پاورپوینت کامل استراتژی ایالات متحده در قبال ایران پس از صدور قطعنامه ۱۷۴۷ ; راهبرد مهار ۶۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل استراتژی ایالات متحده در قبال ایران پس از صدور قطعنامه ۱۷۴۷ ; راهبرد مهار ۶۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل استراتژی ایالات متحده در قبال ایران پس از صدور قطعنامه ۱۷۴۷ ; راهبرد مهار ۶۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل استراتژی ایالات متحده در قبال ایران پس از صدور قطعنامه ۱۷۴۷ ; راهبرد مهار ۶۵ اسلاید در PowerPoint :

۴

آمریکا و متحدانش قصد دارند، با اتخاذ دیپلماسی گام به گام و صدور
قطعنامه های زنجیره ای (۱۶۹۶، ۱۷۳۷ و ۱۷۴۷ و…)، براساس بند ۴۱
منشور ملل متحد، جمهوری اسلامی ایران را در تداوم فعالیت های
صلح آمیز هسته ای خود منزوی سازند و از طرفی با توجه به شاخصه
تکثر قومی ـ فرقه ای در ایران، همسو با افزایش تهدیدهای برون مرزی،
محیط درونی را نیز از طریق تحریک گروه های قومی، فرقه ای، صنفی و
دانشجویی و استفاده ابزاری از مفهوم حمایت از حقوق بشر به تنش و
ناآرامی بکشانند تا ایران را در عرصه سیاستگذاری خارجی، به ویژه در
چهار حوزه عراق، حمایت از جنبش های اسلامی، فرآیند صلح
خاورمیانه و نهادینه کردن دانش هسته ای بومی به دیپلماسی انفعالی
وادارد که در صورت تحقق، می تواند جایگاه و نقش ایران را در برونداد
معادلات سیاسی ـ امنیتی منطقه به شدت کاهش دهد. در نتیجه
شایسته است نهادهای سیاسی ـ امنیتی و مراکز پژوهشی، در راستای
تضمین امنیت ملی و مدیریت بحران، راهکارهای مناسب را در قبال
سناریوهای تهدید زا برنامه ریزی کنند که موفقیت آن به این امر بستگی
دارد که نخست، استراتژی نیروهای مخالف را به خوبی تبیین و
شناسایی کنیم، آن گاه پاداستراتژی مناسب را برای خنثی سازی آن در
دستور کار قرار دهیم.

مهم ترین محورهای استراتژی امریکا و متحدانش برای مهار ایران
هسته ای عبارت است از:

۱. بهره برداری از راهبرد چند جانبه گرایانه

ایالات متحده در راستای سیاست «چماق و هویج» برنامه ریزی
می کند که به صورت هدفمند و پلکانی در سه حوزه اقتصادی، سیاسی و
امنیتی به ایران فشار وارد آورد!

امریکا با امنیتی کردن پرونده هسته ای و ایجاد تصویری مجازی از
قابلیت های اتمی ایران، قصد دارد که نه تنها از شکل گیری یک ائتلاف
منطقه ای جلوگیری کند، بلکه موجب انزای ایران در جامعه بین المللی
گردد.

در حوزه امنیتی هدف مطلوب آمریکا این است که به تدریج، نقش و
جایگاه ناتوان را در پرونده هسته ای ایران فعال سازد. ایالات متحده
اقدام نامشروع خود را با استناد به ترتیبات و اسناد (Wassenay
Arrangment)، ابتکار امنیتی اشاعه (PST)، مواد (۲۴) و (۲۵) منشور
ملل متحد، رژیم کنترل تکنولوژی موشکی (MTCR) و قطعنامه ۱۵۴۰
شورای امنیت توجیه می کند.

از طرفی موفقیت آمریکا در تصویب قطعنامه های زنجیره ای می تواند،
مشروعیت حقوقی لازم را در جهت افزایش فشارهای اقتصادی، سیاسی
و نظامی برای ایالات متحده فراهم آورد، زیرا مصوبات شورای امنیت در
ذیل فصل هفتم منشور، در حکم یک قانون بین المللی است که برای
کلیه کشورهای عضو لازم الاجرا است و ایالات متحده خواهد توانست،
بستر لازم را برای منزوی کردن ایران و همراهی افکار عمومی به وجود
آورد.

۲. گسترش اختلاف میان رجال حاکمیت و کاهش پشتوانه مردمی در
حمایت از دانش هسته ای بومی

تحلیل گران سیاسی امریکا ارزیابی می کنند که هر میزان دامنه
تحریم ها و جنگ روانی افزایش یابد، موجب دو دستگی در میان سطوح
حاکمیت در نحوه تقابل با پرونده هسته ای می گردد و این امر موجب
می شود که در مواقع بحران، بتوانند یک نظام فکری منسجم را عملیاتی
کنند؛ به گونه ای که آثار این اختلاف رویه خود را در سطح جامعه نیز
آشکار ساخته و بر میزان حمایت مردمی در عرصه دیپلماسی هسته ای
نظام تأثیر منفی خواهد گذاشت.

تحلیل گران غربی مدعی اند که هرگونه تضعیف نظام تصمیم گیری
ایران، در مورد موضوع های استراتژی و راهبردی، می تواند در نهایت
آسیب پذیری نظام را در هر دو بعد داخلی و خارجی افزایش دهد و در
صورت تحقق، مکانیزم های تغییر رفتار یا تغییر رژیم را در اختیار
سیاستگذاران امریکایی قرار دهد؛ به عبارت دیگر، ایالات متحده
برنامه ریزی می کند که با تهدید به افزایش دامنه تحریم ها و بزرگنمایی
آن، از طریق جنگ رسانه ای، ایجاد یک آرایش نظامی از طریق اعزام
ناوهای نظامی خودبه خلیج فارس، انقعاد پیمان های نظامی ـ دفاعی با
کشورهای منطقه، ترسیم موضوع هسته ای ایران به صورت یک بحران
و تهدید کننده صلح و ثبات منطقه ای و تعریف کارکردهای نوین برای
ناتو، نوعی اخلال و نگرانی در نظام فکری رجال سیاسی ـ نظامی ایران
به وجود آورند که پیامد آن، افزایش ضریب خطاهای استراتژیک و
کاهش وحدت کلمه در میان ساختارهای سیاسی ـ نظامی کشور خواهد
بود.

قطعنامه های زنجیره ای (۱۶۹۶، ۱۷۳۷ و ۱۷۴۷) برای دستیابی به
یکسری اهداف از پیش تعیین شده صادر گردیده که به بعضی آنها به
صورت صریح در مفاد قطعنامه اشاره شده است؛ مانند توقف غنی سازی
اورانیوم و پروژه آب سنگین اراک. از طرفی بعضی اهداف نیز تبعات غیر
مستقیم قطعنامه است ؛ مانند ایجاد جنگ روانی، بی ثباتی اقتصادی،
فرار سرمایه ها و… .

تحلیل گران امریکایی ارزیابی می کنند که پس از صدور قطعنامه، تا
چه میزان توانسته اند، به اهداف مستقیم و غیر مستقیم دست یابند که
نتیجه آن تأثیر مستقیمی بر نحوه دیپلماسی گام به گام امریکا خواهد
داشت.

۳. گسترش فرآیند نظارت بر تجارت خارجی ایران

یکی از اهداف ایالات متحده این است که با تصویب تحریم های
جزئی و گسترش هدفمند آن، زمینه های بازرسی از کشتی های تجاری
ایران به بهانه جلوگیری از قاچاق مواد هسته ای و تسلیحات موشکی
فراهم سازد که می تواند، بستر لازم را برای شرح درگیرهای نظامی
محدود و گسترش آن فراهم ساخته و از طرفی حضور نظامی خود یا ناتو
را در ترتبیات امنیتی خلیج فارس توجیه کند. امریکا ادعا می کند که
تحریم های موشکی و هسته ای ایران موجب می گردد که ایران مواد اولیه
مورد نیاز خود را با هزینه بالاتر از کشورها یا گروه های ثالث تأمین کند و
در قالب حمل مواد مجاز، به انتقال و قاچاق مواد هسته ای و موشکی
اقدام کند و با این بهانه و به عنوان بازوی اجرایی سازمان ملل، بازرسی و
نظارت بر کشتی های تجاری ایران را افزایش دهد که این امر خود
می تواند تأثیر منفی بر تجارت خارجی ایران داشته باشد.

۴. سیاست گروکشی از پرونده هسته ای ایران

بی تردید تعلیق غنی سازی اورانیوم و توقف ساخت پروژه آب سنگین
اراک، موجب لغو تحریم های هسته ای و موشکی نخواهد شد و امریکا
تلاش می کند، با بهانه اینکه فرآیند اعتماد سازی، ابهام زدایی و راستی
آزمایی به زمان و همکاری های بیشتر نیاز دارد، پرونده هسته ای ایران را
در شورای امنیت نگه دارد تا برای حل چالش های خود در حوزه های
دیگر، از آن به عنوان یک برگ برنده بهره برداری کند. شایان ذکر است
که پیش از ارجاع پرونده به شورای امنیت، ابتکار عمل در دست روسیه و
چین قرار داشت؛ ولی با تثبیت پرونده در شورای امنیت تا حدود زیادی
قدرت مانور این دو کشور کاهش یافته است.

امریکا ادعا می کند که تکمیل مجتمع آب سنگین اراک می تواند،
پلوتونیم لازم برای ساخت تسلیحات هسته ای را در اختیار وزارت دفاع
ایران قرار دهد.

ایالات متحده مایل است، مشکلات خود را با ایران، از طریق «معامله
کلان» حل و فصل سازد؛ به گونه ای که در درون ظرف پیشنهادی
موضوع هسته ای، مسئله عراق، فرآیند نقشه راه و گروه های تروریستی
قرار داشته باشند و براساس قاعده بازی برد ـ برد، دو طرف به یک توافق
مرضی الطرفین دست یابند.

۵. تضعیف جایگاه و نقش اصلی باز دارندگی در دکترین امنیت ملی
ایران

مفاد دو قطعنامه ۱۷۳۷ و ۱۷۴۷ به گونه ای تدوین و ساماندهی شده
است که تا حدود زیادی توان باز دارندگی نظامی ـ روانی ایران را در
معادلات امنیتی منطقه کاهش می دهد؛ به عبارت دیگر، جلوگیری از
پیشرفت دانش هسته ای بومی در چار چوب معاهدات بین المللی
می تواند، باز دارندگی روانی و جلوگیری از توسعه توانمندی موشکی
ایران را در پی داشته باشد و با توجه به اینکه الگوی نظام مبتنی بر خاور
میانه الگویی امنیت محور است، هرگونه کاهش توان باز دارندگی در
دکترین نظامی – امنیتی ایران می تواند، آسیب های جدی را به ارکان
امنیت ملی وارد سازد.

در بند هفتم قطعنامه ۱۷۳۷ تحریم ها فقط شامل مواد هسته ای و
موشکی می شد؛ ولی در بند پنجم قطعنامه ۱۷۴۷، تحریم ها به
تسلیحات متعارف نیز تعمیم داده شد که بعضی موارد آن عبارت است از
هلیکوپترهای تهاجمی، رزم ناوها، ماشین آلات زرهی جنگی،
سیستم های توپخانه با کالیبر بالا و سیستم های موشکی.

از طرف دیگر، در قطعنامه ۱۷۴۷ از کشورهای عضو سازمان ملل
خواسته شده، از ارائه هر نوع آموزش فنی، کمک مال و سرمایه گذاری در
زمینه تسلیحات متعارف احتیاط کنند. استراتژی آمریکا در قبال ایران،
بر مبنای سیاست «چماق و هویج» است ؛ به گونه ای که قید شده است،
در صورت توقف غنی سازی اورانیوم، تحریم های ذکر شده در ۲،۴،۵،۶ و
۷ معلق خواهد شد، در غیر این صورت ظرف دو ماه پس از گزارش محمد
البرادعی، تحریم های جدیدی را در چار چوب بند ۴۱ فصل هفتم منشور
ملل متحد اعمال می کند.

در قطعنامه ۱۷۴۷، بانک سپه که پیش تر مورد تحریم یکجانبه امریکا
قرار داشت، به لیست تحریم های بین المللی اضافه شد.

راهکارهای ج.ا. ایران

ایران به منظور اتحاد پاداستراتژی کار آمد، شایسته است به محورهای
زیر توجه کند:

۱. ایران از بعد امنیتی، اهداف سند چشم انداز بیست ساله را
برنامه ریزی کرده است تا به یک قدرت منطقه ای تبدیل گردد و با توجه
به هسته ای شدن هند و پاکستان و زرّادخانه های اتمی اسرائیل، هرگونه
توسعه دانش هسته ای بومی، از لحاظ روانی می تواند در الگوی ترتیبات
امنیتی خاورمیانه داشته باشد و هرگونه عقب نشینی از آن می تواند، در
چار چوب «اصل تحقیق و توسعه R D آسیب های جدی را به خود
باوری و استقلال نخبگان علمی کشور وارد سازد ؛ در حالی که دولت
متعهد است، بسترهای لازم را برای توسعه پژوهش، به ویژه در عرصه
فن آوری های نوین فراهم آورد؛ لیکن هسته ای شدن ایران در صورتی
محقق می گردد که نوعی انسجام فکری ـ رویه ای میان رجال حاکمیت،
در نحوه شناسایی بازیگران، تاثیرگذاران، انتخاب قاعده بازی و محیط
بازی (که به سمت یک محیط امنیتی شده در حال حرکت است) صورت
پذیرد و با توجه به سه مؤلفه عقلانیت، منفعت و مصلحت به یک فرمول
مرضی الطرفین که بتواند، منافع ملی و مصالح عالیه نظام را تأمین سازد
دست یابند.

سیاست