پاورپوینت کامل تجربه ای عقلی و حکیمانه از زندگی سیاسی خواجه نصیر ۴۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تجربه ای عقلی و حکیمانه از زندگی سیاسی خواجه نصیر ۴۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تجربه ای عقلی و حکیمانه از زندگی سیاسی خواجه نصیر ۴۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تجربه ای عقلی و حکیمانه از زندگی سیاسی خواجه نصیر ۴۳ اسلاید در PowerPoint :

۲۲

خواجه نصیر الدین طوسی فیلسوفی واقع گرا و حقیقت گراست. وی حکمت و فلسفه را از آن جهت می خواهد که نفس انسان، کمال و سعادت خود را در اتصاف و تخلق به آن می داند. بنابراین تأملات فلسفی خواجه حاصل دغدغه هایی است که وی آن را خارج از ذهن خود و در مواجهه با بحران های فکری و نظری و دوری جامعه از تفکر فلسفی و حاکمیت افکار اشعری دریافت نموده و تا بدان جا پیش می رود که حکمت را حاکم بر تمام وجود و هستی خود می داند، به طوری که هر آنچه می گوید و هر آنچه عمل می کند همان است که حکمت می طلبد.

وی در تعریف حکمت می گوید: «حکمت در عرف اهل معرفت عبارت بود از دانستن چیزها چنان که باشد و قیام به کارها چنان که باید به قدر استطاعت تا نفس انسانی به کمالی که متوجه آن است برسد».(۱)

وی در این تعریف بخشی از حکمت را نظر به ادراک حقایق اشیاء می داند، که از طریق عقل نظری به دست می آید، اما بخش دیگر را اقدام به آن دسته از امور و افعالی می داند که به اقتضای حکمت و حکم عقل، ضروری و بایسته است. وی از یک سو با قید «باید» بنیان و اساس زندگی دنیوی و حیات سیاسی را بر عقل و حاکمیت احکام و قضاوت های عقل می داند. از سوی دیگر اقتضای حکمت آن است که باید معرفتی را حکمت دانست، که نتیجه آن به کمالات نفس بینجامد؛ زیرا کمال نفس از دو طریق معرفت حکیمانه و اقدام به اعمالی که به انحراف و افراط و تفریط و رذیلت نفس نیانجامد و بلکه به فضیلت نفس بیانجامد، شناخته می شود. چنین کسی حکیم کامل و انسان برجسته و بلند مرتبه است.

خداوند متعال در قرآن کریم نیز به این مسئله اشاره داشته و می فرماید: «یؤتی الحکمه من یشاء و من یؤت الحکمه فقد اوتی خیرا کثیرا»(۲)

لذا آنچه که می تواند به تشخیص چنین عملی برآید و معیار برای عمل فضیلت آور ـ نه عمل رذیله ـ واقع شود، حکم عقل به تشخیص اعمال فضیلت آور و سعادت آور می باشد.

بنابراین باید در حیات دنیوی و زندگی سیاسی، معیار اولی و اساسی فضیلت و ارزش را، عقل و تشخیص آن قرار داد تا آنچه که به کمال نفس می انجامد، انجام شود و باید صاحبان تفکر، عقل و تدبیر در همه اجزاء، ارکان و سطوح تصمیم گیری و تصمیم سازی نظام سیاسی، جهت تعیین و تشخیص آنچه که مصالح آن را تأمین و تهدید می کند برآیند، تا اقدام به مصالح نموده و از آنچه تهدید می کند دوری کنند و باید آنچه را که به طور عملی و مصداقی موجب پاکیزگی نفس و تنظیم امور جامعه می شود از طریق اجتهاد از متون و منابع دینی به دست آورده و به آنها عمل نمود.

لذا باید در حوزه عمل و رفتارها و کنش های سیاسی ـ اجتماعی به عملی اقدام نمود که مطالعات و تأملات لازم در وجود و رعایت مصالح در تصمیم گیری ها و تصمیم سازی های لازم و در مطالعات راهبردی و جاری و در تنظیم روابط و تأسیس نهادها برای زندگی افراد در سطوح مختلف اخلاق فردی و زندگی جمعی خانوادگی (تدبیر منزل) و (سیاست مدن) صورت گرفته باشد. وی در تعریف عقل عملی می گوید: «با آن (عقل عملی) استنباط صناعات و استخراج قوانین مصالح منزلی و مدنی کند تا تعیش او بر وجه افضل باشد».(۳)

خواجه طوسی شأن و جایگاه عقل در حکمت عملی و شاخه های آن را، اساسی، ضروری و بنیانی می داند؛ زیرا در نظر او اخلاق با تربیت ارتباط وثیق و محکم می یابد(۴) و بررسی مسائل اخلاقی در نظامی از تربیت و سازوکارهای آن شکل می گیرد. لذا هر نوع تربیت سازنده و کارآمد در نزد وی مبتنی بر یک نظام فکری و توسعه اصول عقلی در پایه ای همچون «علم و معرفت» و «عدالت»(۵) و دوری از ظلم و تجارب موفق بشری (تجارب عقول بشری) می باشد.

خواجه طوسی زمانی که در دربار مغولان وحشی وارد می شود، با تدبیری مدبرانه و حکیمانه قدرت تعقل و تدبر حکیمانه را بر پیروزی های کوتاه مدت نظامی غلبه می دهد و در ادامه با پیشرفت علم و فلسفه و بالا بردن سطح آگاهی و بینش و معرفتی مردم، جایی برای غلبه تفکر زور و نظامی گری در نیل به اهداف نمی گذارد و یک بار دیگر به تجربه بشری می افزاید که سیاست گذاری و سیاست ورزی مبتنی بر عقل و تفکر و اندیشه منسجم بر تفکر خشن نظامی گری به طور منطقی و عملی پیروز و غالب می باشد. او با این دغدغه که زندگی سیاسی مسلمین از سویی دچار بحران جهالت و انحطاط فرهنگی و حاکمیت تفکر اشعری گری و جمودگرا و مبتنی بر ظواهر احادیث و از سوی دیگر غلبه یک نظام سیاسی با ماهیت غلبه و خشونت شده، معتقد است: باید به تولید اندیشه های ژرف و عقل گرا در ابعاد مختلف کلامی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی برآمد تا جریان عمومی جامعه در ابعاد مختلف سیاسی، فرهنگی و دینی او تقلید و سلفی گری به سوی حیات آمیخته با تعقل حاکمیت اندیشه و تفکر فلسفی بر زندگی سیاسی و حیات دنیوی تغییر جهت دهد و یک انقلاب فرهنگی و فکری به وجود آورد.

او بدین منظور در دورانی که قدرت تأثیر گذاری بر امور و بر سطوح مختلف تعیین سیاست ها دارد، راهکارهایی را جهت احیاء ارزش و فضیلت تفکر عقلی و حاکمیت تدبر بر زندگی دنیوی و حیات سیاسی اتخاذ می کند. از جمله این که محققین نوشته اند: خواجه طوسی شهریه ای که برای طلاب و دانشجویان رشته فلسفه مقرر کرده بود، بیش از مبلغی بود که دانشجویان دیگر رشته ها؛ همچون فقه و حدیث دریافت می کردند.(۶) لذا همین امر موجب می شود که علاقمندان رشته فلسفه بیش از دیگر رشته ها باشند و در ادامه در مجامع علمی و پژوهشی و در انظار متفکرین و دانشمندان، تأملات فیلسوفانه مورد توجه بیشتری قرار گیرد.

خواجه طوسی با چنین هدف و مقصودی، راهکار دیگری را پیش می گیرد و آن تأسیس رصدخانه مراغه و تبدیل آن به یک دانشگاه بزرگ علوم مختلف است. از آنجا که مغولان به نجوم و احکام آن علاقه و اعتقاد زیادی داشتند و با توجه به تبحر خواجه طوسی در این امر، آنان بعد از شناسایی، خواجه را در شمار خواص خود در آورده و او را مأمور تأسیس رصد خانه و مصرف موقوفات می نمایند. او به بهانه تأسیس رصد خانه توانست به جمع آوری کتاب های نفیس قدیم و جدید، کتابخانه های بغداد و شام و دیگر مناطق مورد هجوم اقدام کند و رقم کتاب ها را به چهار صد هزار جلد برساند که در زمان خود بی نظیر بوده است.(۷) مهم تر آن که خواجه چنین رصد خانه ای را تبدیل به یک مرکز علمی و تحقیقاتی بزرگ نمود و دانشمندان و محققان زیادی را از مناطق اسلامی در آنجا جمع و به کارهای تحقیقاتی مشغول کرد. بدین طریق خواجه طوسی از علاقه هولاکوخان مغولی در تهیه زیج و رصدخانه استفاده کرد و او را واداشت تا فرهنگ و تمدن اسلامی را در ممالک اسلامی مجددا زنده و پویا نماید و بدین وسیله اندیشمندان علما و فقهای اسلامی را از دم تیغ مغولان نجات داده و دوباره جایگاه و ارزش آنها را در نزد مغولان و در جامعه بالا