پاورپوینت کامل به رنگ نیلوفران ۱۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل به رنگ نیلوفران ۱۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل به رنگ نیلوفران ۱۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل به رنگ نیلوفران ۱۷ اسلاید در PowerPoint :

چند شعر از زنده یاد »سید محمد عباسی کهن«

به همین سادگی

دل به تو دادم، به همین سادگی

تا شوم آدم، به همین سادگی

آه، هوای غم دیدار تو

داد به بادم، به همین سادگی

غرق نگاه تو شدم، زندگی

رفت زیادم، به همین سادگی

هرچه بلا بر سرم آمد به بد

لب نگشادم، به همین سادگی

با تو که هستم، به تو دل بستم و

این همه شادم، به همین سادگی

می رسم از راه همین روزها

شب به مرادم، به همین سادگی

این دلِ بی »صاحب« خود را به خود

باز نهادم، به همین سادگی

می روم از خود به خدا، می رسی

جمعه به دادم، به همین سادگی

اما تو

بی تو من بی قرارم، اما تو…

من تو را دوست دارم، اما تو…

این چه طرز نگاه کردن هاست؟

از تو من شرمسارم، اما تو…

از دلم گر خوشت نمی آید

روی دل پا گذارم، اما تو…

کمتر از گل نگفتمت، خواهی

جز تو شاهد بیارم؟ اما تو…

آه، بی من چه می کنی، ای ماه؟

بی تو ابر بهارم، اما تو؟

دست من خالی است، حیف! تو را

به خدا می سپارم، اما تو…

تو که دشنام می دهی به من آی؟

با تو من کار دارم، اما تو…

آیینه ی مات ماه

احساس می کنم که تو را دیده ام، تو را

اما کدام روز؟ کجادیده ام تو را؟

در حیرتم چو آینه ی مات ماه، آه

آیا تو را شنیده و یا دیده ام تورا؟

می فهمم از نگاه تو، چشم تو آشناست

از بس که آشنای خدا دیده ام تو را

بوی بهشت می دهی، ای آشنای من

دیوانه ام به بوی تو، تا دیده ام تو را

جان می دهی به باغ دلم مثل نوبهار

آخر به لطف باد صبا دیده ام تو را

آن قدر در دلم به تو نزدیک بوده ام

کو رنگ گُل، چو بوی جدا دیده ام تو را

مثل ستاره، دورنما می شوی، ولی

امروز، آفتاب، چرا دیده ام تو را؟

گفت و گو

یار تا دید مرا با دل من

گفت: هی! یا دل تو، یا دل من!

گفتمش: عشق هوس بازی نیست

گفت: بازی نکنی با دل من!

گفتمش: سست نشد پیمانم

گفت: شک کرد همین جا دل من

گفتمش: آی! چر دلتنگی؟

گفت: ژرف است چو دریا دل من

گفتمش: چشم تو با من چه کند؟

گفت: دارد سرِ سودا دل من

گفتمش: چشم مرا روشن کن

گفت: هرجا ننهد پا دل من

گفتمش: دست مرا مهمان باش

گفت: آخر چه کند تا دل من؟

گفتمش: حرف »کهن« با تو چه بود؟

گفت: می گفت دریغا دل من!

خواب پریشانی

ناله ام گر نکند در دل او تأثیری

نیست بر گردن نالیدن من تقصیری

ساحل و بحر مرا هر دو ز خود می رانند

موجِ تو دامنم آخر نبوَد تدبیری!

غافل از قافله ی عشق شدم، سنگ شدم

رود پیوست به دریای حقیقت دیری

خواهی از باغ جوانی گلِ عبرت چینی

سیر کن در چمن تجربه ی هر پیری

صبح صادق نبوَد خنده ی هر شبگیری

دل عاشق بود از برگ گلی نازک تر

<