پاورپوینت کامل اندکی سایه ۱۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اندکی سایه ۱۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اندکی سایه ۱۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اندکی سایه ۱۸ اسلاید در PowerPoint :

۳۸

پاورپوینت کامل اندکی سایه ۱۸ اسلاید در PowerPoint (رمان)

نویسنده: احمد بیگدلی

انتشارات خجسته

چاپ دوم ۱۳۸۶

راوی رمان «پاورپوینت کامل اندکی سایه ۱۸ اسلاید در PowerPoint» نقطه عزیمت روایتش را، «سایه» قرار می دهد. راوی بوف کور، هم برای سایه اش می نوشت و با او گفت و گو می کرد. راوی «پاورپوینت کامل اندکی سایه ۱۸ اسلاید در PowerPoint» «خود» پشت سرنهاده، یا زندگی گذشته اش را، شبیه سایه ای می بیند که همیشه ایام با او همراه و همسفر می شود تا به یادش بیاورد نام ها و نشانه ها را… لحن هر دوی راوی، با مایه ای از حزن و حسرتی هزار ساله، شباهت زیادی دارند. این شباهت را در پاراگراف افتتاحیه رمانِ پاورپوینت کامل اندکی سایه ۱۸ اسلاید در PowerPoint، به خوبی می توان دریافت: «… همه اش را که نمی توانم تعریف کنم؟ آدمی، زاده نسیان و فراموشی است. «نیست وَش باشد خیال اندر جهان». حافظه ام حالا دیگر همه این گذشته را، لحظه های کوتاهِ ناپیوسته را به خاطر نمی آورد. می خواهد اما نمی تواند. زیرا نخست باید مرا «خود» مرا به خاطر بیاورد که از یاد می شوم، و این شدن هم الزامی است و بعد بنا بر قاعده دیرین، هر تکه، تکه دیگر را تداعی می کند… ص۹»

با وجود تشابه آشکاری که در لحن رمان «پاورپوینت کامل اندکی سایه ۱۸ اسلاید در PowerPoint» با رُمان «بوف کور» وجود دارد، اما در محتوا، فضا سازی، توصیف، شخصیت پردازی، نوع نگاه نویسنده به رویدادهای داستان، و زبان و پیام این دو رمان از هم فاصله می گیرند. احمد بیگدلی، تلاش فراوان داشته است که از درونمایه ای غمناک و نوستالزیک، داستانی شاد و روشن و با طراوت بیرون بکشد و این مهم به دست نمی آمد، مگر با زبانی لطیف و شاعرانه، که سویه اصلی آن را طبیعت گرایی تشکیل می دهد.

در جای جای داستان، هر جا که ماجرای دردناک و تلخی از دوران گذشته راوی یا شخصیت های دیگر رمان، شرح داده می شود، بی اختیار، قلم نویسنده به گستره سبز و آرام طبیعت پناه می برد و با جزئی نگری در زیبایی های بکر، و توصیف منظره های چشم نواز آن، زهر وقایع را می گیرد؛ و فضای داستان را به لطافت و روشنی می نشاند: «… گل های

آفتاب گردان بر شیب دامنه روستای «مارکده» سیلاب رنگ های زرد خوش رنگ بود بر حاشیه یونجه زاری وسیع. آن رو برو، جایی که پایین دست آن، بیشه انبوه کبوده در باد تلاطمی دلپذیر داشت. باد از همان جا بود که بوی شبدر خیس و یونجه گُل داده را با خودش می آورد… /ص ۵۸).

«حیاط با نظامی های کهنه، بوی رطوبت می دهد. بوی درخت اقاقیا بوی آب و حوض و ماهی، بوی تربت خیس، بوی حنای گیسوان بی بی…»

از دیگر وجوه ممتاز کتاب، زبان شفاف، روان و شاعرانه ای ست که ملهم از شعرهای سپید شاعران امروز ایران، اشعار کلاسیک، و نقل قول هایی از کتب آسمانی، به ویژه قرآن مجید است. البته این نوع شیوه بیان که در فرهنگ شفاهیِ ما ریشه دارد، از دیر باز مورد استفاده اهالی قلم قرار می گرفته، تا به وسیله آن، بر تأثیر کلام شان در ذهن مخاطب بیافزایند: «کافی است ململ گمان و تردید را کنار بزنم: خاک از دُردی