پاورپوینت کامل شیعه در نگاه وهابیان ۴۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شیعه در نگاه وهابیان ۴۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شیعه در نگاه وهابیان ۴۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شیعه در نگاه وهابیان ۴۹ اسلاید در PowerPoint :

۱۳

اگر چه انشقاق شیعه و سنی به تاریخ صدر اسلام و مسئله
جانشینی پیامبر (ص) باز می گردد، ولی ابن تیمّیه نیز در این جریان نقش مهمی
ایفا کرد (۱۳۲۸ و ۱۲۶۳. ت). وی پیشگام جدلیون سنی بود و اعتقادات شیعی را به
شیوه ای نظام مند و با شدت تمام مورد انتقاد قرار داد.

علمای وهابی با الهام از آثار ابن تیمّیه شیوه وی را در
اهانت و توهین به شیعیان در پیش گرفتند. بواسطه تبعیت وهابیون از شیوه جدلی ابن
تیمّیه، انشقاق و اختلاف مردم عربستان و بطور کلی مسلمین جهان عمیق تر شد. در
دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ با تلاش علمای برجسته اهل تسنن و شیعه اختلاف شیعه و سنی
کمرنگ تر شد و در این رابطه مجموعه نشست هایی در قاهره برگزار شد، در حالی که
علمای وهابی موضع گیری اهل سنت و شیعیان برای مصالحه و سازش را بشدت مورد حمله
قرار دادند. برخی از علما وهابیت را به عنوان عامل اصلی انشقاق و اختلاف در
جامعه اسلامی برمی شمارند. برخی دیگر این فرقه را تهدیدی برای اتحاد ملی
عربستان و مسلمین سراسر جهان می دانند. دکتر «محمد الباهی» اندیشمند برجسته سنی
معتقد است وهابیت شکاف بین شیعه و سنی را عمیق نموده که این امر تأثیر منفی
موضع گیری وهابیون را برمی تاباند. «یان ریچارد» وهابیت را مانع و رادع اصلی
همزیستی مسالمت آمیز شیعه و سنی برشمرده، حمید عنایت نیز وهابیت را بزرگ ترین
چالش شیعیان از زمان صدر اسلام دانسته است.

موضع سیاسی و دیدگاه وهابیون نسبت به شیعیان در آثار آنان
منعکس شده و بواسطه آثار مذکور اختلافات مردم عربستان تشدید شده است. کتاب
«تبدید الظلام و تنبیه النیام الی خطر الشیعه و التشیع علی المسلمین و الاسلام
« نوشته یکی از جدلیون برجسته وهابی بنام «ابراهیم الجبهان» که با هزینه
نهادهای دینی وهابی منتشر شد، نمونه ای از این آثار تحریک آمیز است. این کتاب
در اواسط دهه ۱۹۷۰ منتشر شد و پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۹۷۹ در
سطح گسترده در داخل و خارج از عربستان توزیع شد.

تحصیلات نویسنده این کتاب در سطح بسیار پائینی است، وی از
یک دانشگاه دینی فارغ التحصیل نشده و هیچ اثر دیگری نیز تالیف نکرده است. با
وجود این کتاب وی مورد استقبال جامعه وهابیون قرار گرفت و در خلال سالهای۱۹۸۸
۱۹۷۶ نُه بار تجدید چاپ شد. هدف اصلی نویسنده نفی و تقبیح شیعیان است. وی در
اثر خود ادعا کرده یهودیان در راستای اهداف خود، تشیع را بنیان نهاده اند.
«الجبهان» برخلاف مفهوم متعارف رافضی، آنرا به معنای «کسانی که اسلام را بطور
کلی نفی می کنند» تعبیر نموده است. وی تشیع را به عنوان یک نظام عقیدتی مبهم
مبتنی بر احادیث فاسد و بی اعتبار و مجموعه ای از اندیشه های باطل و پوچ معرفی
کرده است. از نظر وی تشیع مذهب جدیدی است که از فرقه های مجوس، مسیحیت و یهودیت
مشتق شده و این مذهب استبدادی و طاغوتی آفت و بلایی است که توسط مراکز یهودی و
فراماسونری، یاوه گویان، شیادان و احمقان ساخته و پرداخته شده است. آنان که در
مورد کفر و بی ایمانی شیعیان تردید دارند مانند شیعیان، مجوسی اند. در واقع این
انگ ها و نسبت های ناروا و بی پایه چیزی جز تکرار تهمت های عالم ضد شیعه مشهور،
ابن تیمیه، نیست.

جدلیون سنی و به ویژه وهابیون با الهام از ابن تیمّیه همین
تهمت ها را نسبت به شیعیان روا داشتند. « محب الدین الخطیب در مصر و «الهی
ظاهر» در پاکستان از جدلیون مشهوری بودند که ادبیات جدلی وهابی را ترویج کردند.
وهابیون در اواسط دهه ۱۹۵۰ به منظور ممانعت از مصالحه و سازش شیعیان و اهل تسنن
و برای اثبات سازش ناپذیری شیعه و سنی ، اثر الخطیب بنام «الخطوط العریضه» را
منتشر و توزیع نمودند، زیرا الخطیب در این کتاب تشیع را دینی کاملاً متفاوت با
اسلام معرفی کرده بود. بدین ترتیب علمای وهابی هر گونه مصالحه و سازش شیعه و
سنی را نفی کردند.

الخطیب در این رابطه چنین می گوید: «سازش ناپذیری فرقه های
سنی و شیعه از آنجا ناشی می شود که شیعیان در مورد اصول و مبانی عقیدتی دینی با
بقیه مسلمین اختلاف دارند، این امر در موضع گیری علمای شیعه و عقاید و اعمال
دینی شیعیان نمود یافته و این وضعیت همچنان استمرار یافته است».

وی به آثار و احادیثی متوسّل شده که دیدگاه شیعیان در رابطه
با امکان مصالحه و سازش با اهل تسنن را نفی می کنند. کتاب «الزهراء»، اثر گروهی
از علمای شیعه از جمله آثار مذکور است که نویسنده در آن احادیثی را در مورد بی
اعتباری خلافت عمر ذکر نموده است. آنان در اثر مذکور ادعا کرده اند عمر به جنون
مقاربت جنسی با مردان دچار بوده است. این حدیث در بحارالانوار، اثر شیخ محمد
باقر مجلسی، از متکلمین و علمای عصر صفویه (۱۹۶۶ وفات) نیز آمده است. یکی از
علمای افراطی و تندرو سعودی بنام شیخ بن جبرین، با الهام از الخطیب در این
رابطه چنین می گوید: «آنان که هنوز در مورد رافضی بودن شیعیان تردید دارند،
باید اثر الخطیب بنام «الخطوط العریضه» و آثار

«احسان الهی ظاهر» و «غفاری» را در مورد رد عقاید و آرای
شیعیان مطالعه کنند».

شیخ بن باز، مفتی اعظم عربستان سعودی نیز معتقد است تشیع
دینی متفاوت و مجزا از اسلام است و همانگونه که مصالحه اهل تسنن با یهودیان،
مسیحیان و بت پرستان امکانپذیر نیست، سازش شیعیان یا رافضیان با اهل تسنن نیز
غیرممکن است.

محمد خالد الحرّاس، از اساتید دانشگاه اسلامی مدینه، در این
رابطه می گوید: «وهابیون با شیعیان سازش نمی کنند و چون اختلاف این دو گروه از
مبانی و اصول دینی نشأت می گیرد، این مصالحه بی پایه و اساس است».

وهابیون بر اختلافات اساسی و بنیادین شیعه و سنی تاکید
می کنند و در آثار ضد شیعی آنان دو مقوله سبّ و رفض به عنوان مهم ترین موضوعات
تحریک آمیز معرفی شده اند. نفی خلفای سه گانه، اصحاب و همسران پیامبر(ص)، به
ویژه عایشه دختر ابوبکر و حفصه دختر عمر سَبّ و نفی مشروعیت خلافت خلفای سه
گانه رفض نامیده می شود.

در هر حال اینکه آیا علمای وهابی جبهه متحدی را علیه تشیع
تشکیل داده اند یا به دو طیف افراطی و میانه رو تفکیک می شوند، برای شیعیان
مبهم و حل نشده است. ولی در مورد اینکه وهابیت فرقه ای درونگراست اتفاق نظر
وجود دارد، زیرا در تعالیم وهابیون مسلمانان به دو گروه مسلمین واقعی و مسلمین
دروغین تقسیم شده اند. وهابیون خود را پیروان حقیقی پیامبر (ص) و فرقه های دیگر
سنی، به ویژه شیعیان را به عنوان بدعت گذار و رافضی تلقی می کنند. علمای وهابی
جهان را به دو گروه موحدین و مشرکین یا بدعت گذاران تقسیم کرده اند. این دسته
بندی تعصب آمیز نشان می دهد وهابیون هرگز گرایش های دیگر اسلامی را تحمل
نخواهند کرد. در کتب، فتاوی و نوارهای سخنرانی آنان، کسانی که تعالیم وهابیت را
نمی پذیرند، در بهترین حالت به عنوان منحرف یا ضاله و در بدترین حالت کافر
معرفی شده اند. با اینکه تشخیص علمای وهابی میانه رو از افراطی بسیار دشوار
است، می توان گرایشهای مختلف وهابی را از یکدیگر تمییز داد. گروه نخست افراطیون
می باشند که «شیخ بن جبرین، شیخ عبدالمحسن العبیکان، شیخ ناصر العمر و شیخ
الهذیفی» و بسیاری از علمای وهابی از آن جمله اند. جوانان وهابی از این طیف
حمایت می کنند و برای حصول اهداف خود شیوه های خشونت آمیز را بکار می گیرند و
خاندان سلطنتی سعودی را فاسد و بی لیاقت می پندارند. از نظر آنان مقامات سعودی
نباید به شیعیان اجازه دهند اعمال بدعت آمیز خود را بجای آورند و باید آنان را
به قتل برسانند، تبعید و سرکوب کنند و یا وادار به ترک عقیده