پاورپوینت کامل از فرمول و شاکله هویت تا نوآوری ۲۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل از فرمول و شاکله هویت تا نوآوری ۲۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل از فرمول و شاکله هویت تا نوآوری ۲۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل از فرمول و شاکله هویت تا نوآوری ۲۶ اسلاید در PowerPoint :

۲

۱. دین اگر با «زبان خاص» خودش ترکیب شود «هویت» تولید
می شود؛ به عبارت دیگر هر دینی یک زبان خاص خود دارد و زمانی که باز تولید
زبانی شود، هویت را ایجاد می کند؛ به همین دلیل هیچ دینی وجود ندارد که زبان
خاص خود نداشته باشد و هر دینی با یک زبان خاص شناخته می شود؛ «یهود با عبری»،
«مسیحیت با لاتین»، «اسلام با عربی»، «هندو با سانسکریت» و…

۲. زمانی که دین با زبان ترکیب شود، «مذهب» تولید می شود که
در قرآن با نام «ملت» از آن یاد شده است و ملت به پیامبران اضافه می شود (مله
ابراهیم) و به خدا اضافه نمی شود (به عکس دین) و هر پیامبری با زبان خاصی به
رسالت برخاسته می شود (و ما ارسلنا من رسول الا بلسان قومه لیبین لهم).

۳. رابطه زبان و دین، مبنای بسیاری از بحث های متداول در
دین شناسی شده است، اینکه اصالت به دین یا زبان دادن و یا چگونگی ترکیب این دو،
مبنای مکاتب مخالف می باشد. آنهایی که دین را محور قرار می دهند و از اهمیت
زبان می کاهند به «وحدت تمامی ادیان» بدون نگاه به مناسک و یا نوع بیان آن
می پردازند، به گونه ای که برخی از آنها به شرک نیز به گونه یک توحید مذهبی
نگاه می کنند که اشتباهی رخ داده است شاخص این نوع نگاه، نحله های عرفانی است
(مقصود تویی کعبه و بتخانه بهانه).

۴. آنهایی که زبان را محور قرار می دهند، سخت بر مناسک و
نوع بیان دین تأکید می ورزند، پس بر تکثر تأکید می کنند، تکثری که بر «مباینت
دینی» نیز تکیه می کنند، چرا که زبان بر اساس «مفاهیم» بنا می شود و بنیان
مفاهیم بر اساس «فصل و تمایز» بنا شده است (و علی معرفتک جمعت العقول المتباینه
– مناجات الذاکرین) مفاهیم از طرف دیگر به «عقل» مرتبط می شود چرا که وسیله
«معقولیت و اندیشیدن» است. پس «عقل، زبان و شناخت» عناصر سه گانه ای را تشکیل
می دهند که یک مثلث را به وجود می آورند که اندیشه در رأس بالایی آن قرار
می گیرد و عقل و زبان در دو طرف قاعده واقع می شوند و این مثلث تمایز و مباینت
دینی است که در «قلب فلسفه» واقع می شود و «معرفت دینی فلسفی» را تشکیل می دهد.

۵. تکیه بر دین «جمع ساز» است و تکیه بر زبان «فرقه ساز»
است ادیان از یک پیامبر یا رهبر به وجود می آید و وارد شدن به زبان های متفاوت،
مذهب را به وجود آورده است، پس مطالعه «دین، زبان و مذهب»، می تواند بناهای
«دین شناسی جدیدی» را به وجود آورد. مثل مطالعه دین اسلام در زبان فارسی و زبان
هندی و زبان چینی، و هم می تواند «صیرورت فرهنگی» یک دین را ترسیم کند، مثل
زمان گسترده شدن یک دین در «جغرافیاهای متعدد» با «زمان ها و زبان های متفاوت»
آنها.

۶. امروزه که سازمان های جهانی به وجود آمده اند (هر چند
ارتباطات جهانی به وجود نیامده است) و سعی در بوجود آوردن ارتباطات جهانی
می کند و بنیان ارتباطات بر اساس زبان است و محتوای مبادله شده تابعی از دین
است. پس «ترکیب زبان و دین»، «فرایند ارتباطی» یک جامعه را تشکیل می دهد. پس
نوع ترکیب زبان و دین در سطح جهان می تواند «چارچوب های ارتباطی جهانی امروز»
را تشکیل دهد و حوزه های جغرافیایی – فرهنگی با تأمل در نظام ترکیبی ارتباطی،
نظام ارتباطی جهان نقش خود در آیینه ارتباطی جهان به دست آورند.

۷. مبنای اولیه فهم این نظام ترکیبی، تقسیم زبان به دو زبان
«ترکیبی و تحلیلی» است که مهم ترین «فرضیه زبان شناختی» می باشند که به «فرضیه
ورف – ساپیر» مشهور است.

دو زبانی که رقیب هم در جهان می باشند که دو نظام فرهنگ
ارتباطی را تشکیل می دهند. «در زبان تحلیلی» که زبان هندو اروپایی می باشد از
مفاهیم کلی کمک گرفته می شود. برای اینکه بتواند امور جزئی را ترسیم و نام
گذاری کنند، مثل گل سرخ که از دو مفهوم کلی گل و سرخ کمک گرفته است تا یک گل در
جهان خارج و عینی ترسیم شود.

ولی در زبان ترکیبی از یک کلمه جزئی برای تسمیه و ترسیم
استفاده می شود، مثل رز، زبان ترکیبی شامل زبان سامی، عربی و چینی می شود.

۸. در زبان تحل