پاورپوینت کامل بازنگاهی دیگر ۳۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بازنگاهی دیگر ۳۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بازنگاهی دیگر ۳۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بازنگاهی دیگر ۳۹ اسلاید در PowerPoint :

سخن درباره ترجمه قرآن کریم، فراوان گفته شده و ضرورتِ طرحِ مباحثی در این زمینه همچنان احساس می شود. اما آنچه این نوشته عرضه می کند، ارائه نقدها و نکاتی درباره یکی از ترجمه های روزآمدُ قرآن است که خوشبختانه مورد پسند و استقبال مردم، به ویژه اقشار دانش آموخته قرار گرفته و انعکاس مطلوبی در میان دانشمندان و صاحب نظران داشته است که این خود محصول دانشوری، تتبع، خوش ذوقی و سعه صدرِ مترجم نام آشنای این اثر ماندگار است.

از سوی دیگر، کار جمعی و استفاده از دیدگاهِ سایر قرآن پژوهان که شرطِ لازم برای ارائه ترجمه ای دقیق و ایمن از خطا از کتاب جاودانی است، در این ترجمه رعایت شده است.

در این مقاله، نقدهایی در معرض دید و قضاوت قرآن پژوهان و لغت شناسان و نیز مترجم گرانقدرِ این اثر قرار می گیرد؛ گفتنی است متن مورد استفاده در این نقد، چاپ چهارم این اثر است که در سال ۸۱ از سوی انتشارات جامی و نیلوفر به بازار کتاب عرضه شد.

***

۱. سوره بقره، آیه ۱۳۸؛ »این نگارگری الهی است و چه کسی خوش نگارتر از خداوند است…«

این ترجمه، به هیچ روی با سیاق آیات پیشین همخوانی ندارد؛ در دو آیه ۱۳۶ و ۱۳۷، سخن از تسلیم و ایمان به دینی است که به پیامبر اسلام و انبیای پیش از آن حضرت نازل شده و کلامی از آفرینشِ موجودات و زیبایی های خلقت به میان نیامده است تا »صبغه« را به »نگارگری« ترجمه کنیم، بلکه همان طور که در لغت آمده، یکی از معانی صبغه »دین و آیین« است؛ بنابراین ترجمه درست چنین است: »آیینِ خدا [همین تسلیم شدن در برابر او] است و آیین چه کسی از دین خداوند نیکوتر است…«.

۲. سوره بقره، آیه ۲۳۹، »کما« به »که« ترجمه شده، در حالی که معنای آن »هان گونه که« است، دیگر آنکه در ذیل آیه کلمه »تکونوا« مورد توجه قرار نگرفته است؛

ترجمه آیه چنین است: ».. و هنگامی که ایمن شدید، خداوند را [در نماز] یاد کنید به همان گونه که [پیش از بروز خطر]، آنچه [از نماز و سایر مناسک] که امکان دانستن آن را نداشتید به شما آموخت.«

۳. سوره بقره، آیه ۲۶۷؛ در این آیه، »خبیث« به »بد و بیهوده« ترجمه شده است، در حالی که مقصود از خبیث در این آیه، چنان که در لغت آمده و عرف هم گواه آن است، »نامرغوب« بودنِ کالا است، نه آنکه مورد نفرت باشد؛ بنابراین، شایسته است ترجمه این بخش از آیه چنین باشد: ».. و به عمد! از نامرغوب آن انفاق نکنید…«.

۴. سوره آل عمران، آیه ۱۱۳؛ »اُمّه قائمه« به »گروهی درستکردارند« ترجمه شده است. مقصود از »قائمه«، بر پاایستادن به نماز است؛ در این مسئله از سیاق آیه و قیدِ »و هم یسجدون« به خوبی آشکار است؛ بنابراین، ترجمه درست چنین است؛ »..گروهی به نماز بر پا ایستاده اند و سجده کنان در دل شب آیات الهی را می خوانند«

۵. سوره نساء، آیه ۲۹: »و لاتقتلوا انفسکم« به »و خودتان را نکشید« ترجمه شده، در حالی که ترجمه درست چنین است: »و یکدیگر را نکشید«، زیرا در همین آیه، الفاظی چون »بینکم« و »عن تراض منکم« ذکر شده است؛ افزون بر این، »نفس« به صیغه جمع »انفس« آمده است و این قرینه ها نشان می دهد که مقصود آیه خودکشی نیست. این اشکال بر ترجمه لفظ »انفسکم« در آیه ۳۶ از سوره توبه نیز وارد شده است.

۶. سوره مائده، آیه ۳۱؛ »سوءه« به »جسد« ترجمه شده است.

امّا چنان که در لغت هم آمده، معنای کامل سوءه، »جسد خون آلود« است.

۷. سوره اعراف، آیه ۵۴؛ »تبارک« به »بزرگا« ترجمه شده، حال آنکه معنای تبارک این نیست، بلکه ترجمه درست و شایسته مقام و عظمت خداوند، واژه »منزّه« است.

این اشکال به ترجمه آیات دیگری که لفظ »تبارک« در آن آمده هم وارد است.

۸. سوره انفال، آیه ۴۱؛ در ترجمه عبارت »انما غنمتم من شی ء« آمده است: »از هر غنیمتی که به دست آورید«.

در این ترجمه، فراگیری آیه محدود شده است؛ چه اینکه از واژه غنیمت، بیشتری غنیمت جنگی به ذهن متبادر می شود؛ از این رو، ترجمه این قسمت باید چنین باشد: ».. از هر منفعتی که کسب کردید [ یا به دست شما افتاد]…«.

۹. سوره توبه، آیه ۳۰ »قاتلهم اللّه« به »خداوند بکشدشان« ترجمه شده است. با اینکه در این آیه، قاتلهم ذکر شده نه »قتلهم«. ترجمه آیه چنین است: »خدا آنان را لعنت کند«

۱۰. سوره هود، آیه ۱۱۶؛ »اولوا بقیه« به »خردمندانی« ترجمه شده است. با مراجعه به لغت، معلوم می شود که این واژه معادلِ درست و دقیقی برای اولوا بقیه نیست، بلکه معادل آن کلمه »نخبگان« یا »برگزیدگان« است.

۱۱. سوره رعد، آیه ۱۷؛ »فیذهب جفاءً« به »بر باد می رود« ترجمه شده است. با دقت در معنای »جُفاءً، به این ترجمه می رسیم: »به کناری پرت شده از میان می رود«.

۱۲. سوره رعد، آیه ۳۵؛ »اُکلُها« به »میوه ها« ترجمه شده است که از دقت لازم دور است؛ اُکلُها فراگیرتر از میوه و به معنای »خوراکی ها« است.

۱۳. سوره کهف، آیه ۲۹؛ »سرادقها« به »سراپرده های آن« ترجمه شده که با تکلّف همراه است. »سرادق« چنان که در لغت آمده، مفرد و به معنای »دود« است.

۱۴. سوره کهف، آیه ۹۱؛ »بدینسان از کار و بار او آگاهی داشتیم«. با دقت در معنای »خُبراً«، این ترجمه روشن به دست می آید: »اینچنین [پیش می رفت] و ما از علم و تجربه ای که داشت آگاهی داشتیم.«

۱۵. سوره انبیا، آیه ۲۴؛ »ذکر« به »یاد کرد« ترجمه شده است. واژه یاد کرد با سیاق این آیه سازگار نیست؛ به جای آن می توان از واژه »سخن« استفاده کرد؛ بنابراین ترجمه رسای آیه چنین است: »… این[ سخن که برهان بیاورید، سخن همراهانِ من و کلام هر [پیامبری است] که پیش از من آمده است«.

۱۶. سوره مؤمنون، آیه ۲۷؛ »التّنّور« به »تنور« ترجمه شده، با آن که متبادر از واژه تنور در فارسی، همان تنور نانوایی است؛ به جای آن می توان از واژه (کوره مخزن انفجار) بهره برد.

۱۷. سوره مؤمنون، آیه ۷۱؛ »… حق این است که حدیث خودشان را برایشان آورده ایم، آنگاه آنان از یاد خویش رویگردانند«. در این آیه ترجمه »ذکر« به »حدیث« و »یاد«، معنای روشنی را به خواننده منتقل نمی کند.

ترجمه شیوا و رسای آیه چنین است: »… بلکه بزرگی و شرف