطاب به «مجمع علمی عربی» در دمشق، می گوید:
«امیدوارم که رجال آن مجمع و همه مسلمانان، بر ویژگی ها و
اشتراک های مذهبی خود تاکید کنند و اهل مذهبی بر مذهب دیگر
تعصب نورزند، تا آنکه همه آزاد باشند، برای پیروی از دلیل شرعی که به
آنان تقدیم می گردد؛ همان گونه پیشینیان ما در صدر اسلام چنین
کردند»(۱۳).

وی تاکید داشت که نوع نگاه شیعه و اهل تسنن به یکدیگر، باید عوض
شود، و این امر بر تعصب نورزیدن در برداشت ها استوار است. دیدگاه اهل
سنت به شیعه، باید نگاهی فقهی و به دور از تعصب باشد، و به موارد
اختلاف خود با شیعه، چنان بنگرند که به اختلاف های خود در مذاهب
چهارگانه فقهی حنفی، مالکی، شافعی و حنبلی می نگرند؛ با این نگاه،
اختلاف میان شیعه و سنی کم می گردد و تعصب های بغض آلود تا
همیشه، از میان می رود. در این صورت، ما به امر خداوند در قرآن کریم،
برای یگانگی صفوف اسلامی عمل کرده ایم: «واعتصموا بحبل الله
جمیعاً و لاتفرقوا«»(۱۴).

۲. شفاف بودن مواضع و رفع شبهات

شرف الدین از اوضاع جهان اسلام و ضربه پذیری آن از دوگانگی
مسلمانان به خوبی آگاه بود؛ از این رو از نقش استعمارگران در این زمینه
پرده برمی داشت و معتقد بود که یکی از بهترین کارها برای رفع
اختلاف های موجود آن است که مواضع و دیدگاه های طرفین آشکار شود
و گاه، بی اساسی برخی از شبهه ها در ذهن افراد، تبیین گردد. ایشان بر
این باور بود که وظیفه مسلمانان آن است که با تکیه بر مشترکات فراوانی
که دارند، در کنار هم و با هم باشند. برای همین هدف نخستین کتاب
خود را در موضوع تقریب نوشت و آن را «الفصول المهمه فی تالیف
الامه»(۱۳۲۷ق)نام نهاد، و به روشنی توضیح داد که باورهای شیعیان
غیر آن چیزی است که دشمنان تبلیغ می کنند و روشن ساخت که در نظر
شیعه، اهل سنت نیز مسلمان هستند، و این امر را به روایات بسیار
مستند کرد. وی فصل چهارم همین کتاب را این گونه نام نهاد: «اندکی از
نصوص امامان شیعه، در حکم به مسلمانی اهل سنت و اینکه آنان، در
همه آثاری که بر مسلمانان مترتب است، همانند شیعه اند». او سپس
تاکید می کند که این امر از واضحات مکتب جعفری است و هیچ تردیدی
در آن نیست؛ از این رو توضیح آن را حکیمانه نمی داند و تنها حدیثی از
امام صادق(ع) نقل می کند که فرمود: «اسلام همان امور ظاهری است که
مردم برآنند و آن، شهادت بر یگانگی خدا و رسالت محمد (صلی الله
علیه وآله و سلم)، برپاداشتن نماز، زکات دادن، حج گزاردن، و روزه گرفتن
رمضان است»(۱۵).

۳.زبان و منطق گفت و گو

گفت و گو، رویدادی در ساحت معرفت است که به زبان می آید. این
رویداد در زبان را می توان به تعبیر ویتگنشتاین(۱۶)، از بازی های
زبانی(۱۷)خواند.پیش فرض گفت و گو آن است که طرفین می پذیرند،
شاید خطا کنند؛ در غیر این صورت، نمی توان با کسی که هم حقیقت را
در دستان خود می داند یا دست کم حاضر نیست، در زمان گفت و گو،
پیش فرض های خود را تعلیق کند، گفت و گو کرد و مناظره ای شکل داد؛
با تعلیق پیش فرض های ذهنی و محیطی و با پذیرش سخن و دیدگاه
دیگران، می توان از منطق گفت و گو صحبت کرد و فضایی جدید را
گشود. با گفت و گو، می توان تعریفی دوباره از انسان و حوزه های در
دسترس یا دور از دید او نشان داد.

شرف الدی