پاورپوینت کامل عدالت اخلاقی ۷۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عدالت اخلاقی ۷۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عدالت اخلاقی ۷۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عدالت اخلاقی ۷۸ اسلاید در PowerPoint :

مقدمه

آنچه از مفهوم عدالت به ذهن انسان متبادر می شود، عدم ظلم و ستم به انسان ها و دفع ظلم از دیگران به قدر امکان است، که و در مقابل آن، ظلم قراردارد و ظلم در این مورد به معنای ضرر و آسیب رساندن به غیر، اعم از قتل،آسیب جسمی و روحی است.

یکی دیگر از مفاهیم عدالت، عدالت در اخلاق و اعمال است. عدالت در اخلاق؛ یعنی اعتدال در قوای خشم وشهوت، اگر که تحت تدبیر عقل قرار گیرد. از این رو پاورپوینت کامل عدالت اخلاقی ۷۸ اسلاید در PowerPoint، فضیلتی است که جامع دیگر فضایل نیز می باشد و به تبع آن، قوه غضب از افراط و تفریطها رهایی یافته، قوه شهوت مسیر اعتدال را می پیماید و در نتیجه قوه عقل نیز به حکمت رسیده وقوای دیگر را رهبری می کند.

این نوع عدالت در علم اخلاق، عدالت به معنای عام است و درمقابل آن، عدالت اجتماعی قراردارد، که به معنای دفع ظلم از دیگران بوده و به عدالت به معنای اخص معروف شده است.(۱)

در مقابل پاورپوینت کامل عدالت اخلاقی ۷۸ اسلاید در PowerPoint، ظلم قراردارد که به معنای تعدّی وتجاوز از حد اعتدال است و تمام قبایح عقلی و شرعی را نیز شامل می شود.

در این مقاله از عدالت اجتماعی بحثی به میان نیامده و فقط به پاورپوینت کامل عدالت اخلاقی ۷۸ اسلاید در PowerPoint پرداخته شده است. از این رو، برای تبیین پاورپوینت کامل عدالت اخلاقی ۷۸ اسلاید در PowerPoint ضروری است، پیرامون قوای نفس مطالبی بیان شود تا با شناخت آن بتوان جایگاه پاورپوینت کامل عدالت اخلاقی ۷۸ اسلاید در PowerPoint را مشخص نموده و پس از شناخت معنای پاورپوینت کامل عدالت اخلاقی ۷۸ اسلاید در PowerPoint، فضایل و رذایل مرتبط با آن را بررسی کرد.

طرح این موضوع در کتاب های اخلاقی به صورت مختصر و در عین حال مکرر بیان شده است، به گونه ای که در اکثر این کتاب ها جملاتی واجد مورد استفاده قرار گرفته است. لذا بنا به اختصار از ذکر مکررات خودداری شده است.

آنچه که امروزه ضروری می نماید، حرکت به سوی کسب پاورپوینت کامل عدالت اخلاقی ۷۸ اسلاید در PowerPoint و ضرورت آن برای زندگی دنیوی و اخروی است، تا آن جا که آن را غایت سعادت وهدف انسان نامیده اند.(۲) آثاری که به دنبال تحقق یا عدم تحقق آن است، پاورپوینت کامل عدالت اخلاقی ۷۸ اسلاید در PowerPoint را به یک مساله ضروری و عملی مبدل کرده و امید است همگان در این راه موفق و به کسب آن نائل شوند.

فصل اول: معنای لغوی و اصطلاحی اخلاق و عدالت

“اخلاق” جمع خلق و خلق به معنای عادت است. عدل نیز در لغت، به معنای دادکردن، راست شدن و برابر کردن چیزی به چیزی دیگر آمده است.(۳) خلق را در اصطلاح به ملکه ای گویند که نفس به اقتضای آن به آسانی و بدون نیاز به فکر، فعل را انجام می دهد.(۴) لذا ملکه، کیفیتی نفسانی است، که مانند “حال” سریع الزوال نمی باشد، بلکه کیفیتی پایدار است و دیر از بین می رود.

در علم اخلاق، اصطلاح عدالت وابسته به قوای نفس است، لذا پیش از بیان این اصطلاح، به شرح اجمالی قوای نفسانی می پردازیم. علمای اخلاق، قوای نفس را دو گونه بیان نموده اند:

الف: علم النفس برای انسان سه قوه متباین اثبات می کند و این سه قوه منشأ آثار و افعال مختلف انسان است، که عبارتند از: قوای عقلیه، غضبیه و شهویه، که در ذیل به توضیح هرکدام از این ها پردازیم:

۱- قوه عقل، که قوه ملکیه نیز نامیده می شود، منشأ تفکر و شوق به ادراک حقایق است؛ زیرا انسان موجودی کنجکاو است و می خواهد از حقیقت اشیا با خبر شود، تفکر و استدلال کند وبه آن چه برای او مجهول است با استفاده از فکر خود آگاهی یابد، و این از ویژگی های قوه عقل است.

۲- قوه دیگری که در انسان، آثاری متفاوت از دیگر قوا دارد، قوه غضب یا سبعیه است، که از آثار این قوه می توان به خشم و دلیری در میادین جنگ، برخورد با دیگران، انجام کارهای خطرناک و شوق بر تسلط دیگران اشاره کرد.

۳- قوه دیگری که در انسان وجود دارد، قوه شهویه یا نفس بهیمی می باشد.این قوه در انسان منشأ شهوت، طلب غذا و اشتیاق به خوردن و آشامیدن است.

بنابراین، وقتی این سه قوه با اراده همراه شوند، باعث خواهند شد که انسان، افعال و اعمال گوناگون خود را در زندگی انجام داده، به ایجاد نسل آینده شوق نشان دهد و در تداوم زندگی با مشکلات کمتری برخورد کند.(۵)

ب: بعضی از علمای علم اخلاق، قوای نفس را به گونه ای دیگر نیز تقسیم بندی کرده اند، که این تقسیم بندی در کتاب “جامع السعادات” به صورت مفصل و چنین بیان شده، است: “نفس دارای دو قوه ادراک و تحریک می باشد، که هر کدام از این دو قوه، شامل دو قسم می شوند: عقل نظری وعقل عملی اقسام قوه ادراکند. عقل نظری، یا عاقله، منشأ تفکرانسان است. عقل عملی، یا عامله، باعث می شود که بدن در کارهای جزئی با استفاده از فکر، فعالیتی را انجام دهد. قوه تحریک نیز شامل قوای غضب و شهوت می شود”.(۶)

قوای نفس، به هر نحوی که تقسیم شود، برای هر یک از آنها می توان حد اعتدال و میانه رویی در نظر گرفت. هر کجا که اعتدال باشد، افراط و تفریط نیز نمایان می شود. از این رو، انسان می تواند قوای خود را علاوه بر اعتدال، به افراط یا تفریط نیز بکشاند، که بیان کامل آنها خود مقاله جداگانه ای می طلبد و در اینجا به اختصار از آنها خواهیم گذشت.

قوه عقل: دستیابی به حکمت در فضیلت و اعتدال عقل است. حکمت به این معنا است که انسان اشتیاق به فراگیری علوم حقیقی داشته باشد و از جهل رهایی یابد.

افراط در حکمت سَفَه است. کسی که تمام امور خود را رها کند و فقط بخواهد دنبال دانش باشد، دچار افراط شده است. انسانی هم که به دنبال حقایق نباشد و در امر علم آموزی کوتاهی کند، دچار تفریط و بُله شده است.

قوه غضب: اعتدال قوه غضب شجاعت نامیده می شود. قوه غضب را باید در زمان خاص خود استفاده کرد. آدمی هنگامی که برای رضای خداوند سبحان خشمگین شود، اعتدال این قوه است. خشم همیشگی و یا بی موقع و عدم ملاطفت با مردم افراط در غضب است، که تَهَوُّر نامیده می شود. در مقابل چنین افرادی، اشخاصی را می توان یافت که هیچ گاه خشم نمی گیرند، تا جایی که در گرفتن حق خود نیز کوتاهی نموده و ناتوانند. این عمل تفریط در این قوه است و آن را جبن می نامند.

قوه شهوت: شهوت نیز اعتدالی دارد که آن را عفت نامیده اند. انسانی که صاحب فضیلت عفت است، در خوراک و پوشاک و امیال جنسی میانه روی می کند. افراط در شهوت – که شَرَه نامیده می شود – این است که شخص تمام فکرش را صرف به دست آوردن غذا، مال و همسر نموده و زندگی خود را وقف لذت بردن از مادیات کند. مثلاً آنقدر بخورد که نتواند راه برود. فردی که هدفش لذت زود گذر مادی باشد، در امور دیگر، از جمله عبادت و اطاعت پروردگار کوتاهی می کند. حالت خمود نیز تفریط در این قوه است.بدین معنا که هیچ نخورد، به دنبال ما یحتاج ضروری نرود و یا به فکر نسل برای بعد از خود نباشد.

تعریف اصطلاحی عدالت: بنا بر تقسیم بندی اول، که سه قوه برای انسان تعریف شد، هرگاه نفس تعادل بین این قوا را به وجود آورد، به گونه ای که هیچ کدام در حال افراط و تفریط نباشند، عدالت به وجود می آید.(۷) به عبارت دیگر، قوه عدل و فضیلت عدالت آن است که قوای غضب و شهوت تحت تدبیر عقل و شرع قرار گیرند.(۸) در این باره خواجه نصیر می فرماید:

“چون این سه جنس فضیلت حاصل شود و با یکدیگر متمازج و

متسالم شوند، از ترکیب هر سه حالتی متشابه حادث گردد، که کمال

و تمام آن فضایل به آن بود و آن را فضیلت عدالت خوانند”.(۹)

بنابراین، سخن از عدالت حالت جدیدی است و صرف کمال قوای سه گانه نمی باشد؛ از این رو، علمای اخلاق چهار فضیلت برای نفس بیان کرده اند، که عبارتند از: حکمت، شجاعت، عفت و عدالت.

معنای عدالت بنا بر تقسیم دوم قوای نفس، کمال قوه عامله، که در اطاعت از قوه عاقله است، می شود. بنا بر این قول، عدالت، آنچنان که در معنای قبل گذشت، کمال تمام قوا نیست، بلکه فقط کمال عقل عملی است که در انجام کارها و تصرفات خود تحت فرمان عقل نظری می باشد.

مرحوم ملا مهدی نراقی در تفاوت این دو معنا آورده است که: اگر عدالت را کمال عقل عملی بدانیم، امری بسیط و مستلزم ملکات و فضایل سه گانه خواهد شد. در این صورت متشکل از سه قوه نیست و بدون دخالت ملکه های شجاعت و عفت، عدالت به وجود آید. رسیدن به ملکه عدالت، علت به وجود آمدن ملکات دیگر می شود و خود کمال قوه عامله یا تصرف و تدبیر در بدن و امور منزل وشهر، عدالت است.

وی معتقد است که حق، قول دوم؛ یعنی کمال عقل عملی است و لازمه معنای اول عدالت قول است، به گونه ای که انقیاد عقل عملی از عقل نظری، مستلزم اتفاق قوای دیگر و تسلط عقل عملی بر قوه خشم و شهوت و راه بردن آنها تحت فرمان عقل است.(۱۰)

با دقت نظر بیشتر بر مباحث گذشته و تقسیم دوم قوای نفس می توان گفت که قوه عامله با استفاده از دو قوه خشم وشهوت کار می کند. از این رو، کمال جداگانه و مقدم بر شجاعت و عفت نخواهد داشت، بلکه هر گاه خشم و شهوت در اطاعت از عقل نظری عمل کند و قوه عامله آنها را تحت فرمان عقل و شرع استفاده کند،عدالت به وجود می آید. آن چنان که خواجه طوسی می فرماید:

“چون کمال قوت عملی آن بود که تصرفات او در آنچه تعقل به عمل دارد بر وجهی باشد که باید، و تحصیل این فضایل تعلق به عمل دارد، از این جهت حصول عدالت متوقف بود بر حصول سه فضیلت دیگر، چنان که در اعتبار اول گفته آمد.”(۱۱)

عدالت، در معنای اول – قوای خشم و شهوت – تحت تدبیر عقل و شرع قرار گیرند هم چنین نیز صرف اعتدال قوای دیگر نیست، بلکه از اعتدال قوای دیگر امر جدیدی حاصل می شود و این یک ترکیب حقیقی خواهد بود، نه امری اعتباری.

دلیلی دیگر بر ضعف قول دوم آن است که در تربیت نفس و از بین بردن صفات رذیله، رعایت طبیعت نفس ضروری است. همان گونه که در کودکی ابتدا قوه شهوت فعال می شود، سپس غضب و عقل، در از بین بردن رذایل نیز ابتدا به تهذیب شهوت، سپس غضب و بعد از آن عقل می پردازند.(۱۲) و این مسأله نشان می دهد که عدالت نمی تواند علت فضایل دیگر باشد.

نکته ای که در اصطلاح عدالت وجود دارد، ملکه نفسانی آن است. اگر یک بار شهوت و غضب تحت عقل درآیند، نمی توان شخص را عادل نامید، بلکه عدالت فضیلتی پایدار است که افعال و صفات انسان را تعدیل می کند و اختلاف بین قوا بر طرف می شود و اتحاد و یگانگی بین آنها حاصل می شود.

بنابراین، به دست آوردن عدالت نباید برای اغراض دنیوی باشد. انسانی که عدالت را بر خودش تحمیل می کند، برای این که دل مردم را به دست آورد و از این راه به مال یا منصب و جاه و مقام برسد، عادل نیست. عدالت هنگامی است که تمام قوا به فرمان عقل باشند و عقل منافع مادی و زودگذر دنیوی را ترجیح نمی دهد.(۱۳)

فصل دوم: فضایل و رذایل مرتبط با عدالت

علمای علم اخلاق پس از بیان هر کدام از رئوس فضایل اخلاقی، شامل: حکمت، شجاعت، عفت و عدالت، فضایلی را به عنوان زیر مجموعه و منشعب از آن رئوس بیان می کنند و عدالت، که یکی از رئوس فضایل است، شامل صفات پسندیده ای می باشد که هرکدام از آنها را شرح خواهیم داد.

شبهه ای که در اینجا وارد شده، این است که، برخی اعتراض کرده اند که بنابر معنای مذکور از عدالت، نمی توان بعضی از صفات را مندرج در ذیل عدالت کرد؛ زیرا عدالت به آن معنا همه فضایل و رذایل سه قوه دیگر را در بر می گیرد. عدالت وقتی حاصل می شود که قوای دیگر در حداعتدال باشند و افراط و تفریط نداشته باشند.در واقع، عدالت زمانی است که تمام فضایل اخلاقی تحقق یابد و اگر بعضی فضایل را منسوب به عدالت کنیم و دیگر فضایل را مرتبط ندانیم، این ترجیح بلا مرجح خواهد بود و بر اساس اصول عقلی، ترجیح بلا مرجح محال و باطل است.(۱۴)

در پاسخ به اعتراض مذکور باید گفت که خواجه نصیر معتقد است: از ترکیب هر سه قوه، حالتی متشابه آن قوا حادث می شود و این حالت به وجود آمده به تبع خود فضایلی را نیز به دنبال خواهد داشت. هر چند بر فرض ردّ ایجاد حالت جدید می توان به سخن مرحوم نراقی استناد کرد، که می فرمایند:

“جمیع صفات مخصوصه از فضایل و رذایل متعلق است یا به

قوه عاقله یا غضبیه یا شهویه یا به دو قوه از این قوا یا سه قوه”(۱۵)

“معراج السعاده” در مقام پنجم که فضایل و رذایل مربوط به سه قوه را مورد بررسی قرار می دهد، تقریباًً همان صفاتی را نقل می کند که دیگران با عنوان عدالت بیان نموده اند. از این رو این، صفات در ذیل عدالت ترجیح بلا مرجح نخواهد بود.

فضایلی که زیر مجموعه عدالت است، در کتب مختلف به تفاوت آمده است