پاورپوینت کامل تحولات منطقه، مولفه‏ های اجتماعی و تاثیر اندیشه دینی ۴۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تحولات منطقه، مولفه‏ های اجتماعی و تاثیر اندیشه دینی ۴۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تحولات منطقه، مولفه‏ های اجتماعی و تاثیر اندیشه دینی ۴۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تحولات منطقه، مولفه‏ های اجتماعی و تاثیر اندیشه دینی ۴۷ اسلاید در PowerPoint :

در گفتگو با دکتر ابراهیم متقی، استاد دانشگاه تهران

جرقه اصلی بیداری اسلامی در کشور هی عربی را چه می دانید؟

تحولات خاورمیانه تحت تاثیر مولفه های اجتماعی منطقه ای قرار دارد یعنی اینکه از یکسو باید به فرهنگ اجتماعی هر کدام از این کشورها توجه بکنیم و از سوی دیگر باید نقش نیروهای تاثیرگذار منطقه ای را مورد ارزیابی قرار بدهیم.

نکته ای که باید به آن توجه داشت این است که در برخی از کشورها بویژه در بحرین، یمن و سوریه، موجهای اصلی مربوط به اندیشه های دینی است که هر دو حوزه دینی سلفی و شیعی را دربر می گیرند. اصل جرقه اش این است و عامل تعارضش هم همین است؛ چون ما داریم یک نگاه هستی شناسانه می کنیم. وقتی شما یک نگاه هستی شناسانه نسبت به تحولات اجتماعی این کشورها دارید و وقتی که تاکید می کنید اندیشه دینی عامل گسترش این تحولات است، بنابراین باید این را به عنوان یک نقطه حرکت تلقی بکنید.

اما در مصر، تونس و لیبی چنین وضعیتی وجود ندارد. این سه کشور در حوزه مدیترانه و حوزه شمال افریقا و حوزه فرهنگ سیاسی غیر رادیکال هستند. فرهنگشان این است. درست است که بن علی یا قذافی اقتدارگرا هستند. درست است مبارک اقتدارگرا است، علت اصلی تعارض با این مجموعه ها نیز همین اقتدارگرایی آنان است. بنابراین ماهیت اجتماعی دارد. کشورهای غربی هم عامل تهییج این تحولات بودند. هدفشان این است که یک فضای سیاسی را سازماندهی بکنند که در آینده گروههای مقاومت نتوانند اقدام ابتکاری را در دست داشته باشند.

نقطه عزیمت تحولات این کشورها حرکتهای مدنی بوده که به دست کشورهای غربی اداره شده است، ولی مردم این کشورها درصدد ایجاد حکومت مدنی نبوده اند. این حرکت ها خودجوش و براساس متغیرهای مختلف بوده است و توانسته در هر کشوری بر کشور دیگر هم تاثیرگذار باشد. ماهیت دینی این تحولات نیز در فضای مدنی قابل تفسیر است. یعنی فضای مدنی و وجه مولفه های دینی اش در مقایسه با کشورهای حوزه میانی، خیلی رقیق تر است.

جنبش مصر و تونس و لیبی، جنبش اجتماعی بوده و بعد توسط غرب مدیریت شده است. مثل لیبی که قطعنامه ۱۹۷۳، را در مورد آن صادر کردند. بنابراین نگاهی که دارم اینکه آنجا جنبش اجتماعی است و قالبهای دینی درون آنهاست، ولی غلبه ندارد، بلکه یک بخش از فضای عمومی است و به هر میزانی که دین باوری وجود دارد، به همان میزان نیز می تواند در فرایند تحولات اجتماعی در این جنبش، تاثیرگذار باشد.

جریان تاریخی شمال آفریقا که دارای پیشینه عمیق دینی هستند نیز به نظر من امروز محرکی محسوب نمی شود. یک جریانی است که تا حد زیادی استحاله شده است. البته می تواند دوباره بازتولید شود و قدرت خودش را بازسازی بکند. در نظر بگیرید در مصر حدود هشت میلیون شیعه فاطمیون و زیدیان و اسماعیلیه داریم که اینها می توانند خود را بازسازی و بازتولید کنند. ولی چون الان غرب مدیریت را در دست گرفته تحولات به سمت دینی شدن عمق پیدا نمی کند. اگر دینی هم بشود قالبهای دینی اش ماهیت مقاومت ندارد؛ زیرا فرهنگ سیاسی مصر و تونس رادیکال نیست.

میزان الگوگیری کشورهای منطقه از انقلاب ایران و اینکه از کدام عناصر انقلاب اسلامی تأثیر بیشتری پذیرفته اند را چگونه تحلیل می کنید؟

فضای اجتماعی خاورمیانه، همان گونه که نظریه پردازانی همانند اسپوزیتو یا استراتژیستهایی همانند برژینسکی در کتاب انتخاب ” “the choice مطرح کردند، این بوده که انقلاب ایران تاثیر غیر مستقیم خودش را بر تحولات منطقه ای خاورمیانه به جا گذاشته است.

حتی در کتابی که اخیراً عباس میلانی در دانشگاه استنفورد امریکا به عنوان “شاه” منتشر کرده، این بحث را آورده که انقلاب ایران فقط یک نقطه عطف در تحولات سیاسی ایران محسوب نمی شود بلکه باید آن را در یک فضای کلی تر دید. اما این اندیشه انقلاب و تحول سیاسی اجتماعی در هر کشوری دارای آثار و پیامدهای خاص خودش است از همه مهمتر اینکه خاورمیانه در فضای خلأ تحلیلی قرار ندارد. همواره بنیادهای اندیشه دینی، اندیشه های ناسیونالیستی و اندیشه های سوسیالیستی در خاورمیانه موج زده.

بنابراین در عصر اندیشه دینی اندیشه های ناسیونالیستی و سوسیالیستی به حاشیه رانده می شوند اما یک نوع گفتمان متمایز شده اندیشه دینی را شما می توانید ببینید. محور این مسئله هم مربوط به ایران و عربستان سعودی است.

ایران و عربستان سعودی در یک زمانی دارای تضادهای ژئوپلوتیکی بودند این تضادهای ژئوپلوتیکی در یک مقطع زمانی دیگر تبدیل شدند به تضادهای ایدئولوژیک. بنابراین در عصر موجود ما شاهد اندیشه های دینی هستیم که این اندیشه های دینی با همدیگر متوازن نیست و در رأسش اسلام شیعی مقاومت و اسلام سلفی عربستان است. بنابراین دو رویکرد و قالب گفتمانی وجود دارند که هر دوی اینها بر بخشی از خاورمیانه تاثیرگذار هستند. اما عربستانی ها نسبت به ایران و موج در حال تحرک ایران احساس نگرانی می کنند. زمانی که ایران توانست در کشورهای مقاومت سنی تاثیرگذار باشد و توانست حماس را کنترل کند، نگرانی عربستان بیشتر شد.

میزان تاثیرپذیری این جنبشها از انقلاب ایران را براساس سه مستندی که داشتم، یعنی سه مستند برژینیسکی، اسپوزیتو و عباس میلانی، می توان مشخص کرد. هر سه اینها گفتند که انقلاب ایران، تاثیر خودش را در منطقه به جا گذاشته، هر چند که شکل انقلاب ایران نیست، اما انقلاب ایران اثر خودش را در بارورسازی اندیشه های دینی به جا گذاشته است.

بنابراین، بحث بیداری اسلامی می تواند دو وجه داشته باشد: یا جنبش اجتماعی است یا مقاومت است. جنبش اجتماعی ماهیت دموکراتیک و مقاومت، ماهیت انقلابی دارد.

با توجه به ماهیت فرهنگی متفاوت این کشورها نسبت به یکدیگر برای تاثیر گذاری در آنها بایستی از چه راهبردی بهره گرفت؟

نگاهی که من دارم این است که جهان اسلام کاملا ماهیت متنوعی دارد و در نتیجه در یک فضای فرهنگی تمایز یافته قرار دارد. اما در هر کشوری می توان جنبش اجتماعی را به جنبش مقاومت تبدیل کرد؛ یا خودآگاهی ایجاد شده با حرکتهای سازمان یافته می تواند این جنبش اجتماعی را تبدیل به جنبش مقاومت بکند. بنابراین سوالی که وجود دارد این است چرا جنبشهای آن سه کشور ماهیت انقلابی پیدا نکردند؟ برای اینکه کار فرهنگی و سازمان یافته در آنجا انجام ندادیم. می توانستیم و انجام ندادیم.

ما فکر می کنیم که باید در مصر، بحث مربوط به گفتمان انقلاب را پیگیری کنیم. ولی این درست نیست. ما در هر محیطی باید گفتمانهای فرهنگی و محیطی خودش را ارائه دهیم و این کاری است که حوزه نمی تواند. به این دلیل که می خواهد گفتمان خودش و رویکرد و تفسیر خودش را ارائه بدهد در حالی که ما باید در آنجا ۱ شناخت محیطی ۲ تهییج نیروی محیطی براساس باورها و آموزه های خودش را داشته باشیم. هنر ما باید توانایی سازماندهی باشد؛ همان هنری که نیروی قدس توانست در عراق به انجام برساند. نهادهای دینی ما هیچ کاری انجام ندادند. آنجا نهادهای امنیتی ما انجام دادند. در حالیکه می توانستیم طلبه های مصر را فعال کنیم.

نتیجه راهبردی جنبش اجتماعی که در این کشورها شکل گرفته به نفع جمهوری اسلامی است. هر کسی جایگزین مبارک بشود خباثت مبارک را نخواهد داشت و از طرفی شکاف در جنبش ایجاد شده.

حال از این به بعد چ