پاورپوینت کامل بهداشت روانی و اصولی بری موفقیت ۶۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بهداشت روانی و اصولی بری موفقیت ۶۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بهداشت روانی و اصولی بری موفقیت ۶۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بهداشت روانی و اصولی بری موفقیت ۶۵ اسلاید در PowerPoint :

۲۲

یکی از مقولاتی که امروزه در میان مباحث روانشناسی و علوم تربیتی،
کمتر به آن پرداخته شده، موفقیت و طرق نیل به آن است. از آنجا که در
طول حیات بشر، هیچ چیز به طور تصادفی و خود به خود ایجاد نمی شود،
موفقیت هرگز امری تصادفی و به اصطلاح عامه شانسی نبوده و نخواهد
بود. مطالعه زندگی و سرگذشت انسان های موفق و افراد بزرگ، شاهدی
بر این مدعاست.

ابن سیناها، حافظ ها، ابوریحان ها، امام خمینی ها، سعدی ها، پاستورها
و انیشتین ها، هرگز به گونه ای تصادفی جاودانه نشده اند، بلکه اینها در
پی مجاهدت و کوشش و خدمت به بشریت جاودانه شده اند. چنان که در
فرهنگ اسلامی ما نیز مطالعه و دقت در سیره امامان معصوم سلام الله
علیهم اجمعین و بزرگان دین، به منظور درس گرفتن از زندگی آنان
توصیه شده است. هدف آن است که بدانیم چرا امام حسین (علیه
السلام) امام حسین است؟ امام حسین چه کرد که اسلام زنده ماند یا
وجود مبارک حضرت رسول اکرم (صلوات الله علیه) چگونه با مصائب و
مشکلات و مردم تربیت شده عهد جاهلی مواجه شدند تا به هدف
مقدسشان برسند. با این رویکرد این بحث برای جوانان، به خصوص
دانشجویان دانشگاه و طلاب حوزه های علمیه، حائز اهمیت است در این
نوشته قصد داریم هر چند فشرده و خلاصه، اصول موفقیت را بر شماریم:

موفقیت و اصل خودشناسی

همه افراد موفق، به درجه ای از خودشناسی رسیده اند. در واقع همه چیز
از خود شروع می شود. اینکه خود را چقدر می شناسم، خود را چقدر باور
دارم، خود را چقدر پذیرفته ام و چقدر به خود سنجی و خودارزیابی
پرداخته ام و همه آنچه از اصل خودشناسی منظور نظر است، به زیباترین
وجه در این حدیث معصوم آمده است که «من عرف نفسه فقد عرف ربه»
۱ که شناخت خود لازمه شناخت خداست.

اعتماد به نفس، عزت نفس و احساس خود ارزشمندی و مفاهیمی از
این دست، به خود بر می گردد. بدیهی است انسانی که خود را یافته است،
در قیاس با انسانی که خود را فراموش کرده است، تفاوت های بسیاری با
یک دیگر دارند، بنابراین توجه انسان به ظرفیت های وجودی اش، در
کشف استعدادهای به ودیعه نهاده شده در او بسیار مهم است؛ برای مثال
تکنولوژی رایانه ای با تمام پیچیدگی هایش، محصول مغز انسان است.
این بیانگر آن است که ظرفیت وجودی مغز انسان چندین برابر رایانه
است. در چندین آیه قرآن کریم، از زبان حضرت رسول اکرم (صلوات الله
علیه) آمده است: «انا بشر مثلکم» ۲. ظرفیت یک انسان تا بدآنجاست
که پیغمبر خدا بشود و حتی از ملائکه فراتر رود (آنجا که در شب معراج،
در سدره المنتهی، جبرئیل امین باز ماند و پیامبر اکرم (صلی الله علیه و
آله) رفت). اگر چه چنین قیاس هایی قیاس مع الفارق است؛ اما اگر بر ما
وحی نازل نمی شود، در مرتبه نازل تر می توانیم از امدادهای غیبی و
کرامات خداوندی بهره جوییم.

نکته مهم در اصل خودشناسی آن است که انسان که خود را شناخته و
با خود صادق است، خود را پذیرفته و خویشتن، خویش را قبول دارد و
خود را فریب نمی دهد. خودشناسی در یک تعریف کلی، « داشتن یک
تصویر واقعی و درست از توانایی ها، محدودیت ها و استعدادها» است.
کسی که خود را شناخته می داند چه توانایی هایی دارد؛ برای مثال من
می توانم رانندگی کنم، این در فعل و عمل ظاهر می شود و یک زمان
می گویم من استعداد یادگیری زبان ژاپنی را دارم؛ یعنی در حال حاضر
بلد نیستم، ولی توانایی فرا گرفتن آن را دارم.

اصل خودشناسی، علاوه بر این که یکی از اصول مهم نیل به موفقیت
است، به نوعی نیز با بهداشت روانی ارتباط دارد. جوانی که خود را
نشناخته و توانایی خود را شناسایی نکرده و به دنبال یک دسته از
هدف های غیر قابل وصول می رود و چون توانایی رسیدن به آن هدف ها
را ندارد، دائماً در اضطراب است و دائماً با خود در جدال است؛ در نتیجه
بهداشت روانی چنین شخصی دچار اختلاف می شود و به شکل
بی اشتهایی و اختلال در خواب و در مراحل بعد، وسواس، تیک و اختلال
در رفتار، خود را نشان می دهد.

خودشناسی می تواند مقدمه ای برای بهداشت روان نیز باشد، چرا که
خودشناسی، به انسان رضایت درونی می دهد که از عوامل بهداشت روان
است. در اصطلاح هم گفته می شود که «فلان شخص با خود درگیر است
یا با خودش مشکل دارد». چه کسی با خود درگیر است؟ کسی که «خود
واقعی» او با «خود آرمانی»اش فاصله زیادی دارد.

یکی از بحث های مهم در روانشناسی، بحث «مفهوم خود» است
(Self concept)؛ به این معنا که هر چه شناخت فرد از «خود واقعی»
اش دقیق تر باشد، راحت تر با مسائل کنار می آید و سازگار می شود؛ مانند
کسانی که برای کاری که مورد نظر خود ساخته نشده اند، اما پیوسته
اصرار می ورزند که آن را انجام دهند، بنابراین افراد موفق اعم از شاعر،
محقق، دانشجو، مدیر، طلبه، پزشک و کارگر، کسانی هستند که خود را
شناخته اند و راه را درست انتخاب کرده اند. حال جوانان در دانشگاه ها،
حوزه ها و مدارس ، چقدر روش خودشناسی آموخته اند؟ جمله ای است
منسوب به سقراط که بر سر در معابد آن روزگار نوشته شده بوده است:
«خودت را بشناس» و زیباتر از آن در کلام حضرت علی (علیه السلام)
آمده که «انفع المعارف معرفه النفس» ۳ .

بنابراین من اگر بهترین فیزیکدان، بهترین پزشک یا بهترین فقیه
باشم، اما به معرفت نفس نرسیده باشم، کاری ابتر انجام داده ام. لذا
سودمندترین معارف، معرفت نفس است. در حدیث آمده است: «الناس
معادن کمعادن الذهب و الفضه»۴؛ درون انسان ها معادن طلا و نقر است.
خدا رحمت کند کسی که این معادن را در وجودش کشف کند.

البته مسئولان نظام آموزشی نیز نقش مهمی را بر عهده دارند، چرا که
«خفته را، خفته کی کند بیدار». یک معلم آگاه یا یک استاد بیدار،
می تواند دانش آموزان و دانشجویان را بیدار کند.

اصل خودشناسی با یک مسئله مهم دیگر نیز ارتباط دارد و آن هم
مسئله «خود ارزیابی» است. در حدیث آمده است: «کسی که هر دو
روزش یکسان باشد، مغبون است» ؛ حال چه کسی دو روزش یکسان
است؟ کسی که به ارزیابی خودش نمی پردازد و بدا به حال کسی که دو
هفته و دو ماه و دو سال و دهه اش یکسان باشد.

از طرف دیگر، وقتی که فرد به ارزیابی خود نمی پردازد، از استعدادهای
خدادادی که در او به امانت گزارده شده، غافل است ؛ مصداق این بیت
حافظ که فرموده است:

«سال ها دل طلب جام جم از ما می کرد

آنچه خود داشت ز بیگانه تمنا می کرد».

بنابراین خودشناسی و خود ارزیابی، برای جوانان توصیه ای جدی است
و مقدمه ای برای موفقیت محسوب می شود.

موفقیت و اصل خود باوری

افراد موفق کسانی هستند که به خود باوری رسیده اند و کتاب وجود خود
را خوب شناخته اند. کسی که به خود باوری رسیده است، تولید کننده علم
است نه مصرف کننده آن و… .خود باوری، اضافه کردن علم دیگران به
علم خود است که «اعلم الناس من جمع علم الناس الی علمه» ۵ ؛
دانشمندترین مردم کسی است که علم دیگران را به دانش خود اضافه
کند. خود باوری بهره نگرفتن از دستاوردهای دیگران نیست. خود باوری،
آگاهی از سرمایه های معنوی و تاریخی خود است. خود باوری مطلق
کردن آنچه خود داریم نیست. خود باوری، در گذشته ماندن نیست، بلکه
حرکت به سوی آینده است. خود باوری، یعنی آفرینندگی و پویایی. خود
باوری، یعنی نوسازی و بازسازی دائم فرهنگ. خود باوری یعنی توجه به
شرایط زمان و مکان. خود باوری، رهایی از نفس و رهایی از سلطه هوس
و عدم پرستش نفس است. خود باوری، یعنی پرواز با دو بال عشق و علم
و نایل شدن به این باور که عشق و علم است که حرکت می آفرینند.

موفقیت و اصل تعدیل انتظارات

این اصل مهم نیز از قرآن گرفته شده است: «لا یکلف الله نفسا الا
وسعها» ۶ ؛ یعنی خداوند خالق ما می فرماید: من به اندازه توان و وسع
شما از شما انتظار دارم. افراد موفق در واقع این گونه اند. نه خود را دست
کم می گیرند و احساس حقارت و کمتری می کنند، نه خود بزرگ بین و
مغرور هستند؛ انتظارشان از خود متناسب با توانشان است. هر کس باید
از خودش انتظارهایی واقعی داشته باشد و به اصطلاح به خودش زور
نگوید. از مرغابی انتظار است در شنا کردن موفق باشد و از خرگوش در
دویدن.

موفقیت و اصل خداشناسی

افراد موفق، همواره خداوند را نیروی لا یزال الهی و یک قدرت
نامتناهی می شناسند، از این رو همواره به یاد خداوند بوده، معتقدند که
خداوند است که علت سبب ساز و عامل سبب سوز است. اگر مشیت خدا
اقتضا کند، هر کاری به ثمر می رسد: «فانما یقول له کن فیکون»۷.

از سوی دیگر همین اعتقاد نوعی آرامش را به همراه دارد که «الا بذکر
الله تطمئن القلوب» ۸. خداشناسی به فرد موفق این باور را می دهد که
نیروهای ما محدود به نیروهای مادی نیست، بلکه نیروهای معنوی و
الهی هم دخیلند و اینکه اگر در پیدایش یک معلول صد عامل مؤثر
باشد، یک عامل مهم است و آن علت العلل عالم هستی، یعنی خداوند
است. فرد موفق پس از حرکت و تلاش می گوید اگر خدا بخواهد می شود.

موفقیت و اصل هدفمندی

افراد موفق در زندگیشان هدفمند، هدفدار، هدفگرا و هدف مداراند؛
یعنی برای هدف خاص تلاش می کنند و هدف، نقطه و موقعیت مطلوبی
است که قصد نیل به آن را دارند. حال مهم چگونگی انتخاب هدف
است؛ به عبارت دیگر، هدف ها چگونه باید انتخاب شوند؟ هدف ها دقیقاً
به ارزش ها باز می گردند؛ برای مثال در جامعه ای که خدمت به خلق خدا
ارزش باشد، هدف ها هم ارزشی است و در مقابل، در جامعه ای که
مادیات ارزش است، هدف ها هم رنگ و بوی مادی و غیر ارزشی به خود
می گیرند. در تفکر اسلامی نیز این گونه است، به همین دلیل ورزش
برای ورزش، هنر برای هنر، خوردن برای خوردن و… بی ارزش است.
وجهی از اینکه خواب مومن عبادت است، این است انسان مومن
می خوابد تا برای انجام یک کار ارزنده و مفید خدمت به جامعه تجدید
قوا کند؛ یعنی در تفکر اسلامی هر حرکتی هدفمند است؛ حتی خوردن و
خوابیدن. نکته مهم در اصل هدفمندی و ارتباط آن با موفقیت، داشتن
هدف های سنجیده، منطقی، واقعی، ارزشمند و قابل وصول است و
ارزشمند بودن هدف اهمیت فراوانی دارد؛ مانند سایر اصول دخیل در
موفقیت، اصل ارزشمند بودن و منطقی و سنجیده بودن هدف در
سلامت روان فرد نیز مؤثر است. فردی که به دنبال هدف غیر منطقی و
غیر قابل وصول است، به آن دست نمی یابد. چنین فردی از نظر ر