پاورپوینت کامل انقلابی در نظام بین الملل ۸۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل انقلابی در نظام بین الملل ۸۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۸۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل انقلابی در نظام بین الملل ۸۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل انقلابی در نظام بین الملل ۸۹ اسلاید در PowerPoint :

۱۲

چکیده

انقلاب اسلامی ایران به عنوان یکی از رخدادهای بزرگ قرن بیستم، نقطه عطفی در تاریخ تحولات سیاسی اجتماعی دنیای معاصر محسوب گشته که تغییرات زیادی را به همراه داشته است . این انقلاب در شرایطی به وقوع پیوست که کمتر کسی آن را در شرایط انقلابی تصور می نمود؛ بدان خاطر که برآوردهای ناشی از وضعیت جهانی در دوران دو قطبی و حمایت غرب از نظام حاکم بر ایران، بیانگر آن بود که تحولات دهه ۱۹۸۰ در ایران در نهایت به ثبات نسبی ختم می گردد.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، اسلام سیاسی در تقابل با غرب و شرق قرار گرفته و به دلیل افکار آرمان گرایانه و طرح ارزش های جدید در عرصه بین الملل، منافع غالب کشورها را نیز به خطر انداخت . با وجود فشارهای شدید قدرت های بین الملل و سایر دولت ها در مقابله با این انقلاب، اما انقلاب اسلامی ایران همچنان در عرصه های مختلف – از جمله عرصه های فکری، فرهنگی، سیاست و قدرت – تاثیرگذار بوده و تحولاتی را در نظام بین الملل ایجاد نموده است .

نگارنده در این مقاله با استفاده از الگوی نظری «فردهالیدی» در بحث «انقلاب و روابط بین الملل»، در صدد بررسی این موضوع می باشد که انقلاب اسلامی ایران چه تاثیری بر نظام بین الملل داشته و دولت ها با توجه ملاحظات و الزامات حاکم بر نظام بین الملل چه مواجهه ای این انقلاب داشتند؟

مقدمه

جهان در قرن بیستم، تحولات گسترده و وقایع متنوع، متضاد، تأثیرگذار و در عین حال خیره کننده ای را شاهد بود که تعارضات و درگیری های میان جوامع، جنگ های جهانی و انقلاب ها، بخش قابل توجهی از این تحولات می باشد. برخی از این رخدادها با تمامی اهمیت آنها، دامنه اثر محدودی از خود به جای گذارده و در مقابل برخی دیگر از آنها گستره کلانی از ساختارها و فرآیندهای نظام بین الملل را تحت تأثیر قرار دادند و از جمله آنها انقلاب اسلامی ایران می باشد که در تغییر وضعیت موجود نظام بین الملل تأثیرگذار بوده است و انقلاب اسلامی به تعبیر بسیاری از اندیشمندان، از مهم ترین تحولات سیاسی اجتماعی دنیا در نیمه دوم قرن بیستم به شمار رفته و « شکل گیری این انقلاب و همچنین فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، از جمله حوادثی است که تأثیر فوق العاده و شگفت آوری در ورای مرزها و نظام بین الملل بر جای گذارده و تحولات ناشی از آنها، عناصر درونی نظام بین الملل را به شکل عمیقی تحت تأثیر قرار داده است».(۱)

انقلاب و نظام بین الملل

انقلاب یکی از موضوع های کلاسیک اندیشه اجتماعی بشر است و با این که مفهومی کلیدی در تفکر سیاسی مدرن به شمار می رود، در عین حال مبهم ترین مفهوم نیز هست؛ بدان خاطر که مفهوم انقلاب نیز مانند سایر مفاهیم علوم اجتماعی در طول زمان متحول شده و معانی متفاوتی را در برگرفته است. لذا همانند سایر پدیده های علوم اجتماعی و سیاسی، به لحاظ مفهومی هنوز راجع به مفهوم انقلاب به اجماع نرسیده اند.

واژه انقلاب در لغت معادل کلمه «Revolution» است که ماخوذ از کلمه «Revolutio-on» و ریشه «evolver» می باشد . این واژه ابتدا از اصطلاحات اخترشناسی بود که بتدریج در علوم طبیعی اهمیت یافته و سپس برای نخستین بار در سده هفدهم، به صورت یکی از اصطلاحات سیاسی بکار گرفته شد.(۲) در اصطلاح برای مفهوم انقلاب تعاریف متعددی بیان شده است. اما با این حال پدیده انقلاب در فرهنگ مصطلح سیاسی، با همه اختلاف نظرهایی که در مورد تعریف کامل از آن وجود دارد، دارای ویژگی های عمده ای است که آنرا از دیگر تحولات جامعه و تغییرات اجتماعی جدا کرده و قصور در تمیز بین این پدیده و پدیده های مشابه، موجب اغتشاش فکری و نظری در تبیین انقلاب می شود. انقلاب در فرهنگ لغت فارسی به «دگرگونی، اقدام دسته جمعی نیروهای مولد رو به رشد برای حل تضاد موجود در جامعه و سرکوب و فروپاشی حاکمیت نیروهای پاسدار نظم کهنه» اطلاق می گردد.(۳)

انقلاب از لحاظ سیاسی «به حرکت مردمی گفته می شود که نظام سیاسی یک کشور را از میان بر می دارد و نظام جدیدی را جایگزین آن می کند که معمولا همراه با خشونت است».(۴) همچنین در این راستا «ساموئل هانتینگتون» یکی از نویسندگان معاصر نیز انقلاب را به عنوان «یک تحول داخلی سریع، اساسی و خشونت آمیز در ارزش ها و اسطوره های حاکم بر جامعه و در نهادهای سیاسی، ساختارهای اجتماعی، رهبری و فعالیت ها و سیاست های دولت» تعریف می کند که آنرا از دیگر انواع بی ثباتی سیاسی نظیر کودتا، شورشها و طغیانهای اجتماعی و جنگ های استقلال طلب متمایز می سازد.(۵)

در وقوع انقلاب ها، مجموعه تحولات و شرایط فکری، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی مداخله دارد و بنابراین، با توجه به موقعیت و تحولات کشورها، مسیرهای متفاوتی در رسیدن به این عوامل وجود دارد و به طور کلی سرنگونی نظام های سیاسی بر اثر انقلاب، به چند شکل ممکن است صورت گیرد:

الف: اعتصاب، اعتراض و جنبش اکثریت مردم که ممکن است شکل خشونت آمیز به خود بگیرد و سبب انتقال قدرت به دیگران شود: مانند انقلاب اکتبر در روسیه.(۶)

ب: رهبران و هواداران انقلاب ناچار شوند که مدت ها به مبارزه مسلحانه بپردازند دولت حاکم را سرنگون کنند انقلاب کوبا نمونه ای از این روش انقلابی بود.(۷)

ج: گاهی انقلاب ها به منظور برچیده شدن نظام سیاسی پیشین و ایجاد نظام سیاسی جدید به وقوع می پیوندد که به آنها انقلاب سیاسی می گویند: مانند انقلاب فرانسه. (۸)

د: دسته ای دیگر از انقلاب ها به غیر از تغییر در نظام سیاسی، تغییراتی نیز در نظام اجتماعی به وجود می آورد: به عنوان نمونه انقلاب سال ۱۹۱۷ در روسیه به غیر از آنکه رژیم پادشاهی تزارها را برانداخت ، دگرگونی های مهمی در نظام اجتماعی آن کشور پدید آورد . همچنین انقلاب فرهنگی چین در سال ۱۹۶۶ نیز نمونه ای بود که در آن تلاش شده بود تا کشور چین به یک دگرگونی بنیادی و فرهنگی برسد».(۹)

اگر بخواهیم مفهوم انقلاب را در عرصه روابط بین الملل مورد بررسی قرار دهیم، تعریف و معنای آن تا اندازه زیادی بستگی به عرصه ای خواهد داشت که این مفهوم را از آن اتخاذ نموده ایم . لذا اگر مفهوم دولت، قدرت، نظام و سیستم را در بعد سیاسی مد نظر قرار می دهیم، مفهوم انقلاب نیز در چنین حیطه ای معنا پیدا خواهد کرد . بنابر این در اینجا انقلاب در چارچوب انقلابات اجتماعی و سیاسی مد نظر قرار خواهد گرفت که بر مبنای این چارچوب، « انقلاب به عنوان یک رویداد خاص ، پدیده نادر و نقطه عطفی در شکل گیری دنیای جدید در نظر گرفته می شود».(۱۰)

انقلاب ها با نظام بین الملل در ارتباط بوده؛ بدان خاطر که انقلاب ها هم در علل و هم در پیامدهای خود، رویدادهایی بین الملل به شمار رفته و نگاهی به ماهیت انقلاب ها نشان می دهد که اساسا انقلاب ها در چالش و تعارض با قدرت هژمون در سطح ملی و بین المللی صورت می گیرند و این امر در مورد انقلاب های بزرگ بیشتر تقویت می شود؛ زیرا جنبه تعارض انقلاب های بزرگ نسبت به نظم هژمونیک نظام بین المللی، در حد بالایی قرار دارد. در این خصوص «فردهالیدی (Fred haliday)» بر این عقیده است که بین انقلاب ها با نظام بین الملل حداقل چهار زمینه وجود دارند که عبارتند از:

الف ـ علل انقلاب ها: به این معنا که تا چه اندازه فاکتورها و عوامل بین المللی در بروز وقوع انقلاب ها تاثیر می گذارند.

ب ـ سیاست خارجی: یعنی بررسی این امر که حکومت های انقلابی در هدایت و اداره روابط خارجی خود چگونه عمل می کنند.

ج ـ عکس العمل ها: بدین معنا که مشخص گردد که جواب ها و عکس العمل های سایر دولت ها در واکنش به بازتاب انقلاب و سیاست های دولت انقلابی چگونه خواهد بود .

دـ شکل گیری: بررسی این امر که در دراز مدت چگونه فاکتورهای بین المللی و الزامات سیستم در نظام بین الملل، به ایجاد تحولاتی در درون حکومت های انقلابی منجر می گردند و تغییر و تحولاتی را در رفتارهای سیاسی و جهت گیری های اجتماعی و اقتصادی آنها ایجاد می کنند.(۱۱)

خاطر نشان می گردد که در این مقاله با علل انقلاب ها و شکل گیری آن در عرصه بین الملل کاری نداریم؛ بلکه با تکیه بر۲ موضوع سیاست خارجی دولت انقلابی و عکس العمل های سایرین در مواجهه با رژیم های انقلابی، درصدد بررسی بازتاب انقلاب اسلامی ایران بر نظام بین الملل می باشیم .

انقلاب از دیدگاه واقع گرایان در عرصه بین الملل، بر اساس تغییر در روش ها و مدل های سیاست خارجی و تغییر در اولویت های یک حکومت، قابل بررسی و مطالعه می باشد . به عبارت دیگر، واقع گرایان انقلاب را پدیده ای می دانند که رفتارها و بینش های یک حکومت را در سیاست خارجی تغییر می دهد و در سیستم بین المللی ناهمگونی ایجاد می کند . در این راستا رفتارگرایانی همچون «روزنو (Rosenau)» نیز معتقدند که انقلاب ها همانند یک ویروس می تواند از مرزهای بین کشورها عبور کرده و سایر سرزمین ها را آلوده نماید. لذا چنین رفتار ناهمگونی را باید هر چه سریع تر اصلاح نمود و یا به عبارتی، حکومت ناآرام انقلاب را باید به طریقی رام و همگون کرد.(۱۲)

۱. سیاست خارجی رژیم انقلابی: سیاست خارجی رژیم های انقلابی به نوبه خود عرصه وسیع و متمایزی را تشکیل می دهد؛ بدان خاطر که رژیم انقلابی نه تنها روش ها و متدهایش با سایر رژیم ها متفاوت است؛ بلکه اهداف خاص و متمایزی را نسبت به سایر رژیم ها، دنبال و تعقیب می کنند.(۱۳) این رژیم ها در صدد گسترش انقلاب در سایر کشورها برآمده و اقداماتی را در این جهت به عمل می آورند و هدف خود را بر روی تغییر ساختارهای سیاسی و اجتماعی در سایر کشورها متمرکز می کنند و بخش عمده ای از سیاست خارجی خود را بر این اساس تنظیم و اجرا می کنند . آنها نه تنها چنین امری را حق خویش قلمداد می کنند؛ بلکه وجود عناصر ایدئولوژیک انقلاب باعث می گردد تا از این نیز فراتر رفته و وظیفه خود می دانند که سیاست خارجی خود را در راه تحقق چنین اهدافی به پیش ببرند.(۱۴)

۲. عکس العمل سایر کشورها در قبال بازتاب و سیاست های رژیم انقلابی: در عرصه بین الملل قدرت های طرفدار وضع موجود بلافاصله در صدد بر خواهند آمد تا از گسترش انقلاب جلوگیری به عمل آورده و در صورت امکان حتی رژیم انقلابی را نیز سرنگون نمایند . در این راستا دو نکته بسیار مهم از تقابل انقلاب فرا ملی و ضد انقلاب بین المللی حاصل خواهند شد که بسیار حائز اهمیت می باشند و ما را به ماهیت اساسی نظام بین المللی بیش از پیش آشنا می سازند:

۱. اولین نکته که ابتدا توسط «ریچارد روزکرانس» Roozcrans) (Richard و «ریمون آرون»(Raymond aron) مطرح گردیده و سپس بوسیله «استانلی هافمن»(Stanly Hoffmann) مورد بسط و توضیح بیشتر قرار گرفته است، این است که نظام بین المللی همواره تلاش به عمل می آورد تا نوعی همگونی را ایجاد و حاکم نماید . این تلاش ها در جهت ایجاد و گسترش همگونی در نظام روابط بین دولت ها، بلکه حتی در درون سیستم اجتماعی – سیاسی آنها صورت می گیرد. هنگامی که از تقابل علیه یک رژیم انقلابی با ایده ها و افکار انقلابی صحبت می کنیم به این معنا نیست که یک رژیم انقلابی حتما باید تهدیداتی جدی را علیه امنیت بین المللی ایجاد کرده باشد تا ملاحظات امنیتی، دولت های موجود در سیستم را علیه آن بسیج کند؛ بلکه حتی صرف ایجاد ناهمگونی در نظام بین المللی – بدون اینکه تهدیدی جدی علیه موجودیت نظام ایجاد گردد – می تواند به بروز ضد انقلابی گری در مقیاس بین المللی منجر گردد تا عضو ناهمگون به نوعی مجددا با سیستم همگون شود.(۱۵)

۲. دومین نکته مهم در این خصوص این است که تجارب تاریخی نشان می دهند علی رغم وجود انقلاب هایی با ایده ها و اقدامات بین المللی و نیز علی رغم وجود ضد انقلاب بین المللی در مقابل آنها، نظام حکومتی کشوری به هیچ وجه از بین نرفته و در عملکرد آن اخلالی ایجاد نگردیده است و همچنین ضد انقلاب نیز در دسترسی به اهداف خود غالبا ناموفق بوده است.(۱۶)

نتیجه ای که از این بررسی می توان گرفت این است که تا زمانی که بین نظام رژیم انقلابی و سیستم بین المللی همگونی ایجاد نشود و تا هنگامی که رژیم انقلابی به نظام موجود حاکم بر جامعه بین المللی متعهد نگردد، منازعه بین آن و سایر حکومت های غیر انقلابی ادامه خواهد داشت.(۱۷)

حال پس از مرور اجمالی به مباحث مقدماتی و چارچوب نظری، در ادامه در صددیم تا چگونگی به چالش کشیدن وضعیت حاکم بر نظام بین الملل توسط انقلاب اسلامی ایران را مورد بررسی قرار دهیم.

۱. سیاست های نظام سیاسی برآمده از انقلاب اسلامی ایران

انقلاب اسلامی در شرایطی به وقوع پیوست که حکومت پهلوی دوم در وضعیت نظام بین الملل، جزیره ای کاملا آرام و امن در خاورمیانه محسوب می شد و کمتر کسی ایران را در شرایط انقلابی تصور می نمود؛ بدان خاطر که اکثر برآوردها از توان نظام موجود در ایران در نهایت به ثبات نسبی ختم می شد . لذا با وجود چنین شرایطی هرگز احتمال نمی رفت که چنین دولتی که در تعامل با هر دو قطب نظام بین الملل بوده و پشتیبانی هر دو را همراه داشت، به آسانی و در مدت کوتاهی در مقابل جریان انقلاب به زانو درآید. علاوه بر آنکه حضور فعال انگلیس و آمریکا در ایران پس از کودتای ۲۸ مرداد ، تصور هر گونه انقلاب را برای حاکم شدن جریانات ضد غربی با یأس مواجه می ساخت.

با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، انقلابیون ارزش ها و هنجارهایی را در تعارض با نظام بین الملل و منافع قدرت های حامی حفظ وضع موجود مطرح کردند که چالش هایی را در عرصه بین الملل به همراه داشته است و عمده ترین آنها عبارتند از: استقلال از قدرت های بزرگ، عدالت، حق تعیین سرنوشت، همبستگی و اتحاد مستضعفان، بیداری مسلمانان، حقانیت ملت های محروم، حق طلبی، مبارزه علیه وضعیت حاکم موجود در نظام بین الملل که مهم ترین شاخصه