پاورپوینت کامل بهجت فقیهان ;در سوگ و یادبود آیت الله بهجت اسوه تقوا و دینداری ۵۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بهجت فقیهان ;در سوگ و یادبود آیت الله بهجت اسوه تقوا و دینداری ۵۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بهجت فقیهان ;در سوگ و یادبود آیت الله بهجت اسوه تقوا و دینداری ۵۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بهجت فقیهان ;در سوگ و یادبود آیت الله بهجت اسوه تقوا و دینداری ۵۷ اسلاید در PowerPoint :

۶

حضرت آیت الله العظمی آقای حاج شیخ محمد تقی بهجت(ره) در اواخر سال ۱۳۳۴ ه.ق، در شهر فومن واقع در استان «گیلان» دیده به جهان گشود. شانزده ماه از عمرش نگذشته بود که مادر بزرگوارش را از دست داد.

تحصیلات ابتدایی حوزه را در مکتب خانه فومن به پایان رساند و پس از تحصیل ادبیات عرب در سال ۱۳۴۸ ه.ق، در سن ۱۴ سالگی برای تکمیل دروس حوزوی عازم کربلا شد و حدود ۴ سال در این شهر اقامت نمود و علاوه بر تحصیل علوم رسمی، از محضر استاد مرحوم حاج شیخ ابوالقاسم خویی (غیر از آیت الله العظمی خویی معروف) بهره برد و در سال ۱۳۵۲ ه.ق برای ادامه تحصیل رهسپار «نجف اشرف» گردید و سطح عالی علوم حوزه را در محضر اساتید بزرگ، از جمله حاج شیخ مرتضی طالقانی(ره) به پایان رساند و پس از درک محضر آیات عظام: حاج آقاضیاء عراقی، میرزای نائینی (ره)، در حوزه درسی آیت الله حاج شیخ محمد حسین غروی اصفهانی وارد شد.

افزون بر این، ایشان مباحث خارج فقه و اصول را از محضر آیات عظام حاج سید ابوالحسن اصفهانی و حاج شیخ محمد کاظم شیرازی(ره) صاحب حاشیه بر مکاسب؛ در حوزه علوم عقلی، کتاب «الاشارات و التنبیهات» و «اسفار» را نزد آیت الله سید حسین بادکوبه ای (ره) فرا گرفت و در زمان تحصیل، به تدریس سطوح عالی نیز پرداخت و در تالیف کتاب «سفینه البحار» با محدث کبیر حاج شیخ عباس قمی(ره) همکاری نمود.

اما در زمینه تهذیب نفس ایشان از دوران کودکی در زادگاهش فومن از محضر عالم بزرگوار «سعیدی» و در کربلا از برخی علمای دیگر بهره برد، تا اینکه در نجف اشرف در سن ۱۷ – ۱۸ سالگی با آیت حق علامه قاضی(ره) آشنا شد و گمشده خویش را در وجود ایشان یافت و در سلک شاگردان اخلاقی – عرفانی ایشان در آمد و سرانجام در سال ۱۳۶۴ ه.ق، مطابق با ۱۳۲۴ه.ش با قلبی صیقل یافته از معنویت و سینه ای مالامال از عشق به حضرت حق و با کوله باری از علم و کمال به سرزمین خویش بازگشت نمود و در زادگاهش فومن تشکیل خانواده داد و در حالی که آماده بازگشت به نجف اشرف بود، هنگام عبور از شهر مقدس قم و در زمانی که چندین ماه از مهاجرت آیت الله

بروجردی(ره) به قم نگذشته بود، مقیم قم شد و رحل اقامت افکند.

در قم نیز از محضر اساتید بزرگوار: حجت الاسلام و المسلمین کوه کمره ای و آیت الله العظمی بروجردی(ره) کسب فیض نمود.

معظم له پس از ورود به قم به تدریس خارج فقه و اصول پرداخت و به تربیب شاگردانی بسیار همت گماشت و تا قبل از رحلت نیز تدریس درس خارج ایشان ادامه داشت. آیت الله مصباح در این باره می گوید: «آیت الله بهجت، از همان زمانی که مرحوم آیت الله بروجردی(ره) در قم درس شروع کرده بودند، از شاگردان برجسته واز مُستَشکِلین معروف و مبرّز درس ایشان بودند. معمولاً استادانی که درس خارج می گویند، در میان شاگردانشان یکی دو سه نفر هستند که ضمن اینکه بیش از همه مطالب را ضبط می کنند، احیاناً اشکالاتی به نظرشان می رسد که مطرح و آن را پی گیری می کنند تا مسائل کاملاً حل شود، و لذا اینها از دیگران دقیق ترند، و اشکالاتشان علمی تر، که نیاز به غور و بررسی بیشتری دارد، و ایشان در آن زمان چنین موقعیتی را در درس مرحوم آیت الله بروجردی داشتند».

محل تدریس درس خارج ایشان ابتدا در حجره های مدارس و بعد در منزل شخصی خودشان و اخیرا در مسجد فاطمیه، واقع در گذرخان تشکیل می شد و محل اقامه نماز جماعت و مراجعات عمومی ایشان نیز همین مسجد بود. با توجه به اینکه ایشان به خاطر شهرت گریزی عمدتاً در منزل خود تدریس می کردند، با وجود این افراد بسیاری از محضر آن جناب استفاده کردند که برخی از آنان خود صاحب رساله و فتوی هستند که به برخی از آنان با حذف القاب اشاره می کنیم:

۱. محمد تقی مصباح یزدی، ۲. عبدالمجید رشید پور، ۳. سید مهدی روحانی، ۴. علی پهلوانی تهرانی، ۵. مختار امینیان، ۶. محمدهادی فقیهی، ۷. هادی قدس، ۸. محمود امجد، ۹. محمد ایمانی، ۱۰. محمد حسن احمدی فقیه یزدی، ۱۱. محمد حسین احمدی فقیه یزدی، ۱۲- مسعودی خمینی، ۱۳- سید رضا خسروشاهی، ۱۴- حسن لاهوتی، ۱۵- عزیز علیاری، ۱۶- سید محمد موءمنی، ۱۷- حسین مفیدی، ۱۸- جواد محمد زاده تهرانی، ۱۹- سید صابر مازندرانی، ۲۰- شهید نمازی شیرازی.

آیت الله مسعودی که خود سال ها از درس آیت الله العظمی بهجت بهره برده درباره ویژگی تدریس ایشان می گوید: «سبک درس ایشان سبک خاصی است. معمولاً آقایان مراجع و بزرگان در درس خارج یک مسئله ای را مطرح می کنند و اقوال دیگران را یکی یکی ذکر می کنند. سپس یکی را نقد می کنند و دیگری را تأیید، و سرانجام یکی از آن نظرات را می پذیرند، یا نظریه دیگری را انتخاب می کنند، ولی ایشان بر خلاف همه، نقل اقوال نمی کنند، بلکه ابتدا مسئله را مطرح می کنند و بعد روند استدلالش را بیان می کنند. اگر شاگرد، آراء علماء را دیده و مطالعه کرده باشد، می فهمد که دلیلی را که استاد ذکر می کند چه کسی گفته است، و اشکال یا تأییدی را که می کند می فهمد به سخن چه کسی اشکال یا قول چه کسی را تأیید می کند. لذا هر کس بخواهد در درس ایشان شرکت کند باید مبانی و نظرات آقایان دیگر را دیده باشد».

مرحوم آیت الله حاج شیخ مرتضی حائری نیز می گوید: «ایشان با اظهار نظرهای دقیق و اشکالات مهم، چنان نظر استاد را جلب کرده بود که چند روزی مجلسِ درس از حالت درس خارج شده بود، آن ایرادها برای ما هم مفید بود؛ ولی آقای بهجت برای گریز از شهرت، دیگر به انتقاد نپرداختند و اگر ادامه می دادند معلوم می شد، اگر بالاتر از دیگران نباشند بی شک کمتر از آنان نیستند».

مرحوم علامه محمد تقی جعفری می گوید: «آن هنگام که در خدمت آقا شیخ کاظم شیرازی مکاسب می خواندیم، آیت الله بهجت نیز که اینک در قم اقامت دارند، در درس ایشان شرکت می نمودند، خوب یادم هست که وقتی ایشان اشکال می کردند آقا شیخ کاظم با تمام قوا متوجه می شد، یعنی خیلی دقیق و عمیق به اشکالات آقای بهجت توجه می کرد، و همان موقع ایشان در نجف به فضل و عرفان شناخته شده بود».

آیت الله مصباح می گوید: «اولین چیزی که ما را جذب کرد آن جاذبه معنوی و روحانی ایشان بود. ولی تدریجاً متوجه شدیم که ایشان از لحاظ مقامات علمی و فقاهت هم در درجه بسیار عالی قرار دارد. این بود که سعی کردیم خدمت ایشان درسی داشته باشیم تا وسیله ای باشد که هم از معلومات ایشان بهره ای ببریم، و هم بهانه ای باشد که هر روز خدمت ایشان برسیم و از کمالات روحی و معنوی آقا بهره مند شویم. کتاب طهارت را در خدمت ایشان شروع کردیم، ابتدا در یکی از حجرات مدرسه فیضیه چند نفر از دوستان

شرکت می کردند، و بعد از گذشت یک سال، یکی دو سالی هم در حجره ای در مدرسه خان (مدرسه مرحوم آیت الله بروجردی) خدمت ایشان درس داشتیم، و بعدها که ضعف مزاج ایشان بیشتر شد از آن به بعد در منزل، خدمتشان می رفتیم که یک دوره طهارت را خدمت ایشان خواندیم، و بعد یک دوره هم مکاسب و خیارات را که تقریباً حدود ۱۵ سال ادامه پیدا کرد. ما در درس ایشان استفاده هایی می بردیم که در بسیاری از درس ها کمتر یافت می شد».

شهید بزرگوار استاد مطهری(ره) نیز به درس ایشان عنایت خاصّی داشتند. آیت الله محمد حسین احمدی یزدی در این رابطه می گوید: «آیت الله شهید مطهری درباره درس آیت الله بهجت به ما خیلی سفارش می کرد و می فرمود: حتماً در درس ایشان شرکت کنید، مخصوصاً در اصول، چون آقای بهجت درس آقا شیخ محمد حسین اصفهانی را دیده، حتماً در درس ایشان شرکت کنید.»

تالیفات معظم له عبارتند از: یک دوره کامل اصول ، حاشیه بر مکاسب شیخ انصاری (ره) و تکمیل آن تا آخر مباحث مربوط به مکاسب و متاجر، دوره کامل طهارت ، دوره کامل کتاب صلاه ، دوره کامل کتاب زکات ، دوره کامل کتاب خمس و حج ، حاشیه بر کتاب ذخیره العباد مرحوم شیخ محمد حسین غروی ، چندین مجله تقریبا یک دوره فقه فارسی، حاشیه بر مناسک شیخ انصاری (ره) و…

صفات شخصیتی

۱.تقوا

یکی از مجتهدان بزرگ در این باره می گوید: «ایشان را نمی شود گفت آدم با تقوایی است، بلکه ایشان عین تقوا و مجسمه تقواست».

۲. زهد و ساده زیستی

آیت الله مصباح در مورد زهد و ساده زیستی ایشان می گوید: «آیت الله بهجت منزلی جنب مدرسه حجتیه اجاره کرده بودند و بعد تغییر منزل دادند و در اوائل خیابان چهار مردان فعلی خانه دیگری اجاره کرده بودند که ظاهراً دو اتاق بیشتر نداشت، و در وسط آن اتاقی که ما خدمت ایشان می رسیدیم پرده ای کشیده شده بود که پشتش خانواده شان زندگی می کردند و ما این طرف پرده می نشستیم و از حضور ایشان بهره مند می شدیم. زندگی بسیار ساده و دور از هر گونه تکلف و توأم با یک عالم نورانیت و معنویت…».

۳. حالات نماز

نماز ایشان همواره مورد توجه اولیای خدا بود. علامه طباطبائی(ره) در نماز ایشان شرکت می جستند و آیت الله بهاء الدینی(ره) نیز عنایت خاصی به نماز جماعت ایشان داشته اند و…

۴. سیر و سلوک و مقام معنوی

عارف بزرگی، چون امام خمینی(