پاورپوینت کامل فرهنگ کار؛ آموزه های اسلامی و پیشرفت های اقتصادی ۸۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فرهنگ کار؛ آموزه های اسلامی و پیشرفت های اقتصادی ۸۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۸۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فرهنگ کار؛ آموزه های اسلامی و پیشرفت های اقتصادی ۸۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل فرهنگ کار؛ آموزه های اسلامی و پیشرفت های اقتصادی ۸۲ اسلاید در PowerPoint :

هر جامعه ای برای تداوم، حیات و بقا به کار و فعالیت احتیاج دارد. کار سرمایه و ذخیره ملی است و می تواند به رشد تمدن کمک کند. قسمت اعظم زندگی انسان را کار در بر می گیرد و انسان ها غالب نیازها و احتیاجات خود را از این طریق تامین می کنند.

اسلام، راه و روش های زندگی صحیح و پویا را نشان داده است و آموزه های دینی، همواره بر تقویت همت و اراده و کار و تلاش، در جهت به دست آوردن نان حلال تأکید دارد. ازاین رو، اگر افراد جامعه ای بتوانند، کار و شغل متناسب با استعدادها، توانایی ها و علائق خویش به دست آورند و باتکیه بر آموزه های دینی، فرهنگ کار را در جامعه ارتقا دهند زمینه نوآوری، ابتکار، رشد و پیشرفت را در ابعاد اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جامعه به وجود می آورند.

برای دست یابی به رشد و پیشرفت وتوسعه اقتصادی، باید فرهنگ کار را در جامعه تثبیت و ترویج کرد. در این راستا باید دید که چگونه می توان، این فرهنگ را در جامعه نهادینه کرد؛ اما پیش از هرچیز باید اصطلاح کار تعریف شود:

تعریف کار:

از نظر لغوی کار به معنای فعل، عمل و کردار انسان است. برخی لغت شناسان گفته اند: “کار، عبارت است از آن فعلی که با مشقت همراه باشد”.(۱)

به هرحال،”کاردرمعنای معمول آن، هر نوع اشتغالی است که پاداشی مالی بر آن مترتب باشد”(۲) و به عبارت بهتر، “فعالیتی است متشکل از اعمال قوه فکری یا دستی که در برابر آن، مزد، حقوق یا حق الزحمه کار و کسب گرفته می شود”.(۳)

به تعبیر دیگر می توان گفت: کار مجموعه عملیاتی که انسان با استفاده از مغز، دست ها، ابزار و ماشین ها، برای استفاده عملی از ماده انجام می دهد و این اعمال نیز متقابلا بر انسان اثر می گذارد و او را تغییر می دهد.(۴)

در علم اقتصاد، کار به عنوان عنصر دوم تولید معرفی شده و یکی از آثار حیات انسانی و از شئونات ضروری زندگی انسان به شمار می رود(۵) و نتیجه کار جزئی از شخصیت آدمی به حساب می آید.(۶) هم چنین در تعریف کار گفته اند: “هر کوششی که انسان از روی قصد و اراده انجام می دهد و هنگام تلاش، احساس ناراحتی می کند و منظورش تولید چیزهایی است که به صورت مستقیم یا غیر مستقیم، نیازمندی های او را برطرف کند”.(۷) پس هر کاری که دارای این خصوصیات نباشد، از نظر علم اقتصاد، کار محسوب نمی شود.(۸)

در فرهنگ غنی دینی و ملی ما، بر “کار” بسیار تأکید شده است؛پیامبر اکرم (ص) می فرمایند:خداوند بنده مؤمن پیشه ور را دوست دارد.(۹)

امام باقر (ع) می فرمایند:عبادت، هفتاد جزء است و از همه بهتر، کسب روزی حلال است.(۱۰)

با توجه به روایاتی که ذکر گردید، ارزش واهمیتی که دین اسلام برای کار وبه دست آوردن مال حلال، قائل است، روشن می گردد.

حال باید چگونگی فرهنگ سازی کار و تلاش در جامعه را بررسی کرد. برای پرداختن به این مطلب، نخست باید دید که چه مؤلفه هایی می بایست در نظر گرفته شود، تا رفتار و هنجاری به ارزش و فرهنگ تبدیل گردد.

اصولاً به مجموع ویژگی های رفتاری و عقیدتی اکتسابی اعضای یک جامعه فرهنگ گفته می شود.(۱۱) اما ارزش ها، احساسات ریشه دار وعمیقی است که اعضای جامعه در آن شریک اند واین ارزش ها اعمال ورفتار جامعه را تعیین می کند.(۱۲) و هنجار، یعنی روش، مقیاس و قاعده رفتار(۱۳) که نه فقط افراد برای انجام کارها از آن پیروی می کنند، بلکه در عین حال رفتار انسان ها نیز با آن سنجیده می شود.

هنجارها، هم می توانند در مسیر تعالی رفتارهای اجتماعی قرار گیرند و هم در مسیر انحطاط زیرا هنجارها، قاعده ها و شیوه های پذیرفته شده از جانب بیشتر افراد جهت رفتارها است و تلازم قطعی ندارد که این رفتارها به حال جامعه مثبت و مفید باشند.

به عبارت بهتر، هنجارهای اجتماعی،رفتارهای معین وشناخته شده خاصی هستند که بر پایه های اجتماعی استوارند و ارزش های اخلاقی، الگوهای رفتاری والا وقدرتمندی در جامعه به حساب می آیند که با سازمان اجتماعی رابطه محکم دارند. ارزش های اجتماعی، باگذشت زمان و به تدریج، به صورت هنجارهای اجتماعی و رسوم در می آیند، و رعایت آن ها به زندگی افراد وگروه ها در جامعه انتظام می بخشد.(۱۴)

از این رو می توان گفت: رفتار کاری، در جامعه قاعده و نرم دارد، و اگر این قاعده و نرم کار مفید باشد یا کار مفید، به عنوان شیوه تأمین نیازهای مختلف جسمی، روحی اجتماعی در سطح جامعه تثبیت شده باشد، فرهنگ کار و تلاش، به طور مثبت شکل گرفته است. در مقابل، اگر از روش بیکاری یا کار غیر مفید، یا کارهای زیان آور، تأمین نیاز شد، فرهنگ مناسب کار، شکل نگرفته است؛ به دیگر سخن، قاعده و نظم کاری جامعه، هر گاه بر اساس کار سازنده، همراه با دقت و پشتکار انجام پذیرد، به گونه ای که کار با مشخصات فوق جایگاه هنجاری داشته باشد و تخلف از آن، ناهنجاری به حساب آید و یا این که کار با ویژگی های مثبت آن، تأمین کننده موقعیت، احترام و عزت نفس در سطح روابط اجتماعی تلقی شود، عنوان ارزش اجتماعی به خود می گیرد؛ در این صورت، کار مفید و همراه با دقت و ابتکار، وارد حوزه “فرهنگ” می شود و طبعا فرهنگ مناسب کار و بهره وری شکل می گیرد.

بنابراین، در صورتی که کار مفید با بهره وری بالا، در سطح وسیع در بین اکثر افراد جامعه گسترش یابد و در واقع به “هنجار” تبدیل شود، به طوری که بیشتر افراد جامعه، خود را به پیروی آن موظف بدانند و عدم پیروی به گونه ای غیرمستقیم با روش های درونی کنترل و سرزنش شود، و افزون براین یک ارزش تلقی شود، به گونه ای که فعالیت و تلاش را خوب بدانند؛ نه عار و ننگ و کسر شأن، کار مثبت و سازنده هم “هنجار” می شود و هم “ارزش” و به طور طبیعی، فرهنگ مناسب و کارسازِ کار تحقق یافته و کارکرد مثبت خود را در زمینه تأمین نیازهای اساسی جامعه از قبیل علم، تکنولوژی آموزش، بهداشت، معماری، کشاورزی، امور دفاعی، ارتباطات، قضاوت، اقتصاد، ورزش و… ایفا می کند، زیرا “هنجار” و “ارزش”، دو عنصر اساسی فرهنگ، به حساب می آیند.(۱۵)

در این راستا، برای تبدیل یک پدیده رفتاری به “هنجار”، باید میان هنجار و اعضای جامعه و پدیده مورد نظر، رابطه مثبت وجود داشته باشد و آن هنجار مورد نیاز جامعه باشد و اعضای جامعه آن را پذیرفته باشند، تا از آن استقبال شود. با فرض قبول بودن هنجار در دید اعضای جامعه و نیاز بودن پدیده رفتاری موردنظر، این پدیده رفتاری به سرعت به فرهنگ تبدیل می شود.

در این جا باید دید که چگونه و با چه شیوه هایی می توان، پدیده رفتاری، همانند کار و تلاش مفید، سازنده و با بهره وری بالا را در سطح جامعه به “ارزش” و “هنجار” تبدیل کرد، تا این که وارد قلمرو فرهنگ جامعه شود و توسعه اقتصادی کشور را به ارمغان آورد. در ادامه به برخی مؤلفه هایی که فرهنگ کار و تلاش، با داشتن آن موجب پیشرفت و توسعه اقتصادی می گردد، اشاره می کنیم:

۱) پیوند فرهنگ کار و تلاش باانگیزه های دینی و معنوی:

یکی از عوامل بسیار مهمی که می تواند، به توسعه کار و افزایش کارآمدی در جامعه کمک کند، احیای فرهنگ غنی کار و تلاش و توجه به آموزه های دینی و ارزش های معنوی کار است. هر چه تلاش و کار با انگیزه معنوی درآمیزد، و رنگ و لعاب الهی به خود گیرد، موجب احیای این فرهنگ غنی خواهد شد. هم چنین باید دانست که در جامعه ای که نگاه منفی و نادرست برای به دست آوردن درآمد وثروتمند شدن وجود دارد، در آن جامعه، روح کار و تلاش و جهد و جدیت می میرد و تن پروری و کم کاری، فرهنگ غالب می شود.

بر این اساس، اگر آموزه های دینی در مورد کار و تلاش مفید و منظم به جامعه رسانده شود، بی شک جامعه به صورت طبیعی آن را به عنوان “هنجار” و “ارزش” می پذیرد. چون هنجاری که از نظر جامعه اسوه نجات در تمام ابعاد حیات فردی، اجتماعی، دنیوی و اخروی باشد، الگو و مقیاس رفتاری قرار خواهد گرفت؛ به تعبیر دیگر، باور و شناخت اعضای جامعه در هر زمان، در مورد اصل کار مفید، انواع کار، بهره وری کار، نظم کاری، و دیگر چالش های فرهنگ کاری که جامعه با آن دست به گریبان است، اگر با آموزه های دینی پیوند خورد، بهترین زمینه برای تبدیل به هنجار و ارزش ایجاد می گردد.

برای احیای فرهنگ کار، باید هنجار بودن کار و تلاش، و ناهنجار بودن بیکاری، تنبلی وسستی در جامعه پذیرفته و رایج گردد. در این راستا، بهره گیری از آیات و روایات می تواند، ما را در جامعه ای که دین مدار و حق محور بوده و از میزان پذیرش والای این گونه آموزه ها در میان مردم برخوردار است، به درستی به سوی فرهنگ سازی و دستیابی به اهداف تعیین شده رهنمون سازد واقتصادی سالم وپویا وبه دور از فقر وفساد را به دنبال داشته باشد.

آیات و روایات بسیاری مسئله تنبلی، سستی و بیکاری را مورد نکوهش کرده و اثرات منفی آن را یادآور شده است:

امام علی(ع) در این باره می فرماید: »ان یکن الشغل مجهده فاتصال الفراغ مفسده؛ هر چند کار و تلاش همراه با زحمت و رنج است، اما بیکاری پیوسته منشأ فساد و تباهی است«.(۱۶)

حضرت علی(ع) می فرماید: »من لم یصبر علی کده، صبرعلی الافلاس«؛ فرد و جامعه ای که نتواند حیات اقتصادی و اجتماعی خود را از کار و تلاش سامان دهد سرانجام پذیرای تهیدستی و فقر و نابه سامانی خواهد شد.(۱۷)

سیره عملی پیامبر اکرم(ص) و امامان معصوم(ع)، همواره برپایه کار و تلاش و دوری از تنبلی و بیکاری بوده است، چنان که نقل شده،از کسالت و تنبلی دوری می جستند و اهل عمل و کار بودند و مردم را به کار و کوشش دعوت می کردند و آنها را از بی حوصلگی و تن آسایی که موجب فقر و تهیدستی است، بر حذر می داشتند.

حضرت علی (ع) در روایت دیگر فرموده اند: »انّ الأشیاء لما ازدوجت ازدوج الکسل و العجز فنتجا بینهما الفقر«(۱۸) آنگاه که پدیده ها با یک دیگر جفت و جور شدند، تنبلی و ناتوانی نیز در کنار هم قرار گرفتند و فقر و تنگدستی را پدید آوردند.

هم چنین در دیگر روایات، تشویق به کار وتلاش با عناوین مختلف صورت گرفته است.

پیامبر عظیم الشأن اسلام(ص) در این باره می فرماید: »طلب الحلال فریضه علی کلی مسلم و مسلمه«؛(۱۹) به دست آوردن مال حلال برای تأمین زندگی و گذران معاش، بر هر مرد و زن مسلمانی واجب است.

در آموزه های دینی کسی که کار می کند، مانند جهادگری دانسته شده که در صحنه کارزار، با دشمنان خدا به نبرد پرداخته و ازحریم دین دفاع می کند. به تعبیر پیامبر عظیم الشأن اسلام(ص)، “الکاد فی عیاله کالمجاهد فی سبیل الله”(۲۰)؛ کسی که برای تأمین زندگی خانواده خود کار و تلاش کند، همچون مجاهد راه خداست.

پیامبرعظیم الشأن اسلام (ص)دراین باره می فرماید: من اکل من کدیده، کان یوم القیامه فی اعداد الانبیاء و یاخذ ثواب الانبیاء«؛ هرکس از دسترنج خود بخورد، روز قیامت در شمار انبیا خواهد بود.(۲۱)

در واقع این نوع روایات، قوی ترین انگیزه انسان برای کار و تلاش را تنها تحصیل در آمد تعبیر نمی کند؛ بلکه جهت و زاویه دیگری از آن را روشن می سازد وآن توجه به جنبه الهی کار است. در سایه این انگیزه، ماهیت کار و تلاش افزون بر ماهیت فیزیکی، حقوقی، اجتماعی، اقتصادی، جوهره ارزشی نیز می یابد؛ اما اگرچه کار، صرفاً ویژگی های فیزیکی، حقوقی، اجتماعی و اقتصادی داشته باشد، دیگر ماهیت ارزشی ندارد. برای مثال وقتی کارمندی تصور می کند، باید هشت ساعت در محل کارش حضور داشته باشد تا حقوق بگیرد، به صورت مسلم، انگیزه کافی برای تلاش مضاعف ندارد؛ اما زمانی که کارمند، کار خود را عبادت بداند و درک کند که کارش ارزش مجاهد فی سبیل الله را دارد، در کار خود همت و تلاشی مضاعف خواهد داشت.

بنابراین همان طور که دیده می شود، در آموزه های اسلامی، با نگرش تکلیفی به کار و تلاش و جهاد خواندن آن، انگیزه انجام کار را بالا برده است؛ هم چنان که بابیان احادیث و روایاتی درباب مبارزه با بیکاری، سستی و تنبلی به احیا و تقویت فرهنگ کار مفید وسازنده اقدام کرده است، پس اگر فرهنگ کار و تلاش در جامعه، آن چنان که سیره عملی و گفتاری امامان معصوم(ع) بوده است، نهادینه شود، به صورت یقین پیشرفت و رونق اقتصادی کشور را درپی خواهد داشت.

در آموزه های دینی، فقر اقتصادی، معلول پیوند فرهنگ کسالت، بی تحرّکی، تنبلی و ناتوانی است و جامعه ای که فرهنگ کار بر آن حاکم باشد، سرشار از نشاط و آکنده از تحرّک است وهرگز به بیماری فقر و فساد – که زمینه بسیاری بیماری های مادّی و معنوی، و فردی و اجتماعی است – مبتلا نخواهد شد.

پس به طور کلی می توان گفت، کار و تلاش، رمز بقای یک جامعه است و نقشی تعیین کننده و ممتاز در اقتصاد، به ویژه تولید دارد و بیکاری، نه تنها به فرد و جامعه ضربه اقتصادی می زند، بلکه خطر و ضرر بزرگ تر آن، متوجه آسیب های روحی و روانی فرد می شود، زیرا انسان را از لحاظ حیثیت و شخصیت واقعی تنزّل