پاورپوینت کامل آوارگان افغان، دریغ از نان و امنیت ۱۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آوارگان افغان، دریغ از نان و امنیت ۱۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آوارگان افغان، دریغ از نان و امنیت ۱۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آوارگان افغان، دریغ از نان و امنیت ۱۵ اسلاید در PowerPoint :

از آن زمستانی که اسکندر کبیر در سیستان آرام گرفت و در بهار، جنگی تازه را در تاریخ به یادگار گذاشت، تا به امروز که طالبان از میان افغانیان ظهور کرده اند، قصه یکی بوده است. آری، از دیرباز تاکنون، میراث افغانستان تنها خون بود و جنون!

اگر از فراز آسمان آبی، چشم بر جغرافیای این کشور نابسامان بیفکنیم، تکه زمینی کوهستانی خواهیم دید که از هیچ سو صدای دریا را نمی توان شنید. هم چنین کوه هایی می بینیم که سر بر فلک دارند و دره هایی که به طرزی غریب عمیق اند.

در جنوب این بلاد بلاخیز، نه آبی برای فرونشاندن عطشی پیدا می شود و نه منزلی برای فرود آمدن. روزها از زمین شعله می روید و از آسمان آتش می بارد؛ روزهایی که خود نوید شب هایی سرد را می دهد که استخوان سوز است و طاقت فرسا!

باران های بهاری همیشه خبر از خشکی تابستان می دهند و هوای خشک این ولایت، از نورافشانی آفتاب حکایت می کند. تنها بخشی از این دیار، آسمانش آبی است و زمینش سبز؛ فقط این بخش است که هوایی جان پرور و نمایی دلپذیر دارد.

اگر به آنچه از آسمان آبی دیدیم، باری دیگر نظر کنیم، باور نخواهیم کرد، مگر آن که نظر بر ترکیه، ایران و مغولستان بیفکنیم. تماشای این بیابان های بی نهایت و کوه های پیوسته که با برف پوشیده شده اند موجب شگفتی می شود. آن جا که کوه ها بسیارند و صحرا وحشی است، چندان نمی توان سراغ از پَرچینی گرفت یا زمینی که بتوان درختی در آن کاشت؛ حتی راهی وجود ندارد که اگر کالایی نظرگیر بود، بتوان از مرزها گذشت، شاید منفعتی نصیب افغان شود و رونقی حاصل گردد.

خلاصه، آن جا که خاک هست، آب نیست و آن جا که آب هست، زمین نیست و فرصتی برای کاشتن وجود ندارد. با این همه، جغرافیای ناهموار افغانستان به مردمانش آموخته که باید تلاش کرد تا لااقل زنده ماند. این طبیعت به او یاد داده که دمی نشستن برابر است با مُردن و فنا شدن. درآمد این مردمان از کشاورزی و دامداری است، چراکه صنعت در آن ریشه نگرفته و صنعت گری حرفه ای بی نام و نشان است.

افغانی، از چنین سرزمینی آواره شده؛ از سرزمینی که دانش، راه اندکی را در آن پیموده است.

روزگاری مارکوپولو ـ سیاح ایتالیایی ـ گذارش به بلخ و بَدَخشان افتاد و در سفرنامه اش نوشت: «افغانستان سرزمین بهترین خربزه های دنیا، میوه ها، ذرت، شراب، گندم های بی شمار، گله های بی حساب